Studia córki-co robić?

[ewax100]

Mam wielki problem i nie wiem co robić?mam córke która chce iśc na studia
dzienne i nie liczy sie z tym że mamy niskie dochody.Ja mam niska
rente /500z/a maż niską płace/900zł/Jestesmy w trudnej sytauaci finansowej bo
męzowi nie wypłacaja wyplaty.Mi moga za 2 miesiace rente zabrac.Córka jednak
tego nie chce zrozumiec bo oznajmiła że na zaoczne studia nie pójdzie bo nie
ma pracy a nawet gdyby to studiowac i uczyc sie jest za trudno.Ona chociaż
dobrze się uczy to bardziej myśli o wyrwaniu sie z domu i otrzymywaniu kasy
na utrzymanie i opłate mieszkania/stancję/Podejmowałam już wiele razy rozmowę
na ten temat że nie stać nas a ona na to:a co łaske mi robicie?bardzo mnie
tymi słowami zdenerwowała,zabolało mnie to/nie wiem dlaczego tak bardzo sie
staram a widze że tak żle jest wychowana/-ona uważa że to jej sie nalezy i
juz-a skad ja mam wziąć to do niej nie dociera.Pracy żadnej nie podejmuje bo
z jednej strony jej nie ma a z drugiej cały czas oczekuje na wyniki matury a
potem musi załatwiac studia i tak siedzi w domu i sie leni.Za to ciagle
podkresla jaka to ona dorosła a ja do niej nic nie mam/jestem tylko jak widac
do dawania pieniedzy/.Tłumacze,proszę,rozmawiam z nia często-czy tak wszyscy
młodzi ludzie podkreslaja swa dojrzałaść?Ona ciągle sie buntuje,pyskuje jest
arogancka dla nas.Jesli ma cos zrobić to najczęsciej lekceważy,zapomni i nie
poczuwa sie do żadnych obowiazków.Dla obcych jest miła,grzeczna a dla
rodziny,która ją kocha jest przykra.Moje rozmowy,tłumaczenia ani po złości
ani po dobroci nic nie pomagają.Jednak wszystko byśmy zrobili żeby ona poszła
na te studia ale gdy usłyszałam takie słowa:a co łaske mi robisz?to nie wiem
czy ona zasługuje na takie poświecenie?Czy może mi ktos cos poradzić?

[kulju]

Ja bym postawila sprawe jasno - nie mamy pieniedzy. Jesli chcesz, mozesz
studiowac, ale musisz znalezc sobie prace. Jesli macie troche pieniedzy,
zaproponowalabym jej pomoc w oplaceniu mieszkania/akademika przez 1 miesiac i
ew. moze 50-100 zl pozniej. Ale reszta to zalezy od niej. Tym bardziej ze Twoja
corka ma tak zadaniowy (przepraszam za brak polskich czcionek) stosunek. Ja bym
pieniedzy nie dala i tyle. Kilku moich znajomych, ktorzy sa dobrze usytuawani,
wymagaja od dzieci na studiach, zeby przynajmiej w jakiejs mierze ponosily
koszty studiowania. A skoro dobrze sie uczy, moze tez dostac jakies stypendium.
Ale ja bym byla stanowcza - ok, mozesz zdawac na studia, ale koszty utrzymania
ponosisz sama.
Mnie podoba sie system zachodni (sama mieszkam w Kanadzie), gdzie dzieciaki same
placa za studia, no chyba ze rodzice naprawde chca pomoc. Ale nikt z mlodych nie
wymaga i nie zada.
Taka jest moja opinia. Porozmawiaj powaznie i konkretnie, nie przed telewizorem,
ale wspolnie przy stole.
Pozdr,
Magda

[lola211]

Z tego co sie orientuje, rodzice maja obowiazek utrzymywania dziecka
studiujacego- to wynika chocby z obowiazku alimentacyjnego, kazdy sad
przyklepie alimenty na studenta, nawet jesli rodzice maja trudna sytuacje
materialna.Ona moze ubiegac sie o stypendium socjalne, a po pierwszym (chyba)
roku , jesli jej dobrze pojdzie, takze naukowe.

> Mnie podoba sie system zachodni (sama mieszkam w Kanadzie), gdzie dzieciaki
same placa za studia, no chyba ze rodzice naprawde chca pomoc. Ale nikt z
mlodych nie wymaga i nie zada.

Nie wyobrazam sobie studiowania dziennego jednoczesnie pracujac, przynajmniej
na pierwszych latach, gdzie mialam 8 godz. dziennie zajec i musialam sie sporo
uczyc.Kiedy znaleźć czas na prace?

[lolinka2]

Nie wyobrazam sobie studiowania dziennego jednoczesnie pracujac, przynajmniej
> na pierwszych latach, gdzie mialam 8 godz. dziennie zajec i musialam sie sporo
> uczyc.Kiedy znaleźć czas na prace?

A ja sobie wyobrażam. 1.5 etatu, studia dzienne i parę innych przyjemności.
Tylko dlatego że mamusia odmówiła finansowania edukacji, bo gospodarni nigdy nie
byli. W tej chwili skończyłam studia, zarabiam a ona się domaga żebym
dofinansowywała studnię bez dna czyli gospodarstwo na którym tak naprawdę nikt
im pracować nie każe bo ojciec ma emeryturę, matka palenie rzucić moze więc
zaoszczędziliby, a ja bym tę ziemię bez zastanowienia sprzedała (jest moja
formalnie).

A studia skończyłam z drugą średnią na roku.

Co się zaś tyczy wątku: ona ma prawo chcieć, niezależnie od tego jak to boli, z
drugiej strony trzeba bylo ją wcześniej przyzwyczaić że dorabia (mozna coś
dorywczo złapać) i nie wynika to z nienawiści rodziców tylko w celach
edukacyjnych. Można próbować pertraktować, umówić się na próby załatwienia
stypendium, ale jeśli się postawi ro marne szanse w świetle prawa. Bo jeśli
nawet pójdzie na zaoczne to inaczej na dyplom taki patrzą i będzie mieć zal całe
życie (wiem co mówię chociaż dzienne kończyłam).
Pogadajcie jeszcze raz, a nawet kilka razy odwołując się do uczuć (kochamy i
postaramy się) a nie wywołując poczucie winy (powinnaś nas rozumieć...).

[lola211]

A mozesz napisac, jak mialas rozplanowane zajecia? 8 godz. dziennie na uczelni,
1,5 etatu(ile to godz. dziennie?), spalas w ogole?

[lolinka2]

Spałam 4-5 godzin, co do zajęć ugadywałam się z wykładowcami (przyjdę i zaliczę
itp), chodziłam na te na których mogłam być (miałam fuksa bo wykładowcy moi
dojeżdżali z innych miast i często bywali bardzo rano albo bardzo wieczorem z
wielką przerwą w środku dnia), potem dostałam indywidualny tok studiów. Powiem
więcej, na 2 roku takich ekscesów urodziłam córeczkę (pół roku macierzyńskiego
jako przerwa na edukację), potem znowu to samo a z małą mąż (też student
dzienny). Obroniłam się z Natalią na rękach jako prymuska. Da się, zapewniam.

[lola211]

Nie zazdroszcze, istna orka.

obowiązek alimentacyjny

[goha66]

Rodzice mają obowiązek łożyć na utrzymanie dziecka dopóki się uczy, to
bezdyskusyjne. Muszą je karmić (co nie oznacza, że dziecko ma prawo domagać się
produktów spożywczych z górnych półek finansowych), zapewnić stosowne do pory
roku ubranie i obuwie( ale nie muszą to być ciuchy markowe),jak
najkorzystniejsze (w ich sytuacji materialnej) warunki do nauki itd...
Jednak "kij" o nazwie obowiązek alimentacyjny ma dwa końce. Zagroźcie
Państwo, że Wy również wystąpicie do sądu o alimenty od córki... dzieci także
mają (dożywotni!) obowiązek wspomagania finansowego rodziców, którzy są w
trudnej sytuacji materialnej. Nawet jeżeli sąd nie przyzna Wam w tej chwili
alimentów tylko nakaże wypłacać je córce, ich kwota będzie tak znikoma, że
dziewczynie nie wystarczy na suche bułki....Ponadto jeżeli będziecie wypłacać
córce nakazane wyrokiem sądowym alimenty na studiach będzie to dla Was
zabezpieczenie na lata późniejsze, gdyby Wasze dochody jeszcze sie pomniejszyły
i rzeczywiście potrzebowalibyście pomocy finansowej od dziecka. Może taka
informacja skłoni Wasze dziecko do pewnych przemyśleń czy warto rozpoczynać
wojnę z rodzicami i zmiany postawy z roszczeniowej na "ja będę dorabiała a Wy
pomóżcie mi proszę".
Smutno się robi, gdy czyta się o takim egoiźmie... Od razu pomyślałam o mojej
córce - dziś ma dopiero 15 lat, póki co rozumie, że my - rodzice ze szczerego
serca dzielimy sie z nią tym co mamy, ale nie ma prawa domoagać się by oddawać
jej wszystko (a zwłaszcza tego, czego nie mamy)...Ale co będzie za kilka lat??
Dziecko jest jednak inwestycją długotermonową z zupełnie nieprzewidywalną stopą
zwrotu .... Życzę powodzenia w negocjacjach z latoroślą... Goha

[e_r_i_n]

lola211 napisała:

> Nie wyobrazam sobie studiowania dziennego jednoczesnie pracujac, przynajmniej
> na pierwszych latach, gdzie mialam 8 godz. dziennie zajec i musialam sie
> sporo uczyc.Kiedy znaleźć czas na prace?

W Kanadzie płąci się za studia, ale zazwyczaj nie z zarobionych pieniędzy,
tylko z kredytów. Mam kuzynkę, która razem z mężem co miesiąc oddaje bodajże
600 dolarów kanadyjskich w ramach spłaty tego kredytu.
Inna sprawa, że jest tam bardzo rozwinięty system stypendiów, grantó i innych
form dofinansowania.

[ma.pi]

e_r_i_n napisała:

> lola211 napisała:
>
> > Nie wyobrazam sobie studiowania dziennego jednoczesnie pracujac, przynajm
> niej
> > na pierwszych latach, gdzie mialam 8 godz. dziennie zajec i musialam sie
> > sporo uczyc.Kiedy znaleźć czas na prace?
>
> W Kanadzie płąci się za studia, ale zazwyczaj nie z zarobionych pieniędzy,
> tylko z kredytów. Mam kuzynkę, która razem z mężem co miesiąc oddaje bodajże
> 600 dolarów kanadyjskich w ramach spłaty tego kredytu.
> Inna sprawa, że jest tam bardzo rozwinięty system stypendiów, grantó i innych
> form dofinansowania.
>

Nie wszyscy biora kredyty, a i te kredyty sa oprocentowane wiecej niz kredyt na
kupno domu.
W czasie studiow nie splaca sie go tylko po, a i za te lata doliczaja odsetki
rowniez. Niby Ci mowia, ze w trakcie studiow nie licza odsetek, bo faktycznie
nie licza, ale jak skonczysz studia to zaraz dostajesz list ile Ci naliczyli za
te lata. I oczywiscie nie ma sie pewnosci, ze dostanie sie prace, ktora pozwoli
na splacanie tego kredytu, jak wszedzie zreszta.

A i w Polsce tez mozna wziac kredyt.


Pozdr.

[e_r_i_n]

ma.pi napisała:

> Nie wszyscy biora kredyty, a i te kredyty sa oprocentowane wiecej niz kredyt
> na kupno domu.
> W czasie studiow nie splaca sie go tylko po, a i za te lata doliczaja odsetki
> rowniez. Niby Ci mowia, ze w trakcie studiow nie licza odsetek, bo faktycznie
> nie licza, ale jak skonczysz studia to zaraz dostajesz list ile Ci naliczyli
> za te lata. I oczywiscie nie ma sie pewnosci, ze dostanie sie prace, ktora
> pozwoli na splacanie tego kredytu, jak wszedzie zreszta.

Ja to wszystko wiem - ze szczegołami mi zasady kuzynka opisała. Poza tym -
czesto sie widzimy (bo teraz jest przejsciowo w Polsce), wiec na biezace jej
perypetie kredytowe znam

> A i w Polsce tez mozna wziac kredyt.

No tak, tylko ten kredyt to 400 zł (chyba). Ale oczywiscie, to rozwiazanie -
niewiele trzeba dołożyc, zeby sie na studiach utrzymac. Zakladajac nawet
niewielkie stypendium socjalne plus z czasem naukowe, jest sie z czego utrzymac.

kulju!

[gocha221]

w Polsce sytuacja wyglada "troche"inaczej niz w Kanadzie czy USA (mój kuzyn tam
miszka, studiuje dziennie i tez sobie prawie sam radzi).
po pierwsze w Poslce jest 18% bezrobocie
po drugie: zajecia na dziennych bardzo często zaczynaja się o 8, potem okienko,
zajecia, okienko, zajecia tym sposobem masz 3 zajecia a siedziesz na uczelni
cały dzień. Plany sa ustawiane po 50 wykładowcow, a nie kilkuset studentów(
Ja mam taki układ z rodzicami, ze oni mi dają na mieszkanie i jedzenie, a cała
reszte (ksiązki, ubrania, kosmetyki, rozrywke itp.) pokrywam ja, co przy
wymagajacyh dziennych studiah nie jest łatwe ale możliwe. Gdybym miala zapłacić
wszytko nie dałabym rady.
Ale jeśli autorka wayku ma złazystuacje finansowaą, to nie rozumiem córki, jjest
niedojrzała i dziecinna.

[lila1974]

Spokojnie, nie daj sie wprasowac w wyrzuty sumienia.
Jesli córka chce isc na studia niech idzie ale po takim tekscie powiedzialabym
jej wyraznie:
"Wiesz, gdybys umiala z nami rzeczowo porozmawiac, to pewnie bysmy wspólnie
znalezli jakies wyjscie. Jednak jestem rozczarowana Twoja postawa. Prosze
bardzo, zdawaj na studia, musisz sie jednak liczyc z realiami. Nie stac nas na
pokrycie stancji i Twoich wydatków. Jak zamierzasz sie utrzymac?"

Wyglada na to, ze za bardzo sie staralas i teraz zbierasz plon. Mam wrazenie,
ze tak zachowuja sie dzieci, którym rodzice dawali sygnal, ze sa najwazniejsze
na swiecie. Wyrosla w tym przekonaniu i nie latwo bedzie zmienic jej poglad na
siebie sama. Najwyzsza pora dac jej lekcje. Rozumiem, ze dziewczyna marzy o
studiach ale taki tekst w moich oczach ja dyskwalifikuje. Rozpieszczona
malolata.

[triss_merigold6]

Właśnie dzięki studiom dziennym ma szansę NIE zarabiać w przyszłości 900 zł
tylko więcej.
Są stypendia socjalne, dopłaty do DS-ów, stypendia naukowe uczelniane i
ministra edukacji, możliwość dorobienia po zajęciach (ale nie na każdym
kierunku).

[allija]

Mam w pracy koleżanki, których dzieci właśnie teraz zaczęły studia i wzięły na
ten cel kredyt. Nie znam szczegółów ale jest taka forma, kredyt, który młodzież
spłaca sama chyba 2 lata po zakończeniu studiów. Jego przyznanie zależy od
wysokości dochodów rodziny, no ale przy waszych nie powinno być problemów.
Jeśli chodzi o córkę to, niestety, wychodzą jakies wasze błędy wychowawcze. Nie
widzę powodów żeby nie mogła pracować dorywczo np jako opiekunka do dzieci czy
udzielając korepetycji itp. wielu studentów tak pracuje, zresztą chyba życie
samo ją zmusi. Przecież to młoda osoba, nie chce się ubrac? kupić kosmetyku?
itp. Po prostu nie dawaj jej pieniędzy na nic, tylko jedzenie, i tyle.

[edytek1]

Zdziwił mnie troszkę ten post. Kilka lat temu moi rodzice sprzedali samochód,
aby pomóc mi się utrzymać. Przyjechałam na studia z jedną torbą. Rodzice
pomagali jak mogli w pierwszym roku woziłam z domu prawie całe jedzenie (
kopytka, kluski , naleśniki to da sie tanio zrobić). Nie załapałam sie na
socjalne stypendium czyli byli tacy którym było jeszcze ciężej... Pracę
zaczęłam w połowie drugiego roku i wtedy było zdecydowanie lżej...
Na naukę można wziać tez kredyt . Poza tym odmawiasz corce nie tylko spełnienia
marzeń, ale też szansy na dobą pensję w przyszłości. A dorywcza praca na 1
roku... ciężko zanależć poza tym pogodzic (pierwszoroczniaki mają najgorszy
plan ja miałam 1 zajecia rano , 2 o 13 a 3 o 17 gdzie tu pracować?)

[izabela_741]

Witam,
myślę, że kilka mądrych rad jest już powyżej. Zaproponuj córce aby zaczęła
zarabiać i w ten sposób zrealizowała swoje marzenia o studiach.
Nie rozumiem opinii, że nie ma pracy. Zawsze była i jest. Od 6 klasy szkoły
podstawowej dorabiałam sobie w trakcie wakacji, choćby zbierając porzeczki i
jabłka. Niesamowicie uczy to poszanowania pracy innych i daje pojęcie o tym,
ile trzeba pracować na 50 zł.
MacDonald szuka młodych do pracy w różnych godzinach, w różne dni. Myślę, że da
się to jakoś pogodzić i później ze studiami. Obowiązki rodziców obowiązkami ale
ja bym Twoją pannę "pchnęła" w pracę i niech innym spróbuje popyskować.
To moi rodzice przetestowali kiedyś na własnych dzieciach... )) i prostuje to
jak nic fałdki pod sufitem... ))
IM

[johana2]

Marzenia są po to , żeby je realizować. Jeśli się bardzo chce. Jak bardzo chce
się Twojej córce? Ja chciałam bardzo zostać panią magister. Nie być szeregowym
urzędnikiem z marną pensją do końca życia. Dlatego poszłam na studia
wieczorowe. Nie na dzienne, ponieważ musiałam pracować, żeby utrzymać siebie i
rodzinę, zarobić na czesne. Studia dzienne są bardziej rozbudowane, ale
bezpłatne. Wieczorowe i zaoczne mają mniej godzin. Ale można łatwiej znaleźć
pracę. Ja w tech chwili za kilka dni bronię pracę licencjacką. Kończę studia ze
średnią 5. Idę na magisterskie. Pracuję jednocześnie na 1 i 3/4 etatu (częśc
pracy mam zadaniową więc trochę robię w domu). W domu mam 3 letnie dziecko.
Przychodzę po 21 po pracy i szkole i gotuję obiad na drugi dzień z małym
stęsknionym uczepionym moich portek. I to jest najlepszy okres mojego życia. Po
prostu czuję że żyję. Od rodziców nic nie chcę. Cieszę się, że mogę im sprawić
radość tym, że daję sobie radę w życiu, bez ich pomocy. Życzę tego także Twojej
córce. Pozdrawiam.

[orinoko82]

Czy tego chcesz czy nie masz obowiązek utrzymywać swoje dziecko do czasu kiedy
się uczy. I musisz jej tę naukę umożliwić.
Ona może Cię podać do sądu o alimetny,jeśli się nie zgodzisz.. a co do tego, co
ktos napisal, ze Wy jako rodzice też mozecie ją posądzic.. Moze i tak,ale nie w
tej chwili,, teraz Wy musicie na nią płacic.

I nie wierzę, ze Was na to nie stać. U mnie na uczelni jes dziewczyna,która ma
3 rodzeństwa, sytuacje cholernie nieckawą,ale uczy się 4 rok i daja sobie radę.
Nie jeżdzi po prostu zbyt często do domu a z akademika na uczelnię drałuje
piechotą,zamiast jechac tramwajem.

Pomyśl, dacie radę.
Na początku owszem będzie ciężko,ale potem otrzyma stypeniudm socjalne, byc
moze naukowe.. Ponadto zawsze może wziąć kredyt studencki.

A wynajęcie mieszkania w 4 czy 6 osób wcale tak drogo nie wychodzi.

[johana2]

orinoko82 napisała:
Czy tego chcesz czy nie masz obowiązek utrzymywać swoje dziecko do czasu kiedy
> się uczy. I musisz jej tę naukę umożliwić.
> Ona może Cię podać do sądu o alimetny,jeśli się nie zgodzisz.. a co do tego,
co ktos napisal, ze Wy jako rodzice też mozecie ją posądzic.. Moze i tak,ale
nie w tej chwili,, teraz Wy musicie na nią płacic.
Po takim tekście odechciewa się mieć dzieci. Naprawdę.

> I nie wierzę, ze Was na to nie stać.
A ja wierzę. Nie wiem gdzie mieszkasz ale nie masz pojęcia chyba jak ludzie w
Polsce klepią biedę. Dziewczyna opisywana przez Ciebie daje sobie radę, bo chce
studiować i nie ma postawy roszczeniowej do rodziców a to jest bardzo duża
różnica. Rodzice powinni pomóc na tyle na ile ich stać. A jak ich nie stać to
dziewczyna sama musi sobie radzić. A jak zapragnie studiować na Oxfordzie to
co? Też muszą jej to zapewnić? No szkoda że ja nie wpadłam na ten pomysł, tylko
męczę się na nędznej łódzkiej uczelni, zamiast wysysać moich rodziców.
Pewnie że córka da sobie radę, ale NIE MOŻE to być niczyim kosztem a już na
pewno nie kosztem jej najbliższej rodziny.

[wiwi_sekcja]

Muszę się wtrącić, bo przeraża mnie to co przeczytałam. Jak to rodzic ma
obowiązek?! Czy jak panna bedzie miała lat trzydzieści i będzie chciała robić
kolejne studia, kolejne kursy, itp. to ci ludzie mają się zadłużać, bo ona chce
i oni mają obowiązek!
Nie wyobrażam sobie takiej postawy roszczeniowej w stosunku do mojej mamy. Ci
ludzie ledwo wiążą koniec z końcem a ta gó..ara zamiast zaproponować, że
pójdzie na chociaż na staż czy do pracy na pół etatu, to ona chce pieniędzy na
studia i koniec.
Współczuje autorce wątku i z przykrością stwierdzam, że sama wychowała sobie
małą tyrankę. Jeśli panienka ma ochotę studiować to wytłumacz jej, że owszem
pomożecie jej, dając np. kieszonkowe, ale nie stać was na finansowanie jej
życia. I nie wynika to z waszej złośliwości ale z sytuacji w jakiej się
znajdujecie. To jest oczywiste, że rodzice chcą jak najlepiej dla swojego
dziecka i każdy by chciał, żeby jego miało tytuł mgr lub inż przed nazwiskiem.
Wspierajcie ją. Ale nie powinnaś mieć wyrzutów sumienia, że nie jesteś w stanie
jej utrzymaywać.
Praca+studia wieczorowe bądź zaoczne dają się pogodzić. Wystarczy odrobina
dyscypliny i samozaparcia.

[lola211]

Do pewnego wieku ma, to wynika z przepisow prawa.

[rocha_mama]

Moja mama mówi, że człowiek dorosły, to człowiek samodzielny. Czyli między
innymi zarabiający na siebie. Nie wystarchy skończyć 18 lat. Są różne sytuacje.
Rodzice bardiej lub mniej pomagają swoim dzieciom. Są tacy, którzy nie robią
tego wogóle.
Moim zdaniem powinniście podejść do niej jak dorośli do dorosłej. Np.: mamy
taką sytuację, że możemy zapewnić ci to i to. Nic więcej. ( dach nad głową,
kromkę chleba z masłem lub bez....) Na tej podstawie musisz układać sobie życie
i koniec dyskusji.
Ostatnio w bardzo fajnej książce przeczytałam, że to co się włoży w dziecko w
czasie dzieciństwa jest jego bagażem na życie. Po tym co przeczytałam, nie
widzę abyście jako rodzice załadowali np. odpowiedzialność czy współczucie. A
może jest za dużo wygodnictwa? A może są jakieś inne braki lub nadmiary. Moim
zdaniem rodzice nie mogą poświęcac się w nadmiarze dla dziecka. Sa po to aby
przygotować go do szczęśliwego, samodzielnego życia.

[delecta]

A jaki kierunek panienka wybrała?
Zawsze może się nie dostać....
Czy ma jakiś plan awaryjny?

[orinoko82]

Chodziło mi o to,ze trzeba utrzymywać dziecko, które się chce uczyc,ale tylko
do 26 roku zycia.Myślałam, ze to wiesz.
I nie naskakujcie na mnie,bo takie jest prawo,ja tego nie wymyślilam. Tylko
mówię, co wiem.

Może i prawda, ze moja koleżanka daje sobie radę "bo chce". Czy ona tak bardzo
chciała sama studiować, czy to rodzice ją namawiali tego nie wiem. Brzydko
powiedziawszy w jakiś tam sposób znacznie odstaje od grupy,ale jest dzielna.
Studiuje,bo wie,ze dzięki temu jej przyszłośc moze byc lepsza niż jej rodziny,
a jej rodzice chcą dla niej jak najlepiej. I podejrzewam,ze prędziej na studia
zaoczne nie byłoby ich stać..

A co do autorki wątku. Tak na serio to trudno ocenić sytuację. Ale myślę, ze
wielu rodziców zrobiłoby wiele, byle tylko pomóc swoim dzieciom. W sumie
poznaliśmy tylko zdanie jednej strony: matka powiedziała: zstudia zaoczne,albo
w ogóle. To chyba nie jest kompromis. A zdanie córki? Dlaczego nie chce
studiować zaocznie? Wie,ze nie znajdzie pracy? Boi sie pracy? Uważa,ze studia
zaoczne są gorsze i będzie miała problemy ze znalexieniem potem pracy?

Nie chcę oceniac i mówić,co masz robić. W tej sytuacji najlepsza będzie chyba
rozmowa z córką. Ale taka na poważnie.. Wy przedstawicie swoje argumetny,ona
swoje.. I nie możwesz dopuszczać do wrzasków, krzyków. Bo takie poważne decyzje
muszą byc podejmowane na spokojnie.
Należy uwzględnić wszystkie za i przeciw. Podliczyć koszty, co sie bardziej
opłaca. (moje koleżanki juz dawno porezygnowały z akademików, wynajmują 2 lub 3
pokojowe mieszkania, bardziej im się to opłaca, mają więcej swobody i spokoju).

I należy pamiętac także o jednym. Gdy córka pójdzie na studia dzienne, będzie
cięzko.. Trzeba będzie oszczędzac...
Ale gdy pójdzie na studia zaoczne trzeba będzie za nie zapłacić. A jezeli
zwolnią ją z pracy (zakładając ,ze jakąs znajdzie) i co wtedy? Koniec marzeń o
studiowaniu?

Będąc na dziennych zawsze może sobie dorobić (promocje), a w razie znalezienia
pracy przenieśc na zaoczne..

[ginny2]

Trochę mi szkoda Twojej córki. Mam podobną sytuację, w tym roku wybieram się na studia, moi rodzice niewiele zarabiają (mama około 1000zł, a tata jest na rencie 500zł), mam jeszcze siostrę, która też studiuje, ale moi rodzice uważają, że edukacja jest najważniejsza i są w stanie wiele poświęcić abym mogla studiować to co lubię. Praca w czasie studiów jest właściwie niemożliwa, często trzeba pracować nawet 12 godz na dobę, w takim razie niewiele zostaje na naukę. Może córka poszłaby do pracy w wakacje i spróbowała zarobić na dalszą naukę tyle ile się da, można starać się też o stypendium socjalne i kredyt studencki. Jeżeli Twoja córka dobrze się uczy to staraj ją sie wspierać bo po szkole średniej to mozna pracowac jedynie w supermarketach i kawiarniach.

[verdana]

Zaraz, bo ja czegoś nie rozumiem.
Nie stać Was na BEZPŁATNE dzienne, a stać na - zazwyczaj bardzo drogie - zaoczne
czy wieczorowe?
Córka na czesne i utrzymanie raczej nie zarobi. Więc i tak trzeba będzie dołożyć.
Czy po prostu chodzi o to, by w ogóle nie studiowała, a poszła do pracy i
dołozyła się do gospodarstwa? Po liceum nie ma szans na zadna dobrze płatna
pracę. Jeśli wiedzieliście, że nie stać Was na studia, trzeba było to córce
wytłumaczyć, gdy szła do liceum.

[lolinka2]

Jak miło ze ktoś tu ma jasny umysł, bo niedobrze mi się robi jak czytam ten wątek...
dzięki verdana za ten post.

[allija]

Sytuacja w Polsce jest bardzo niestabilna. Kiedy bylam na urlopie wychow.
swobodnie utrzymywalismy sie z pensji męża. Teraz jest ciężko nawet przy dwóch
pensjach. Czy będzie mnie stać na studia moich dzieci? nie wiem. Bo nie wiem
jaka będzie sytuacja za kilka lat. Trudno więc postanawiać cos teraz
jednoznacznie i nieodwołalnie. To po pierwsze.
Po drugie zaś bardzo ciężko jest dostać się na studia dzienne bo jest tendencja
wypychania młodzieży na studia płatne. Słyszę od koleżanek co się dzieje. Nawet
osoby z doskonałymi wynikami i zdanymi egzaminami nie dostaja się bo brakuje
dla nich miejsc. Za to są chętnie zapraszane na studia np. wieczorowe.
Pewnie to tez zależy od kierunku , no ale trudno rezygnować z tego co się lubi
tylko dlatego żeby dostać się za wszelką cenę, na cokolwiek, na studia dzienne.
Po trzecie w końcu nie wierze, że studia bezpłatne nic nie kosztują. Ja mam
dzieci dopiero w gimnazjum i liceum a juz te koszta są bardzo duże.Już nie
wspomnę choćby o samym wrześniu kiedy to na dwa komplety książek trzeba wydać
ok. 1 tys. złotych. Często pensja rodzica jest niższa.

[endereco]

Jeżeli tak jak mówisz córka bardzo dobrze się uczy, wielka szkoda byłoby
zmarnować taki potencjał. Skoro tak mało oboje z mężem zarabiacie, trudno się
też dziwić, że dziewczyna chce studiować, by zapewnić sobie lepszą przyszłość i
lepszą płacę. Nie wydaje mi się, aby taka postawa świadczyła o niedojrzałości
lub arogancji. Uważam, że mogłabyś nazwać córkę arogancką, gdyby domagała się
pieniędzy nie na studia, a na drogie ciuchy i kosmetyki.
Dlatego trochę Ci się dziwię, że tak całkiem bez zrozumienia mówisz o planach
córki.
Jeżeli panna uważa, że nie będzie w stanie pracować na studiach dziennych,
niech weźmie kredyt studencki (ok. 400 bodajże zł na miesiąc), który będzie
musiała spłacić po zakończeniu studiów i pójściu do pracy.
Poza tym jeśli rzeczywiście żadnym sposobem nie stać Was na studia córki,
trzeba jej wytłumaczyć, że jeśli tak bardzo chce studiować, to musi postarać
się o to, żeby dorobić. Ja na studiach udzielałam korepetycji (miałam to
szczęście, że studiowałam języki, na które zawsze są chętni) i wcale nie
zajmowało mi to aż tyle czasu, żeby ucierpiała na tym nauka. Jeśli dziewczyna
rzeczywiście tak bardzo chce się uczyć, zrobi wszystko, by to osiągnąć. Jeśli
zrezygnuje z powodu konieczności zarobkowania, to znaczy, że studia były tylko
kaprysem i tak naprawdę jej na nich nie zależało.

Jesteś matką, czy córką - zdecyduj się!

[nchyb]

Ewax100, zdecyduj się, czy jesteś matką, czy córką. Na jednym forum piszesz
jako zrozpaczona córka, która chce studiować, a nie może, a na innych
jakomatusia, która rozpacza, że ma wyrodną córkę która nie może, a na złość
mamie chce studiować. Więc jak to w końcu jest? Jesteś mamą? Córką? A może
wujkiem?

[abal2]

Mam na roku kolezanke, obydwoje rodzice bezrobotni, ona utrzymuje sie ze
stypendium socjalnego i pieniedzy od babci i cioci, jakos daje rade. Jak jest
okazja, to dorabia. stypendium socjalne starcza na akademik, na utrzymanie sie,
tj wyrzywienie bez problemu dla dziewczyny wystacza 250zl. Wiec chyba nie jest
to az taki problem.

[tawananna]

Przeczytałam cały wątek i zdziwiłam się, jak bardzo skrajne wypowiedzi można tu
znaleźć. Z jednej strony - "musicie utrzymać córkę na studiach", z drugiej -
nazywanie dziewczyny arogancką, źle wychowaną i mówienie o postawie
roszczeniowej.

Nie dziwię się Twojej córce, że chce się uczyć dalej. Jeśli nie będzie się
kształcić, będzie skazana na kiepską, mało płatną pracę.

Studia zaoczne niekoniecznie są dobrym pomysłem, bo wiążą się z koniecznością
opłacania wysokiego czesnego, a w czasie zjazdów i tak trzeba się gdzieś w
mieście zatrzymać. Może okazać się, że ze swoich dochodów córka nawet nie zdoła
pokryć kosztów studiów.

Postaraj się zrozumieć swoją córkę. Skończyła liceum, dobrze się uczy,
chciałaby uczyć się dalej - ma jakieś swoje marzenia. Wie, co zrobią jej
znajomi - jej też może być przykro. Nie wściekaj się, że "siedzi w domu i się
leni", oczekując na wyniki matury - ostatnie miesiące były dla niej na pewno
trudne, ogromny stres nadal trwa, kiedyś musi odpocząć! A w tak stresowych
sytuacjach jak czekanie na wyniki ważnego egzaminu wielu osobom puszczają nerwy
i zdarza się im powiedzieć różne rzeczy.

Piszesz, że "tłumaczysz, prosisz, rozmawiasz z nią"? Ale - co tłumaczysz i w
jaki sposób? Nie mów jej, że nie może studiować - usiądźcie razem i spokojnie
zastanówcie się, czy jest jakieś rozwiązanie.

Jak daleko od miejsca jej przyszłych studiów mieszkasz? Może córka będzie mogła
dojeżdżać na zajęcia? Na pewno będzie się buntować, skoro piszesz, że zależy
jej głównie na wyrwaniu się z domu, ale jeśli dojazd jest możliwy (w sensie:
nie jest bardzo uciążliwy), to jest to jakieś rozwiązanie.

Przedstaw córce budżet rodzinny. Jest już dorosłą dziewczyną - niech sama
zobaczy, jak to wygląda, spokojnie i na chłodno. Policzcie, ile dostałaby
stypendium socjalnego. Do tego są jeszcze dopłaty do akademika (bo zazwyczaj
akademik kosztuje mniej od stancji - i tu możesz podejść do sprawy
kategorycznie - dopóki córka sama nie będzie pokrywać w dużej części swojego
utrzymania, a mieszkanie ze znajomymi na mieście będzie droższe niż akademik,
nie ma mowy). Można wziąć kredyt studencki.

Piszesz, że pracy nie ma. Jaki sens będzie miało zatem zatrzymywanie córki w
domu? W dużym mieście praca jest, i studia nie mają tu nic do rzeczy. Nikt
przecież nie każe Twojej córce pracować na cały etat (choć są osoby, które i
poważną pracę łączą z powodzeniem z dziennymi studiami) - są prace weekendowe
(np. promocje w marketach), można udzielać korepetycji, pracować gdzieś
popołudniami po zajęciach itd.

Utrzymanie się w mieście jest realne - niech by akademik kosztował jakieś 250
zł, z czego 100-150 opłaci się ze stypendium+dopłaty. 150-200 mogłabyś dołożyć,
resztę dorobi córka.

Tyle, że 1) musi na tym jej zależeć, 2) musi na tym zależeć Tobie, 3) musicie o
tym poważnie i spokojnie porozmawiać.

Pozdrowienia!

Tawi

[girlfriend]

to przykre, że nei chcesz ułatwic córce wyrwania się z biedy. Pójdzie na
zaoczne i co, ona też do końca życia będzie zarabiać 900 złotych? Zawsze mi sie
wydawało że nauka to jest coś, na czym nie można oszczędzać.....

[burza4]

girlfriend napisała:

> to przykre, że nei chcesz ułatwic córce wyrwania się z biedy. Pójdzie na
> zaoczne i co, ona też do końca życia będzie zarabiać 900 złotych? Zawsze mi
sie > wydawało że nauka to jest coś, na czym nie można oszczędzać.....

Moment - przecież nie wszyscy na studiach zaocznych zarabiają 900 zł na miłość
boską! w mojej firmie większość młodych ludzi studiuje i pracuje na pełny etat -
i dają radę. Wykształcenie to potencjał, ale utrzymanie studiującego dziecka -
to olbrzymie nakłady. Jak z 1400 zł będą w stanie wyasygnować przynajmniej 500
na samodzielne utrzymanie córki? bo nie wyobrażam sobie, że mogłaby się
utrzymać za niższą kwotę?

Nikt nie kwestionuje chęci do nauki, ale FORMA "łaski nie robicie"???? Litości!

Jedyne wyjście z sytuacji to studia zaoczne - wiem, wiem - płatne, ale jak jest
zdolna, to znajdzie pracę i da radę zarobić i na naukę i na częściowe
utrzymanie.

Troll

[chloe30]

Dziewczyny, z zapałem dyskutujecie, a ta osoba jak ktoś juz zauwazył, nie może
się zdecydować czy jest matka czy córką???

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=245&w=25006217&a=25006217

[burza4]

co za roznica, temat ciekawy

[girlfriend]

racja, temat ciekawy, więc można podyskutować.


Oczywiście, studia zaoczne nie oznaczają automatycznie 900 złotych, jak i
dzienne większych pieniędzy, jednak trudno zaprzeczyć, że dzienne są lepsze i
po nich szanse na uniknięcie 900 złotych są większe.
Następnie, po samym liceum cięzko dostać jakąś dobra pracę. Od kasjerek w
supermarkecie wymaga się wykształcenia średniego! Dziewczyna zaraz po liceum
bez jakiegokolwiek doświadczenia i tak nie będzie w stanie sie utrzymać i
zarobić na studia zaoczne, i tak rodzice będą musieli dołożyć.

W żadnym razie nie kwestionuję tego, że ona powinna sobie znaleźć jakąś pracę,
chociażby stanie na promocjach, i ponosić część kosztów swojego utrzymania. Ale
stwierdzenie matki, że córka "chce iśc na studia dzienne i nie liczy sie z tym
że mamy niskie dochody" dla mnie jest rownie nie na miejscu, jak "łaski nie
robicie". Jak mozna oczekiwać, żeby córka liczyła się z finansami rodziców,
jeżeli oni nie liczą się z jej ambicjami i szansami życiowymi? Można dziewczynę
jakoś zmusić do zarobienia przynajmniej na część kosztów studniów dziennych,
ale na litość, nie zabraniać jej ich i na siłę pchać na zaoczne.

[setif]

Mój syn też wybiera się na studia, chociaż nie mamy pieniędzy. Mogę przymierać
głodem, ale on studia skończy! Dzienne!

[goha66]

To Ty postanowiłaś, że będziesz "biedować", ale dziecko utrzymasz na studiach i
to jest w porządku. Natomiast w przypadku pani, która napisała posta jest to
niezależne od jej "chcenia", ponieważ o tym, że dać i utrzymać musi zdecydowała
córka. Natomiast niezależnie od powyższego ciekawi mnie czy Twój syn wie, że
zamierzasz przymierać głodem podczas jego studiów i (jeśli tak)czy ma jakiś
pomysł na zarabianie podczas trwania nauki, żeby Cię trochę odciążyć finansowo.
Goha

[setif]

Owszem, tuż po maturze wyjechał do Anglii. pracuje w hotelu. Pracę znalazł sam.
Piniądze na bilet wygrał w konkursie języka angielskiego. Dzięki temu, że
pracuje w hotelu, ma gdzie miszkać.

[setif]

Goha66 - masz rację. Nie przeczytałam uważnie wypowiedzi matki. Uważam, że
postępowanie córki nie jest właćiwe, gdzyż ona ma tylko żądania, a nic z siebie
nie daje.

[orinoko82]

My tu gadu-gadu, a autorka wątku zniknęła..

Kobieto jestes tam???
Odezwij się.. napisz jaką decyzję podjeliście? jak potoczyła się sprawa?