Nowy System Edukacji - zapraszam do dyskusji

[acorns]

Jak zwykle pojechałem na weekend do domu i jak zwykle Młoda zaczęła zdawać mi
relację z całego tygodnia. Tradycyjnie już nie pasowała jej szkoła. Zapytałem
ją więc jaka powinna być ta szkoła. No i zaczęła opowiadać. I cakiem mądre
rzeczy powymyślała. Następnego dnia usiedliśmy sobie i zaczęliśmy to
spisywać, ale tak już na poważnie. Co myślicie o takim systemie edukacji? Jak
oceniacie mozliwości wprowadzenia go? Co zmienilibyście? Ja już wcześniej
myślałem o obywatelskim projekcie ustawy dot. trybu nauczania, ale niestety
nie mam na to środków finansowych, a koszty są niemałe. Sporo ludzi narzeka
na szkołę. Może czas to zmienić?


I Założenia ogólne

1. System edukacji obejmuje następujące poziomy szkół:
- Szkoła Podstawowa (obowiązkowe zdanie egzaminu kończącego)
- Gimnazjum (nieobowiązkowe)
- Szkoła Zawodowa (nieobowiazkowa)
- Szkoła Wyższa (nieobowiązkowa)

2. Celem jest zdobycie wiedzy a nie uczęszczanie do szkoły
Obecny system edukacji wymusza uczęszczanie na zajęcia szkolne, a więc nie
pozostawia innych możliwości jej zdobycia. Koncepcja "jedynej słusznej drogi"
już była i się nie sprawdziła w skali całego państwa. Nie sprawdza się też w
skali jednego resortu.
Szkoła ma stwarzać alternatywną możliwość zdobycia wiedzy, egzaminować i
wydawać stosowne dokumenty świadczące o zdobytym wykształceniu.

3. Wyeliminowanie ścisłych zależności między wiekiem a programem nauczania.
Zamiast tego będzie zależność predyspozycje - program nauczania. Zostanie
wyeliminowana także sztywna granica wiekowa w kwestii przystąpienia do
edukacji.

Uzasadnienie: Pojawia się bardzo często problem tzw. dojrzałości szkolnej.
Jeden sześciolatek może już spokojnie iść do szkoły, a drugi jeszcze ze dwa
lata powinien z tym poczekać. Zlikwidowanie tej sztywnej granicy zaoszczędzi
dzieciom wiele łez i stresów związanych z pójściem do szkoły. Dotychczasowe
programy nauczania nie uwzględniają absolutnie indywidualności uczniów. Nie
każdy dziesięciolatek jest na tyle rozwinięty, by opanować program matematyki
klasy IV. Zniesienie tej zależności umożliwi ww. dziesięciolatkowi realizację
programu na poziomie odpowiednim dla niego.

4. Likwidacja klas.
Krótko mówiąc nie będzie żadnej zerówki, klasy I, III, VI itd. Uczniowie
zapisując się na konkretne zajęcia będą w różnych grupach.

Uzasadnienie: Klasa jest tylko sztucznym tworem ograniczającym funkcjonowanie
w dynamicznie zmieniającym się otoczeniu. Nie ma więc racji bytu w momencie w
którym każdy uczeń może obrać sobie indywidualną ścieżkę nauczania.

5. System nauki jest dostosowany do indywidualnych predyspozycji i
uzdolnienia uczniów.
Dotyczy to zwłaszcza gimnazjum. Uczeń nie ma narzuconego programu tylko
układa go sobie samemu lub z pomocą rodziców. Oczywiście nie pisze go sobie
samemu, ale wybiera sobie przedmioty na które chce chodzić. Wybierze je sobie
zgodnie z własnymi zainteresowaniami i predyspozycjami.

Uzasadnienie:
Każdy człowiek jest indywidualnością. Ma swoje mocne i słabe strony, marzenia
zainteresowania, zdolności. Szkoła powinna zapewnić mu indywidualną ścieżkę
rozwoju zamiast zmuszać go do marnowania energii i czasu na naukę
przedmiotów, które go po prostu nie interesują albo nie ma uzdolnień w tym
kierunku. Kończąc gimnazjum, absolwent wyniesie wiedzę, która będzie mu
potrzebna a nie taką, którą za chwilę zapomni ucząc się na zasadzie zakuć,
zdać i zapomnieć.

6. Wprowadzenie Programu Obowiązkowego.
Umożliwienie jego realizacji jest obowiązkiem szkoły. Program ten dotyczy
SZKÓŁ - nie uczniów. Poza Programem Obowiązkowym szkoła może w miarę swoich
możliwości zapewniać program rozszerzony.

Uzasadnienie: Są gminy bogatsze i biedniejsze. Wiadomo, że biedniejsza gmina
nie wyposaży swojej szkoły np. w taką pracownię komputerową jaką by chciała.
Ale ma obowiązek zapewnić uczniom możliwość realizacji minimum programowego
tak, aby uczeń nie musiał w celu ukończenia gimnazjum zapisywać się na
zajęcia prowadzone w innych szkołach.

7. Brak przynależności uczeń - szkoła.
Uczeń w momencie przystąpienia do nauki otrzymuje indeks. Indeks ten ma od
początku do końca edukacji. Jest to mniej więcej taki sam indeks jaki mają
studenci. Uczeń nie zapisuje się do szkoły jako takiej. On się zapisuje na
zajęcia, nieważne w której szkole - ma wolny wybór. Każdy nauczyciel ma swój
numer identyfikacyjny, tak jak mają lekarze i numer ten jest na pieczątce,
którą przystawia przy wpisywaniu zaliczenia do indeksu. I nie ma to znaczenia
czy to nauczyciel ze Szczytna, z Pasymia, z Elbląga, Rzeszowa czy Warszawy -
liczy się fakt zaliczenia.

Uzasadnienie: Każda szkoła ma obowiązek zapewnić realizację minimum
programowego określonego przez Ministerstwo Edukacji (patrz pkt. 6). Jednak
rozszerzenie tego zależeć będzie od możliwości danej szkoły. W związku z
powyższym jeżeli jakaś szkoła oferuje większą ilość zajęć matematycznych, to
nie ma przeciwwskazań, żeby uczeń skorzystał z zajęć matematycznych
prowadzonych w innej szkole, a na pozostałe uczęszczał do innej. Takie
rozwiązanie zapewni też znacznie większą elastyczność i ułatwi migrację w
momencie gdy np. ojciec rodziny dostanie lepszą pracę w innym mieście. Uczeń
nie musi składać żadnych podań ani dokumentów. Wystarczy, że zabierze ze sobą
indeks i to wszystko.

8. Rok szkolny będzie wyglądał następująco:
1 - 31 styczeń - ferie zimowe
1 luty - 31 maj - semestr I
1 czerwiec - 31 sierpień - wakacje
1 wrzesień - 31 grudzień - semestr II

Czyli miesiąc ferii zimowych i trzy miesiące wakacji

Uzasadnienie: W czerwcu są już upały, dni są długie. I tak nikomu się nie
chce uczyć, oceny są już powystawiane i nie ma sensu męczyć uczniów. Dzięki
temu sezon turystyczny się wydłuży, łatwiej będzie znaleźć miejsce w jakimś
ośrodku. Ferie zimowe przedłużą się jeszcze o okres świąteczny. Jeśli program
nauczania bazuje na tym czego uczeń chce się uczyć, to automatycznie mniej
czasu będzie potrzeba na jego realizację, a co za tym idzie można dać uczniom
więcej wolnego.

Warunek: Szkolna stołówka, sala gimnastyczna, świetlica i pracownia
komputerowa pracuje przez cały rok tak, aby uczniowie mieli możliwość
korzystania także w okresie wolnym od zajęć.


II Szkoła Podstawowa

Założenia
1. Szkoła podstawowa ma łączyć wychowanie przedszkolne w dotychczasowej
formie z nauką na poziomie dotychczasowych klas I-III, czyli nauka czytania,
pisania, wykonywania prostych rachunków i ogólnej wiedzy o świecie.

2. Uczęszczanie na zajęcia w Szkole Podstawowej nie jest obowiązkowe.
Obowiązkowe jest tylko i wyłącznie zdanie egzaminu kończącego tę szkołę.

Uzasadnienie: Wiedzę niezbędną do zdania egzaminu kończącego szkołę
podstawową może przekazać nauczyciel, ale może też to zrobić babcia, wujek,
rodzice, starszy brat, sąsiad. Chodzenie do szkoły samo w sobie nie jest
celem. Celem jest zdobycie wiedzy. A jaką ktoś drogę wybierze - jego wybór,
jego sprawa. Szkoła ma tylko stwarzać możliwości.

Forma edukacji
Zajęcia w formie zabawy, wycieczek po okolicy. Czynna współpraca dzieci z
opiekunami grup. Oprócz zajęć ogólnych, prowadzone zajęcia dodatkowe, np.
język angielski, rosyjski, rytmika, karate, plastyka.

System ocen
Brak jakichkolwiek ocen. Nauczyciel omawia postępy uczniów z ich rodzicami
lub prawnymi opiekunami. W razie utrudnionego kontaktu z ww. szkoła wysyła
opinię nauczyciela listem poleconym.

Uzasadnienie: Dziecko w tym wieku bywa bardzo wrażliwe na swoim punkcie i
jeśli zostanie w jego mniemaniu niesłusznie ocenione, może spowodować to
problemy szkolne. Na tym etapie ocena nie jest w ogóle ważna. Najważniejsza
jest dobra zabawa i zdobycie wiedzy w sposób lekki, łatwy i przyjemny.

Co decyduje o ukończeniu szkoły?
Zdanie obowiązkowego egzaminu z czytania, pisania, wykonywania prostych
rachunków i ogólnej wiedzy o świecie.


III Gimnazj

Nowy System Edukacji - dokończenie

[acorns]

III Gimnazjum

Założenia
1. Do nauki na poziomie gimnazjalnym przystępują ci, którzy w porozumieniu z
rodzicami lub prawnymi opiekunami wyrażają i przejawiają chęć dalszej edukacji.

Uzasadnienie: To pozwoli wyeliminować tych, którzy zamiast nauce poświęcają
swój szkolny czas na tworzenie szkolnych gangów i terroryzowanie innych
uczniów.

2. Uczęszczanie na zajęcia nie jest obowiązkowe. Egzaminy kończące naukę danego
przedmiotu można zdawać również eksternistycznie.

Uzasadnienie: Tak jak w przypadku Szkoły Podstawowej - nie jest ważne kto
przekazuje wiedzę. Ważne jest, żeby ją zdobyć. Syn informatyka nie musi chodzić
na zajęcia szkolne, bo być może opanował już tę wiedzę dzięki ojcu i jest w
stanie od razu zaliczyć eksternistycznie wszystkie przedmioty związane z
informatyką.

Forma edukacji.
Szkoła gimnazjalna podzielona jest na katedry:
- Katedra matematyczno - fizyczna
- Katedra biologiczno - chemiczna
- Katedra informatyczna
- Katedra plastyczno-muzyczna
- Katedra języka polskiego
- Katedra języków obcych
- Katedra techniczna
- Katedra sportu
- Katedra przedmiotów wolnych (Edukacja Regionalna, Przysposobienie Obronne,
Wiedza o Społeczeństwie itp.)

Każda katedra realizuje obowiązkowe minimum programowe określone przez
Ministerstwo Edukacji plus zajęcia nadprogramowe w miarę możliwości danej
szkoły.

Przykład: Katedra informatyki
Przedmioty objęte minimum programowym:
- Obsługa komputera I
- Obsługa komputera II
- Internet i bezpieczeństwo w sieci

Przykładowe przedmioty dodatkowe:
- Grafika komputerowa I
- Grafika komputerowa II
- Tworzenie stron WWW I
- Tworzenie stron WWW II
- Tworzenie stron WWW III
- Tworzenie stron WWW IV
- Programowanie w języku Delphi I
- Programowanie w języku Delphi II

Jak widać przedmioty są podzielone na kilka części, np. Język polski I, II ...
VIII co umożliwia uczniom zainteresowanym tematem zgłębianie go.

Sprawdzanie wiedzy i zaliczenie
Ocena jest punktowa w skali 0-100 plus komentarz nauczyciela. Komentarz
nauczyciela jest dla ucznia i nie jest brany w ocenach końcowych. Zaliczenie
przedmiotu będzie w formie sprawdzianu i egzaminu, samego sprawdzianu lub
samego egzaminu - w zależności od specyfiki danego przedmiotu.
Zaliczeniem przedmiotu będzie średnia ocen za sprawdzian i za egzamin lub tylko
za jedno albo drugie. Tak czy inaczej, zalicza minimum 50 punktów.

Sprawdzian - pisemna praca domowa składająca się z 3-5 zadań. Uczeń otrzymuje
sprawdzian po około miesiącu nauki i przygotowuje go przez cały semestr.
Następnie składa go u nauczyciela. W zależności od specyfiki przedmiotu
sprawdzian może przybrać inną formę.

Egzamin - sprawdzenie wiedzy ucznia w formie pisemnej lub ustnej po zakończeniu
zajęć z danego przedmiotu. W zależności od specyfiki przedmiotu egzamin może
przybrać inną formę.

Uzasadnienie: Wreszcie skończy się stresowanie uczniów na zasadzie "A teraz
wyciągamy karteczki..." i niezapowiedziana kartkówka. Albo "Do tablicy
przyjdzieeee...." i tu nauczyciel szuka po liście uczniów. Poza szkołą takie
sytuacje się nie zdarzają. Są jasno określone cele i zadania i szkoła także
powinna w ten sposób funkjonować. Uczeń wie kiedy ma termin oddania sprawdzianu
i wie kiedy ma egzamin. Może sobie zorganizować to tak jak chce. Szkoła ma być
przewidywalna. Skończy się też ten młyn przy zakończeniu I semestru i roku
szkolnego kiedy to non stop jakieś kartkówki, klasówki sprawdziany,
odpytywania, bo nauczycielom brakuje ocen ze wszystkich przedmiotów.

Tryb nauki
Uczeń zapisuje się na konkretny przedmiot w zależności od swoich własnych
zainteresowań i predyspozycji. Założenie jest jednak takie, że musi on zaliczyć
przedmioty ścisłe w stopniu podstawowym (czyli na poziomie I). Ma pełną
dowolność jeśli chodzi o ilość przedmiotów naraz. Może się nie zapisać w danym
semestrze na żaden, a może i na 5 jeśli da radę. Każdy przedmiot można także
zaliczyć eksternistycznie.
Nauka danego przedmiotu zaczyna się od poziomu I - podstawowego. Aby zacząć
naukę od wyższego poziomu, wymagane będzie zdanie testu określającego
umiejętności ucznia.

Uzasadnienie: Takie rozwiązanie umożliwi dostosowanie tempa nauki do własnych
możliwości, jak również realizowanie indywidualnego toku nauczania bez żadnych
dodatkowych formalności.

Co decyduje o ukończeniu szkoły?
Każdy z przedmiotów daje określony % wykształcenia na poziomie gimnazjalnym.
Aby ukończyć gimnazjum, trzeba osiągnąć 100% Na przykład Język polski I ma 3%,
Przyroda III ma 2%, Tworzenie stron WWW II ma również 2% itp.

W przypadku zaczynania od wyższego poziomu, waga procentowa się kumuluje.
Przykład:
Matematyka I - 3%
Matematyka II - 2%
Matematyka III - 2%
Matematyka IV - 2%
Matematyka V - 1%

Uczeń zdając z wynikiem pozytywnym test kwalifikujący go od razu na III poziom,
po jego ukończeniu zdobywa nie 2%, ale 7% ponieważ umie to co jest na poziomach
wcześniejszych.


IV Szkoła zawodowa

Założenia:
1. Szkoła zawodowa kształci fachowców w danej dziedzinie i uczy tylko tych
przedmiotów, które są niezbędne do nauki tego konkretnego zawodu.

Uzasadnienie: Po co katować literaturą przyszłego spawacza? Jeśli on ją lubi,
zapisze się do kółka literackiego, odwiedzi bibliotekę, Empik i będzie sobie
czytał w wolnych chwilach. A w szkole będzie się uczył o gazach technicznych, o
spawaniu metodą MiG, o elektrodach spawalniczych, będzie uczestniczył w
zajęciach warsztatowych, bo idzie do tej szkoły aby być spawaczem a nie
kształcić się w kierunku polonistycznym.

2. Rekrutacja do szkoły zawodowej odbywa się na podstawie rozmowy
kwalifikacyjnej i testu z wiedzy niezbędnej do podjęcia nauki w tej szkole.
Jeśli uczeń nie dostanie się do szkoły, będzie miał możliwość skorzystania z
kursu przygotowawczego organizowanego przez tę szkołę. Po kursie ma kolejne
podejście do procedury rekrutacyjnej.

Tryb nauki
Dowolny w zależności od specyfiki specjalności szkoły

Co decyduje o ukończeniu szkoły?
Wykonanie pracy dyplomowej, zdanie egzaminu zawodowego - wszystko zależy od
specyfiki danej specjalizacji i obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa.


V Wady takiego systemu edukacji

1. Konieczność gruntownej reformy, a co za tym idzie ogromnych wydatków
budżetowych na reorganizację (tu podziękujmy rządowi pana Buzka za tak
nieprzemyślaną reformę jakiej dokonał)

2. Konieczność większej kontroli nad dziećmi z rodzin patologicznych.
Dotychczas pewna kontrola w postaci obowiązku szkolnego odbywała się kosztem
uczniów chcących zdobywać wiedzę.

3. System jest bardzo elastyczny, przez co staje się mało przejrzysty i wymaga
połapania się w możliwościach, jakie stwarza. Niektórzy mogą czuć się zagubieni
w tym wszystkim.

4. Mogą pojawiać się problemy związane z ludzką mentalnością. Choćby takie, że
mieszkańcy gminy składają się na wyposażenie pracowni chemicznej, a uczniowie z
innych gmin zapisują się na zajęcia z chemii pomimo że ich rodzice nie
partycypowali w kosztach wyposażenia pracowni. Wiadomo, że będą protesty i
muszą powstać stosowne regulacje prawne.


V Zalety takiego systemu edukacji

1. Szkoła będzie dla ucznia a nie uczeń dla szkoły

2. Wyeliminowanie problemów wszechwładnych nauczycieli "nie do ruszenia". Nawet
jeśli dyrekcja nie będzie chciała ruszyć takiego nauczyciela, to ruszą go sami
uczniowie - po prostu nie będą się zapisywać na jego zajęcia bo mają wybór.

3. Dynamicznie zmieniające się środowisko uczniów uniemożliwi tworzenie elit
klasowych i kozłów ofiarnych. Uczniowie zapisując się na interesujące ich
zajęcia automatycznie będą bardziej zainteresowani tematem lekcji niż
zabijaniem nudy, którego następstwem jest fala i kocenie.

4. Uczeń poza wiedzą zdobytą w szkole nauczy się funkcjonowania w zmieniającym
się otoczeniu i samodzielności w podejmowaniu decyzji dotyczących siebie. Te
umiejętności przydają się w

[linka9]

acorns napisał:

> III Gimnazjum
>
> Założenia
> 1. Do nauki na poziomie gimnazjalnym przystępują ci, którzy w porozumieniu z
> rodzicami lub prawnymi opiekunami wyrażają i przejawiają chęć dalszej edukacji.

Czyli jakieś 10 %. A co z resztą? A co w przypadku braku porozumienia w sprawie
dalszej edukacji pomiędzy dzieckiem a rodzicem? (rodzic chce, dziecko - nie)

> Uzasadnienie: Wreszcie skończy się stresowanie uczniów na zasadzie "A teraz
> wyciągamy karteczki..." i niezapowiedziana kartkówka.

Czyli odpowida Ci społeczeństwo półgłówków? Już widzę 13 latka uczącego się z
zapałem na bieżąco matematyki, bez karteczek i ocen

> 2. Konieczność większej kontroli nad dziećmi z rodzin patologicznych.
Jakich patologicznych?

Rodzice pracują - dzieciak odpoczywa, po co ma się męczyć?
Jakkolwiek zakończenie obowiązkowej edukacji ma swoje pewne uzasadnienie, tak w
przypaku gimnazjum, cofamy się przy Twoim podejściu kilka wieków wstecz.

> 3. Dynamicznie zmieniające się środowisko uczniów uniemożliwi tworzenie elit
> klasowych i kozłów ofiarnych.

Szczególnie dla dzieci niesmiałych i wrażliwych, potrzebujacych czasu na
nawiązanie bliższych znajomości będzie to cud-miód

> Uczniowie zapisując się na interesujące ich
> zajęcia automatycznie będą bardziej zainteresowani tematem lekcji niż
> zabijaniem nudy, którego następstwem jest fala i kocenie.

I wierzysz w to, że pośród szkolnych przedmiotów taki 13 latek znajdzie sporo
interesujacych dla siebie zajęć? Niedawno córka znajomych powiedziała, że ją
właściwie żaden przedmiot w szkole nie interesuje.

> 2. Wyeliminowanie problemów wszechwładnych nauczycieli "nie do ruszenia".
Nawet jeśli dyrekcja nie będzie chciała ruszyć takiego nauczyciela, to ruszą go
sami uczniowie - po prostu nie będą się zapisywać na jego zajęcia bo mają wybór.

Najlepiej wybierać, takiego, co mało wymaga, a na lekcjach opowiada kawały.
Właściwie to nie trzeba znac się na danym przedmiocie, aby być nie do ruszenia

[acorns]

> Czyli jakieś 10 %. A co z resztą? A co w przypadku braku porozumienia w
sprawie
> dalszej edukacji pomiędzy dzieckiem a rodzicem? (rodzic chce, dziecko - nie)

Myślę że nie będzie to tylko 10% Czy myślisz że taki brak porozumienia nie
występuje teraz? Występuje. A skąd się bierze? No bo szkoła jest jaka jest.
Dlaczego Młoda nie chce chodzić do szkoły? Bo jest sfrustrowana tym, że kolejny
rok nauki angielskiego zaczynają od podstaw, tym, że traci niepotrzebnie swój
czas itd.

> Czyli odpowida Ci społeczeństwo półgłówków? Już widzę 13 latka uczącego się z
> zapałem na bieżąco matematyki, bez karteczek i ocen

Skąd taki brak wiary w polską młodzież? Ja rozmawiałem z dzieciakami, z
młodzieżą i oni naprawdę chcą uczestniczyć w ciekawych zajęciach. Poza tym jest
sprawdzian, jest egzamin, jest ocena. Czytaj uważnie Cele mają być jasno
określone, szkoła nie ma być dżunglą, że nie wiadomo z której strony nastąpi
atak.

> Jakich patologicznych?
> Rodzice pracują - dzieciak odpoczywa, po co ma się męczyć?
> Jakkolwiek zakończenie obowiązkowej edukacji ma swoje pewne uzasadnienie, tak
w
> przypaku gimnazjum, cofamy się przy Twoim podejściu kilka wieków wstecz.

Czy w związku z tym trzeba ludzi do czegoś zmuszać? Każdy jest kowalem swojego
losu. Mało znasz ludzi ambitnych, którzy czegoś chcą się nauczyć, czegoś
dokonać? Naprawdę nie każdy chce całe życie spędzić przed telewizorem z puszką
piwa w łapie.

> Szczególnie dla dzieci niesmiałych i wrażliwych, potrzebujacych czasu na
> nawiązanie bliższych znajomości będzie to cud-miód

Owszem - będą miały większą szansę spotkać w którejś z grup bratnią duszę a
jednocześnie nie staną się kozłami ofiarnymi. Jeśli klasa jest stała to już
różnie to może być.

> I wierzysz w to, że pośród szkolnych przedmiotów taki 13 latek znajdzie sporo
> interesujacych dla siebie zajęć? Niedawno córka znajomych powiedziała, że ją
> właściwie żaden przedmiot w szkole nie interesuje.

A co ją interesuje? Ja znam wielu dzieciaków i młodzieży, których coś jednak w
tej szkole interesuje. Mnie też interesowało, moją córkę interesuje. Tylko co z
tego? Czy kogokolwiek to obchodzi w obecnym systemie edukacji?

> Najlepiej wybierać, takiego, co mało wymaga, a na lekcjach opowiada kawały.
> Właściwie to nie trzeba znac się na danym przedmiocie, aby być nie do
ruszenia

Wymagania są niezależne od nauczyciela. Nauczyciel może wymagać tego, co
przewiduje program nauczania i tego też dotyczy sprawdzian i egzamin niezależny
od nauczyciela. Nauczyciel ma nauczyć.

[linka9]

acorns napisał:

> Myślę że nie będzie to tylko 10%

W liceum, może i tak, w gimnazjum -niekoniecznie, zakładając, że dajemy
całkowicie wolną rękę dziecku,a rodzice nie wywierają presji.

>Czy myślisz że taki brak porozumienia nie
> występuje teraz? Występuje.

Oczywiście, że występuje, ale wtedy piłka jest krótka: jest obowiązek szkolny.

> A skąd się bierze? No bo szkoła jest jaka jest.

Nie zawsze. W grę wchodzi mentalność nastolatka i niechęć do wysiłku, a nauka
jest jednak wysiłkiem, dla jednych mniejszym, dla drugich większym.

> Dlaczego Młoda nie chce chodzić do szkoły? Bo jest sfrustrowana tym, że
>kolejny rok nauki angielskiego zaczynają od podstaw, tym, że traci
>niepotrzebnie swój czas itd.

Samo przebywanie wśród rówieśników, nauka reakcji na coś, co mi się nie podoba
już stratą czasu do końca nie jest. Kwestia natomiast źle prowadzonych lekcji
czy też niemozliwość dopasowania ich do poziomu 30 uczniów to już inny problem

> Skąd taki brak wiary w polską młodzież?

Z obserwacji. Ja akurat lubiłam się uczyć (no, niekoniecznie sama czynność mnie
pociągała, ale jej efekty), niemniej obserwując zarówno swoich szkolnych
rówieśników, jak i moich dzieci uważam, że jedynie stosunkowo niewielka grupa
dzieci chce się uczyć (męczyć) sama z siebie. Oczywiście z wiekiem przychodzi
świadomość, która jest dodatkowym bodźcem.

>Ja rozmawiałem z dzieciakami, z
> młodzieżą i oni naprawdę chcą uczestniczyć w ciekawych zajęciach.

Ciekawych, może i tak. Ale kiedy związany jest z tym trud, to już niekoniecznie.

> Czy w związku z tym trzeba ludzi do czegoś zmuszać?

Teoria komunizmu też zakładała, że człowiek sam z siebie, dla dobra swojego i
ogółu będzie pracował ...

>Poza tym jest
> sprawdzian, jest egzamin, jest ocena. Czytaj uważnie

Pisałeś, że ma nie być ocen na co dzień.
Perspektywa punktów za kilka lat dla 10 - latka nie jest żadną motywacją.

>Ja znam wielu dzieciaków i młodzieży, których coś jednak w
> tej szkole interesuje.
czyli proponujesz np. 25 godz w-f lub 25 godz plastyki lub 25 godz. komputerów
(zgodnie z zainteresowaniami)dla takiego 12-latka i finito?

>Mnie też interesowało, moją córkę interesuje. Tylko co z
> tego? Czy kogokolwiek to obchodzi w obecnym systemie edukacji?

Podstawy powinni opanować wszyscy, a potem dopiero koncentrować się szczegółowo
na swoich zainteresowaniach.

> Wymagania są niezależne od nauczyciela. Nauczyciel może wymagać tego, co
> przewiduje program nauczania i tego też dotyczy sprawdzian i egzamin niezależny

Jak ma wymagać, skoro nie może na bieżąco sprawdzać wiedzy i stawiać ocen?
Nawet niektórzy dorośli nie potrafią odnaleźć się w systemie, który proponujesz
(wymagają "bata"), a co dopiero dzieci.

Czuję przez skórę do czego zmierzasz i wcale nie chcę podcinać Ci skrzydeł,
tudzież wszystkiego krytykować. Co więcej , też chciałabym, aby marzenia
rodziców, uczniów urzeczywistniły się
Jednak watpię w idealne rozwiązania, bo z natury człowiek (uczeń, nauczyciel)
idealnym nie jest i żaden system edukacji takim nie będzie.

[acorns]

> W liceum, może i tak, w gimnazjum -niekoniecznie, zakładając, że dajemy
> całkowicie wolną rękę dziecku,a rodzice nie wywierają presji.

Chodzi o to, że naprawdę inaczej człowiek się uczy jeśli chce a inaczej kiedy
musi. A dlaczego nie chce? Najczęściej nie chce bo musi. A trzeba zrobić, żeby
chciał.

> Oczywiście, że występuje, ale wtedy piłka jest krótka: jest obowiązek szkolny.

Zamordyzm naprawdę nie jest konieczny w relacjach rodzice - dzieci. Być może
jeszcze zbyt wcześnie na taką zmianę bo nasze społeczeństwo mentalnie nie jest
na to gotowe. Kwestia obowiązkowe czy nie jest jak najbardziej dyskusyjna.

> Nie zawsze. W grę wchodzi mentalność nastolatka i niechęć do wysiłku, a nauka
> jest jednak wysiłkiem, dla jednych mniejszym, dla drugich większym

I tu się nie zgodzę. Spójrz ilu nastolatków chodzi np. do Pałacu Młodzieży na
różne zajęcia. Oni naprawdę chcą się uczyć. Nastolatka trzeba mobilizować.
System o którym rozmawiamy przewiduje dostosowanie tempa dla każdego ucznia
indywidualnie.

> Samo przebywanie wśród rówieśników, nauka reakcji na coś, co mi się nie podoba
> już stratą czasu do końca nie jest. Kwestia natomiast źle prowadzonych lekcji
> czy też niemozliwość dopasowania ich do poziomu 30 uczniów to już inny problem

Każdy łańcuch jest tak mocny ja jego najsłabsze ogniwo. Nowy system przewiduje
dopasowanie grup pod względem tempa i zdolności. Masz rację - dziecko powinno
przebywać z rówieśnikami. I najczęściej chce z nimi przebywać. Może to też go
zmotywuje do nauki nawet nieobowiązkowej.

> Z obserwacji. Ja akurat lubiłam się uczyć (no, niekoniecznie sama czynność
mnie
> pociągała, ale jej efekty), niemniej obserwując zarówno swoich szkolnych
> rówieśników, jak i moich dzieci uważam, że jedynie stosunkowo niewielka grupa
> dzieci chce się uczyć (męczyć) sama z siebie

A jakie były powody? Ja rozmawiam z dzieciakami i oni naprawdę potrafią polubić
naukę. Tylko co z tego jak na drodze pojawia się drąca ryja i robiąca co
tydzień kartkówki, stresująca uczniów pani Jadzia, która już dawno powinna być
na emeryturze a jeszcze pcha się do szkoły i zraża dzieciaki do przedmiotu
nauczania. A powodów tkwiących w systemie może być naprawdę wiele.

> Teoria komunizmu też zakładała, że człowiek sam z siebie, dla dobra swojego i
> ogółu będzie pracował ...

No i się nie sprawdziła. Ale czy w kapitalizmie nie jest tak samo? Czy człowiek
musi pracować? Nie. Teraz nie ma przymusu. A po drodze do komunizmu był i praca
wtedy wyglądała tak jak nauka teraz. PRzekraczanie norm nie wiadomo po co, bo z
ekonomicznego punktu widzenia było to działanie na szkodę tak naprawdę. I w
szkole tak samo. Robi się coś tylko po co?

> Pisałeś, że ma nie być ocen na co dzień.
> Perspektywa punktów za kilka lat dla 10 - latka nie jest żadną motywacją.

To jest perspektywa ocen na koniec każdego poziomu przedmiotu. Poziom trwa
jeden semestr, a więc oceny są semestralne. Pisałem o tym.

> czyli proponujesz np. 25 godz w-f lub 25 godz plastyki lub 25 godz. komputerów
> (zgodnie z zainteresowaniami)dla takiego 12-latka i finito?

Zastanawiałem się nad obowiązkowym ukończeniem każdego przedmiotu na poziomie
I - podstawowym. Potem jak najbardziej w kierunku uzdolnień i zainteresowań
ucznia. Wówczas faktycznie na tym skorzysta. Dużo zajęć z komputerami sa jak
najbardziej wskazane w XXI wieku.

> Podstawy powinni opanować wszyscy, a potem dopiero koncentrować się
> szczegółowo na swoich zainteresowaniach.

Trzeba zdefiniować te podstawy. Ja rozumiem jako podstawy zarys historii
Polski, ogólny przegląd twórczości artystów.

> Jak ma wymagać, skoro nie może na bieżąco sprawdzać wiedzy i stawiać ocen?

Po co na bieżąco? Wracamy wtedy do tych ciągłych kartkówek, odpytywań na
wyrywki czyli wszystkiego tego co ucznia stresuje i tak naprawdę przeszkadza mu
w nauce. Czemu ma służyć sprawdzanie wiedzy na bieżąco? Czemu nie wystarczy
sprawdzian i egzamin?

> Nawet niektórzy dorośli nie potrafią odnaleźć się w systemie, który
> proponujesz wymagają "bata"), a co dopiero dzieci.

Ale nie wszyscy potrzebują bata. Czemu by go wszyscy mieli miec nad sobą. Ja na
przykład nie potrafię funkcjonować pod batem, Młoda też nie. Ci, którzy
potrzebują mieć bat i tak do niczego w życiu nie dojdą, chyba że przypadkiem.
Czemu więc mają tracić na tym ci co potrafią się zmobilizować i mają motywację?

> Czuję przez skórę do czego zmierzasz i wcale nie chcę podcinać Ci skrzydeł,
> tudzież wszystkiego krytykować. Co więcej , też chciałabym, aby marzenia
> rodziców, uczniów urzeczywistniły się
> Jednak watpię w idealne rozwiązania, bo z natury człowiek (uczeń, nauczyciel)
> idealnym nie jest i żaden system edukacji takim nie będzie.

Konstruktywną krytyką nie podcinasz skrzydeł Nie ma systemów idealnych. Są
lepsze, gorsze, dobre, złe, beznadziejne, ale idealnego nie ma.

Nowy System Edukacji - ostateczne dokończenie

[acorns]

V Zalety takiego systemu edukacji

1. Szkoła będzie dla ucznia a nie uczeń dla szkoły

2. Wyeliminowanie problemów wszechwładnych nauczycieli "nie do ruszenia". Nawet
jeśli dyrekcja nie będzie chciała ruszyć takiego nauczyciela, to ruszą go sami
uczniowie - po prostu nie będą się zapisywać na jego zajęcia bo mają wybór.

3. Dynamicznie zmieniające się środowisko uczniów uniemożliwi tworzenie elit
klasowych i kozłów ofiarnych. Uczniowie zapisując się na interesujące ich
zajęcia automatycznie będą bardziej zainteresowani tematem lekcji niż
zabijaniem nudy, którego następstwem jest fala i kocenie.

4. Uczeń poza wiedzą zdobytą w szkole nauczy się funkcjonowania w zmieniającym
się otoczeniu i samodzielności w podejmowaniu decyzji dotyczących siebie. Te
umiejętności przydają się w życiu tak samo jak posiadanie wiedzy z różnych
dziedzin.

5. Szkoły będą konkurowały ze sobą, ponieważ nie mogą one istnieć bez uczniów.
A uczniowie będą mieli wybór i bez żadnego problemu zmienią szkołę w razie
potrzeby. Dyrekcja szkoły i nauczyciele będą zmuszeni do większego
zaangażowania aby przyciągnąć uczniów do siebie i co za tym idzie utrzymać
swoje stanowiska pracy.

6. Koniec z hołotą w szkołach. Ci, którzy nie chcą, wcale nie muszą do szkoły
uczęszczać. A jak chcą uczęszczać, to muszą przestrzegać obowiązującego
regulaminu. Skończą się więc "szkoły strachu".

7. Przejście z podstawówki do gimnazjum nastąpi w wieku, w którym dzieci
jeszcze nie czują się bardzo dorośle i głupoty typu fala im nie przychodzą do
głowy.



To na razie tyle co udało się na szybko opracować. Ciekawy jestem Waszych
opinii na ten temat. Czy to w ogóle ma szansę działaćw praktyce? Nie mówię o
wprowadzeniu w życie, bo to nie takie łatwe jak wiadomo i nie ma na ten cel
środków w budżecie, nie wiadomo też czy są chęci ze strony miłościwie nam
panujących. Chociaż fundacje prowadziły akcje zbierania podpisów w sprawie
poprawy warunków transportu koni rzeźnych i akcje odnoszą skutek. Warunki
poprawiły się znacznie. Warto więc w podobny sposób wymusić reformę edukacji
jeśli ludziom to będzie odpowiadało.
Ponieważ nie dało się całości umieścić w jednym poście i nie można używać
znaczników HTML w celu poprawy czytelności tekstu, zainteresowanym prześlę go
na priv w formacie Worda.

[linka9]

acorns napisał:
> Dyrekcja szkoły i nauczyciele będą zmuszeni do większego
> zaangażowania aby przyciągnąć uczniów do siebie i co za tym idzie utrzymać
> swoje stanowiska pracy.

8-latkom wystarczy rozdawać cukierki

> 6. Koniec z hołotą w szkołach. Ci, którzy nie chcą, wcale nie muszą do szkoły
> uczęszczać.

A co będa robić? Rzucać do przechodniów kamieniami? Jakoś ten czas muszą sobie
zorganizować...

>Czy to w ogóle ma szansę działaćw praktyce?

NIE

[acorns]

> 8-latkom wystarczy rozdawać cukierki

Czy na tym ma polegać edukacja?

> A co będa robić? Rzucać do przechodniów kamieniami? Jakoś ten czas muszą sobie
> zorganizować...

Problem jest bardziej złożony. Przerzucanie odpowiedzialności za hołotę na
szkoły sprawia tylko tyle, że mamy szkolne gangi, bicie, wymuszenia. Problem
bezpieczeństwa na ulicy podlega pod Ministerstwo Sprawiedliwości, a problem
organizowania wolnego czasu pod Ministerstwo Kultury. Niestety, typowe polskie
myślenie to jest na zasadzie: zlikwidujemy Dom Kultury, zaoszczędzimy milion.
Ale nikt już nie bierze pod uwagę tego, zę z dwa lata trzeba będize wydać trzy
miliony na poprawę bezpieczeństwa na uicach bo młodzież nie ma co ze sobą
robić. Szkoła ze swojej strony może zapewnić działanie kółek zainteresowań.

[linka9]

acorns napisał:

> Problem jest bardziej złożony.
Zgadzam się.

>Przerzucanie odpowiedzialności za hołotę na
> szkoły sprawia tylko tyle, że mamy szkolne gangi, bicie, wymuszenia.

Ja nie myślę tutaj o całkowitych degeneratach. Po prostu w Twoich systemie widzę
lukę, która będzie sprzyjała rozwojowi niepożądanych zachowań.

> zlikwidujemy Dom Kultury, zaoszczędzimy milion.
> Ale nikt już nie bierze pod uwagę tego, zę z dwa lata trzeba będize wydać trzy
> miliony na poprawę bezpieczeństwa na uicach bo młodzież nie ma co ze sobą
> robić.

Sądzisz, że społeczeństwo powinno łożyć na same przyjemności w DK dla całych
rzesz nastolatków, którzy nie będą chcieli męczyć się w szkole?

> Szkoła ze swojej strony może zapewnić działanie kółek zainteresowań.

Ale mówimy, o np 14 -latkach, którzy nie będą chodzić do szkoły, aby nie tracić
tam czasu

[acorns]

> Sądzisz, że społeczeństwo powinno łożyć na same przyjemności w DK dla całych
> rzesz nastolatków, którzy nie będą chcieli męczyć się w szkole?

Znów zakładasz, że nie będą chcieli i że koniecznie muszą się w szkole męczyć...
Lepsze utrzymywanie D.K. niż łożenie na zwiększenie ilości etetów w Policji i
Straży Miejskiej bo młodzież nie ma co ze sobą zrobić i zaczyna wzrastać
przestępczość.

> Ale mówimy, o np 14 -latkach, którzy nie będą chodzić do szkoły, aby nie
> tracić tam czasu

Dziwi mnie trochę Twoje nastawienie do młodzieży. Gdy Jan Paweł II postanowił
spotkać się z młodzieżą, odradzano mu to twierdząc, że "młodzi nie przyjdą".
Przyszli. I wszyscy wiemy jak to dalej było. Ty też nie chcesz uwierzyć w tę
młodzież. Oni naprawdę chcą coś robić. To nie ten wiek, ze siedzi się przed
telewizorem i pierdzi w fotel. Potrzebują akceptacji i wsparcia, potrzebują
kogoś mądrego kto nimi trochę pokieruje. A co mamy teraz? Jakie autorytety? Kto
wspiera młodzież? Młody człowiek, który jest na etapie poszukiwania
swojego "ja" zostaje wtłoczony w machinę systemu, który mu to "ja" odbiera,
który go przycina i formuje równiutko jak wszystkich innych. To działanie
zamiast go wspierać, hamuje go, wywołuje bunt. Ja chcę tylko, żeby system był
dla młodzieży a nie przeciw niej.

[gaika]

>Znów zakładasz, że nie będą chcieli i że koniecznie muszą się w szkole
męczyć...
>Lepsze utrzymywanie D.K. niż łożenie na zwiększenie ilości etetów w Policji i
>Straży Miejskiej bo młodzież nie ma co ze sobą zrobić i zaczyna wzrastać
>przestępczość.

Zgadzam się z Tobą, ze młodzież musi mieć zajęcia, ale nie zamiast szkoły, a po
szkole. Kluby i DK powinny być finansowane przez społeczeństwo, bo mniej to
kosztuje niż walka z patologiami i utrzymywanie więźniów. Jaki procent
młodzieży uprawia sport "na poważnie"? A to jedna z najlepszych metod ochrony
przed używkami (nie mowie o wspomagaczach

[linka9]

acorns napisał:

> muszą się w szkole męczyć.

W duchu sie z Tobą zgadzam: dlaczego niby nauka ma męczyć? Moje obserwacje
pokazują jednak, że na większą skalę to utopia. Bez pracy nie ma ...

> Dziwi mnie trochę Twoje nastawienie do młodzieży.

Jakoś nie widzę - poza niewielkimi wyjątkami - pędu do wiedzy bez jakiejkolwiek
presji wśród 9-13 latków.

>Ty też nie chcesz uwierzyć w tę
> młodzież.

Chcieć to ja chcę i może nawet w duchu wierzę, jednak pokazuję słabe punkty
Twojej koncepcji, w moim oczywiście odczuciu (bo tak rozumiem dyskusję).

>kogoś mądrego kto nimi trochę pokieruje. A co mamy teraz? Jakie autorytety? Kto
> wspiera młodzież?

A myśisz, że po Twojej reformie wyrosną autorytety jak grzyby po deszczu?
Przecież w tej chwili są nauczyciele z powołaniem i charyzmą. Czy obecny system
nakazuje gnoić dzieci?

> Młody człowiek, który jest na etapie poszukiwania
> swojego "ja" zostaje wtłoczony w machinę systemu, który mu to "ja" odbiera,
> który go przycina i formuje równiutko jak wszystkich innych.

Ja tego tak nie odbieram.

> To działanie
> zamiast go wspierać, hamuje go, wywołuje bunt.

Bunt bardziej wywołują konkretni nauczyciele, a nie system.

>Ja chcę tylko, żeby system był
> dla młodzieży a nie przeciw niej.

Przy wsparciu rodziców mozna i w obecnym odnaleźć się, co oczywiście nie
oznacza, że system jest bardzo dobry. Pewne zmiany przydałyby się, ale
niekoniecznie tak rewolucyjne.

[acorns]

> W duchu sie z Tobą zgadzam: dlaczego niby nauka ma męczyć? Moje obserwacje
> pokazują jednak, że na większą skalę to utopia. Bez pracy nie ma ...

Wiem o tym. Wszyscy wiemy, że bez pracy nie ma. Ja wychodziłem z założenia, że
każdy człowiek to jest indywidualność. Ludzie powinni robić to co lubią,
powinni iść za marzeniami. Ja robię to co lubię robić i mam z tego pieniądze.
Obecnie szkoła tego nie uczy ani nie pokazuje że można. Indywidualność jest
zabijana. To co chce uczeń, schodzi na dalszy plan a na pierwszy plan wysuwa
się to, co od ucznia chcą. Kilkanaście lat takiej edukacji może zaszkodzić
psychice człowieka, bo jemu już nie chce się chcieć, on żyje w przeświadczeniu,
że musi coś zrobić bez względu na to czy chce czy nie. Gdzieś musiał się tego
nauczyć...

> Jakoś nie widzę - poza niewielkimi wyjątkami - pędu do wiedzy bez
> jakiejkolwiek presji wśród 9-13 latków.

U mnie też byś nie widziała. Ale ja chciałem. Bardzo chciałem. Tylko kogo to
obchodziło?

> Chcieć to ja chcę i może nawet w duchu wierzę, jednak pokazuję słabe punkty
> Twojej koncepcji, w moim oczywiście odczuciu (bo tak rozumiem dyskusję).

Tak. Jednak wydaje mi się że pokazujesz te słabe punkty wychodząc z założenia,
że młodzież nie chce. Jak nie chce to nie ma sensu robić dla nich niczego bo i
tak nie chcą. Do tanga trzeba dwojga. A spróbuj pokazać słabe punkty
zakładając, że młodzież jednak chce.

> A myśisz, że po Twojej reformie wyrosną autorytety jak grzyby po deszczu?
> Przecież w tej chwili są nauczyciele z powołaniem i charyzmą. Czy obecny
> system nakazuje gnoić dzieci?

Miałem takiego nauczyciela. Do dziś go wspominam i Młodej o nim opowiadam i jej
koleżankom. To był prawdziwy nauczyciel - perła w goownie. Bo oprócz niego była
stara złośliwa prukwa od matematyki, była nawiedzona maniaczka od muzyki, była
znerwicowana drąca ryja fizyczka, był pan od polskiego, który bardzo mnie nie
lubił, był pan od historii, który lubił tylko dziewczyny z 7-8 klas z blond
włosami i dużymi cyckami. Przepraszam za dosadne określenia, ale tak uważałem i
tak uważam dalej. System tego nie zmieni. Jednak pozwoli wyeliminować tych
nauczycieli, którzy nimi nie powinni być z różnych względów. Na ich miejsce
przyjdą młodzi, przyjdą studenci ostatnich lat, przyjdą absolwenci
wyższychuczelni chcący utrwalić swoją wiedzę. Gnojenie uczniów to jedna z metod
wychowawczych stosowana obecnie. Myślę tu o gnojeniu psychicznym, wyzywaniu
uczniów, upokarzaniu ich. Mój system pozwoli to zmienić. Nie nadajesz się na
nauczyciela - wypadasz z zawodu.

> Przy wsparciu rodziców mozna i w obecnym odnaleźć się, co oczywiście nie
> oznacza, że system jest bardzo dobry. Pewne zmiany przydałyby się, ale
> niekoniecznie tak rewolucyjne.

Co nie zmienia faktu, że uczeń zapomina tego wszystkiego co się nauczył, czyli
stracił czas spędzony w szkole. A po co ma się uczyć? Na egzamin? Jeśli kupię
frezarkę dla samego faktu jej posiadania i rzucę ją w kąt i nie będę używał to
czy to będzie właściwy zakup? Podchodźmy do wszystkiego praktycznie, a teorie
zostawmy filozofom. No i nie bójmy się zmian. Nawet rewolucyjnych. Zmiany i tak
muszą nastąpić. Więc niech będą nastawione na wykorzystanie czasu szkolnego na
zdobycie wiedzy, która nie zostanie zapomniana zaraz po zdanym egzaminie.

[linka9]

acorns napisał:
> A spróbuj pokazać słabe punkty
> zakładając, że młodzież jednak chce.

Ale to mniej więcej tak, jak gdybyś kazał mi pokazać dobre strony systemu, w
którym nie mam policji i więzień. Owszem - można wiele plusów znaleźć, tylko że
jest to system z założenia nierealny

> Co nie zmienia faktu, że uczeń zapomina tego wszystkiego co się nauczył, czyli
> stracił czas spędzony w szkole.

Nie przesadzajmy. W podstawówce np nauczyłam się dość dobrze gramatyki i do tej
pory prawie wszystko pamiętam. Zapomina się natomiast wiedzę szczegółową czy
nieutrwaloną, a potem nie używaną. Ale uczymy się jej po to, aby mieć pewne
wyobrażenie o temacie.

>Podchodźmy do wszystkiego praktycznie, a teorie
> zostawmy filozofom.

Gdybysmy chcieli do wszystkiego podchodzić praktycznie, to podstawówka
wystarczyłaby powiedzmy 80% społeczeństwa. Do tego ewentualnie kilkumiesięczny
kursik przygotowywujący do konkretnego zawodu (nawet tego, do którego teraz
wymaga się studiów) i jakoś przeżyjemy. Tego chcesz?

[acorns]

> Ale to mniej więcej tak, jak gdybyś kazał mi pokazać dobre strony systemu, w
> którym nie mam policji i więzień. Owszem - można wiele plusów znaleźć, tylko
że
> jest to system z założenia nierealny

Patrząc na państwo jako na wielki system to mamy po prostu cały aparat
państwowy, wojsko, służbę zdrowia, policję, szkolnictwo etc. W państwie, które
definiujemy jako wyznaczony granicami obszar na którym działa aparat państwowy
zwany Rzecząpospolitą Polską, żyje całe społeczeństwo, a więc także i ci,
dzięki którym Policja i więzienia istnieją. Edukacja jest systemem wewnątrz
systemu. Jest to jeden elementów systemu państwa, ale w jego wnętrzu działa
drugi system, o którym tu rozmawiamy. W momencie w którym ktoś dobrowolnie
decyduje się na wejście w dane struktury tego systemu, zakładamy że chce w nich
być. Jeśli nie potrafi się zmobilizować do nauki, nie ma racji bytu w tym
systemie. Ty patrzysz pewnie na edukację jako na ciągłość. Kończysz
podstawówkę, idziesz do gimnazjum, kończysz gim, idziesz do liceum, potem
studia. W nowym systemie ciągłość nie jest wymuszona, nie ma też sztywnych
granic wiekowych. Przychodzisz do szkoły to znaczy, ze chcesz się uczyć. A
zamiast bata niech będzie motywacja. Tylko prawdziwa motywacja a nie motywacja
przy pomocy bata.

> Nie przesadzajmy. W podstawówce np nauczyłam się dość dobrze gramatyki i do
tej
> pory prawie wszystko pamiętam. Zapomina się natomiast wiedzę szczegółową czy
> nieutrwaloną, a potem nie używaną. Ale uczymy się jej po to, aby mieć pewne
> wyobrażenie o temacie.

Tu masz rację. Zbyt uogólniłem. Ja do dziś pamiętam wszystko z Zajęć
Praktyczno - Technicznych i tę wiedzę i umiejętności znacznie rozwinąłem po
skończeniu podstawówki. Tylko czuję się bardzo pokrzywdzony z tego względu, że
byłyto tylko 2 godziny tygodniowo. Gdyby to był mój system, to mógłbym się
nauczyć z tej dziedziny znacznie więcej zamiast tracić czas na omawianiu
wierszy. I tak już dawno wszystkiego zapomniałem bo nie interesuje mnie poezja.

> Gdybysmy chcieli do wszystkiego podchodzić praktycznie, to podstawówka
> wystarczyłaby powiedzmy 80% społeczeństwa. Do tego ewentualnie kilkumiesięczny
> kursik przygotowywujący do konkretnego zawodu (nawet tego, do którego teraz
> wymaga się studiów) i jakoś przeżyjemy. Tego chcesz?

Tak. Tego mniej więcej chcę. Ale na pewno nie w każdym przypadku
kilkumiesięczny kursik przygotowujący do zawodu w którym wymagane są studia.
Wyobrażasz sobie lekarza po kilkumiesięcznym kursie? Bo ja nie
Ja wiem,że "człowiek z wykształceniem podstawowym" ma wydźwięk negatywny. Ale
czy takie wykształcenie nie wystarczy tym 80% społeczeństwa? Zwłaszcza, że
piątoklasista często ma większą wiedzę niż jego rodzic z wykształceniem
średnim. Spójrz a sytuację na rynku pracy. Nie ma czegoś takiego jak stabilna
sytuacja. Wciąż wchodzą nowe technologie, nowe produkty, wciąż trzeba podnosić
kwalifikacje, a nawet przekwalifikować się w razie potrzeby. To czego nauczysz
się na studiach dziś, za trzy lata może być już przeżytkiem. W Polsce jakoś tak
dziwnie się przyjęło, że magistra robi się prosto z marszu. W rozwiniętych
gospodarkach studia BBA (odpowiednik licencjata) bazują na zdobytym wcześniej
doświadczeniu zawodowym, a MBA (magister) na zdobytym doświadczeniu na
stanowisku kierowniczym. Zmiany w Polsce muszą nastąpić również. Jeśli
oczywiście chcemy doprowadzić naszą gospodarkę do państw wysokorozwiniętych.

[linka9]

acorns napisał:
>Edukacja jest systemem wewnątrz
> systemu. Jest to jeden elementów systemu państwa, ale w jego wnętrzu działa
> drugi system, o którym tu rozmawiamy. W momencie w którym ktoś dobrowolnie
> decyduje się na wejście w dane struktury tego systemu, zakładamy że chce w
>nich być.

Innymi słowy, 12-lattek nie chce chodzić do szkoły - zezwalamy;
Chce wstąpić na drogę przestępczą - jego sprawa (poniesie przecież sam tego
konsekwencje)
Taki osobnik nie ma nawet zdolności do czynności prawnych, a Ty mówisz o
DOBROWOLNYM WEJŚCIU W DANE STRUKTURY.

>Jeśli nie potrafi się zmobilizować do nauki, nie ma racji bytu w tym
> systemie.

Do "odstrzału" sporo populacji ...

> > Gdybysmy chcieli do wszystkiego podchodzić praktycznie, to podstawówka
> > wystarczyłaby powiedzmy 80% społeczeństwa. Do tego ewentualnie kilkumiesi
> ęczny
> > kursik przygotowywujący do konkretnego zawodu (nawet tego, do którego ter
> az
> > wymaga się studiów) i jakoś przeżyjemy. Tego chcesz?
>
> Tak. Tego mniej więcej chcę.

Czyli na edukacji w skali kraju sporo zaoszczędzimy

Ale na pewno nie w każdym przypadku

> Wyobrażasz sobie lekarza po kilkumiesięcznym kursie?
To zależy jakiego

Wielu z nich praktycznie wykorzystuje wiedzę, którą można spokojnie opanować w
ciagu roku, serio. Trudniejsze przypadki byłyby odsyłane do tych po studiach
Jak rewolucja - to rewolucja.

> Ja wiem,że "człowiek z wykształceniem podstawowym" ma wydźwięk negatywny. Ale
> czy takie wykształcenie nie wystarczy tym 80% społeczeństwa?

Aby przeżyć - tak.
Aby się rozwijać w skali jednostki i społeczeństwa - nie.

[acorns]

> Innymi słowy, 12-lattek nie chce chodzić do szkoły - zezwalamy;
> Chce wstąpić na drogę przestępczą - jego sprawa (poniesie przecież sam tego
> konsekwencje)
> Taki osobnik nie ma nawet zdolności do czynności prawnych, a Ty mówisz o
> DOBROWOLNYM WEJŚCIU W DANE STRUKTURY.

Nie ma zdolności do czynności prawnych, ale jego rodzice lub opiekunowie mają.
I to w porozumieniu z nimi ów dwunastolatek wchodzi w struktury systemu. Wiem,
że idealnie nie będzie, bo przecież zdarzają się rodzice autorytarni na
zasadzie "masz się uczyć bo ja tak powiedziałem". No i taki dzieciak uczy się
bo musi. I tu dochodzimy do kolejnego absurdu obecnego systemu - nie zda z
jednego przedmiotu, musi powtarzać całą klasę. Nawet jeśłi z pozostałych
przedmiotów jest całkiem niezły. Idiotyzm w czystej postaci. Jeśli dzieciak nie
będzie zdobywał wiedzy kwalifikującej go na wyższy poziom z danego przedmiotu,
będzie powtarzał go do skutku, a pozostali uczniowie nie będą obciążani
konsekwencjami jego buntu - po prostu przejdą na wyższy poziom.
No i skończmy z tą przestępczością. SZKOŁA NIE SŁUŻY DO RESOCJALIZACJI
PRZESTĘPCÓW. OPTYMALIZUJMY WIĘC SYSTEM POD KĄTEM TEGO DO CZEGO JEST POWOŁANY.

> Do "odstrzału" sporo populacji ...

A czemu do odstrzału? A może trzeba im pomóc odnaleźć się w tym systemie?
Znaleźć jakieś cele do osiągnięcia. I nie mówię tu o celi na Górnym Mokotowie
albo w Sztumie Nie wierzę, żeby sporo populacji zwłaszcza młodej - kilku,
kilkunastoletniej nie miało żadnych chęci i motywacji do działania.

> Czyli na edukacji w skali kraju sporo zaoszczędzimy

Myślę, że bez strat dla kraju.

> Wielu z nich praktycznie wykorzystuje wiedzę, którą można spokojnie opanować w
> ciagu roku, serio. Trudniejsze przypadki byłyby odsyłane do tych po
studiach

Dyskutujmy o systemie proszę a nie o tym co lekarz umieć musi. Lekarz musi znać
całą anatomię człowieka, bo inaczej lecząc kogoś na nerki, rozwali mu
trzustkę Albo i co gorsze... A tego nie nauczy się w rok bo jest tego zbyt
wiele. Znam studentów medycyny, wiem ile muszą się uczyć. Tak samo pilot
samolotów pasażerskich, maszynista na kolei, kapitan statku. Oni muszą być
dobrzy w tym co robią, bo odpowiadają za ludzkie zdrowie i życie, a to jest
wartością najwyższą. Pzynajmniej tak być powinno.

> Aby przeżyć - tak.
> Aby się rozwijać w skali jednostki i społeczeństwa - nie.

Rozwój jednostki jest wpisany w jej karierę zawodową i w aktualną sytuację na
rynku. Jednostka musi być elastyczna a nie sztywna tak jak sztywne są ramy
wykształcenia. Tkwienie w takim systemie sprawia, że utrzymywane są nierentowne
kopalnie bo młodzi górnicy nie wyobrażają sobie, że mogą się przekwalifikować i
robić coś innego (pomijając kwestie ekonomiczne sektora wydobywniczego).
Zakładamy, że jednostka sama wie czego potrzebuje.

[linka9]

acorns napisał:

> - Gimnazjum (nieobowiązkowe)

A co proponujesz "zrobić" z włóczącymi się natolatkami po ulicach (zamiast uczyć
się w szkołach)?

> 7. Brak przynależności uczeń - szkoła.
> Uczeń w momencie przystąpienia do nauki otrzymuje indeks.

To może od razu wprowadzić system studiów na całego od 7 lat?
(chociaż nawet student jest przynależny do jednej uczelni)

> On się zapisuje na
> zajęcia, nieważne w której szkole - ma wolny wybór.

I taki 8-latek wałęa się sam przez całe miasto w różnych kierunkach, z indeksem,
którego nigdy nie gubi, aby dostać się na te wybrane zajęcia?

> Brak jakichkolwiek ocen.

To, co bedzie wpisywane do tego indeksu?

[acorns]

> A co proponujesz "zrobić" z włóczącymi się natolatkami po ulicach (zamiast
> uczyć się w szkołach)?

Szkoła nie jest przechowalnią dla tzw. elementu. To znaczy teraz jest co widać,
słychać i czuć, ale czy tak powinno być? Problem przestępczości wśród
nieletnich to już problem innego ministerstwa. Dopóki małolat będzie nietykalny
i funkcjonować będzie termin "niska szkodliwość społeczna", problemu nie da się
rozwiązać.

> To może od razu wprowadzić system studiów na całego od 7 lat?
> (chociaż nawet student jest przynależny do jednej uczelni)

Student nie jest przynależny do jednej uczelni. Może studiować i na pięciu
Co widzisz złego w indeksie? Możemy go nazwać dzienniczkiem, żeby było bardziej
po dziecięcemu.

> I taki 8-latek wałęa się sam przez całe miasto w różnych kierunkach, z
indeksem,
> którego nigdy nie gubi, aby dostać się na te wybrane zajęcia?

Ośmiolatek nie musi się wałęsać przez całe miasto. Może przejść tylko ulice
dalej, albo dwie, mogą go rodzice zawieźć, mogą go nawet wozić z Warszawy do
Radomia. Ludzie sami sobie potrafią ustawiać takie sprawy. Państwo nie musi za
nich tego robić. Indeks potrzebny jest tylko 2x w roku w momencie wpisywania
zaliczeń.

> To, co bedzie wpisywane do tego indeksu?

Przepraszam - trochę nieprecyzyjnie tu napisałem. Tak to jest jak się coś na
szybko. Miało być, że indeks to w momencie przystąpienia do nauki w gimnazjum.
A tam są zaliczenia i ocena punktowa i to się do indeksu wpisuje.

[linka9]

acorns napisał:

> Szkoła nie jest przechowalnią dla tzw. elementu.

Ale ja uważam, że Twój system będzie sprzyjał zwiększeniu liczby "elementów",
Chyba, że słowa o decyzji dziecka za/przeciw szkole potraktujemy z przymrużeniem
oka.

>Dopóki małolat będzie nietykalny
> i funkcjonować będzie termin "niska szkodliwość społeczna", problemu nie da
>się rozwiązać.

Tu masz rację.

> Student nie jest przynależny do jednej uczelni.

Konkretna uczelnia przyjmuje go i wydaje mu dyplom.

> Ośmiolatek nie musi się wałęsać przez całe miasto. Może przejść tylko ulice
> dalej, albo dwie, mogą go rodzice zawieźć, mogą go nawet wozić z Warszawy do
> Radomia. Ludzie sami sobie potrafią ustawiać takie sprawy.

Wolny zawód lub płatna opiekunka?

> Przepraszam - trochę nieprecyzyjnie tu napisałem. Tak to jest jak się coś na
> szybko. Miało być, że indeks to w momencie przystąpienia do nauki w gimnazjum.

To trochę zmienia postać rzeczy.

dlaczego na "wychowaniu" ?

[linka9]

A tak w ogóle, to czy jest to odpowiedni temat na to forum? Już prędzej "starsze
dziecko".

[acorns]

> Ale ja uważam, że Twój system będzie sprzyjał zwiększeniu liczby "elementów",
> Chyba, że słowa o decyzji dziecka za/przeciw szkole potraktujemy z
przymrużeniem oka.

To nie system, to patologia społeczna, to przyzwolenie prawne na przestępczość
wśród nieletnich, to brak możliwości spędzania wolnego czasu. Mieszkałem na
warszawskiej Pradze tyle lat. Wiem jak jest. Gdyby prawo działało tak jak w
Szwecji, problem zostałby rozwiązany. I tak trzeba rozwiązywać a nie
dostosowywać wszystko do marginesu społecznego, bo traci na tym reszta
społeczeństwa.

> Konkretna uczelnia przyjmuje go i wydaje mu dyplom.

A ten system nie ruszy wyższych uczelni. Dalej tak będzie. Jednak wykształcenie
gimnazjalne to jest co innego.

> Wolny zawód lub płatna opiekunka?

Pozostaje jeszcze korzystanie z jednej szkoły. Chociaż ja myślę,że to byłoby
tylko dodatkowe zadanie dla opiekunek już zatrudnionych

[dorota.konowrocka]

Dzięki za zamieszczenie tak długiego i ciekawego maila. Najbardziej podobał mi
się fragment o uczeniu przez babcię, mamę, wujka i brata. Jestem wielką
zwolenniczką nauczania w domu, a nie w szkole, na razie teoretyczną, bo moje
dzieci jeszcze małe, ale dziś jestem mocno zdeterminowana, by nie posyłać ich do
szkoły tak długo, jak będzie to możliwe. Myslę, że trzy lata szkoły podstawowej
na pewno uda mi sie zrobić w domu, z resztą - zobaczymy. Metoda dobierania zajęć
wg upodobań też niezła, aczkolwiek jeśli system szkolenia nauczycieli pozostanie
ten sam, to niewiele to da. Mówię na przykładzie Szkoły Głównej Handlowej, w
której studiowałam i w której obowiązuje taki właśnie system - wybór ścieżki
nauczania, przedmioty obowiązkowe i do wyboru, w ramach jednych i drugich
wykładowcy i ćwiczeniowcy do wyboru. Wygląda nieźle, ale studiowanie w SGH to
nadal strata czasu, ponieważ sensownych wykładowców jest po prostu bardzo
niewielu. Przeważają pogrobowcy z poprzedniego systemu, kompletni, nieusuwalni
kretyni z tytułami profesorskimi, źle przygotowani do zajęć i absolutnie
niekompetentni. Z tej perspektywy oceniam, że kluczowa jest kontrola jakości
nauczania (również przez uczniów / studentów, ale nie tylko, to władzom uczelni
musi mocno zależeć i oni muszą stworzyc system kontroli) i rzeczywista
rywalizacja (czyli możliwość wywalenia kretynów i głąbów na zbity pysk). Bez
tego wszystko zostanie po staremu. Kwestia numer trzy: absolutnie zgadzam sie z
tym, że gimnazjum to nie jest przechowalnia dla badytów, nieuków i zdolnych
inaczej. Należałoby ostro powrócić do pozostawiania na drugi rok i wywalania ze
szkoły. Nie każdy musi się uczyć w gimnazjum, dobrych fachowców na poziomie
zawodowym potrzeba nam jak powietrza. Taki kubeł zimnej wody uświadomi ludziom
wartość edukacji - lub też nieudolność istniejącego systemu.

Genralnie jestem zdania, ze obowiązujący system jest stratą czasu i energii i
jest w stanie zabić entuzjazm do nauki w każdym dziecku. Zaproponowane przez
Ciebie zmiany byłyby wyłącznie zmianami na lepsze, nie sądze, by coś mogło sie
tu jeszcze pogorszyć. Odnosze wrażenie, ze argumenty przeciwników sa z kategorii
"ludzie nie sa w stanie zatroszczyć się o siebie, tylko silny nakaz państwa,
obowiązek szkolny i trzymanie za ryj powstrzymują anarchię". uważam, że każdy
najlepiej działa we własnym interesie i najlepsze, cop państwo może zrobić, to
nie wtrącać się. zapytajcie dowolnego przedsiębiorcę uwolnienie rynku
edukacyjnego i powstrzymanie sie przz MEN od wydawania jakichkolwiek standardów,
koncesji, zezwoleń i wytycznych może wyjść całemu systemowi edukacyjnemu
wyłącznie na dobre. Przypomnijmy sobie czas pierwszych szkół prywatnych i
społecznych, działających jeszcze w pewnej mgle prawnej. Jak było miło, dopóki
nie zaczęły powstawać obowiązkowe absolutnie dla wszystkich minima programowe,
standardy nauczania i inne kagańce. Klasy autorskie, entuzjaści etc. Im mniej
standardów, im więcej eksperymentu, różnorodności nietypowości, nieortodoksji -
tym lepiej dla wszystkich. Zwłaszcza dla dzieci. A przeciez ponoc o to chodzi.
Argumenty, ze kto bedzie woził dzieci z miejsca na miejsce itd. to złośliwe
szukanie dzury w całym. Jak na razie rodzice właśnie tym się głównie zajmują
-wożą na korepetycje i inne zajęcia dodatkowe. Dopytują. Dofinansowują.
Zastanawiają sie, dlaczego dzieci się nie uczą. nie uczą się, bo szkoła jest
głupia i nudna, bo nie mozna dostosować poziomu do 30 dzieci, bo podręczniki są
fatalne, a uciec nie ma gdzie. Wyobraźcie sobie, ze macie teraz usiąść w
szkolnej ławce na sześć godzin dziennie. Że będziecie znów słuchać swoich
nauczycieli. Bać sie kartkówki. Powtarzać do północy materiał. Wkuwać stawonogi.
Lepic na czas z plasteliny. Wygrywac rytm na trójkącie. Rzucać piłką lekarską.
Odpowiadać przy tablicy, po kolei, ławkami. Jakiś koszmar, nieprawdaż? I
strasznie jesteśmy zdziwieni, ze dzieci mają całego systemu po dziurki w nosie...

Pozdrawiam
Dorota

[linka9]

dorota.konowrocka napisała:

> Jestem wielką
> zwolenniczką nauczania w domu, a nie w szkole,

A ja jestem ogromną PRZECIWNICZKĄ, chociaż dostrzegam też pewne zalety takiego
rozwiązania.

> Argumenty, ze kto bedzie woził dzieci z miejsca na miejsce itd. to złośliwe
> szukanie dzury w całym.

Dlaczego złośliwe? To nie było zaproszenie do klubu wzajemnej adoracji, tylko do
dyskusji. Uważam, że wożenie np 8-latka na 2 godz - tu, 1 godz - tam, a jeszcze
jedną gdzie indziej jest bezsensowne, w przypadku wielu rodziców - niewykonalne.

> Jak na razie rodzice właśnie tym się głównie zajmują
> -wożą na korepetycje i inne zajęcia dodatkowe. Dopytują. Dofinansowują.

Czy rzeczywiście aż tak duża grupa?

> Wyobraźcie sobie, ze macie teraz usiąść w
> szkolnej ławce na sześć godzin dziennie.

To jeszcze nie jest najgorsze

>Że będziecie znów słuchać swoich
> nauczycieli.

Niektórzy mówią ciekawie.

>Bać sie kartkówki. Powtarzać do północy materiał. Wkuwać stawonogi

To juz kwestia nastawienia, zarówno dzieci, jak i rodziców.

> Lepic na czas z plasteliny. Wygrywac rytm na trójkącie.

Zabawa w piaskownicy, też by mnie nudziła (chociaż 3-latka zachwyca)
Dzieciom lepienie z plasteliny podoba się, Tobie - nie musi.

> Rzucać piłką lekarską.

A co w tym złego?

> Odpowiadać przy tablicy, po kolei, ławkami. Jakiś koszmar, nieprawdaż?

Powtarzam: kwestia nastawienia.

> strasznie jesteśmy zdziwieni, ze dzieci mają całego systemu po dziurki w nosie.

Wiele dzieci ma równiez po dziurki w nosie męczenia się nad jakąkolwiek nauką,
nawet, jeśli zostanie ona przygotowana przez rodzica, chcącego realizować
program szkolny w domu.

Do czego zmierzam? Reform szkolnictwa, róznych zmian i wspaniałych pomysłów
mieliśmy juz wiele. Każdy minister uważał, że jego rozwiązanie jest naj ...
Tymczasem uważam, że wiele problemów da się rozwiązać na poziomie domu i
odpowiedniej postawy rodziców.

[acorns]

Niestety, tak właśnie jest jak mówisz. Dlatego postanowiłem na podstawie tego
co córka zaczęła wymyślać napisać taki właśnie projekt systemu. Ciekawe jco o
tym myślą inni.
Dzieci mają obecnego systemu po dziurki w nosie i trudno im się dziwić.
Zwłaszcza jeśli założenie jest takie, ze dziecko wysiedzi grzecznie 6x45 minut
w ławce. Ja nauczycielce powiedziałem wprost jak Młoda była chyba w II klasie -
jeśli ona grzecznie wysiedzi 45 minut na lekcji, to pójdę z nią do lekarza bo
to już objaw jakiejś choroby.
Dziecko naprawdę o wiele więcej się nauczy poprzez zabawę i tak właśnie
myślałem, żeby połączyć wychowanie przedszkolne z klasami 0-3. Często dzieci
które chętnie chodziły do przedszkola, do szkoły chodzą niechętnie. Ciekawe
dlaczego...

Wyszkolenie nauczycieli to znów jest kolejny problem. W moim projekcie zakładam
konkurowanie szkół ze sobą, a więc eliminowanie takich, którzy się do tego
zawodu nie nadają.

[gaika]

acorns napisał:

>3. Wyeliminowanie ścisłych zależności między wiekiem a programem nauczania.

Takiego systemu doświadczyły moje dzieci w Anglii. Jestem absolutną
zwolenniczką tej formy edukacji. Dwa roczniki były w jednej klasie, a dodatkowo
nauka odbywała się na trzech poziomach trudności. Dzieci nie były przypisane na
stale do tych grup, ale w zależności od zmieniających się umiejętności,
zmieniały także poziom nauczania.
Są tez takie szkoły w Finlandii (wyniki nauczania jedne z najlepszych na
świecie).

>5. System nauki jest dostosowany do indywidualnych predyspozycji i
>uzdolnienia uczniów.
>Dotyczy to zwłaszcza gimnazjum. Uczeń nie ma narzuconego programu tylko
>układa go sobie samemu lub z pomocą rodziców.

Tak jak definitywnie popieram różnicowanie poziomu nauki, tak w tym przypadku
uważam, ze w tym wieku u większości dzieci dopiero zaczynają się krystalizować
zainteresowania. To trudny moment rozwojowo i w dodatku zmieniające co chwilę
pomysły na życie. Gimnazjalisty bym jeszcze nie specjalizowała, bo można mu
zamknąć w ten sposób drogę do innych opcji.

>Uzasadnienie: Są gminy bogatsze i biedniejsze. Wiadomo, że biedniejsza gmina
>nie wyposaży swojej szkoły np. w taką pracownię komputerową jaką by chciała.

To nie tylko kwestia wyposażenia szkol, ale możliwości nauczycieli :
umiejętności rozpoznawania potrzeb uczniów i przygotowanie do uczenia na
różnych poziomach. Dodatkowo wyposażenie szkol to pieniądze, których nie ma.

>Uzasadnienie: Każda szkoła ma obowiązek zapewnić realizację minimum
>programowego określonego przez Ministerstwo Edukacji (patrz pkt. 6). Jednak
>rozszerzenie tego zależeć będzie od możliwości danej szkoły.

Upieram się, ze od możliwości nauczycieli i organizacji pracy szkoły. Jeżeli
uczeń będzie miał zakres i tempo nauczania dostosowane do możliwości, nie
będzie musiał podróżować po kraju szukając odpowiedniego poziomu dla siebie.
Technicznie to zresztą nierealne.

>2. Uczęszczanie na zajęcia w Szkole Podstawowej nie jest obowiązkowe.
>Obowiązkowe jest tylko i wyłącznie zdanie egzaminu kończącego tę szkołę.

To jest możliwe i dziś choć mało u nas rozpowszechnione. Można uczyć dzieci w
domu, a właśnie egzamin jest sposobem na rozliczenie z wiedzy.


>Brak jakichkolwiek ocen. Nauczyciel omawia postępy uczniów z ich rodzicami
>lub prawnymi opiekunami. W razie utrudnionego kontaktu z ww. szkoła wysyła
>opinię nauczyciela listem poleconym.

Z tym jest problem chyba przede wszystkim ze strony rodziców. Trudno im bez
stopni i porównywania własnego dziecka z innymi.
I znów w Anglii i USA przez pięć lat szkoły podstawowej nie ma stopni oprócz
ocen opisowych. Generalnie dzieciaki uwielbiają szkołę i myślę, ze podstawową
rzeczą jest "przyjazne" traktowanie (w uproszczeniu). I nie ma to nic wspólnego
z brakiem dyscypliny, bo była ona dużo większa niż w szkole polskiej. W
przypadku młodszych dzieci bardzo brak ocen popieram i szkoda, ze w Polsce nie
chce się ten system przyjąć.


Co do podróżowania w celu znalezienia odpowiednich zajęć, to tak jak już
pisałam technicznie to się nie da. Dzieci "maja tez tak", ze jeśli lubią
szkołę, to się z nią identyfikują, jest to ważny punkt odniesienia poza domem
rodzicielskim.
Skupiłabym się raczej na tym, co jest realnie możliwe do wprowadzenia, a moim
zdaniem możliwa jest indywidualizacja nauczania.

[linka9]

gaika napisała:

> Z tym jest problem chyba przede wszystkim ze strony rodziców. Trudno im bez
> stopni i porównywania własnego dziecka z innymi.
> W przypadku młodszych dzieci bardzo brak ocen popieram i szkoda, ze w Polsce
>nie chce się ten system przyjąć.

Dzieci same domagają się ocen

[acorns]

> Tak jak definitywnie popieram różnicowanie poziomu nauki, tak w tym przypadku
> uważam, ze w tym wieku u większości dzieci dopiero zaczynają się
krystalizować
> zainteresowania. To trudny moment rozwojowo i w dodatku zmieniające co chwilę
> pomysły na życie. Gimnazjalisty bym jeszcze nie specjalizowała, bo można mu
> zamknąć w ten sposób drogę do innych opcji.

W żadnym wypadku nie wolno ucznia pozostawić samemu sobie. Mój kolega, student
Wyższej Szkoły Zarządzania w Krakowie mówił, że u nich na uczelni jest podobny
system - modułowy. Z tym, że są moduły obowiązkowe i ta dowolność jest
niewielka. Ale i tak mają tam Centrum Kariery, które pomaga studentom w
dokonywaniu właściwych wyborów. Takie coś musiałoby też istnieć w szkołach pod
kierownictwem pedagoga. Poza tym lekcje pokazowe na przykład. Każdy przedmiot
można naprawdę ciekawie zaprezentować, wiem coś o tym, bo pracowałem w agencji
reklamowej Pamiętaj też, że predyspozycje sa wrodzone i nie zrobisz z
humanisty matematyka. A nawet jak się da to po co?

> Upieram się, ze od możliwości nauczycieli i organizacji pracy szkoły. Jeżeli
> uczeń będzie miał zakres i tempo nauczania dostosowane do możliwości, nie
> będzie musiał podróżować po kraju szukając odpowiedniego poziomu dla siebie.
> Technicznie to zresztą nierealne.

Po całym kraju oczywiście nie, ale w miastach jest to całkiem realne i niezbyt
kłopotliwe. Gorzej na wsiach gdzie nie ma tych szkół dużo do wyboru. Pamiętaj
też, że dużo zależy od pieniędzy. Co po dobrym nauczycielu informatyki jak w
pracowni tylko jakieś złomowate Pentium 90 z 32 MB RAM?

> Z tym jest problem chyba przede wszystkim ze strony rodziców. Trudno im bez
> stopni i porównywania własnego dziecka z innymi.

Szkoła jest dla ucznia a nie dla rodzica. Dla rodzica jest praca ewentualnie
socjal. Ocena opisowa zresztą będzie funkcjonować, ale w formie opinii
nauczyciela o postępach dziecka. Dziecko będzie się zajmowało nauką przez
zabawę. A w gimnazjum będę oceny punktowe.

> Co do podróżowania w celu znalezienia odpowiednich zajęć, to tak jak już
> pisałam technicznie to się nie da. Dzieci "maja tez tak", ze jeśli lubią
> szkołę, to się z nią identyfikują, jest to ważny punkt odniesienia poza domem
> rodzicielskim.

Masz rację. Warto by było, żeby uczeń identyfikował się ze szkołą. To podnosi
morale. Pamiętaj jednak, że rodzice ucznia i uczeń wybierają szkołę, która im
najbardziej odpowiada i to do tej szkoły uczeń chodzi. Możliwość korzystania z
zajęć w innych szkołach to jest stworzenie możliwości, a nie opcja domyślna. I
raczej to byłaby kwestia jednego przedmiotu. Nad tym warto się zastanowić.
Potrzeba przynależności jest następna po potrzebie bezpieczeństwa, więc to co
dla mnie najwygodniejsze niekoniecznie musi być dobre dla innych.

[matkatrojgadzieci]

Nierealny. Kilka pomysłów trafnych, ale większość - przepraszam, ale z Księżyca.
Skąd wziąć na to pieniądze i to bardzo duże pieniądze?
Jak temu podołać organizacyjnie?
Czy wielu uczniów na tym nie straci?
Pomarzyć można, ale stąpajmy po Ziemi i reformujmy w granicach możliwości -
organizacyjnych i finansowych.

[acorns]

Aby chęci były. A pieniądze - no cóż. Na jedną reformę były, więc może i na
drugą będzie. Zwłaszcza, że na ogrodzenie terenu Sejmu jest w budżecie
przewidziane 5 milionów. Za tyle to można ogrodzić ponad tysięc hektarów. Jak
się dobrze poszuka to i się znajdzie. Organizacyjnie można podołać. Wprowadzać
etapami. Dostosowywać, opracować kolejność działań. To nie jest do wymyślenia w
pół dnia, tylko ciężka praca zespołu fachowców wymagająca analizy ogromnej
ilości danych. Jak mówię - aby chęci były. Na razie dyskutujmy o założeniach
ogólnych.

[edytek1]

Polecam zaliczenie kursu Historii Wychowania i Pedagogiki Porównawczej na
poziomie Uniwesyteckim a wtedy z przyjemnośćią podyskutuję. Na zyczenie służę
spisem lektur, z kwiecistego opisu mniemam, że Kwintylian i " Koncepcja
kształcenia mówcy" została przestudiowana dokładnie.

[acorns]

Nie studiowałem dokładnie "Koncepcji kształcenia mówcy" i nie budowałem tego
wszystkiego na podstawie tego co głosił Kwintylian. Choć w wielu punktach jest
to zbieżne, to jednak w kwestii nauczania domowego już nie.
Pewnie nigdy nie będę posiadał wiedzy pedagogicznej na poziomie akademickim.

[gaika]

edytek1 napisała:

>Polecam zaliczenie kursu Historii Wychowania i Pedagogiki Porównawczej na
>poziomie Uniwesyteckim a wtedy z przyjemnośćią podyskutuję.

A dlaczego tylko pod tym warunkiem?

[edytek1]

Zapewniam Cię, zę jeśli prześledzisz całą historię wychowania i zapoznasz się
ze wspolczesnymi sytemami edukacyjnymi w Europie i nie tylko to będziesz
wiedzieć dlaczego. Propozycja przedstawionej nam reformy edukacji jest w
wieku miejscach wręcz absurdalna choć ma też swoje mocne strony.

[acorns]

> Propozycja przedstawionej nam reformy edukacji jest w
> wieku miejscach wręcz absurdalna choć ma też swoje mocne strony.

No to napisz co jest wadą, co jest zaletą i dlaczego tak uważasz. Zależy mi
żeby wypowiedzieli się także ludzie kompetentni.

[gaika]

edytek1 napisała:

>Zapewniam Cię, zę jeśli prześledzisz całą historię wychowania i zapoznasz się
>ze wspolczesnymi sytemami edukacyjnymi w Europie i nie tylko to będziesz
>wiedzieć dlaczego. Propozycja przedstawionej nam reformy edukacji jest w
>wieku miejscach wręcz absurdalna choć ma też swoje mocne strony.

Nie wszyscy na tym forum są profesorami z zakresu psychologii rozwojowej, a
jakoś dyskusje się kręcą )

Zapoznałam się dogłębnie i nawet praktycznie, ale nawet gdyby było inaczej, to
w rozmowie to nie przeszkadza. Dlaczego nie napiszesz o tych mocnych i słabych
stronach koncepcji Acorns +córka?

A do większości zmian dochodzi zwykle na skutek działań tzw. oddolnych. Ferment
bywa twórczy

[fatalna_jendza]

Drogi Acornsie!
Myślę, że wyrzucenie kartkówek i odpytywań to bardzo zły pomysł. Przecież żaden
uczeń nie będzie się bez nich systematycznie uczył (jestem dobrą uczennicą, ale
jeśli nie grozi mi odpytanie z danego przedmiotu po prostu odkładam go na półkę,
a potem budzę się tuż przed sprawdzianem i mam kupę do nauczenia)! No i co z
tego, że są te twoje sprawdziany (z tego co zrozumiałam to rodzaj
długoterminowych prac domowych) to będzie można łatwo odpisać od kolegów i
koleżanek.
Podoba mi się jednak coś, co chyba występuje w szkołach za granicą, że
rzeczywiście nie ma klas, ale uczniowie są przemieszani (ile razy słyszałam w
amerykańskich filmach zdanie "Cześć, jestem Matt, chyba mamy ze sobą
biologię..."). U nas widziałabym to tak, że wszyscy idą na przedmioty
obowiązkiowe, ale chętni mają dodatkowe godziny z wybranych przez siebie
przedmiotów. Na początku roku każdy uczeń otrzymuje indywidualny plan zajęć.
Wiem, że to wymagałoby masę roboty, ale wg. mnie wtedy każdy uczeń móbgłby mieć
idywidualny profil, ponieważ np. teraz przy wybraniu liceum mam problem z
wyborem klasy o rozszerzonych przedmiotach, poniewaz kochgam polski i
informatykę, a z matmy jestem świetna, jednak istnieją tylko klasy
humanistyczne, gdzie do j. polskiego doczepili historię.
Podczas tzw. "okienek" (których na pewno nie dałoby się uniknąć przy układaniu
indywidualnych rozkładów zajęć) uczniowie robiliby to, co chcieli. Istniałaby
świetlica, ale uczniowie nie musieliby w niej przebywać. Mogliby wypaść do parku
na spacer, do pobliskiego bufetu na przekąskę, do biblioteki lub po prostu do domu.

[acorns]

> Myślę, że wyrzucenie kartkówek i odpytywań to bardzo zły pomysł. Przecież
> żaden uczeń nie będzie się bez nich systematycznie uczył (jestem dobrą
> uczennicą, ale jeśli nie grozi mi odpytanie z danego przedmiotu po prostu
> odkładam go na półkę,
> a potem budzę się tuż przed sprawdzianem i mam kupę do nauczenia)! No i co z
> tego, że są te twoje sprawdziany (z tego co zrozumiałam to rodzaj
> długoterminowych prac domowych) to będzie można łatwo odpisać od kolegów i
> koleżanek.

Ty wychodzisz z założenia, że wszyscy potrzebują bata. A tu nie potrzeba bata
tylko potrzeba motywacji. System sprawdzian (dokładnie to co myślisz) - egzamin
funkcjonuje w Wyższej Szkole Zarządzania w Krakowie i tam się sprawdza
znakomicie. Oczywiście student jak to student - zawsze na ostatnią chwilę, ale
skutecznie. Mój kolega tam studiuje i bardzo sobie chwali. Szkoła jest wysoko w
rankingu szkół prywatnych. Mówisz, że można odpisać. Owszem można, ale nie
wszystko i nie do końca. Istnieje coś takiego jak plagiat. Poza tym czemu
uczniowie nad takim sprawdzianem nie mieliby pracować w grupach? To podstawa w
dzisiejszym świecie. Prawda i tak wyjdzie na egzaminie.

> Podoba mi się jednak coś, co chyba występuje w szkołach za granicą, że
> rzeczywiście nie ma klas, ale uczniowie są przemieszani (ile razy słyszałam w
> amerykańskich filmach zdanie "Cześć, jestem Matt, chyba mamy ze sobą
> biologię..."). U nas widziałabym to tak, że wszyscy idą na przedmioty
> obowiązkiowe, ale chętni mają dodatkowe godziny z wybranych przez siebie
> przedmiotów.

Myślałem nad wprowadzeniem obowiązkowego zaliczenia wszystkich przedmiotów na
poziomie I - podstawowym.

> Na początku roku każdy uczeń otrzymuje indywidualny plan zajęć.
> Wiem, że to wymagałoby masę roboty

Plan zajęć sam sobie ustali. Nikt nie musi robić tego za niego. Naprawdę
Nawet jeśli część przedmiotów będzie obowiązkowa (np. Matematyka II, Język
polski III) to i tak szkoła organizuje cykliczne zajęcia w danym dniu i
godzinie. Może być kilka zajęć równoległych, może być tylko jedno. W zależności
od potrzeb. I uczeń niech sam sobie wybiera kiedy mu pasuje.

> wg. mnie wtedy każdy uczeń móbgłby mieć
> idywidualny profil, ponieważ np. teraz przy wybraniu liceum mam problem z
> wyborem klasy o rozszerzonych przedmiotach, poniewaz kochgam polski i
> informatykę, a z matmy jestem świetna, jednak istnieją tylko klasy
> humanistyczne, gdzie do j. polskiego doczepili historię.

Takie właśnie przyjąłem założenie. Jednak w każdej szkole musi istnieć takie
pomieszczenie, do którego uczeń może wejść i skorzystać z pomocy przy wyborze
właściwych przedmiotów dla siebie. Wiadomo, że nie ma wyższych poziomów
nauczania biologii bez chemii ani programowania bez wyższych poziomów nauczania
matematyki.

[linka9]

acorns napisał:

> Ty wychodzisz z założenia, że wszyscy potrzebują bata.

Wszyscy - nie. Ale zdecydowana większość - na pewno

[gaika]

Tak to funkcjonuje w liceum amerykańskim . Wszystkie przedmioty są obowiązkowe
na poziomie podstawowym, natomiast uczniowie wybierają sobie poziomy nauczania
przedmiotów indywidualnie (podwyższony i uniwersytecki z możliwością zbierania
punktów na studia.) Każdy ma plan indywidualny (rzeczywiście z okienkami, ale
łatwo je sensownie wykorzystać). Każda klasa ma inny skład, inną liczebność,
inny poziom.

Nie da się wprowadzić pełnej dowolności (raz idę tu, raz tu), bo organizacyjnie
tego żadna szkoła nie wytrzyma. Tak czy siak możliwość nauki np. matematyki i
języka na bardzo wysokim poziomie uważam za duże udogodnienie.


acorns napisał:

>Ty wychodzisz z założenia, że wszyscy potrzebują bata. A tu nie potrzeba bata
>tylko potrzeba motywacji.

Tak właśnie buduje się w dzieciach motywacje- krótkodystansowo. Z czasem
wystarczają głównie egzaminy semestralne, ale do tej pory mamy już
ukształtowaną motywacje wewnętrzną. Dziecku i młodszej młodzieży trzeba i
marchewki i kijka z zewnątrz.

[linka9]

gaika napisała:

> Tak to funkcjonuje w liceum amerykańskim .

Nie sadzę, aby amerykańskie liceum było czymś do czego nalezy dażyć.

>Wszystkie przedmioty są obowiązkowe
> na poziomie podstawowym, natomiast uczniowie wybierają sobie poziomy nauczania
> przedmiotów indywidualnie (podwyższony i uniwersytecki z możliwością zbierania
> punktów na studia.)

W liceum OK, ale nie w podstwówce!

> Tak właśnie buduje się w dzieciach motywacje- krótkodystansowo. Z czasem
> wystarczają głównie egzaminy semestralne, ale do tej pory mamy już
> ukształtowaną motywacje wewnętrzną. Dziecku i młodszej młodzieży trzeba i
> marchewki i kijka z zewnątrz.

No, widzisz, że czasami (a nawet częściej niż "czasami" ) zgadzamy się
>

[gaika]

linka9 napisała:

>> Tak to funkcjonuje w liceum amerykańskim .

>Nie sadzę, aby amerykańskie liceum było czymś do czego nalezy dażyć.

A co masz konkretnie na myśli?

[acorns]

> Tak to funkcjonuje w liceum amerykańskim . Wszystkie przedmioty są
obowiązkowe
> na poziomie podstawowym, natomiast uczniowie wybierają sobie poziomy
nauczania
> przedmiotów indywidualnie (podwyższony i uniwersytecki z możliwością
zbierania
> punktów na studia.)

No czyli mniej więcej tak jak proponowałem. Bo zastanawiałem się i to dość
poważnie nad tym czy wszystkie przedmioty trzeba zaliczać na poziomie
podstawowym czy nie. Już jestem na tak, choć jeszcze niepewnie. Czy mogłabyś
opisać system edukacji w USA? To znaczy jaka szkoła, jaki wiek przystąpienia,
ile jest tych przedmiotów, ile poziomów ( jak zrozumiałem są trzy) itd.

> Tak właśnie buduje się w dzieciach motywacje- krótkodystansowo. Z czasem
> wystarczają głównie egzaminy semestralne, ale do tej pory mamy już
> ukształtowaną motywacje wewnętrzną. Dziecku i młodszej młodzieży trzeba i
> marchewki i kijka z zewnątrz.

I tu już jest błąd na wstępie - "buduje się w dzieciach motywacje". Mówisz o
dzieciach jako o ogóle ludzi w określonym przedziale wiekowym. A każdy dzieciak
to indywidualność i tak należy na nich patrzeć. Spróbuj motywować moją córkę
batem i marchewką. Powodzenia życzę. Niczego się na niej nie da wymusić żadnym
batem. Postawi się i już. I chwała jej za to. A system edukacji ma się
dostosowywać do uczniów. Niech więc będzie ten bat w postaci obowiązku
szkolnego i marchewka w postaci nie wiem jakiej. Ale niech ten obowiązek
szkolny nie będzie bezwzględny. I na to wprowadzę poprawkę do założeń.

[gaika]

acorns napisał:

>No czyli mniej więcej tak jak proponowałem. Bo zastanawiałem się i to dość
>poważnie nad tym czy wszystkie przedmioty trzeba zaliczać na poziomie
>podstawowym czy nie. Już jestem na tak, choć jeszcze niepewnie. Czy mogłabyś
>opisać system edukacji w USA? To znaczy jaka szkoła, jaki wiek przystąpienia,
>ile jest tych przedmiotów, ile poziomów ( jak zrozumiałem są trzy) itd.

Rok wczesniej do szkoly niż u nas. Szkola podst. –5lat, gimnazjum -3, liceum –
4. Czasem uklad jak nasz dawniejszy, 8 klas+4 liceum.
Sa trzy poziomy, które sobie uczniowie wybieraja. Każdy przedmiot niezaleznie.

>I tu już jest błąd na wstępie - "buduje się w dzieciach motywacje". Mówisz o
>dzieciach jako o ogóle ludzi w określonym przedziale wiekowym. A każdy
dzieciak
>to indywidualność i tak należy na nich patrzeć.

Oczywiście, ze jest indywidualnością. Nie ma tu żadnej sprzeczności. Chodzi o
to, ze młodsze dzieci łatwiej się mobilizują do pracy, czy odnajdują motywacje
jeżeli nagroda, efekt jest w miarę bliski. Miedzy innymi dlatego uważam , ze
czterookresowy rok szkolny jest lepszy.

> Spróbuj motywować moją córkę
>batem i marchewką.

Tu był cudzysłów domyślny
To są zwyczajnie te działania, które motywują ludzi (małych i dużych ).

>Niech więc będzie ten bat w postaci obowiązku
>szkolnego i marchewka w postaci nie wiem jakiej. Ale niech ten obowiązek
>szkolny nie będzie bezwzględny. I na to wprowadzę poprawkę do założeń.

Zgodzę się tylko w tym zakresie, ze powinna być szeroka oferta edukacyjna,
która zaspokoi różne potrzeby. Obowiązek być musi (tak uważam ) po to, by
dzieci, których dom nie stymuluje miały szanse na naukę. W innym razie
te "gorzej" urodzone są spisane z klucza na straty.


>Uzasadnienie: Wreszcie skończy się stresowanie uczniów na zasadzie

Pewien poziom stresu jest potrzebny do działania. Niedobrze, gdy jest za duży.
Można to jednak zmienić dopracowując metody funkcjonowania szkoły, nie robiąc
totalnego przewrotu

***
Stawiałabym nie na reformę całego systemu, ale lokalną działalność naprawczą.
Duże, całościowe zmiany pociągają za sobą i starty finansowe i „starty w
ludziach”. Szkoły, środowiska są na tyle różne, ze należałoby szukać rozwiązań
dla tych właśnie zindywidualizowanych potrzeb. W przypadku dużej ilości
patologii trzeba odpowiedniego programu dla szkoły, a w przypadku dobrego
liceum np. możliwości wyboru ścieżek edukacyjnych, itd. Poprawiać to, co
najpilniejsze w danej szkole czy gminie

[acorns]

> Zgodzę się tylko w tym zakresie, ze powinna być szeroka oferta edukacyjna,
> która zaspokoi różne potrzeby. Obowiązek być musi (tak uważam ) po to, by
> dzieci, których dom nie stymuluje miały szanse na naukę. W innym razie
> te "gorzej" urodzone są spisane z klucza na straty.

Zgadzam się i zmieniłem założenia - "Obowiązek szkolny dotyczy Szkoły
Podstawowej i Gimnazjum. Nie jest on jednak bezwzględny. Istnieje możliwość
zwolnienia dziecka z obowiązku uczęszczania na zajęcia szkolne. Głównym
kryterium jest tu sytuacja rodzinna. Celem nadrzędnym jest zdobycie wiedzy a
nie uczęszczanie do szkoły". Krótko mówiąc jak są warunki, to dziecko może nie
chodzić. Nie ma warunków - musi chodzić.

> Pewien poziom stresu jest potrzebny do działania. Niedobrze, gdy jest za
duży.
> Można to jednak zmienić dopracowując metody funkcjonowania szkoły, nie robiąc
> totalnego przewrotu

To nie przewrót. To uproszczenie. Oni i tak wszystko będą robić na ostatnią
chwilę i stresować się, że nie zdążą

> środowiska są na tyle różne, ze należałoby szukać rozwiązań
> dla tych właśnie zindywidualizowanych potrzeb. W przypadku dużej ilości
> patologii trzeba odpowiedniego programu dla szkoły, a w przypadku dobrego
> liceum np. możliwości wyboru ścieżek edukacyjnych, itd. Poprawiać to, co
> najpilniejsze w danej szkole czy gminie

To swoją drogą. Najbardziej razi mnie brak zajęć dotyczących BHP. Zwłaszcza w
wiejskich szkołach. A potem moja i córki koleżanka nachyla się bujną czupryną
nad pracującym wałem korbowym bo nikt jej nie powiedział, że w najlepszym
wypadku grozi to oskalpowaniem. Niby mając 12 lat powinna sama zdawać sobie
sprawę z niebezpieczeństwa ale jak widać myślenie przychodzi jej ciężko.

[fatalna_jendza]

acorns napisał:

>
> funkcjonuje w Wyższej Szkole Zarządzania w Krakowie i tam się sprawdza
> znakomicie. Oczywiście student jak to student - zawsze na ostatnią chwilę, ale
> skutecznie. Mój kolega tam studiuje i bardzo sobie chwali. Szkoła jest wysoko w
>
> rankingu szkół prywatnych. Mówisz, że można odpisać. Owszem można, ale nie
> wszystko i nie do końca. Istnieje coś takiego jak plagiat. Poza tym czemu
> uczniowie nad takim sprawdzianem nie mieliby pracować w grupach? To podstawa w
> dzisiejszym świecie. Prawda i tak wyjdzie na egzaminie.
>

Acorns, ty mówisz o studentach, ja mówię o uczniach
Dla nich wazne, żeby zaliczyć i się nie narobić. Połowa szkoły spisuje i to
wszystko i do końca. A może chcesz oskarżyć jedenastolatka o plagiat?
Co do pracy w grupach, nie wiem, czy wiesz, jak to zwykle wygląda: pracę
przygotowuje najlepszy uczeń z grupy, a reszta się pod nią podpisuje. Dlaczego?
Reszcie grupy nie chce się nic robić, a dobry uczeń nie chce dostać złej oceny.

Poza tym w szkołach amerykańskich dzieci mniej oszukuja niż o nas. Tam przez
ściąganie można wylecieć ze szkoły, u nas nikt za bardzo nie ukrywa oszustwa.
Jak to mówi nasza matematyczka, ściąganie jest wpisane w definicję ucznia i
nauczyciele to wiedzą, a ci, którzy nie wiedzą, sa brani za takich, co nie
umieją sobie poradzić z klasą i perfidnie oszukiwani.

Nie wiem, czy znasz wszystkie sztuczki uczniów. Przeciez jak ktoś się postara,
może znać pytania z pracy klasowej tydzień przed nią, a jak nie wie, to nie
idzie do szkoły w ten dzień i mamusia pisze mu zwolnienie z powodu katarku,
zadania spisywać od kolegów z innej klasy a nawet tych, którzy mają z innym
nauczycielem (często zadają podobne zadania domowe).

Piszesz, że plan zajęć każdy ułoży sobie sam, ale to jest zbyt trudne dla
niektórych uczniów. W dodatku w klasach u dobrycj nauczycieli może być za dużo
osób i mogą się oni nie mieścić.

W podstawówce człowiek nie uczy się dla siebie, tylko dla ocen, a w klasach
jeden trzy dla słoneczek, chmurek i innych bzdur, dlatego myślę, że twój system
byłby dobry dopiero w liceum.

Mam jeszcze słówko o wyborze przedmiotów rozszerzonych. To nie jest takie
proste, bo np. w podstawówce myślałam, że chemia będzie super, że robi się
doświadczenia i w ogóle. Teraz jej nienawidzę. Myślę, że najpierw każdy uczeń
powinien "poczuć na własnej skórze", o co chodzi w każdym przedmiocie, zanim
wybierze z nich przedmioty rozszerzone.

[mika_p]

A jak sobie wyobrażasz obowiązkowe zaliczenie egzaminu po szkole podstawowej u
dziecka którego tatuś pije, mamusia pracuje za grosze, a dziecko z ulgą nie
jest posyłane do szkoły, tylko siedzi w domu z młodszym rodzeństwem? Dziecko
nie chodzi do szkoły, bo nie ma takiego obowiązku, nikt go nie uczy bo nie ma
komu, a samo się nie nauczy, bo do samokształcenia trzeba mieć warunki i zostać
tego nauczonym. A potem nagle egzamin.
I nikt się nawet nie zainteresuje, ze to dziecko sie nigdzie nie uczy, bo nie
ma klas (w których albo koledzy, albo wychowawca zauwazyłby przedłuzajacą sie
nieobecnosc) i nie ma przynależnosci do szkoły, więc szkoła nie zainterweniuje
jak dziecko nie bedzie zapisane.

[linka9]

mika_p napisała:

> A jak sobie wyobrażasz obowiązkowe zaliczenie egzaminu po szkole podstawowej u
> dziecka którego tatuś pije, mamusia pracuje za grosze, a dziecko z ulgą nie
> jest posyłane do szkoły, tylko siedzi w domu z młodszym rodzeństwem? Dziecko
> nie chodzi do szkoły, bo nie ma takiego obowiązku, nikt go nie uczy bo nie ma
> komu, a samo się nie nauczy, bo do samokształcenia trzeba mieć warunki i
>zostać tego nauczonym.

Bardzo słuszne spostrzeżenie. Ponadto, pewnie znalazłaby się niejedna rodzina
(szczególnie na wsi), która ucieszyłaby się, że nie musi posyłać dziecka do
gimnazjum.

[acorns]

Masz tu rację. Właśnie najgorszy problem jest z tymi patologiami. Jednak
utrzymując obowiązek szkolny plus system w obecnej postaci, będziemy mieć dalej
przemoc w szkołach. Wychodzi na to, że państwo musi zacząć od zapewnienia
środków prawnych pozwalających błyskawicznie usadzić rodziców, którym dom myli
się z ringiem bokserskim. Minister Ziobro już o tym mówił, a znając jego
możliwości, co mówi to i zrobi. Czy w takiej np. Szwecji mogłaby mieć miejsce
sytuacja że kobieta z dziećmi musi uciekać do przytułku a pijak panoszy się w
trzypokojowym mieszkaniu robiąc z niego melinę? I od tego trzeba zacząć. Bo
dziecko powiela wzorce wyniesione z domu. Szkoła w obecnej postaci nie jest w
stanie spełnić funkcji wychowawczych. Bo i co może zrobić? Nic nie może zobić z
młodocianym bandytą bo nie ma na niego ani środków prawnych ani nie ma mu nic
lepszego do zaoferowania. I tu jest problem.

W takim razie obowiązek szkolny powinien być, ale nie bezwzględny. Po
rozpoznaniu sytuacji rodzinnej można byłoby go uniknąć. Szczerze mówiąc nie
sądzę, żeby dużo ludzi z tego korzystało jeśłi szkoła zmieniłaby się na miejsce
przyjazne i dające uczniowi pewne możliwości. Moja córka - anarchistka i
buntowniczka jakich mało jako najważniejszy powód niechęci do szkoły podała
brak dopasowania programu do jej zdolności i zainteresowań, a drugi nie mniej
ważny to wygląd szkoły z zewnątrz i od wewnątrz. No i ma rację. Takie to
wszystko ponure, takie puste, bez wyrazu. A możnaby to ładnie urządzić, można
też system nauki wprowadzić na takiej zasadzie jak to opisuje Gaika i wszystkim
żyłoby się lepiej i chętniej by się uczyli.

[gaika]

acorns napisał:

>Ja wiem,że "człowiek z wykształceniem podstawowym" ma wydźwięk negatywny. Ale
>czy takie wykształcenie nie wystarczy tym 80% społeczeństwa?

Nie wystarcza. Kraje, które maja jakieś aspiracje, ładują w edukacje i badania,
odnoszą sukcesy, a standard życia jest tam wyższy. To nie przypadek. Poza tym
ludzie, którzy są niewykształceni nie zostaną ani odbiorcami sztuki, ani
literatury, a badania wykazują, ze nawet lepiej niż podstawowo wykształcone
osoby nie rozumieją informacji prasowych czy telewizyjnych. Obniżanie poziomu,
to równia pochyla dla kraju. Podwyższanie i w tym samym czasie różnicowanie, to
moim zdaniem najlepsza droga.

>Nie ma czegoś takiego jak stabilna
>sytuacja. Wciąż wchodzą nowe technologie, nowe produkty, wciąż trzeba podnosić
>kwalifikacje, a nawet przekwalifikować się w razie potrzeby. To czego nauczysz
>się na studiach dziś, za trzy lata może być już przeżytkiem.

Ale to właśnie dowód na to, ze trzeba się kształcić jak najlepiej, bo świat
wokół nas zmienia się w takim tempie, ze trzeba dobrego przygotowania, aby na
te zmiany odpowiednio reagować i za nimi nadążać. Tak czy siak człowiek uczy
się cale życie i nie może osiąść na laurach. Wyobraź sobie lekarza, który nie
czyta publikacji, nie doszkala się.


>W Polsce jakoś tak
>dziwnie się przyjęło, że magistra robi się prosto z marszu. W rozwiniętych
>gospodarkach studia BBA (odpowiednik licencjata) bazują na zdobytym wcześniej
>doświadczeniu zawodowym, a MBA (magister) na zdobytym doświadczeniu na
>stanowisku kierowniczym.

Nie, nie. Trochę to nie tak, ale nie ma co się wdawać w zawiłości innych
systemów.
U nas tez możesz po licencjacie iść do pracy i wznowić studia. Można robić
ciurkiem (tam wiele osób bierze się nawet od razu za doktorat, można
przerwać, zależy to i od sytuacji finansowej i od rodzaju studiów.

>Zmiany w Polsce muszą nastąpić również. Jeśli
>oczywiście chcemy doprowadzić naszą gospodarkę do państw wysokorozwiniętych.

No to racja absolutna, tylko nie przez kształcenie większości na poziomie
podstawowym.

sie zgadzam z gaika

[wieczna-gosia]

Uwazam, ze faktycznie system szkolny mozna by bylo nieco uelastycznic, wiecej
rzeczy mozna uczyc przez zabawe, w luzniejszej formie. Klasy powinny byc
mniejsze bla bla, moga byc bardziej kolorowe bla bla.

To wszystko wiadomo nie od dzis.

Ale gaika dobrze pisze- szkola, uczenie sie to tez mozliwosc cwiczenia umyslu.
Przy dzisiajszym szybkim swiecie, nowych technologiach itd- potrzebni sa ludzie
o gietkim umysle.

ty acorns masz szczescie i przyjemnosc posiadac inteligentna corke. To nie tylko
wychowanie. To tez cechy wrodzone- niektorzy ludzie maja wrodzona ciekawosc
swiata, latwosc uczenia (ja sama ucze sie jezykow przez osmoze niemalze, bez
wysilku) itd. Ale co z tymi, ktorzy takiej sklonnosci nie maja? co z tymi ktorzy
ja maja, natomist rodzine 3 pokolenia wstecz jest chlejacymi pgrowcami?

Zauwaz- obecnie edukacja obowiazkowa wypuszcza cie jako 16 latka. Rodzice mowia-
zrobiles gimnazjum i basta- won w pole, jozek najbogatszy gospodarz we wsi zony
szuka to cie wydamy. latwiej sobie wyobrazic ze 16 latka bierze los we wlasne
rece niz 12 latka prawda?

Ja mysle ze dla ludzi o waskich horyzontach- a taka jest no nie oszukujmy sie-
wiekszosc- sytuacja ktora opisalam wcale nie jest zadka a ozenek, dobry traktor
itd jest szczytem marzen. I pol biedy jesli tak wlasnie jest a czlowiek
zrealizuje sie jako swoetny hodowca trzody (inna sprawa ze we wszsytkich
dziedzinach rolinictwa obecnie, zeby osiagnac sukces porzemyslowy trzeba byc
specjalista z wyzszymi studiami, albo miec takiego goscia na stanie) i super.

[acorns]

> odnoszą sukcesy, a standard życia jest tam wyższy. To nie przypadek. Poza tym
> ludzie, którzy są niewykształceni nie zostaną ani odbiorcami sztuki, ani
> literatury, a badania wykazują, ze nawet lepiej niż podstawowo wykształcone
> osoby nie rozumieją informacji prasowych czy telewizyjnych. Obniżanie
> poziomu,
> to równia pochyla dla kraju. Podwyższanie i w tym samym czasie różnicowanie,
> to moim zdaniem najlepsza droga.

Masz rację. Mój system absolutnie nie przewiduje obniżania poziomu. Ale czy
naprawdę myślisz, że z człowieka niezbyt lotnego zrobisz konesera sztuki
kształcąc go na siłę? Moim zdaniem większy sukces się osiągnie w skali kraju
jeśli ludzie będą robili to co robić lubią. A dla tych co nie mają wysokich
aspiracji jest mnóstwo prac nie wymagających ani wykształcenia ani wysokiego
IQ. Wystarczy, że umieją czytać, pisać i przejdą szkolenie zawodowe.

> Wyobraź sobie lekarza, który nie czyta publikacji, nie doszkala się.

To jeszcze jestem w stanie sobie wyobrazić. Anatomia człowieka nie zmienia się
bowiem w takim tempie jak technologie i w ciągu kariery lekarza ludziom nie
wyrosną dodatkowe narządy o których nie uczyli na studiach

> No to racja absolutna, tylko nie przez kształcenie większości na poziomie
> podstawowym.

Ale czy przymusowe kształcenie nie jest formą niewolnictwa? Tak samo jak
przymusowa służba wojskowa? Wiem, że pewne regulacje być muszą, ale jak ktoś
naprawdę nie chce to co z takim zrobić?

[gaika]

acorns napisał:

>Masz rację. Mój system absolutnie nie przewiduje obniżania poziomu. Ale czy
>naprawdę myślisz, że z człowieka niezbyt lotnego zrobisz konesera sztuki
>kształcąc go na siłę? Moim zdaniem większy sukces się osiągnie w skali kraju
>jeśli ludzie będą robili to co robić lubią. A dla tych co nie mają wysokich
>aspiracji jest mnóstwo prac nie wymagających ani wykształcenia ani wysokiego
>IQ. Wystarczy, że umieją czytać, pisać i przejdą szkolenie zawodowe.

Dla części ludzi-tak i ci zwykle nie idą na studia. Jednak poziom inteligencji
większości populacji jest przeciętny i na skutek różnych dodatkowych
okoliczności jedni lądują lepiej niż drudzy. Nie znaczy to jednak, ze ich
potencjalne możliwości intelektualne są inne. Dlatego *dobra* szkoła ma szanse
przyzwoicie wyedukować większość, a nie mniejszość.
Nie twierdzę, ze każdy ma być koneserem sztuki, ale ze wykształcenie pozwala w
ogóle na odbiór otaczającego świata(także cudzych wytworów), a Ty pisałeś
wcześniej, ze osoba po podstawówce, na własne życzenie może zacząć czytać
książki lub zapisać się na kursy literackie. To są skrajnie rzadkie przypadki.
Bez przygotowania szkoły (lub domu) nie może.

>> Wyobraź sobie lekarza, który nie czyta publikacji, nie doszkala się.

>To jeszcze jestem w stanie sobie wyobrazić. Anatomia człowieka nie zmienia się
>bowiem w takim tempie jak technologie i w ciągu kariery lekarza ludziom nie
>wyrosną dodatkowe narządy o których nie uczyli na studiach

Nie traktuję tego poważnie

>Ale czy przymusowe kształcenie nie jest formą niewolnictwa?

Instytucja państwa jest formą zniewolenia. Nadaje prawa, ale i ogranicza. W tym
systemie nikt nie jest samowystarczalny dlatego nałożone są obowiązki. Coś za
coś

>Tak samo jak
>przymusowa służba wojskowa? Wiem, że pewne regulacje być muszą, ale jak ktoś
>naprawdę nie chce to co z takim zrobić?

Rozwiązaniem są różne możliwości kształcenia dzieci i do tego można dążyć.
A obowiązek szkolny to takie dwa w jednym : presja, ale i życiowa szansa.

[acorns]

> Instytucja państwa jest formą zniewolenia. Nadaje prawa, ale i ogranicza. W
> tym
> systemie nikt nie jest samowystarczalny dlatego nałożone są obowiązki. Coś za
> coś

Jako anarchista wiem coś o tym

> Rozwiązaniem są różne możliwości kształcenia dzieci i do tego można dążyć.
> A obowiązek szkolny to takie dwa w jednym : presja, ale i życiowa szansa.

I właśnie o to chodzi. Różne możliwości. Młoda biegle zna język rosyjski. Czemu
jej się to nie wlicza do wykształcenia? A gdyby nawet w szkole był język
rosyjski, to Młoda i tak musiałaby tracić czas na lekcjach na czytanie durnych
czytanek na poziomie rosyjskiego przedszkolaka. Bo niestety szkoła ma monopol
na nauczanie I to trzeba zmienić. Młoda akurat nie widzi szansy życiowej w
wykształceniu, bo w najbliższym otoczeniu ma aż nadto przykładów, że jest
inaczej. Choćby ja. To samo bym miał bez szkoły co mam po jej ukończeniu.

[fatalna_jendza]

W Afryce, mdz.in. w Togo nie ma obowiązku szkolengo. Tam analfabetyzm wynosi
48%. Młodzież, tak jak mówisz, czegoś chce, ale może zacznie chcieć zarabiać już
teraz zamiast uczyć się, by dostać pierwszą wypłatę za kilka-kilkanaście lat...

[acorns]

> Młodzież, tak jak mówisz, czegoś chce, ale może zacznie chcieć zarabiać już
> teraz zamiast uczyć się, by dostać pierwszą wypłatę za kilka-kilkanaście
> lat...

Oczywiście że tak. Moja córka jako pierwsza Już zarabiała pieniądze i to
całkiem niezłe. I ja myślę że to było OK. Zarabiała bowiem na tym co lubi,
czyli rysowanie i handelek pokątny na zasadzie tu kupić, tam sprzedać. Ma do
tego zdolności. Ja wystawiłem dyski twarde na Allegro i prawie od razu musiałem
kończyć aukcję, bo Młoda wszystkie wyprzedała z niezłym przebiciem

Pracuję w wiejskiej szkole...

[zebra12]

Tutaj połowa dzieci ma duże problemy z nauką. Chętnie nie chodziłyby do szkoły.
Rodzice też wypisują zwolnienia dzieciom, gdy im się nie chce iść do szkoły lub
gdy jest sprawdzian! Dzieci często bardziej są potrzebne w domu do bawienia
licznego rodzeństwa lub do pomocy w pracach polowych. Ich rodzice, to głównie
ludzie po szkole podstawowej. Nie umieją nawet poprawnie mówić. Jak oni mieliby
uczyć swoje dzieci? Ja osobiście chciałabym pracować z grupą dzieci, które chcą
się uczyć i wiedzą po co przychodzą na zajęcia. Ale to będzie jedna trzecia
szkoły. A co z resztą? Jaka przyszłość będzie przed nimi? Co zaś do egazminu po
szk. podst. to mała część uczniów wogóle by go nie zdała. Mamy bowiem dzieci,
które mają ogromne problemy z nauką. Mają orzeczenia z poradni. Niektóre są
lekko upośledzone lub na granicy upośledzenia. Co z nimi? Nie skończą zwykłej
podstawówki? Rodzice w życiu nie zgodzą się na szkołę specjalną. Ogólnie pomysł
widzę czarno i ze szkodą dla dzieci, zarówno tych słabych, jak i tych, którzy
mają nieodpowidzialnych rodziców! Dla nauczycieli super!

[wieczna-gosia]

w anglii jest tak, ze dziecdko mozna uczyc w domu. W Polsce zreszta tez mozna
tyle ze nie kazde. W Anglii zas mozna chyba kazde tylko jest obwarowane jakimis
przepisami.
Kiedys bywala tu Bogusia ma 6 dzieci i uczyla je w domu. W USA tez jest to mozliwe.
Strony do homeschooling sa naprawde imponujace, ale taka nauka zabiera duzo
czasu. Nie wyobrazam sobie by przy obijgu pracujacych rodzicach- dziecko uczylo
sie w domu.

nauczanie domowe

[linka9]

wieczna-gosia napisała:

> Kiedys bywala tu Bogusia ma 6 dzieci i uczyla je w domu. Nie wyobrazam sobie
by >przy obijgu pracujacych rodzicach- dziecko uczylo
> sie w domu.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=46&w=35283068

o widze ze z mika myslalysmy o tym samym :) ntxt

[wieczna-gosia]

[gaika]

W USA zainteresowanie nauczaniem domowym stale rośnie (ponad milion dzieci jest
w ten sposób edukowanych). To co pozwala rozwinąć tę metodę to zaplecze prawne
i organizacyjne. Na rynku jest masa książek, poradników i gotowych programów
edukacyjnych, z których rodzice mogą z łatwością korzystać. Jak się okazuje,
dzieci uczone w domu są rozwinięte społecznie tak samo dobrze jak dzieci ze
szkół masowych (a czasem nawet lepiej). Wcześniej był to sztandarowy argument
przeciwników nauczania w domu.
Nie wiem czy są dostępne dane dotyczące Polski, ale najbardziej znaną postacią
jest Marek Budajczak, który stoczył swego czasu walkę o możliwość edukowania
swoich dzieci w domu.

Na zachodzie dzieci uczą się odnosić swoją wiedzę do otaczającego świata, nie
tylko teoretycznie, ale i praktycznie. Np. w brytyjskiej szkole (państwowej,
więc może nie trzeba koniecznie uczyć w domu, uczniowie dowiadywali się skąd
się bierze chleb, przeprowadzając cały proces od początku do końca(łącznie z
sianiem zboża),a zakończony konsumpcją własnoręcznie upieczonego chleba. Może
właśnie takich akcji brakuje polskiej szkole.

Myślę, ze różnorodność oferty edukacyjnej jest podstawą, plus indywidualizacja
nauczania (dostosowane do tempa i możliwości).

[acorns]

> Tutaj połowa dzieci ma duże problemy z nauką. Chętnie nie chodziłyby do
> szkoły.

Przy obecnym systemie edukacji nie dziwię się.

> Rodzice też wypisują zwolnienia dzieciom, gdy im się nie chce iść do szkoły
> lub gdy jest sprawdzian! Dzieci często bardziej są potrzebne w domu do
> bawienia licznego rodzeństwa lub do pomocy w pracach polowych.

Ja też tak robię. Od następnego roku załatwiam Młodej nauczanie indywidualne bo
to będzie tragedia jak ośrodek ruszy, coś się cały czas będzie działo a ona
będzie musiała iść do szkoły. Taka jest i już. Nie zamierzam jej zmieniać na
siłę bo system od niej czegoś wymaga. Moje dziecko jest dla mnie ważniejsze niż
system.

> Mamy bowiem dzieci,
> które mają ogromne problemy z nauką. Mają orzeczenia z poradni. Niektóre są
> lekko upośledzone lub na granicy upośledzenia. Co z nimi? Nie skończą zwykłej
> podstawówki? Rodzice w życiu nie zgodzą się na szkołę specjalną.

A co im w takim razie da skończenie szkoły? Czy to w jakiś sposób zmieni ich
życie?

[rycerzowa]

Acorns,kiedyś wyraziłam przypuszczenie,że Młoda wkrótce może ci nasiusiać do piwa.
Ale z o wiele większym prawdopodopieństwem mozna przypuszczać,że za
kilka-kilkanaście lat zrobi ci awanturę, że zmarnowałeś jej szanse edukacyjne.
Pamietaj, ostrzegaliśmy cię, bo mimo wszystko lubimy i ciebie i twoja "szwarną
dziouchę". Pozdrowienia.

[acorns]

> Acorns,kiedyś wyraziłam przypuszczenie,że Młoda wkrótce może ci nasiusiać do
> piwa.

Do piwa to już prędzej ja jej mogę. Jako mężczyzna mam do tego bardziej
precyzyjny sprzęt. Ona ze swoim ciśnieniem i że tak powiem rozrzutem miałaby
problem z nasikaniem do wiadra bez zalania wszystkiego naokoło

> Ale z o wiele większym prawdopodopieństwem mozna przypuszczać,że za
> kilka-kilkanaście lat zrobi ci awanturę, że zmarnowałeś jej szanse
> edukacyjne.

O to jestem spokojny. To ten sam typ co ja. Młoda nie jest w stanie
funkcjonować pod batem ani chodzić na cudzej smyczy. Nie ma żadnej możliwości
zmuszenia jej do czegoś czego ona nie chce. Na edukację ma już swój pogląd i
trudno jej się dziwić. Ja na pewno nie będę jej opowiadał bzdur o zależności
między poziomem wykształcenia a satysfakcjonującą dobrze płatną pracą. Przecież
ona widzi jak jest choćby na przykładzie naszej rodziny. Jak ja ją miałbym
przekonać, że jest inaczej jeśli ona wie, że w agencji reklamowej nikt mnie nie
pytał o szkołę a zarobki były bardzo dobre? I w dodatku sama też tam dorabiała
kolorując rysunki do storyboardów. Jak mam jej tłumaczyć że wykształcenie jest
ważne podczas gdy jej wujek z Rosji pomimo braku jakiegokolwiek wykształcenia
jeździ nowym Audi A6 full opcja za gotówkę, a nasi znajomi po studiach mają
kupioną na kredyt Skodę Fabię? Młoda jest inteligentna i naprawdę dostrzega
takie zależności.

[zebra12]

Smutno tego słuchać.... Pieniądze to jednak nie wszystko, a "wiedzy nie
zastąpią ładowne kieszenie" jak pisze poeta. Jednym się udaje nic nie robic ,a
wszystko mieć, innym znów bez wykształcenia znaleźć dobrą pracę. Ale to są
wyjątki. Idąc takim torem myślenia, to najlepiej być prostytutką po
podstawówce. To przecież głupie. Żeby rzetalnie znac się na jakiejś dziedzinie
trzeba się czegoś nauczyć. A pracodawca mając wybór z pewnością wybierze
specjalistę! Wiem co mówię! A córeczce współczuję! Sama mam dzieci!

[acorns]

Moja córka nie będzie pracować do kogoś. To dla niej będą pracować Do tego
przynajmniej dążę. Ty myślisz jak pracownik. Z góry skazujesz się takim
myśleniem na pracę dla kogoś. OK - twoja sprawa. Też byłem pracownikiem. Zawsze
mnie w każdej pracy interesowały początki firmy. I to było dość ciekawe, bo
tymi przedsiębiorcami byli ludzie, którzy wcale nie byli wykształceni, tylko
sprytni. Oni zamiast nad książkami spędzali czas na szukaniu pieniędzy. I udało
im się. Tak było, jest i będzie bez względu na Twoje oburzenie. Powiedz mi jako
nauczycielka - po co informatykowi wiedza z zakresu rozmnażania się pantofelka
albo innej ameby? Po co kierowcy TIRa wielomiany i ciągi liczbowe? Po co
właścicielowi pensjonatu poezja Juliana Przybosia? Po co oni mają się tego
uczyć skoro umiejętności potrzebne do wykonywania zawodu jeden zdobył dopiero
na studiach, drugi na kursie a trzeci tak ogólnie w życiu? Zakładamy, że ani
jednego ani drugiego ani trzeciego w ogóle nie interesowała biologia,
matematyka i literatura i już dawno zapomnieli tego czego się nauczyli z tych
przedmiotów.

[zebra12]

Zapewne po to, aby być światłym w wielu dzedzinach i mieć o czym porozmawiać po
pracy... Jeśli kierowca TIRa ograniczy się do znajomości tylko tego, co mu
podczas tej pracy będzie potrzebne to smutne życie z takim człowiekiem. Jacu
wtedy będą ludzie? Pomyśl o tym. Ja uczę polskigo, ale interesuje mnie
rozmnażanie pantofelka czy genetyka. Może matematyka nie tak bardzo. Ale często
sięgam po książki z różnych dziedzin, oglądam programy naukowe na Discovery. A
teraz wyobraź sobie, że taki specjalista TIRowiec czy sprzedawca traci pracę,
plajtuje firma...Co dalej? Musi szukać pracy tylko w swojej dziedzinie, bo na
niczym innym się nie zna. Uważam, że najrozsądniej jest na poziomie podstawowym
i średnim nauczyć się trochę tego, a trochę tego, a specjalizować się na
studiach. A nóż podczas takiej nauki różnych przedmiotów odkryje się swoją
pasję? Ja odkryłam i to jest cudowne! Trzeba dać innym szansę!

[acorns]

> teraz wyobraź sobie, że taki specjalista TIRowiec czy sprzedawca traci pracę,
> plajtuje firma...Co dalej? Musi szukać pracy tylko w swojej dziedzinie, bo na
> niczym innym się nie zna.

To jest właśnie to, o czym mówię - elastyczność. Niestety, teraz króluje
podejście typu "Jestem murarzem - jak mógłbym robić coś innego?" To jest
niechęć do przekwalifikowania się. A szkoła ma się do tego nijak.


> Uważam, że najrozsądniej jest na poziomie podstawowym
> i średnim nauczyć się trochę tego, a trochę tego, a specjalizować się na
> studiach. A nóż podczas takiej nauki różnych przedmiotów odkryje się swoją
> pasję? Ja odkryłam i to jest cudowne! Trzeba dać innym szansę!

No ale chcesz uszczęśliwiać ludzi na siłę? Ale masz rację. Można mieć pasję
wcale o tym nie wiedząc. Jednak powinna istnieć możliwość rezygnacji z
przedmiotów, których się po prostu nie znosi. Bo z nastawieniem na "nie" to
niczego się nie zdziała. Będzie tylku użeranie się i męka a nie o to tu chodzi.

[gaika]

acorns napisał:

>To jest właśnie to, o czym mówię - elastyczność. Niestety, teraz króluje
>podejście typu "Jestem murarzem - jak mógłbym robić coś innego?" To jest
>niechęć do przekwalifikowania się. A szkoła ma się do tego nijak.


Jakoś się jednak ma, gdyby np. murarz chciał się na fizyka przekwalifikować

[rycerzowa]

Acorns napisał:

"Ona ze swoim ciśnieniem i że tak powiem rozrzutem miałaby
problem z nasikaniem do wiadra bez zalania wszystkiego naokoło "

Młoda sobie poradzi, jest inteligentna. W ostateczności wynajmie kumpla.
Skoro inni mają dla niej pracować...
A przed ściąganiem majtek oporów już nie ma, jak sam utrzymujesz .

[linka9]

rycerzowa napisała:

> Młoda sobie poradzi, jest inteligentna. W ostateczności wynajmie kumpla.
> Skoro inni mają dla niej pracować...

Co więcej, aby zostać szefową mafii świadectwa niepotrzebne, ważniejsze, aby być
hardą i nie tolerować sprzeciwu

[acorns]

> W ostateczności wynajmie kumpla.

Tak już prędzej, bo w sikaniu precyzyjnym kobiety nigdy nie dorównają
mężczyznom No ale jeszcze mi nie powiedziałaś dlaczego miałaby mi osobiście
albo za pośrednictwem kumpla nasikać do piwa? Co ja jej takiego zrobiłem? Ja
wiem co bym musiał zrobić, żeby ona zaczęła ze mną wojować. Ale to jest
sprzeczne z tym co robię, więc mocz w piwie mi nie grozi.

Prawda jest taka, że szkoła w obecnej formie zabija w dzieciach indywidualność,
samodzielność, pomysłowość i inicjatywę - czyli podstawy przedsiębiorczości.
Młoda chciała robić stronę internetową swojej nowej szkoły. Odpowiedź - po co?
na co? nie potrzeba. Ja porozmawiałem z nauczycielem informatyki i okazało się,
że facet nie ma bladego pojęcia nawet do czego służy znacznik <b> w HTML. I co?
Mam ukrywać przed Młodą, że ze swoją wiedzą to ona tam powinna uczyć
informatyki a pan powinien chodzić na jej lekcje? Mam trzymać przed nią w
tajemnicy, że szkoła to by chciała mieć stronę, ale uczeń nie może się okazać
mądrzejszy od nauczyciela? Ja staram się rozwijać w niej cechy, które powinien
posiadać przedsiębiorca a szkoła działa w odwrotną stronę. Jak do tej pory znam
tylko jedną naprawdę sensowną szkołę - Szkołę Twórców Reklamy. I gdy Młoda
kiedyś zechce się tam uczyć, to nawej jak czesne będzie trzy razy wyższe, to
zapłacę. Tam się nie zdobywa dyplomu, tam nie jest ważna matura. Nikt o to nie
pyta. Wystarczą mi nazwiska wykładowców i już wiem jakie ta szkoła ma
możliwości. Idea tej szkoły pokrywa się w 100% z tym co ja uczę Młodą - "Wolisz
tworzyć trendy niż się dostosowywać? Wpływać na innych niż im ulegać? Wzniecać
kurz niż go łykać?". To jest dla mnie szkoła przyszłości. Tak powinna działać i
w taki sposób funkcjonować. Wściekły jestem ogólnie, bo jak Młoda chodziła do
szkoły w Warszawie to tak nie narzekała. Tam przynajmniej gazetkę szkolną mogła
robić i dekoracje. A teraz jej nie dopuszczają bo robi to banda lizodupów z
klasy, w której v-ce dyrektorka jest wychowawczynią. Wygląda to paskudnie, ale
kogo to obchodzi, że Młoda umie znacznie lepiej? Do końca roku jakoś dotrwa,
dobrze, że zdobyła kilku przyjaciół. A od nast. roku nauczanie indywidualne.
Przynajmniej nikt jej nie będzie szkodził.

[linka9]

acorns napisał:

>No ale jeszcze mi nie powiedziałaś dlaczego miałaby mi osobiście
> albo za pośrednictwem kumpla nasikać do piwa? Co ja jej takiego zrobiłem?

Pamiętam telewizyjną wypowiedź młodego przestępcy. Na pytanie dlaczego tak
zachował się w stosunku do swoich rodziców, których sam określił jako dobrych,
rozumiejących i oddanych, odpowiedział: bo nie potrafili mi nigdy powiedzieć
NIE, ciekawy byłem jak daleko mogę się posunąć.

[rycerzowa]

Hej, rzeczywiście prawdą jest, że przedsiębiorczość nie zawsze idzie w parze z
wykształceniem. Załozyciele wielkich korporacji to zazwyczaj nie
intelektualiści, tylko marzyciele, ludzie nieco szaleni, wizjonerzy, z ogromną
skłonnoscią do ryzyka.
Takim był Richard Branson, twórca Virgin Group, albo Nicolas Hayek,który zbił
fortunę produkując zegarki Swatch, a przy okazji wymyślił samochodzik Smart.

Prawdą jest, że dobry manager i inny specjalista musi otrzymać odpowiednią
edukację, natomiast właściciel firmy, dla której owi specjalisci pracują,
zdarza się, że został wyrzucony ze szkoły, bo się tam nudził.

Czy to znaczy, że mamy spokojnie przyjąć decyzję dziecka o porzuceniu szkoły,
licząc, że wobec tego wkrótce bedzie milionerem?
Równie dobrze rodzice niemówiącego 4-latka mogliby oczekiwać, ze im w domu
rośnie nowy Einstein.

Chodzi o rachunek prawdopodobieństwa.

Już bezpieczniej można załozyć, ze potomek zdobędzie pieniądze, grając w
totolotka. W końcu co tydzień ktoś wygrywa fortunę, a wielkie firmy nie powstają
tak często.

Trzeba po prostu mieć niesamowite szczęście, bo o farcie decyduje nie tylko
upór, pracowitość i wizja, ale zwykły przypadek.

Spójrzmy na listę 100 najbogatszych Polaków z ostatnich lat. Ta lista się
zmienia. Wielu z tej listy skończyło, niestety, w kryminale, niektórzy stracili
życie.
Ale niezmiennie jest na niej d o k t o r Kulczyk.

Rodzic może marzyć, że dziecko zrobi karierę w biznesie, czemu nie.
Ale trzeba mysleć realnie.

Acorns, twoje dziecko to dziewczynka. Poszukujaca przyjaźni, bezpieczeństwa,
obdarzona wspólczującym sercem. Tak ją nam przedstawiasz.
W biznesie trzeba być żelazna damą.

W dodatku, jesli odziedziczyła zdolności do biznesu po ojcu, to... wybacz.
Gdybyś był naprawdę przedsiebiorczy, zdobyłbyś majątek w latach 90-tych, w
czasie transformacji, gdy pieniadze leżały na ulicy. Nie zasuwałbyś na cudzej
budowie ani nie pracował dla cudzej agencji reklamowej.

Agrobiznes to żaden wielki biznes, powinieneś o tym wiedzieć. To wasza wielka
życiowa przygoda i sposób na zarabianie. Nic wiecej. Chcesz ograniczyć córce
horyzonty, zamykając ją na zabitej deskami wsi?

Owszem, teraz budujemy dom, prowadzimy ośrodek, i zarabiamy na studia za
granicą, w Stanach, albo w Anglii, tak dla szpanu.
A po co Młoda ma wiedziec, co to pantofelek ? Żeby się z niej na przyjęciu w
Biznes Klubie nikt nie śmiał, gdy ktoś zażartuje, że szkoda iż pieniądze nie
rozmnażają się jak pantofelki a ona spojrzy wtedy na swoje buty na wysokich
obcasach.

[acorns]

> W biznesie trzeba być żelazna damą.

Na pewno nie. Nie trzeba być zimną wyrachowaną suką ani żelazną damą. Można być
dobrym, wrażliwym człowiekiem, ale trzeba również być bystrym i ASERTYWNYM.
Trzeba być takim liderem, za którym ludzie idą bo chcą iść a nie dlatego, że
muszą. Nie marzyłem o córce biznesswoman. Marzę natomiast o tym, żeby zarabiała
sensowne pieniądze na tym co lubi robić. Nawet jeśli byłoby to rozrzucanie
obornika widłami po polu.

> W dodatku, jesli odziedziczyła zdolności do biznesu po ojcu, to... wybacz.
> Gdybyś był naprawdę przedsiebiorczy, zdobyłbyś majątek w latach 90-tych, w
> czasie transformacji, gdy pieniadze leżały na ulicy. Nie zasuwałbyś na cudzej
> budowie ani nie pracował dla cudzej agencji reklamowej.

Ale ja w 1989 roku byłem jeszcze w podstawówce Jaki ja majątek mogłem
zarobić nie mając zdolności do czynności prawnych? Potem urodziła się Młoda i
musiałem utrzymać ją i jej mamusię - pasożyta. Tak więc trafiłem na budowę. Ja
wiem, że był popyt wtedy na wszystko, dlatego na budowie robiłem lewe kursy,
sprzedawałem kruszywa na lewo, potem beton. Ile miałem tyle zainwestowałem w
ziemię w podwarszawskich Łomiankach, którą potem odsprzedawałem z zyskiem, bo
tam bardzo wzosła wartość gruntów, musiałem też kupić jakieś mieszkanie żeby
mieć gdzie mieszkać a nie kątem u rodziców. Nie miałem zbyt dobrych warunków
żeby wystartować.

> Agrobiznes to żaden wielki biznes, powinieneś o tym wiedzieć. To wasza wielka
> życiowa przygoda i sposób na zarabianie. Nic wiecej.

Niby nie jest aż tak wielki. Ale są dopłaty unijne, kilkadziesiąt hektarów mogę
zalesić i wtedy mam z tego przez 20 lat tzw. premię zalesieniową - za to co
zalesię wychodzi jakieś 70 tysięcy rocznie. Tylko trzeba wiedzieć jak tanio
zalesić i dostać unijne błogosławieństwo.
Posiadanie dużej ilości ziemi to jest możliwość założenia przyzwoitego auto
szrotu. Ściągam sobie powypadkowce z Unii i handluję częściami. Opłaca się, ale
znów trzeba wiedzieć jak to robić żeby zarobić a nie stracić. Ja wiem. W szkole
tego nie uczą.

> Chcesz ograniczyć córce horyzonty, zamykając ją na zabitej deskami wsi?

Ale ona naprawdę nie jest na tej wsi uwięziona. I nie jest to wieś zabita
deskami. Wbrew pozorom można się do Warszawy albo do Trójmiasta dostać szybciej
niż z jednego końca Warszawy na drugi w godzinach szczytu. Zwłaszcza jak się
jedzie motorem A czemu wieś miałaby ograniczać horyzonty? Zwykły stereotyp i
nic więcej. Jeśli dla kogoś szczytem ambicji jest stanie pod GSem z puszką piwa
w łapie to to samo będzie robił pod delikatesami w Warszawie czy Wrocławiu.

> A po co Młoda ma wiedziec, co to pantofelek ? Żeby się z niej na przyjęciu w
> Biznes Klubie nikt nie śmiał, gdy ktoś zażartuje, że szkoda iż pieniądze nie
> rozmnażają się jak pantofelki a ona spojrzy wtedy na swoje buty na wysokich
> obcasach.

O pantofelkach to chyba ja miałem w szóstej klasie. Miałem też na pewno wiele
innych rzeczy. I już tego nie pamiętam. Naukę biologii zakończyłem w ósmej
klasie i naprawdę już prawie nic nie pamiętam. Czyli równie dobrze mógłbym się
tego nie uczyć wcale. Czy naprawdę myślisz, że w Biznes Klubach wszyscy
wszystko wiedzą?

[chalsia]

Acorns napisał:
"Ale nie wszyscy potrzebują bata. Czemu by go wszyscy mieli miec nad sobą. Ja
na
przykład nie potrafię funkcjonować pod batem, Młoda też nie. Ci, którzy
potrzebują mieć bat i tak do niczego w życiu nie dojdą, chyba że przypadkiem.
Czemu więc mają tracić na tym ci co potrafią się zmobilizować i mają motywację?"

Ludzie dzielą się na tych, których motywuje kij/bat (czyli nastaiwonych na
unikanie przykrych konsekwencji) i na tych, których motywuje marchewka (czyli
nastawionych na osiągnięcie celu). I wszyscy o tym wiedzą. Natomiast nie
wszyscy (np. Acorns) już wiedzą, że:
- większa część ludzkości z przeszłości i tej terażniejszej (nie pamiętam ile,
ale na pewno ponad 60%) jest motywowana kijem
- czemu? - ano z prostych energetyczno-biologiczno-ewolucyjnych powodów
- ludzie motywowani kijem świetnie się mobilizują - tylko, ze z innego powodu,
niż ci motywowani marchewką
- w obecnym, wysoce cywilizowanym świecie nie ma już takiego biologicznego
znaczenia, do jakiego typu motywacyjnego człowiek należy,

Chalsia
PS. jestem typowym przykładem potrzebującej miec bat, mam wielu takich
znajomych i zapewniam Cię, że zarówno oni jak i ja doszli do wielu rzeczy w
życiu i na bank nie przypadkowo

Acornsie, chylę przed Tobą czoło!

[theodorka]

Respekt! Od razu widać, że potrafisz Młodą dobrze wychować.

Oby więcej takich rodziców.

Możecie się ze mną nie zgadzać, ale każdy ma prawo do własnego zdania.

Teodorka - indywidualna ofiara polskiego systemu szkolnictwa, która także
czuje, że szkoła zabija jej dążenia i plany (na szczęście mam teraz ferie).

Dzięki :)

[acorns]

Niestety, to nie tylko szkoła zabija coś w dzieciach. Bardzo często to rodzice
na spółkę ze szkołą zwalczają u nich wszelkie przejawy indywidualności i
posiadania własnego zdania. Traktują tę szkołę jak jakąś świętość i
bezwzględnie wymagają, żeby dzieci w piękny majowy weekend w pierwszej
kolejności odrabiały lekcje zamiast się bawić i tylko ciągle powtarzają "musisz
się uczyć, żeby kimś być". Czyli odwracając, znaczy to po prostu "teraz jesteś
nikim". A co za tym idzie - "jesteś nikim, twoja wola jest nieważna, nie masz
nawet prawa myśleć inaczej niż od ciebie tego oczekują, musisz robić to czego
od ciebie oczekują bez względu na to czy masz ochotę i co czujesz bo i tak
jesteś nikim". Takie są moje obserwacje. Często mam wrażenie, że psy i koty są
w rodzinach traktowane z większym szacunkiem niż dzieci. Niestety, to nie
kończy się tylko (aż) na zabraniu części dzieciństwa. To ma też swoje
konsekwencje w skali społecznej. Bo potem pójdzie taki "nikt" do pracy i jest
nastawiony tylko na to, aby spełniać cudze żądania. No i mamy kasjerki siedzące
w pampersach bo pracodawcom nie podoba się fakt, że mają potrzeby
fizjologiczne. Mamy pracowników z niezapłaconymi nadgodzinami, mamy mobbing.
Jak ludzie pozwalają traktować siebie jak goowno to tak jest. I tak będzie
jeśli dzieci będą tak traktowane przez własnych rodziców i przez szkołę.

[acorns]

W takim razie wyjaśnij mi czemu ten, kto nie musi być motywowany batem ma być
nim motywowany bo podobno większość tak musi mieć? Demokracja to rządy
większości ale z poszanowaniem mniejszości. Czemu więc moja córka nie ma
alternatywy tylko szkoła zmusza ją do funkcjonowania pod batem?

[chalsia]

Stosowanie bata wobec osoby, której motywatorem jest marchewka, działa na nią
demotywująco. Oczywiste.
Co do reszty nie odpowiem, bo nie wiem. Nad to nie uważam, by szkoła motywowała
batem w tym znaczeniu, ze jesli ktoś CHCE sie uczyć, to owszem, będzie
kartkówki, klasówki, itp traktował jako dołujące upierdliwości, ale nie będzie
to dla takiej osoby przeszkodą do osiągnięcia celu czyli zdobycia wiedzy.
Chalsia

[rycerzowa]

> W biznesie trzeba być żelazna damą.

>Na pewno nie. Nie trzeba być zimną wyrachowaną suką ani żelazną damą. Można być
>dobrym, wrażliwym człowiekiem,

Jak masz miękkie serce, to musisz mieć twardą d.

>Ale ja w 1989 roku byłem jeszcze w podstawówce Jaki ja majątek mogłem
>zarobić nie mając zdolności do czynności prawnych?

Ale w 93 juz byłeś pełnoletni.Wspomniany przeze mnie Richard Branson swój
pierwszy sklep muzyczny otworzył przed ukończeniem 20 roku życia.


> są dopłaty unijne, kilkadziesiąt hektarów mogę
>zalesić i wtedy mam z tego przez 20 lat tzw. premię zalesieniową - za to co
>zalesię wychodzi jakieś 70 tysięcy rocznie.

Takie kwoty robią wrażenie tylko na paniach z budżetówki.

> Ściągam sobie powypadkowce z Unii i handluję częściami.


Twoj biznes plan jest sensowny i podoba mi się,nawet bardzo, co juz ci kiedyś
wyłożyłam, ale jest to pomysł na życie z własnej pracy, a nie na życie z pracy
innych, bo to nie ta skala.
Staniesz się jednym z nas, harującym "na swoim" od świtu do zmierzchu, wespół ze
swoją córką. Owszem, zatrudnisz kilku-kilkunastu najemnych pracowników.
Ale porzuć nadzieje, że z powodu bezrobocia bedą pracowac z pełnym
zaangażowaniem. Raczej bedą ci wywozić na lewo kruszec z budowy, że o betonie
nie wspomnę. A tobie dojdzie odpowiedzialność za los kilku-kilkunasu rodzin, bo
to ty będziesz pracodawcą.
I planujesz takie życie również dla Młodej - ok.
Ale oprócz sprytu przydałaby się jej jeszcze znajomośc angielskiegoi pewna
orientacja w przepisach prawnych, podatkach, rachunkowości, systemie bankowym etc.
Do tego potrzebny jest wykształcony umysł. A czasy się zmieniają i wymagania
rosną.Wykształcony umysł potrafi się dostosować do zmieniającej się rzeczywistości.

Moj dziadek stale wspominał przedwojenną społeczność żydowską i dawał nam ich za
przykład. Ich dzieci od najmłodszych lat były ćwiczone w łamigłówkach,
szaradach, rebusach, a takze w czytaniu świętych ksiąg, czyli poezji, historii,
opowieści, bo tym święte księgi są.
Wnioski sam sobie wyciagnij.

Jesli naprawde kochasz swoje dziecko, zapewnij mu jak najlepsze wykształcenie.
Aby się z niej byle kto nie śmiał, gdy wyjdzie na jaw jej ignorancja w
elementarnych kwestiach.
Aby rozumiała, co ludzie mówią, rozumiała abstrakcyjne dowcipy, chwytała niuanse.
Aby miała wyćwiczony, giętki umysł.
Aby ją uniezaleznić od koniunktury i od humorów życiowego partnera,a także
twoich przyszłych kolejnych potomków.( Niekoniecznie będą miały tak otwarte
serce, jak najstarsza siostra).

A co do "zabitej dechami wsi", to zgadzam się, mozliwa jest i na
Marszałkowskiej. Bo to chodzi o towarzystwo. Dla dziecka to jest szkoła.
Jaka to jest szkoła, o jakim poziomie uczniowie, jakie kwalifikacje nauczycieli
- tam, gdzie teraz uczy się Młoda?


PS. Ja też mam swoje porachunki nie tylko z poszczególnymi nauczycielami ale i
ze szkołą, jako systemem. Co nie znaczy, że mam tego systemu nie wykorzystywać
dla korzyści moich dzieci.

[acorns]

> Ale w 93 juz byłeś pełnoletni.Wspomniany przeze mnie Richard Branson swój
> pierwszy sklep muzyczny otworzył przed ukończeniem 20 roku życia.

Może jego nie wzięli do wojska i nie spłodził od razu dziecka?

Na pewno masz wiele racji. Jednak pamiętaj o nadrzędnej zasadzie - nie
uszczęśliwiać nikogo na siłę. Niektórzy ludzie po prostu nie chcą niczego
robić. Niezależnie od wykształcenia będą bierni, mierni i zawsze na dole
hierarchii społecznej. Szkoła w obecnej postaci nie jest w stanie ich zmienić
na lepsze, a oni sami stają się kulą u nogi dla tych lepszych. Twierdzisz,
że "oprócz sprytu przydalaby sie jej jeszcze znajomosc angielskiego". Owszem.
Bardzo by jej się przydała. Rosyjski zna biegle i to jest również ważne, ale
angielski jest równie potrzebny. Tylko co z tego jak od września muszę załatwić
jej angielski prywatnie bo w szkole uczy się trzeci rok tego samego bo ci mniej
zdolni nie są w stanie lub nie chcą opanować materiału. To po h*j jej te lekcje
w szkole? Przepraszam za wyrażenie, ale to najlepiej oddaje to co myślę. Strata
czasu i tyle. Ona chodzi do zwykłej gminnej podstawówki. Nauczyciele tacy jak
wszędzie. Jedno wiem na pewno - pan od informatyki powinien przychodzić do niej
na korepetycje.
Ja naprawdę chcę Młodej zapewnić wykształcenie i ona też chce bo jest ciekawa
świata. Problem w tym, że szkoła nie chce.
Co do biznesu to jest kwestia priorytetów. Owszem chciałbym się przejechać
Lamborghini Diablo, ale nie chciałbym go mieć. Chciałbym być tak bogaty jak Jan
Kulczyk, ale nie widzę siebie w garniturze na spotkaniu biznesowym. Ja wolę
zarabiać mniej ale robić to co lubię.
Owszem, biorę przykład z Żydów. W kwestii kumulowania kapitału i prowadzenia
dokumentacji. Oni są w tym najlepsi. Wiem też jak pracują miejscowi "fachowcy"
ich się bierze się do prac ciężkich i upierdliwych typu wykopanie dołu pod
szambo. Jak się chce pracownika fachowego, pracowitego i uczciwego, trzeba
szukać za wschodnią granicą. Ja jednak zawsze w pierwszej kolejności daję pracę
rodzinie a w drugiej znajomym.

Acornsie, sprawdź @ na privie :)

[theodorka]

[acorns]

Sprawdziłem, przeczytam dokładnie, odpiszę, ale daj mi 24 godziny, bo teraz nie
bardzo mogę

[seth.destructor]

Nie dotarlem jeszcze do konca dyskusji, ale mam pare podstawowych pytan:
1. Co z nauczycielami. Zapominasz, ze obecnie szkola nie jest dla ucznia, a na
pewno jest dla nauczyciela. Co zrobic z dotychczasowymi absolwentami polonistyk
i matematyk i tak dalej, ktorzy ze wzgledu na swoje nieprzystosowanie do rynku
pracy nadaja sie tylko do przechowania w systemie edukacji? Uczyc co prawda nie
umieja, ale jedyne zawody dla nich to w wiekszosci cos miedzy pania z
supermarketu a zbieraczem truskawek, gdyz to, co sie nauczyli nie da im
pieniedzy na zycie - pomijam tych najlepszych i ustosunkowanych, ktorzy zawsze
sobie poradza. Na wyksztalcenie nauczyciela nowego typu potrzebujesz
odpowiednich ludzi i pare lat.

2. Co z wsiami? Nie jest problemem wozenie ucznia tu i tam w miescie, ale
przeciez sa miejsca, gdzie jest jedna szkola na kilka wsi i uczen nie ma
wyboru - a raczej finansowy wybor rodzicow wskaze blizsza szkole, a nie z
kompetentniejszym nauczycielem. A pieczatka Pani Jadzi z Kurzej Gorki u ktorej
na angielskim rysuje sie szlaczki ma miec taka sama wartosc, jak pieczatka Pana
Alfreda z Warszawy, ktory wymaga znajomosci 8 czasow.

3. Spoleczenstwo - zakladasz, ze ludzie potrafia o siebie zadbac i myslec o
sobie. Twoje rozmowczynie wskazuja, ze z tym roznie bywa. U niektorych chec do
nauki zaczyna sie w wieku 32 lat. Dzieci chca sie bawic. Rodzice wysluguja sie
szkola, kiedy nie moga sobie z wlasnymi dziecmi poradzic. Nie ma swiadomosci
specjalizacji i indywidualnosci w Polsce. A zmiana tego to nie jest proste
zadanie. Zauwaz, ze im wiecej bedzie takich ludzi, tym czesciej beda w Polsce
wygrywac opcje polityczne typu: rozdajemy pieniadze za darmo, wy nic nie
musicie, odebrac pracodawcom, kujon twoj wrog.

całkowicie nielewicowy pomysł

[auto258374]

Świetny pomysł (serio), tylko całkowicie nielewicowy, ponieważ jego podstawą
jest założenie, że uczniowie nie są równi pod względem predyspozycji, zdolności
i chęci. A przecież mają być równi. W związku z tym pomysł jest skazany na
porażkę. Gratulacje dla córki, miło że nawet młodzież dostrzega absurdy
lewicowego systemu edukacji.

[acorns]

Pomysł nielewicowy bo i Młoda nielewicowa Ona myśli jak typowy
libertarianin. Ja myślę, że jeszcze Janusz Korwin - Mikke będzie grał pierwsze
skrzypce na polskiej scenie politycznej. Wtedy będzie szansa na wprowadzenie
podobnego systemu.