Budujemy Dom

[mispuchatek2]

Drogie Panie
mam pytanie
budujemy dom. Zona chacialaby by pokoje dzieci (chlopiec 4 i dziewczynka 2)
byly blisko naszej sypialni, a ja nie mialbym nic przeciwko by byly jak
najdalej. Dom bedzie duzy wiec to dalej byloby 6m korytarza + schody +
korytarz 1+4m na pietrze do pokoi dzieci (nasza sypialnia na parterze a
dzieci na gorze) lub 15m korytarza (dom parterowy). Z punktu widzenia zony
dzieci czulyby sie bezpieczniej wiedzac ze rodzice sa tuz tuz. Nie balyby
sie i rozwijaly sie spokojniej. Budujemy sie tak ze sasiadow z okien nie
widac - widac las.
Mnie wydaje sie ze ta separacja usamodzilnila by je i pozwoliwa pokanac
wlasny strach. A przy okazji zapewnila by nam wieksza imtymnosc.

Co wy na to?
Mis

[cynta]

Jak dzieci sa male to wygodniej i bezpieczniej jest je miec blisko a intymnosci
to jeszcze chyba nie przeszkadza. Jak troche podrosna to bedzie trudniej bo i
muzyke glosno beda sluchac no i z ta intymnoscia juz mniej ciekawie. A jakiegos
posredniego rozwiazania nie ma? Np. Na tym samym pietrze ale na 2 koncach
korytarza? Ja tez bym tak malych dzieci na koncu domu i na parterze nie
zostawila i jeszcze ten las... A moze bedziecie miec wiecej pokoji i z biegiem
czasu mogliby sie przeniesc dalej od sypialni rodzicow? Przy duzych
odleglosciach ja bym jeszcze dodala domofon czy jak to tam sie nazywa i
wytresowanego psa..

[akwa7]

Nie zawsze dom buduje się latami-my wprowadziliśmy się po roku od rozpoczęcia,
dzieci mamy:2i 6 (więc podobne) nie wyobrażam sobie by były daleko od nas
zwłaszcza tuż po przeprowadzce gdy musiały się oswoić. Dla dzieci nigdy dość
bliskości-tak więc ich pokoje obok naszej sypialni-w przyszłości mozna to
zmienić. Pozdrawiam pa

[tatabratlata]

Mimo, iż nagłówek był "Drogie Panie" pozwól, że się wypowiem.
Mieliśmy jakiś czas temu podobny dylemat.
Stanęło na tym, że na górze będą 4 sypialnie (nasza i trójki dzieci), na dole
salon, gabinet, kuchnia. Dzieci były wtedy młodsze i układ był doskonały. Teraz
nieco podrosły i życie zmieniło nasz misterny plan.
Trójka wszędobylskich urwisów i mnóstwo kolegów praktycznie cały czas w domu,
spowodowało, że sypialnia nasza została przeniesiona do gabinetu. Czwarty pokój
na górze pełni teraz funkcję pokoju gościnnego (co bardzo się przydaje, bo
często zostaje u nas ktoś na noc).
I mamy teraz w naszym domu dwa światy: ciszę, spokój i porządek na dole.
A jednocześnie dżunglę, wyspę skarbów, walkę piratów, bale księżniczkowe i cały
ten dziecięcy ( jakby nie patrzył niezbyt poukładany świat) na górze.
Oczywiście , że tam też się sprząta, ale nikt nie mówi" posprzątajcie, bo zaraz
przychodzą goście" itp. Góra jest dzieciaków, one są uszczęśliwione, my możemy
trochę odsapnąć i wszystko jest cudownie.
Ale jak mówię moje dzieci są starsze, bo to już przełom podstawówki i
przedszkola.

pozdrawiam

[poranna_zorza]

ja najchętniej moją małą oddelegowałabym daleko,ale mamy mieszkanie i się nie da
ale co do twojego problemu to faktycznie lepiej by było żeby dzieciaki były
dalej przynajmniej dla was na przyszłość ale młodsze dziecko chyba ma dwa lata
wydaje mi się troszkę za małe na dużą odległość od rodziców więc chyba najlepiej
narazie bliżej a potem jak się zaaklimatyzują i podrosną wydelegować je gdzieś dalej

[mimka21]

To zalezy, kto do dzieci wstaje w nocy i czy w ogole... Jak zona, to pewnie wolalaby miec blisko A jesli
dzieci same przychodza do waszej sypialni, to i sto metrow korytarza im nie przeszkodzi... Nasza mala
laduje regularnie w naszym lozku i jak na razie zadne odleglosci jej nie straszne Ani inne przeszkody
fizyczne (drzwi, barykady, okopy). pozdrawiam i zycze idealnego rozwiazania dla wszystkich
monika

[alua_mm]

Z własnego doświadczenia wiem, że budowa domu to inwestycja kilkuletnia - od
planów po wykończenie. Zanim się tam wprowadzicie minie troche czasu i dzieci
troszkę podrosną. Nie będą więc potrzebowały takiej bliskości z Wami. Ja jednak
wybrałabym wariant domu parterowego, ponieważ jak piszesz dom będzie blisko lasu
i dzieci zostawione same na dole mogą nie czuć się zbyt dobrze.

[jagoda123451]

My też właśnie stawiamy dom. na razie wybraliśmy wariant niby domu parterowego
gdzie na dole oprócz salonu są trzy pokoje, a później (za 2-3 lata) wykończymy
górę (też trzy pokoje) i albo my się tam wyniesiemy albo dzieci. Na razie mamy
jedną dwulatkę, ale planujemy więcej dzieci więc sobie nie wyobrażam inaczej.
Wcześniej rozważalismy plan, o którym wspomniano tu wcześniej,jedynie gabinecik
na dole, później zamieniony na sypialnię, a dzieciaki na górze.

[nata76]

Bardzo ciekawy wątek. też mnie tak kwestia interesuje. Wybrałam dwa projekty
wymarzonego domu( wybieralismy głownie pod kątem taniego i prostego w budowie
domu). Jeden parterowy,gdzie sypialnia rodziców jest po jednej a dzieci po
drugiej stronie domu, drugi z poddaszem, gdzie sypialnia rodziców jest na
dole,a pokoje dzieci na górze. Na razie mamy małe dzieci,więc myłsimy trochę
inaczej. Spalibysmy wszyscu do góry,a sypialnia na dole byłaby pokojem
zabaw/wspólnym. Gdy dzieci podrosną "zejdziemY' na dół, adzieci zyskają wspólny
pokój/goscinny. Słusznie ktoś z Was napisał,że dzieciom potrzebna jest ich
WSPÓLNA przestrzeń, zwłaszcza, gdy już sa starsze, zapraszają kolegów...
Idae domku parterowego zawsze podobała mi się, jednoczy rodzinę, wszystko na
jednym poziomie, bezpieczeństwo przy małych dzieciach, jednak...nie wiem,czy
też bym tak mówiła, gdybym miła nastolatki w domu?????

prosze o więcej opinii.

[mispuchatek2]

dziekuje bardzo za odpowiedzi/podpowiedzi
najbardziej przekonal mnie pomysl:teraz razem potem oddzielnie: tak wiec
bedziemy budowac dwa "master suites" gzie kazdy bedzie mial wlana lazienke i
garderobe i beda polaczone mini klatka schodowa, ktora mozna zamykac.
Jeden bedzie sluzyl nam jako nasza sypialnia a drugi jako biuro/pokoj goscinny
a za pare lat odwrotnie.

Mis

[falka32]

zgadzam się z wariantem "teraz blisko, potem dalej". Kiedy dzieci są nieduże,
naprawdę lepiej jest, żeby spały niezbyt daleko od rodziców. Ot, choćby po to,
że jeżeli dziecko się źle poczuje w nocy, dostanie gorączki, zacznie wymiotować,
czy coś takiego (a to dzieciom się zdarza), żeby nie musiało pełzać w takim
stanie przez pół domu, żeby was zawołać, tylko żeby było w zasięgu głosu.
A jak są starsze, to same wolą być dalej od rodziców.