chcę inną mamę!

[kobylaa2]

Czy słyszeliście kiedyś od swojego dziecka uwagi typu- chcę mieć innych
rodziców,nie chcę tu mieszkać, ja się najlepiej zabiję.....
martwią mnie takie uwagi mijego 6- letniego syna ((

[a.lenard]

ojej, fakt troszkę to dziwne. Ale moje siostrzenice przechodząc kiedys koło
Domu Dziecka widziały ja dziecie fajnie się bawią na placu zabaw i jak potem
rodzice ich okrzyczeli to mówiły ze nie chce z nimi mieszkać wolą iść do Domu
Dziecka. moja siostra im wytłumaczyła co to jest DD i ze te dzieci nie maja
rodziców, ze ich nikt nie przytula nie kupuje zabawek i ubranek i dlatego tam
są. I ze bardzo by chciały mieć takich rodziców którzy je kochają. dziewczynki
zrozumiały ze nie mogą w żalu wygadywac takich bzdur. Może wytłumacz swojemu
synkowi, ze robi ci przykrość...nie wiem jeszcze jakimi słowami, ale może coś
wymyślę i dopiszę

[sylwii32]

moze do tego sie zdarzyc ze mały bedzie sie pakował i wyprowadzał
Nie oznacza to ze musisz płakac i zabraniac
Wrecz przeciwnie,pozwol mu na to jednakn idz za nim tak by Cie nie widział
Pokrreci sie połazi i z ociaganiem wroci do domu

To o czym piszesz moze byc symptomem ze z czyms jest mu zle w domu
Moze byc tak ze ktos cos powiedział dziecku a on uwierzył
Musisz z nim porozmawiac i dowiedziec sie skad takie pomysły
Ale nie mozesz sie denerwowac czy krzyczec

Ale takie rzeczy koncza sie dobrze i sa przejsciowe
Pozdrawiam
Sylwii

[fizia-kulawa]

moja znajoma w wieku 6 lat, spakowała sobie walizkę i oznajmiła rodzicom że się
wyprowadza do państwa x i od tej chwili to państwo x będą jej rodzicami, bo ona
swoich nienawidzi. No i wyprowadziła się. Rodzice na siłę musieli ją do domu
ściągać Ja z kolei tysiące razy w dzieciństwie chciałam umrzeć, by wszyscy po
mojej śmierci zaczęli żałować, że mnie tak "źle" traktowali
Nie wiem czy to normalne, ale na pewno takie przypadki nie są odosobnione.
Świadczą chyba o wrażliwości dziecka i o chwilowym braku zrozumienia. Może
trzeba faktycznie więcej rozmawiać, próbować jakoś do dziecka dotrzeć? Nie mam
pojęcia jak Ale w biblioteczce mam dużo nieprzeczytanych książek na ten
temat))) Pewnie kiedyś będę zmuszona do nich zajrzeć

[sylwii32]

Zacznij od tego zeby bez okazji czy nawet jak cos zbroi usłyszało ze je kochasz
Robiac to co lubi przytul bez zatrzymywania sie
Znajdz ksiazke dla dziecka o innym które tak sie czuje(jest ich troche)i
przeczyaj tak poprostu ze swoim dzieckiem
Porób cos wspolnie co lubi robic nawet milczac
I zapewnij je ze zawsze moze przybiec do Ciebie a nie ma wiekszego skarbu na
ziemi niz ono własnie.
Jesli to Twoje dziecko zobaczysz jak bardzo sie zmieni sytuacja
Pomagałam przebrnac przez to kolezance.Swoich mam dzieci 3 i chociaz kazde inne
to ciagle uazałam zeby nie czuła sie tak własnie jak ja kiedys w dzieciństwie
Dziecko stara sie nam powiedziec ze zamało ma naszej uwagi

[lola211]

PAmietam, ze dzieckiem bedac czesto marzylam o tym, by znaleźć sie w Domu
Dziecka, gdzie nie bedzie mojej matki, nie bedzie na mnie wrzeszczec i sie
czepiac.I jeszcze stojac w kacie powtarzalam pod nosem, ze jej nienawidze.

[melka_x]

lola211 napisała:

> I jeszcze stojac w kacie powtarzalam pod nosem, ze jej nienawidze.

Che che che, ja miałam tak samo. Do tego jeszcze mamrotałam najwymyślniejsze
- w swoim 5-letnim mniemaniu - wyzwiska jak "mamucha stara klucha" "nienawidzę
matki, żeby jej spadły gatki" "mamka sramka" i tym podobne wyrafinowane
określenia.

p.s. miałam i mam wspaniałą mamę.

[sutra]

kobylaa2 napisała:

> Czy słyszeliście kiedyś od swojego dziecka uwagi typu- chcę mieć innych
> rodziców,nie chcę tu mieszkać, ja się najlepiej zabiję.....
> martwią mnie takie uwagi mijego 6- letniego syna ((

Rzeczywiście to dziwne; proponowałabym zastosować tzw. aktywne słuchanie, tzn.
sparafrazowac to, co on mówi zgadując jego rzeczywiste motywy. Np. zapytaj
domyślnie: "czujesz się źle i coś cię martwi?". Przecież wiadomo,ze on nie chce
mieć innych rodzicow i się zabić, tylko ma jakiś problem (albo miewa jakiś
problem).

skad ten nick????kobylaa2

[sylwii32]

Mozesz mi powiedziec od czego sie wział?
Az mnie pali by sie tego dowiedziec..-

Sorry za bezczelnosc-)

[pimenta]

ja jak bylam mala to chadzalam w tak zwany swiat. T znaczy pakowalam chlebek w
wezelek(potpatrzone w bajce chyba w muminkach) ktory mama wiazala mi na
kiju...zawsze w drodze przez nasz wyjatkowo krotki przedpokoj zmienialam zdanie
i przy drzwiach rzucalam sie mamie z rykiem na szyje

[bella41]

zgadzam sie z sutra
przeanalizuj spokojnie sytuacje w waszym domu, moim zdaniem takie zachowanie
byloby wytlumaczalne, w wieku 16 lat, nie w 6
mieszkam w usa i np. moja znajoma byla zalamana, ze jej corka krzyczala, ze
nienawidzi polakow i nie jest polka, a sama/ znajoma/ po kilku latach tutaj
mowi z mocnym akcentem i mocno jedzie po polsce i polakach
przyklad moze ci sie wydac wyrwany z kontekstu, ale moim zdaniem, jest na
miejscu
mozesz po prostu nie zdawac sobie sprawy, ze cos w domu, w waszych relacjach
jest nie tak
a moze syn ma kontakt z nieodpowiednim towarzystwem, bo i to tez sie moze
przydarzyc maluchowi

[chloe30]

Ludzie nie histeryzujcie! Czasem dziecku czegos zabronić wystarczy i juz
cie "nienawidzi" To wcale nie musi być jakiś głęboki problem.

Tez pakowałam nieraz tasieczkę i szłam w świat. Po godzinie wracałam pogodzona
z losem (chodziłam po trawniku przy domu ) a zdarzało się to wtedy kiedy mama
kazała zrobić coś, a mi sie nie chciało.

[sutra]

chloe30 napisała:

> Ludzie nie histeryzujcie! Czasem dziecku czegos zabronić wystarczy i juz
> cie "nienawidzi" To wcale nie musi być jakiś głęboki problem.

To znaczy radzisz, zeby na wszelki wypadek nie pytać dziecka, o co mu chodzi?
A jeżeli jednak to jest jakis głęboki problem?

[niutaki]

pimenta napisała:

> ja jak bylam mala to chadzalam w tak zwany swiat. T znaczy pakowalam chlebek
w
> wezelek(potpatrzone w bajce chyba w muminkach) ktory mama wiazala mi na
> kiju...zawsze w drodze przez nasz wyjatkowo krotki przedpokoj zmienialam
zdanie
>
> i przy drzwiach rzucalam sie mamie z rykiem na szyje
>
piękna historyjka już sobie to wyobrażam gdyby moja córka tak zrobiła to
umarłabym chyba ze śmiechu

[adsa_21]

nie, ale moj czasem mowi: "zastrzele Cie, chce bys nie zyla" - ale mysle ze
jest jeszcze za maly by pojmowac sens tych slow.

[m_o_k_o]

Mój syn czasem w złosci tak mówił(tzn, że chce inna mamę). Pytałam sie go na
serio tego chcesz, chcesz, bo jeśli tak to idę Ci poszukac mamusi nowej -
szybko zmieniał zdanie.
W tym wieku mój syn jest obrażalski na wszystko i wszystkich, potrafi wtedy
mówic przykre rzeczy, bo sam jesł obrażony;/ w zasadzie w ostatnim czasie mu
przeszło prawić takie uwagi.
kobylaa moze Twój syn za dużo bajek ogląda ? bo swego czasu mój syn mówił różne
rzeczy, które podchwycił w bajce.

[m_o_k_o]

a poza tym ja szybko oduczyłam syna mówić przykre rzeczy..... mówiac mu i
tłumacząc, ze sprawia mi przykrosć, ze ja go kocham a on takie rzeczy mówi - w
zasadzie wzbudzałam w nim poczucie winy i myślę, ze to dobrze, w końcu on ma
prawie 8 lat i musi powoli oswajac sie z myślą, ze trzeba uważać co się mowi i
komu i w jaki sposób, po to tez, by rozumiał innych ludzi. Ucze go by nie
kierować się złoscią, agresją, nie robic nic pod wpływem emocji - oczywiście to
trudna rzecz,ale sobie radzimy dobrze.
Kobylaa rozmawiaj z synem o tym, co mówi, pytaj się go dlaczego tak mówi i czy
wie co to znaczy dla Ciebie. Myślę, ze to emocje tak powodują a nie jego swiete
przekonanie, ze tak chce. Urok posiadania dziecka taki jest
Rozmowa, rozmowa - jesli nie chce rozmaiwiac odpusć, zapytaj sie podczas zabawy.
Kobyllaa a moze Twój syn się nudzi?
A jeszcze mi sie przypomniało, mój syn w wieku 6-7 lat miewał okresy, ze coś
chciał robić, z amoment zabierał się do tego, ale wystarczył moment np. krzywo
narysowana kreska i znów cyrk się zaczynał;/
cierpliwości zyczę, powinno przejsć dziecko, oczywiście jeśli bedziesz na
bieżąco wyjasniać te zachowania, słowa.

[gabon32]

a mi mój syn czasem mówi, że rodzice są beznadziejni, że jestem niedobrą mamą,
że chce miszkać w Domu Dziecka. Albo, że my chcemy się go pozbyć. Załamywałam
się i płakałam, nie potrafiłam zrozumieć, czego mu brak? Miłości na pewno nie.
Zainteresowania też nie, więc o co chodzi? Kiedy zaczęłam chodzić na zajęcia
grupy wsparcia dla rodziców dzieci z ADHD, wsyzstko sie wyjaśniło: to normalne,
dziecko w ten sposób wyraża niezadowolenie (najczęściej jestem "beznadziejną
matką", kiedy gonię do lekcji). Raz nawet się spakował w plecak z zamiarem
opuszczenia domu. Potem zajrzałam i jak na mojego roztargnionego syna,
spakowany był świetnie: bielizna na zmianę, dwie książki do czytania, ciepły
sweter i spodnie. A ze skarbonki zabrał "nędzne grosze, ale na początek muszą
wystarczyć" - to jego słowa, hi, hi.
Teraz oczywiście słucham, przytulam, wyjaśniam, ale już się tak nie przejmuję.
Głowa do góry, to jest norma, niestety.

[ewa2233]

Jak się "okazuje", że jestem "złą mamą" mówię:
daj ogłoszenie do gazety, że zamienisz na lepszą.
Zwykle pomaga )
--------------------------------------------------
çççççççççççççççççççççĂççĂç

[lola211]

O zabijaniu mowa byla jak najbardziej.Co do zmiany rodzicielki- córus mi
oswiadczyla, ze chetnie zamienilaby sie z Ania na mame, bo jej jest taka
ładna- w sensie- zawsze elegancko ubrana, makijaz, szpilki- nie to co ja-
odprowadzam ja do szkoly "na sportowo" i saute, taka nieszczegolnie
atrakcyjna, bo do pracy rano nie zasuwam, wiec nie musze byc w pełnym
rynsztunku. A jej sie podoba taka odstawiona mama.Zdanie zmienila, gdy Ania
dostala publicznie w dupsko, bo wylala sok w plecaku- moja zmroziło i juz woli
matke- szara mysz.

[kobylaa2]

Dziewczyny - dzięki! Miło sprawdzić, ze nie jestem taka zła
Sylwii- pseudo to dłuuuuuuuga historia

Sylwii- pseudo to dłuuuuuuuga historia

[sylwii32]

Ja bardzo poprosze chodzby i na priva ta bardzo długa historie

Jesli mi ja opowiesz obiecac moge ze wyjasnie dokładnie
Dlaczego sie pytam.
A mnie ogromnie na tym zalezy wiec plissss
Mozesz to dla mnie zrobic?-|)))))

pozdrawiam

[yenna_m]

kilka dni temu przy odmowie czegostam (chodzilo o glupote) uslyszalam: mama
mnie nie kocha, chcę umrzec (5-latek)

ino ja to wiążę z zezwoleniem na ogladanie cartoon network. Dzieciak poogladal
ze 3 dni bajki na tym kanale i mamy od razu efekty - nikt tak w domu sie nie
zachowuje i tak nie mowi. Wywalenie cartoona od razu pozytywnie wplynelo na
zachowanie i odzywki dzieciaka Znow mam fajnego, 5-letniego faceta w domu

[melka_x]

Strasznie przesadzacie.
Kiedy byłam przedszkolakiem przynajmniej raz w tygodniu wyobrażałam sobie jak
to fajnie by było umrzeć, żeby wszyscy płakali i żałowali, że tacy podli dla
mnie byli (nie pozwolili wieczorem wyjść na huśtawki, na obiad był szpinak,
kazali posprzątać zabawki i tym podobne rodzicielskie zbrodnie). Zamiennie było
jeszcze "chcę mieć inną mamę", bo wydawało mi się, że mamy Basi, Kasi czy Asi
to na pewno pozwalają wyjść na te cholerne huśtawki choćby w środku nocy, nie
dają szpinaku i kupują więcej zabawek.
Miałam normalne, szczęśliwe dzieciństwo. Chyba się nieco zapędzacie z tymi
domorosłymi psychoanalizami dziecka Kobyli (Kobyły?). Czasem mam wrażenie, że
współczesne rodzicielstwo polega na wyszukiwaniu problemów.

może byc róznie

[aq123456]

Problem chyba w tym, że czasami trudno nam zweryfikować (a na odległość to juz w
ogóle niemozliwe) czy takie słowa oznaczają "jestem wściekły, zły na
ciebie/sytuację, nie potrafię sobie poradzić, itp" czy też - co na pewno wiele
rzadsze- oznaką prawdziwej niechęci do matki.

[melka_x]

aq123456 napisała:

> Problem chyba w tym, że czasami trudno nam zweryfikować (a na odległość to
> juz w ogóle niemozliwe) czy takie słowa oznaczają "jestem wściekły, zły na
> ciebie/sytuację, nie potrafię sobie poradzić, itp" czy też - co na pewno wiele
> rzadsze- oznaką prawdziwej niechęci do matki.

Najlepszą weryfikacją jest zachowanie dziecka. Kobyla nie pisze, żeby poza tym
coś radykalnie zmieniło się w zachowaniu syna (a martwi się na tyle, że
podejrzewam, że gdyby coś się jeszcze działo, to by o tym napisała). Gdyby
dziecko nagle przestało chcieć się przytulać, miało częste koszmary, zaczęło
być agresywne wobec innych itp. to też podejrzewałabym problem. A tak stawiam
jednak na zwykłą, dziecięcą złość. Plus próba sprawdzenia granic (na ile mogę
sobie wobec rodziców pozwolić wyrażając złość i/lub czy uda się w ten sposób
zmienić jakąś decyzję rodziców). I dlatego rady w stylu "mocno przytul dziecko"
wydają mi się wątpliwe. Przytulenie czy całowanie gdy dziecko wykrzykuje, że
nienawidzi rodzica jest mylącym sygnałem zwrotnym. Dziecko nie uczy się w ten
sposób jakie zachowanią są akceptowalne, a jakie nie. Dodatkowo nie uczy się
jakie reakcje innych są najbardziej prawdopodobne w odpowiedzi na werbalną
agresję. Bo reszta otoczenia raczej nie przytuli w takiej sytuacji, ale mniej
lub bardziej dosadnie wyrazi swoje niezadowolenie.

[babka71]

Mój syn też tak mówił , bez przesady to przechodzi z wiekiem.....zdarzają się
takie nadwrażliwe jednostki na świecie,..dla których zła mina mamy oznacza
tragedie.., dramat itd.
pozdrawiam i nie przejmuj się

A nie pojawił się czasem u Was "nowy" niemowlak?

[iwles]

Czyli małe rodzeństwo?

Pamiętam jak moja koleżanka słyszała od syna: nie lubię Cię itp.... - zawsze
odpowiadała: no i trudno, ale Ciebie i tak kocham. Poczekamy do wieczora, jak
będziesz chciał, żeby poczytać ci bajeczkę, co wtedy powiesz.

[titta]

Ja doskonale pamietam sytuacje jak wmawialam mamie (tez mialam ok.5-6 lat), ze
nie jest moja prawdziwa mama i musiala mnie prawdziwej mamie zabrac. Bylam
swiadoma, ze wygaduje glupoty. Mama jest wspaniala kobieta ale nigdy sie nie
rozumialysmy - inny temperament, inna wrazliwosc.
Moze takie oswiadczenie dziecka bierze sie wlasnie z tego, ze czuje sie
nierozumiany?
Inna wersja to po prostu chwilowe widzimisie (wyraz buntu) - bo np. czegos mu
zabronilas. Moj M. podobno w wieku 3 lat oswiadczyl babci, ze jest glupia i
sobie poszedl. (Po jakims czasie dotarl bespiecznie do domu rodzicow).