Ranking NIEbezpiecznych bajek ;)

[femian]

W związku z tym, że istnieje już rankig bezpiecznych bajek, można by też
stworzyć ranking bajek "niebezpiecznych", które mogą źle wpływać na psychikę
dzieci, bo np jest mało rozwijająca lub wręcz przeciwnie: zawiera treści zbyt
trudne dla młodego umysłu albo też zbyt wiele przemocy.

[femian]

To ja zacznę. Otóż za taką bajkę uważam: Mój brat niedźwiedź. Mój 4 latek
oglądając tą bajkę nie mógł znieść faktu, że Kenai chciał zamordować
niedźwiedzicę i potem mały niedźwiadek został sierotą natomiast w ciało jego
matki "weszła" dusza Kenai'a. Dziecko po tej bajce kilkakrotnie płakało,
chociaż bardzo ją lubi oglądać. Tłumaczenia mam co niemiara, staram się w jakiś
przystępny, niedołujący sposób mu tą bajkę wytłumaczyć ale niestety dla mojego
synka treść tej bajki jest nie do zniesienia, bo fakty są faktami. DO tego
stopnia ta bajka wywarła na niego wpływ, że teraz jakąkolwiek bajkę ogląda, to
się pyta: a gdzie jest czyjaś mama?. A osieroconych bohaterów w bajkach
występuje sporo, np Królewna Śnieżna, Kopciuszek, Koda (miś z Brata
Niedźwiedzia) itd... Mój syn niestety bardzo to przeżywa i ostatnio ciągle mamy
na fali temat umierania, co jest dla mnie nie do zniesienia, tym bardziej że
ten temat go najbardziej interesuje

[judytak]

wszystko zależy od wieku i natury dziecka, plus od okoliczności, kiedy i gdzie
daną bajkę oglądamy

nie zabrałabym mojego aktualnie czterolatka na "mój brat niedźwiedź" do kina,
bo on z tych, co "się boją" na filmach, ale w warunkach domowych nic mu się od
tej bajki nie stało (jak coś mu nie pasuje, to ucieka, potem wraca z
ciekawości, a bajkę tak naprawdę ogląda nie on, tylko jego brat :o)

temat umierania trójka moich dzieci opracowuje sobie na trzy odmienne sposoby
dziecko nr 1.: natura zamknieta, nigdy o nic nie pyta, łapie i składa sobie
wszystkie okruchy informacji "z powietrza"
dziecko nr 2.: zainteresowania ściśle przyrodnicze, głównym tematem były
robaki, które po śmierci konsumują ciało
dziecko nr 3.: natura filozoficzna, częste rozmowy na temat "dlaczego ludzie
umierają, co się z nimi potem dzieje, itp. itd.

jak dla mnie, temat umierania, to taki sam temat, jak każdy inny, traktuję
naturalnie, dzieci też traktują naturalnie

co do bajek: bajki, w których nic złego się nikomu nie dzieje, takie codzienne
historyjki o dzieciach czy zwierzątkach, są dobre dla małych dzieci
dziecko w wieku 5-6 lat już takich bajek kompletnie nie ceni...
takie bajki znam tylko z tych krótkich "dobranocek" (jakiś tam listonoś,
strażak, Noddy, Uszatek, itp. itd.)

pozdrawiam
Judyta

[aleks01]

ja niekoniecznie o bajkach, a w temacie związanym z trudnymi pytaniami - m.in.
o śmierć, ktory porusza twój synek. Mam czteroletnią córeczkę, która od pewnego
czasu nieustannie zagaduje mnie z oczyma pełnymi niepokoju - o śmierć, o
starość, o to co będzie gdy mama umrze. Zupełnie nie wiem jak odpowiadać jej na
te pytania, jak mówić żeby nie wprawiać jej w smutek czy lęk. Nie uznaję
zwodzenia dzieci i ukrywania prawdy, z drugiej strony trzeba sporo delikatności
przy tego typu tematach. Nie wiem czy popełniłam błąd ale powiedziałam jej, że
wszyscy kiedyś umierają, że starość to normalna sprawa itd. To wywołało w mojej
małej niepokój. Co wieczór przed zaśnięciem pyta mnie kiedy będę stara i co ona
zrobi beze mnie... Tłumaczę jak umiem najlepiej ale kiepsko mi to chyba idzie,
bo mała dalej drąży temat i czuję że ściskając mnie mocno za rękę zasypia z
głową pełną niewyjaśnionych spraw. Czy możesz podzielić się swoimi
doświadczeniami, jak radzisz sobie w tego typu rozmowach. Będę wdzięczna.

Ania, mama Oli i Maćka

[mama_blizniaczek]

Tez mam 4-letnie córeczki. Temat znaja, zmarły juz osoby z najblizszej rodziny,
zmarła tez dziewczynka ze szkoły, rok od nich starsza, którą znały. W szkole
pani wszystko im opowiedziała, na tyle, ze opowiedziały w domu, co sie stało i
że Mariki juz nie bedzie nigdy w szkole. Tez pytały mnie, jak to bedzie ze
mną. Ja im odpowiedziałam, ze to prawda, umrę , ale jak bedę juz taka bardzo,
bardzo stara, będa mi sie trząsły raczki i nie bede mogla juz chodzic, taką
bede staruszką.Powiedziałam, ze jeszcze bardzo, bardzo długo to bedzie trwalo
az one beda duże. Po tym przygladały mi sie wnikliwie i jedna z nich
stwierdziła, ze mama wyglada jeszcze bardzo ale to bardzo dobrze. Dały
spokój .W sumie przyjely to dosc naturalnie, gdyz z tym tematem stykaja sie od
dawna. Jeżdzimy na cmentarz, wiedza po co. Myslę, ze jak sie nie unika tego
tematu, to dzieci przyjmuja to lepiej, niz gdy w wieku np 7 lat dowiaduja sie
ze ktos umarł, bo wczesniej sie to ukrywało przed nimi. Wiem to z autopsji.
Przezywałam koszmary po pogrzebie , na którym byłam w wieku 7 lat.

miała byc odpowiedz do Aleks01

[mama_blizniaczek]

jak w tytule, pozdrawiam

[femian]

Hej! Ja mam to samo z synkiem, również nie uznaję zwodzenia dziecka, ale z
drugiej strony chcę aby był dzieckiem radosnym i nie przysparzać mu powodu do
lęku. Staram się mu wytłumaczyć co oznacza śmierć ale też zapewnić, że on nie
musi o tym myśleć bo to bardzo bardzo odległy dla niego temat. Niestety nie
jest łatwo mu to wytłumaczyć, bo niemal w każdej ładnej bajce (z tych
disneyowskich), która posiada ciekawą treść istnieje wątek utraty matki przez
dziecko, sieroty. Moje dziecko też bardzo drążyło te tematy i nieraz płakało po
obejrzeniu tych bajek. Stwierdziłam, że koniec z tego typu bajkami na jakiś
czas i nie chcę mu dawać więcej powodów do poruszania smutnych tematów. Moim
zdaniem wystarczy to, że rozumie pojęcie śmierci, wie, że każdego to kiedyś
czeka ale nie musi o tym nieustannie myśleć, bo i rodzice i dziadkowie są
jeszcze całkiem młodzi, zdrowi i wszyscy powinni cieszyć się tym co jest teraz.
Przestaliśmy oglądac te bajki to skończył się temat śmierci. Chociaż ogloądając
nawet byle głupkowatą bajkę czy np misia uszatka albo Reksia to zawsze się pyta
z niepokojem: "a gdzie jest jego mama?". W przypadkach takich bajek jednak
łatwiej jest dziecku wytłumaczyć, że mamie nic się nie stało i że ta bajka jest
o czymś innym i nie zawsze musi być mama w każdej bajce, mama na pewno jest,
ale odpoczywa sobie "poza planem". Nie wiem czy to jest dobry sposób, ale
uznałam, że lepiej zmieniac temat na weselszy i nie niepokoić dziecka
niepotrzebnie, nawet lepiej po prostu przez jakiś czas unikac bajek w tematem
śmierci w tle.

[tidut]

z tą śmiercią to: "na pogodnie:

Synek (5lat) koleżanki zadał jej pytanie: "a co będzie ze mną jak umrę?" Zanim
zdążyła znaleźć odpowiedź wypalił "aa.. już wiem - to samo co było zanim sie
urodziłem".

a "na smutno":
Mój brat przeżył mając 3 lata śmierć najukochańszej osoby - Babci, która go
wychowywała (Mama pracowała w innym mieście i odwiedzała go raz w miesiącu -
takie były czasy). Przez cały pogrzeb martwił się jak Babcia wyjdzie skoro ją
zasypują ziemią (oczywiście na głos). A w powrotnej drodze rzucił się pędem (na
pewno myślał, że jednak Babcię w domu zastanie). Kiedy dotarłyśmy z Mamą,
Misiek chodził po pokoju i mówił do siebie "Babci nie ma, Babcia umarła"...

Myślę że trzeba dziecko oswajać ze śmiercią też, zwłaszcza jeśli samo o to
pyta - bo ono na swój sposób też potrafi zrozumieć. Oczywiście z całym
arsenałem pocieszeń jakimi dysponujemy (np.wynikającymi z Wiary)

[tidut]

ach i jeszcze jedno (przepraszam - mam refleks na schodach): zupełnie inną
rzeczą jak sądzę jest lęk dziecka przed śmiercią swoich rodziców. Tu raczej
mówiłabym "Mama zawsze będzie z Tobą". Ja jako dziecko nie dręczyłam rodziców
tymi pytaniami - dręczyłam siebie (mój Ojciec był ode mnie starszy..62 lata a
Mama 37). Ten strach został mi do dziś (chociaż mój Ojciec dawno już nie żyje a
Mama - dzięki Bogu - jest w niezłej formie). Dlatego ja (też nie jestem
najmłodszą matką) postanowiłam tak zawsze mówić mojej Małej "Mama ZAWSZE będzie
z Tobą" - bo przecież to nie jest kłamstwo...

[vharia]

Martin tajemniczy- za nagromadzenie wyszukanych potworów taplających sie w
śluzie i wydumanych problemów
Król Lew- za to, ze osią scenariusza i motorem napędowym wszelkich zdarzeń jest
to, ze ktoś kogoś kiedyś ZABIŁ a dla młodszych dzieci expresyjność pzrekazu jest
nie do przerobienia
WSZELKIE MANGI- za miernotę, koncentrację na walce i agresji, tysiace potworów i
zerowe przystawanie do realiów życia
Dziewczyny i chłopaki (nie wiem, czy tytuł dobry)- "bajeczka" o nastolatkach,
dla których jedynymi problemami jest w co sie ubrać, jak pomalować, kto kogo jak
obgadał i w kim sie "zakochał". Nastolatków nie zaciekawi(chyba oczywiste) a
młodsze dzieci uczą sie z niej jak zostać pustotą roku w swojej szkole

Pewnie kilka zapomniałam. A brat niedźwiedz tez mi sie nie podoba z takiej samej
przyczyny, jak król lew. Jak często w naszym życiu ktoś kogoś zabija i potem
człowiek rozwiazuje wynikłe z tego problemy? Dla mnie czym innym jest tematyka
śmierci a czym innym zabójstwa. Nie toleruję bajek opartych na takim "zawiązku
akcji".

[sol_bianca]

> WSZELKIE MANGI- za miernotę, koncentrację na walce i agresji, tysiace potworów
> i
> zerowe przystawanie do realiów życia

hehe
to tak jakby powiedzieć: WSZELKIE KRESKÓWKI
mangi są różne, nie we wszystkich są potwory. jest np. mnóstwo mang o szkole i
miłości, ale to dla nastolatków raczej, są mangi o zwierzątkach, dla dzieci, są
mangi dla dorosłych, są historyczne, są adaptacje bajek, kurczę, chyba wszystkie
gatunki filmowe mają swoją reprezentację...

[vharia]

Może racja, nieprecyzyjnie się wyraziłam, ale prawdę mówiąc w TV dla dzieci i
młodzieży nie spotykam się z innymi. Jak już manga- to dno, naprawdę nie widuję
innych w kanałach dla dzieci.

I zapewne nie pozwalasz oglądać dzieciom

[truscaveczka]

Pszczółki Mai
Babci Łyżeczki
Małej Księżniczki
Sally Czarodziejki
Rodziny kapitana von Trappe'a

Ja rozumiem, że Pokemony czy DragonballZ są cienkie, ale na litość, oglądacie
anime (anime to kreskówki, mangi to rysunki-komiksy) i same o tym nie wiecie!

[atari800xl]

a juz o zamku w chmurach i wedrujacym zamku nie wspominajac.. albo o malym
serwisie kiki.

[dyzurna]

bedac dzieckiem ogladalam jelonka Bambi ktoremu umarla matka.
stara baba ze mnie a do tej pory jest mi smutno

[femian]

A właśnie, zapomniałam napisać, że w bajce Mój brat niedźwiedź najważniejszym
wątkiem jaki syn zapamiętał to wątek zabójstwa i zemsty. Mój syn bardzo
szczegółowo wypytywał: a dlaczego ten Kenai chciał zabić niedźwiedzia? - Ja mu
na to: "no synku, Kenai był niemądry, bo myślał, że wszystkie niedźwiedzie są
złe, a ten dziedźwiedź przecież nic złego nie chciał zrobić" Na to synek:"to w
takim razie trzeba zabić Kenaia" - No i wtedy już tłumaczenia miałam co
niemiara, bo ciężko jest przetłumaczyć takiemu dziecku, że zabijać nie wolno,
choć wytłumaczyłam mu i on wie, że zemsta i zabijanie są czymś złym, zakazanym,
to on ostatnio jak mu coś nie pasuje, ma podły humor, to od razu wszystkich
chciałby "zabijać". Jak mu pies pogryzł zabawkę to autentycznie chciał się
zemścić, "zabić" i pieskowi się dostało, całe szczęście niegroźnie...

[scher]

Moje typy są książkowe, oba ze zbiorku pt. "Moje pierwsze opowiadania",
wydawnictwo "Debit":

1. "Sześć nieznośnych szczeniąt"
2. "Nieposłuszne owieczki" (pomnik głupoty ludzkiej)

Sz.

[agnieszkas72]

Kiedyś trafiliśmy na kostiumowy francuski film"Tomcio Paluszek"z Catherine
Deneuve.Na DVD.Spodziewałam się klasyki,czegoś innego,nie amerykańskiego.No i
było.Mroczna do potęgi atmosfera,jak z horroru.Realistycznie pokazana scena
zabicia przez wilkołaka jego własnych córek-siekierą.Co innego czytac takie
historie,co innego widzieć.

[ewaktw]

A ja nie pozwalam mojej 4,5-latce córce oglądać Atomówek - piorą się wiecznie,
choć niby w imię naprawy świata. Co z tego, kiedy mała tylko widzi jak się biją.
Wolę jej puszczać coś na DVD. Ostatnio jest zafascynowana serią "Był sobie
człowiek" - nowa obsesja to wirusy i białe kwrinki.

[beatapl]

dla mnie dżewiej, a teraz dla mojej pięciolatki nie do zniesienia są Bracia
Grimm wraz z ilistracjami\b.

[nicniewiem19]

Dla mnie również atomówki,niby takie milusie dziewczynki,ale tyle w nich
agresji że włos się jeży.

[motyl45]

A co powiecie na Ed,Eddy i coś tam.?

[edissa1]

hej. bajki... atomowki,w.i.t.c.h,podwojne zycie jagody lee, pelno tam
potworow strachu ... itd.moze 6-latek inaczej na to patrzy ale np.moja
3-letnia corka wie ze tych bajek sie nie nie oglada bo jak mowi"mamusiu leci
brzydka bajka!przelacz mi to"pozdrawiam

[tara27]

Bajki? To ja nie poleciłabym kodu lyoko, witcha, oban star racers i szalu na
Amandę czy jakoś tak.

[steffa]

Hmmm... Dla mnie 'niebezpieczne' jest większość bajek, które oglądają już 1,5
roczniaki...
Mój syn nie ogląda(ł) prawie żadnej kinowej amerykańskiej produkcji, a z Sezonu
na misia kazał się zabrać po 3 minutach.
Dla mnie one są najwcześniej dla 5-6 latków.

[siborki_mi]

JESTEM ZA!!! Ja też uważam, że większość proponowanych w kinach komputerowych i
klasycznie animowanych bajek dla dzieci jest dla dzieci starszych, od 6 lat. Ja
na takie filmy nie chodziłam, bo uważam, że głównie ich dowcip jest skierowany
do starszych dzieci, często dla dorosłych - i dziecko nie jest w stanie się do
tego właściwie odnieść. Kiedyś byłyśmy na animowanym "Rogatym ranczu", po pół
godzinie Młoda zażyczyła sobie opuścić salę, bo się strasznie wynudziła. Także
ja na filmy typu Brat Niedźwiedź, wspomnianie Rogate Ranczo czy jakiś
Wpuszczony w kanał czy Epoka lodowcowa dla maluchów się nie nadają, ale moja
koleżanka, która pozwalała swojej 5 latce oglądać Witch (chyba tak to się
pisze) i agentki uważa, że ja chowam swoją "pod kloszem"
Dla maluchów z Warszawy (nie wiem jak jest w innych miastach) polecam poranki w
Muranowie - 50 minut oglądania filmów typu Krecik, Kot Filemon itp, a potem
bardzo ciekawe warsztaty plastyczne i to wszystko za 10 zł od osoby. Coś
podobnego organizuje kino Luna. Pozdrawiam

[xkx2]

No cóż 90% nazwijmy to „bajek” czyli animacji pomyślanych było o dzieciach co
potrafią już myśleć abstrakcyjnie czyli tak co najmniej koło 8 roku życia.
Zresztą tematyka poruszana w bardzo wielu z nich świadczy wybitnie iż adresatem
jest już nie tyle dziecko co młodszy nastolatek. Co ciekawe u nas w 90
przypadkach na 100 kreskówka jest dopuszczona od 7 roku życia natomiast jak
widziałem nie raz na kanałach zagranicznych iż tam był to wiek np. lat 12 czy
10. Nie wszystko co jest animowane jest bajką dla małych dzieci podobnie nie
każdy film nawet Disneya przeznaczony jest dla przedszkolaka. Ogólnie rzecz
biorąc dal dziecka poniżej 8 roku życia przeznaczone są kreskówki z kanału
MINI – MINI tam nie będzie przemocy ani bardzo drastycznych scen. Kanały typu
ZIG ZAP czy JETIX czy CARTON NETWORK są przeznaczone raczej dla nastolatków a
ten ostatni wręcz często gęsto dla widza co najmniej w wieku starszego
nastolatka.

Cartoon Network + My little pony

[kanna]

Cartoon Network wykreslam z definicji, mam dzieci 2 i 4 lata. Poza brutalnoscia
te bajki sa obrzydliwe. Bylismy z malutką w szpitalu i tam leciało w kółko
MiniMini, poznałam program dogłębnie. Bajki sa generalnie ok.
Córeczce spodobały sie kucyki, wydawały sie durne, ale nieszkodliwe, kupiłam
więc dwie płytki z filmem pełnometrazowym, co byłty do jakiejś gazety
dołączone. I tu szok! Ciagle ktos chce te kucyki skrzywdzić, a do tego,
ci "agresorzy" sa tak paskudni (mieli byc chyba smieszni, nie straszni, nie
rozumiem). Wytrzeszczone oczy, pryszcze, piszcą, zachowuja sie jak debile. Jak
manga.
Schowałam te płyty i wrócilismy do niesmiertelnych "kucykow ze wzgórza"

pozd. Ania

[monibiel]

Mój synek już niestety nudzi się na MINI-MINI. Innymi kanałami jestem
przerażona prawdę mówiąc. Nie ma chyba w naszej tv sensownej propzycji dla 7-8
latków. Koledzy z klasy zachwycają się Młodymi Tytanami, a mnie się włos zjeżył
na glowie jak to z nim obejrzałam. Myślałam dlugo i postanowiłam przestawić go
na słuchowiska. Teraz codziennie o 19.30 wlączamy program pierwszy PR. Po
krótkich protestach nastąpiło zainteresowanie. Wczorajszej bajki wysluchal w
samochodzie i jeszcze dziś przed pójściem do szkoły wspominal jak bardzo mu się
podobala. Powiedzialam, żeby narysował do niej ilustrację jak wróci do domu.
Bardzo mu się ten pomysł spodobał.
Polecam wszystkim taką radiową bajkomanię. Są też konkursy, wiersze i piosenki.

[kanna]

Ja puszzcam bajki z dvd na telewizorze, ostatnio kupilismy dekoder n i wcale
tego kanału z bajkami nie zamówiliśmy. Mam dzieci 2 i 4 lata. Bajki do
słuchania sa zawsze wieczorem przed snem, moim zdaniem to świetny pomysł.
Malutka 2 latka - wie dokładnie, ze lubi trzy swinki i krecika do słuchania i
potrafi powiedziec, co mam jej puscić.

pozd. Ania

[olamazur]

Tak trochę obok tematu chciałam się wypowiedzieć. Bajki zawsze były straszne,
wystarczy spojrzeć na klasykę - Grimma czy Andersena. Dziewczynka z zapałkami
umiera z zimna. Wilkołak zabija siekierą swoje dzieci. Rodzice Jasia i Małgosi
postanawiają porzucić dzieci w lesie. I tak dalej, i tak dalej...
Główną cechą bajki jest straszna historia, bo głównym zadaniem bajki
jest "inicjacja dziecka w strach", jak powiedział ktoś mądrzejszy ode mnie. W
dużym uproszczeniu chodzi o to, że w życiu nie jest lekko, a dziecko na bajkach
ma się nauczyć bać, nauczyć, co to jest strach (i inne negatywne emocje) i jak
kontrolować ten strach (i inne negatywne emocje). Taka bajka czy też historyjka
w stylu "och jak przyjemnie i jak wesoło" nie rozwinie malucha pod względem
emocjonalnym.

Moje dziecko prawie w ogóle nie ogląda, jedynie Teletubisie, więc nie mam
dużego doświadczenia. Ale jedną naukę już stamtąd wyniósł. Tam jest taka
scena "pewnego dnia Po spadła z krzesła". Mój niespełna 2-latek przeżywał to
cały wieczór. Ciągle mnie o to pytał, a ja mu tłumaczyłam, dużo z nim
rozmawiałam. Uważam to za pozytywne doświadczenie i nie wpisałabym tego
fragmentu filmu na listę niepolecanych, tylko właśnie polecanych - niech
zobaczy coś złego, niech zapyta, niech zrozumie, niech się nauczy umiarkowanego
przeżywania tragedii postaci z bajek.

A tak już bardziej na temat to też jestem zdania, że większość kreskówek jest
beznadziejna i wcale nie warto, żeby dzieci je oglądały.

[zobrien]

Popieram absolutnie. Dzieci od zawsze czytaly "okrutne" bajki klasykow i jest w
tym gleboki sens.

[femian]

No właśnie, to prawda, że dzieci od zawsze miały czytane okrutne bajki, ale jak
dla mnie, niektóre bajki są zbyt okrutne. Nie jestem pewna czy powinnam dziecku
czytać oryginalną wersję Czerwonego Kapturka w którym wilk ma rozpruwany brzuch
w celu wyjęcia babci z wnuczką. Mój syn wprawdzie zna różne wersje tej bajki,
zarówno te "łagodne" jak i drastyczne. Kiedy poznał tą drastyczną wersję nie
mógł spać ze stresu. Bardzo szkoda mu było tego wilka. Jest miłośnikiem
wszystkich psowatych i uważał, że to leśniczego należałoby zabić Temat
zabijania nie jest mu ostatnio obcy, to dzięki bajkom go poznał, a ja teraz mam
kłopot z tym jak mu wytłumaczyć niektóre bajki, dlaczego wolno np zabić wilka
albo jakąś "złą" postać a leśniczego lub babci zabić nie wolno.

[truscaveczka]

Najlepszy fragment jest, gdy wilk każe sie KApturkowi rozebrać i położyć razem z
nim do łózka. To jest w Bajkach Babci Gąski, polecanych zwykle dzieciom, bo się
tak niewinnie nazywają.
Gwoli przypomnienia - bajki Perraulta były pisane dla dorosłych dam dworu, nie
dla dzieci.

[zelda5]

Wszelkiego rodzaju Pokemony , Atomówki , Witch itp. badziewia + większość bajek
na Cartoon Network

[monidob]

Witam,
rozmawiacie o bajkach do czytania i do oglądani - mądrzejsi ode mnie
(psycholodzy i inni tej maści) twierdzą że to duża róznica - bo słuchając
dziecko wyobraża sobie tyle ile umie/chce a oglądanie jest dosłowne - nie ma
ucieczki, kawa na ławę i dla co poniektórych wrażliwców może być za drastyczne.
A apropos radzenia sobie z lękami pofilmowymi to na moją pięciolatkę - typ
przeżywający niezmiernie wszelakie straty w ludziach i zwierzętach działa dośc
dobrze (szcególnie w przypadku zwierząt czyli np król lew, słoń babar)
stwierdzenie że to jest wymyślona historia, to się nie zdarzyło naprawdę-
przecież naprawdę ani lwy , ani słonie ani inne konie nie umieją mówić itd itp.
Z tematem ludzkim radzę sobie dużo gorzej bo jak kiedyś powiedziałam że
umierają starzy ludzie - jak nie mogą chodzić, boli ich ciało to po paru
utyskiwaniach Babci że tu ją boli a tam strzyka wykoncypowała że to znaczy że
babcia umrze i był problem.
Pozdr. M.

[martucha90]

O bajkach, w których bohaterom źle się dzieje, było ostatnio w wysokich
obcasach. Bardzo ładnie zostało to wyłuszczone, dlaczego bajki muszą opowiadać
drastyczne historie. Bo rozwój intelektualny dziecka powinien postępować wespół
zespół z rozwojem emocjonalnym, przy czym samo czytanie załatwia rozwój
intelektualny, a przeżywanie z bohaterami np. strachu czy innej emocji powoduje
rozwój emocjonalny.
Jak dziecko "przepracuje" sobie daną sytuację na książeczce (śmierć bliskiego,
strach przed pająkiem itp.), to łatwiej poradzi sobie z nią w życiu.

Oczywiście książeczki są lepsze niż filmy, bo czytając rodzic nadaje odpowiedni
ton swojemu głosowi i całym swoim ciałem pokazuje dziecku właściwą reakcję na
dany fragment książki. Dziecko może uczyć się reakcji od rodzica. A film często
dzieciak ogląda sam i zwyczajnie nie wie, co o tym wszystkim sądzić.

[marta406]

Jest ich za dużo... Chyba łatwiej by było wypisać te bezpieczne Moja córa
czasami ogląda (nie puszczam jej tv codziennie): Sezamkowy Zakątek, Kubusia
Puchatka, Braci Koala i Boba Budowniczego. Mam wrażenie że wszystkie bajki na
Cartoon Network i Jetix są niebezpieczne, szczególnie dla najmłodszych, ale
może się myle? Choć nawet wiele dobranocek się nie nadaje, trzeba na bierząco
kontrolować to co dziecko ogląda. Ma to dodatkowy plus, ze później można
porozmawiać z dzieckiem na temat bajki...