Dodaj do ulubionych

Agresja wobec innych dzieci

26.08.03, 19:44
Mam spory problem dotyczący agresji mojej niespełna 3-letniej córeczki wobec
innych dzieci. Od września miała iść do przedszkola, ale podczas dni
adaptacyjnych zachowywała się tak, że zrezygnowałam. Uderzyła bez powodu
kilkoro dzieci, jednego chłopca uszczypnęła w oba policzki, mały zaczął
płakać i nie mógł się już uspokoić. Było mi strasznie głupio, bo rozumiem, że
takie zachowania mogą zrazić inne dzieci do przedszkola, szczególnie gdy coś
takiego spotyka je już pierwszego dnia. W ogóle lubi zaczepiać inne dzieci i
prowokować je do kłótni. Naprawdę nie wiem co mam robić, mała nigdy nie była
bita, nie doświadczyła agresji ani wrogości, wręcz przeciwnie, dużo miłości i
czułości, zarówno z naszej strony, jak i dalszej rodziny.
Jej zachowanie kojarzę z faktem urodzenia się nam drugiego dziecka parę
miesięcy temu - to tak jakby odreagowywała jego pojawienie się z pewnym
opóźnieniem (problemy z biciem innych dzieci zaczęły się niespełna miesiąc
temu). W stosunku do brata nie jest agresywna, natomiast w stosunku do mnie
sporadycznie.
Proszę, poradźcie mi jak postąpić w tej sytuacji, może ktoś miał podobny
problem, czy powinnam posyłać ją do przedszkola i próbować "wychowywać", czy
też lepiej jak zostanie w domu i może z tego "wyrośnie"?
Obserwuj wątek
    • uldzia2001 Re: Agresja wobec innych dzieci 26.08.03, 20:36
      Ja mam ten sam problem co ty, z tym,że moja córcia ma dopiero dwa latka i od
      niedawna chodzi do żłobka.Też bez powodu bije,drapie popycha inne dzieci.Jest
      mi bardzo głupio,bo prawie codziennie słyszę to od pani wychowawczyni.Dzisiaj
      np.poszłam z koleżanką i jej synkiem,starszym od mojej córci o rok,do
      piasku.Przez kilka minut siedziała spokojnie ale po chwili ni z tego ni z owego
      wzięła do ręki metalowe autko i walnęła go w głowe. Wtedy już nie wytrzymałam i
      dostała kilka klapsów.Wcześniej go oczywiście biła,popychała,sypała piaskiem po
      głowie.
      W domu nie jest też świadkiem żadnej agresji.Zastanawiam się czy już nie iść z
      nią do psychologa bo nie daję z nią sobie rady.Nie pomagają
      tłumaczenia,klapsy.Może faktycznie ktoś będzie wiedział jak takie dziecko
      poskromić.

      Pozdrawiam
    • o.zi Re: Agresja wobec innych dzieci 26.08.03, 21:38
      Mój syn ma skończone 3 lata i również bardzo się boję jego pójścia do
      przedszkola. Boję się, że skrzywdzi któreś z dzieci. Kiedy jestem z nim w domu
      wydaje mi się bardzo rozsądny i przede wszystkim nie sprawiającym problemów.
      Ostatnio jego p. doktor zapytała mnie, czy on zawsze jest taki grzeczny i tak
      dobrze słucha. I to jest obraz mojego dziecka. Wśród dorosłych uchodzi za
      mądre, grzeczne dziecko, wśród dzieci ....hm... Czasami wystarczy ,że któreś
      dziecko powie "nie" - on uderza. Jeśli dziecko mu odda , zaczyna się walka. I
      oczywiście to zawsze on czuje się pokrzywdzony.
      Mimo tych obaw , jestem jak najbardziej za posłaniem go do przedszkola,
      myślę,że on sam może bardzo wiele na tym zyskać. Musi nauczyć się żyć wśród
      rówieśników, na pewno zadbają o to panie z przedszkola oraz my rodzice.
      Wiem jak Ci było głupio , bo ja również byłam w takiej sytuacji, w tamtej
      chwili obawiałam się, że już na dzień dobry dostał etykietkę dziecka bijącego,
      niegrzecznego, problemowego. Ale jedna pani z przedszkola powiedziała mi: "nie
      takich tu mieliśmy i daliśmy sobie radę, a teraz to są najkochańsze dzieci,
      myśli pani ,że ma pani inne dziecko niż my mamy?."
      Jeśli nie wiesz co zrobić , to właśnie dałam Ci myśl przewodnią na zakończenie.
      Spróbujmy, pozwólmy im samym o siebie "powalczyć".
      Piszemy w myślach ten najgorszy scenariusz , a może znowu nas zadziwią, jeśli
      będzie jeszcze gorzej to pomartwimy się później, co z tym zrobić. Zawsze emamy
      służą nam wsparciem i pomocą.
      Pozdrawiam . Iza
      • amyk Re: Agresja wobec innych dzieci 27.08.03, 14:35
        No cuż - ja mam ten sam problem. Mikołaj (2lata i 2 m-ce) jest totalnym
        agresorem. Moje dziecko czasem gryzie , szarpie, bije wyrywa zabawki,sypie
        piaskiem, popycha itd... w piaskownicy i w domu.
        W stosunku do mnie zachowuje się poprawnie ale wie że mnie sie nie da - bo
        oddam. W piaskownicy przy mnie jak patrzę pełna kultura - tłumaczeniem a
        czasem i klapsem oduczyłam go tych zachowań, pożycza zabawki innym dzieciom
        (bawi sie zazwyczaj cudzymi) nauczyłam go coś za coś, ale i tak większość
        dzieci mu ustępuje.
        Na szczęście dzieci w podobnym wieku przychodzi do piaskowniczy więcej
        (zachowują się mniej więcej podobnie) i starsze mają wypracowane już uniki i
        sposoby na spokojną zabawę - aż miło patrzeć.
        Problem zaczyna się kiedy ja zagadam się z kimś i nie patrzę co robi albo przy
        tatusiu - wstępuje w niego mały diabełek. Wszystko moje, ja pierwszy na
        slizgawce itd..
        Moja mama, tesciowa, panie w żłobku i wiele poznanych przy piaskownicy mam
        większych dzieci mówią że to taki etap . Że niektóre dzieci tak mają ale
        wyrastają. No i oczywiście trzeba tłumaczyć, tłumaczyc i tłumaczyć.
        Czasem taka agresja jest metodą na zwrócenie na siebie uwagi rodzica czy też
        otoczenia. Coś w tym jest.
        Czasem to jakieś wewnętrzne frustracje których maluch nie potrafi rozładować w
        inny sposób.
        U nas pomaga kiedy siedzę nie na ławce ale przy piaskownicy, kiedy w domu
        organizuję mu zabawę ze swoim udziałem itp.. Wtedy to najkochańsze dziecko na
        swiecie - żadnej agresjii. Co do taty - to już inna niestety historia.

        Ale !!! nie umiem znaleźć sposobu na uciekanie mojego dziecka - Mikołaj to
        traktuje jako świetną zabawę. Czasem to wyglada bardzo niebezpiecznie.
        Może znacie jakieś sposoby???
        Pozdrawiam AniaZ
      • arita Re: Agresja wobec innych dzieci 28.08.03, 12:01
        Bardzo dziękuję za pełne otuchy słowa, już czuję się podbudowana. Dzisiaj moja
        mała znów poszła na dzień adaptacyjny, zobaczymy jak będzie, ale już wiem, że
        nie warto zbyt wcześnie się poddawać. Jeszcze raz dziękuję i pozdrawiam.
    • kari7 Re: Agresja wobec innych dzieci 27.08.03, 15:56
      Mam podpbny problem z moim niespełna trzylatkiem i czasmi zazdroszcze mamom
      kóre maja takie ciche, ciapkowate ( sorry za określenie ale chodzi mi o
      obrazowe opisanie charakteru)dzieciaczki.U mojego małego wszystko zależy od
      humoru, czasmi odda wszystko innym dzieciom a czasmi wyrywa, popycha,
      przerwaca.Dotyczy to zwłaszcza dzieci mniejszych, tak ok. 2 lat.Jest generalnie
      żywym dzieckiem, energicznym i jak to ja nazywam "Z charakterkiem ", pytanie
      tylko czy dobrym smile.Zawsze tłumacze mu że nie wolno, że dziecko jest mniejsze,
      jemu nikt nie zabiera itp.Czasmi zdazy sie klaps - niestety.Oststnio prawie
      stratował dziecko u rodziny ( po prostu wpadł na nie z impetem) za co była
      awantura i klpas od taty.I na przyszłosc separacja od dziecka czyli oganiczenei
      kontaktó z niejszym dziweckiem.Ale czy to dobry sposób?Tak sie zastanawiam,czy
      przypadkiem to że mało delikatnie obchodzi si z dziecmi nei bierze sie z tego
      upoinania - uważaj bo dzieco jet mmniejsze, ty jestes wiekszy itp.I robi to
      przez przekorę? Ja pewnie te zbym nza złość robiła takie rzeczy....Mały miał
      isć do przedszkola, pewnei tam tez byłyby problem ale pójdzie za
      rok.Zastanawiam sie tylko czy przez ten rok nie nauczy sie bardziej takich
      zachowań, moze w przedszkolu dzeci ucza sie być w grupie a on jedynak ma
      wszystko dla siebie więc nie umie sie dzielić.Moze to trzeba przeczekać.Ale nie
      reagować?I ja już czasmi mam dosyć, chciałabym zeby był OK a tu takie
      zdarzenia...Ze strszymi dziećmi jest super, ale rówieśnicy i mniejsze gorzej..
      Pozdrawiam
      • e.beata Re: Agresja wobec innych dzieci 28.08.03, 12:34
        >Zawsze tłumacze mu że nie wolno, że dziecko jest mniejsze, jemu nikt nie
        zabiera itp.

        To się pomądrzę wink
        Nie dlatego, ze dziecko jest mniejsze. Większych też się nie popycha i zabawek
        im się nie zabiera. Dlatego, ŻE TAKA JEST ZASADA.
        Nie dlatego, że jemu nikt nie zabiera /przecież widzi że innym zabierają smile/,
        ale dlatego, ze NIE ZABIERA się zabawek.

        Znam takiego 4 latka, który zawsze słyszał - nie syp piachem bo ci przyłożę, -
        nie zabieraj bo dostaniesz w d... - nie kop, bo ci ojciec wleje. Czasem
        dostawał klapsa na placu zabaw. Ale wcale go to jakos nie ujarzmiło i tym
        bardziej nie wychowało. Nadal jest agresywny. Często bez powodu jak widzi, że
        gdy nikt nie patrzy uszczypnie, kopnie jakieś dziecko, rzuci kamieniem w psa.
        Jakoś odreagować musi. Szkoda mi tego dzieciaka. On chyba nie zdaje sobie
        sprawy z wyrządzanej krzywdy, z tego że ktoś czuje ból. Kiedyś go spytałam,
        dlaczego nie obsypuje się kota piachem? Odpowiedział - bo dostanę lanie.
        Wszystko na ten temat.
        A może się mylę. Może kolejny ABS z niego nie wyrośnie?
        • kari7 Re: Agresja wobec innych dzieci 28.08.03, 14:51
          Masz racje - tak jest zasada i dotyczy to wszystkich dzieci.Moze skróciłam to
          co mu tłumaczę, bo rozmowy wychwawcze które usiłuję przeprowadzać po takich
          incydentach dotyczą wszystkich dzieci, ze nikogo się nie bije itp. Tylko
          najczęsciej takie zachowai dotyczy mniejszych dzieci, rówiesników, starszych
          żadko.I - co z radoscia obserwuję - jak trafi się dzieciak młodszy ale
          równie "agresywny" i np. nie odda zabawki albo sam popchnie to mały jakby
          kłądzie uszy po sobie i ma nietęgą minę ijes zdziwiony, ze jakieś dziecko może
          mu cos takiego zrobić. I wtedy ja mu tłumaczę, że tak samo sie czuje inne
          dziecko jak on kogoś popchnie lub zabiera.Oststnio mam kryzys dotyczący
          przywłaszcznia sobie np. huśtawki, czy konik an placu zabaw, o kóry mały
          walczy łacznie z pięściami bo ktoś zajął i niepoczeka ani minuty - chyba ze ma
          wyjatkowy humor.Konsekwntnie zabieram go wierzgajacego i ryczącego (ządne
          zagadywnie nie działa) nie zważjac na jego płacze.I znów tłumaczenie: że nigdy
          nie pozwolę na takie zachowanie, zabawki są dla wszystkich, jak poczeka to
          będzie jego kolej, nia ma o co sie złościć, że go kocham ale nie pozwolę na
          tkie rzeczy bo to jest niedobre....Nie wiem,czy to kwestia tego ze jest
          jedynakiem, jest z niania od 2 lat a po pracy my poświecamy czas tylko na
          zabawę z nim ?Wiem,że to taki okres buntu i dzieci nie chca się dzielic
          niczym.Planuję w przyszłosci drugie dziecko ale aż sie boję pmyślec jak to mały
          zniesie...Ale bezie juz miał ze 4 lub 5 lat więc będzie moze troszkę mądrzejszy.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka