'to moje!' - 1,5 roku

[kicia_edziecko]

Jak waszym zdaniem powinno się reagować na takie teksty, dotyczą one zarówno
zabawek dziecka, którymi bawi sie z rówieśnikiem w swoim domu (połączone z
brutalnym wyrawywaniem i robieniem scen), zabawek na placu zabaw (np.
huśtawka), wszystkiego, nawet jabłko jedzone przez kolegę w jego domu "to
moje"!. Sprawa dotyczy zaprzyjaźnionego dziecka, nie mojego (na
szczeście...).cdn

[kicia_edziecko]

Napiszcie proszę jak powinna podchodzić do tego mama, miałyśmy z koleżanką
rozbieżne zdania, może wynikały one z tego, że jej dziecku nie działa sie
krzywda, natomiast mojemu tak. Czymkolwiek nie chciał się bawić zostawał
odepchnięty, zabawka wyrwana i łzy się lały
Czekam na Wasze opinie.
--
Mama Tygryska
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=7082785&a=7732181

[edytka73]

Hej, mój Kuba tez to pzrechodził i chyba jeszce do końca nie przeszedł. "Moje"
bywa wszystko: własne zabawki, cudze zabawki, sklep, klatka schodowa, autobus
itd. Zasada jest taka, że jak coś faktycznie jest jego to pozwalam mu to
zachować dla siebie i bronię, gdy jakies inne dziecko mu to porywa. (Tak samo
jak w piaskownicy dzieci pytają MNIE czy mogą pozyczyć Kuby zabawki, to mówię,
by spytały jego, bo to nie moje zabawki.) Jest taki etap w życiu dziecka, ze
musi poczuć się "posiadaczem", potem to przechodzi w "hojność". Co do rzeczy,
które do kUby nie należą tłumaczę, że nie są jego tylko Patryka, wszystkich
dzieci na placu (piaskownica, huśtawki), ludzi (sklaep, autobus), nasze
(mieszkanie, pralka, odkurzacz) itd. Zgodnie z prawdą. Nie zawsze jest bez
łez, ale nic na to nie poradzę, ze świat nie należy i należał do Małego nie
będzie.
Zabawna sytuacja z piaskownicy: przyszedł Mikołajek, tez na etapie "moje" i
walczyli z Kubą o piasek i spadłe liście...
Pozdrawiam. Ed.

[kicia_edziecko]

Intuicyjnie nasze poglądy na problem są zgodne
Rozumiem ,że jak dziecię zawłaszcza sobie fizycznie coś nie swojego to
interweniujesz? A co jak macie gości, kiedy wszystko jest faktycznie młodego,
co jak dziecko-gość chce się pobawić?
Sorki za tą wypytywankę, ale po ostatnim weekendzie mam cały czas lekki
niesmak związany z postawą dziecka i mamy w tej kwestii, szukam odniesienia do
moich przemyśleń Pozdrawiam

[maj03]

Ja nie reaguje dopoki widze , ze corce nie jest przykro i nie chodzi mi tu o
placz, tylko o spuszczona glowke i zal w oczetach. Bardzo zadko zdarza sie , ze
Milka ( 22 msc) nie pozwala dziecku bawic sie swoimi zabawkami, a jezeli
totalnie olewa zabawke i zaczyna interesowac sie nia wtedy kiedy widzi , ze
inne dziecko sie nia bawi, oddaje zabawke dziecku. Wlasciwie reaguje tylko w
sytuacjach kiedy opna pozwala dziecku bawic sie swoimi zabawkami a to okreslone
dziecko zabrania jej zabawy swoimi, oraz kiedy starsze ( mlodsze albo w jej
wieku moga sie tluc oczywiscie pod kontrola)dziecko zaczyna ja popychac lub
sypac w nia piaskiem. U nas wsrod mam podworkowych jest taka zasada, ze dzieci
sa na etapie wyrywania sobie wszystkiego czy to moje czy nie i nie zawracamy
sobie tym glowy, tluka sie , godza i sa szczesliwe i wszystkie za soba
przepadaja
A jesli w domu mamy gosci w postaci malych czlowieczkow, potrafimy z ich mamami
jakos im wytlumaczyc , jesli jest boj o okreslona lale, ze najpierw pobawi sie
Ola a potem Mila albo odwrotnie.
Pozdrawiam
Mama Mili ( 14.12.2001) i Mai ( 03.05.2003)

[agnicha1]

mój tez ma 20m. Ja również wychodze z załaożenia , ze co jego to jego a co nie
jego trzeba sie zapytać czy moze sie bawić . Oczywiscie staram sie tez
nakłaniać małego do dzielenia sie swoimi rzeczami i czasami mi sie udaje.
Mówie mu , ze kolega jest smutny , albo , ze on tez bawi się nie swoimi
rzeczami.
jak juz bedziesz szła do tej kolezanki to najlepiej weź nawet 1 czy 2 zabawki
swojego dziecka i niech sie wymieniają.
Ja ja byłam u koleżanki i nasze dzieci zaczęły wyrywać sobie zabawki i ona
chciała , zeby jej mały ustąpił mojemu/ mój miał18m a jej24m/ to
zaproponowałam , zebyśmy zostawili ich w spokoju , niech sie bija . I był
spokuj troche powalczyli , a potem już wogóle ich ta zabawka nie interesowała.
KOleżanka rzeczywiście dziwna. Rozumiem ze nic na siłę , ale jak juz was
zaprosiła to mogła nawet jakos za plecami córeczki podrzucić cos
Twojej . /Np. POwiedzieć TY bawisz się TYm , a TY Inna lalą czy zabawka/
zawsze są jakieś sposoby , zeby milusińskim nie było przykro z tach błachych
powodów
ucałuj córę
aga

[grzalka]

Po pewnej wizycie u kolegi mojej coreczki, ktora przebiegała dokładnie tak jak
opisujesz (z tym, że rodzice interweniowali, ale mieli za małą siłę
przebicia) zawsze juz bierzemy inne zabawki na wymianę. Moja córeczka (23 m-
ce) jest dość ugodowa, i po lekturze Kamyczka (To moje!- moze daj koleżance
jako prezent?)i pogadance nt pożyczania problem zniknął. Ale gdy znajoma
dziewczynka na podwórku przechodziła etap "to moje", ktory dotyczył wszystkich
sprzętów na placu zabaw przy braku reakcji rodzicow brutalnie ja uświadomiłam,
że wcale nie jej. Jeżeli jakieś dziecko nie chce czegos pożyczyc mojej
córeczce, to jej tłumaczę, że nie chce i ma prawo, ale zwykle mądre mamy na
podworku próbuja wynegocjowac zamianę. Gorzej, gdy nie ma na co zamieniać-
wtedy raczej sie ewakuujemy (w myśl zasady-co z oczu to i z serca).