3 latek - jak dac radę - dajcie poradę

[baje.czka]

Witam.
Często czytam te forum,problemów i rad innych.Dziś postanowiłam sama
napisać i prosić Was o wskazówki.
Mam 3letniego synka i czasami nie mogę sobie poradzić z jego
zachowaniem.Cały czas musze mieć go na oku ,bo boję się żeby czegoś
nie zmajstrował.Np.dziś byłam w kuchni wiedząc,że on się bawi
samochodzikami w swoim pokoju,ale po chwili strzeliło mu coś do
głowy i zaczął drzeć książeczkę.Ma wiele takich różnych wyskoków.Nie
wiem skąd biorą mu się takie pomysły.
Ma chwile gdzie posłucha się mnie tego co ja mówię,a innym razem
mogę mówić 10 razy i nic.
Jest ruchliwym chłopcem i boję się czy czasmi nie ma ADHD lub innych
takich chorób.Np.nie zje spokojnie kolacji czy sniadania musi cos
robic z raczakmi lub ruszać się.Na zakupach musi dotknąc wszystkich
półek w zasiegu ręki.Jest odważny i nawet pójdzie w innym strone
niżeli rodzice,aby iść tam gdzie on chce.Stosowałam za jego wybryki
już wszystkiego:tłumaczenia,klapsów,i kącika za kare.Nagradzam go i
chwale jak trzeba.
Chciałabym aby można go na chwilke zostawic w pokoju samego wiedzac
ze nie wpadnie mu głupi pomysł(np iśc do innego pokoju otworzyc
balkon,zepsuć zabawkę - nie szanuje zabawek)
Strasznie broi i nie słucha się.Czasmi zachowuje się jak dziecko
wypuszczone z buszu.Bardzo go kochamy z mężem i ma wszystko co
dziecko powinno mieć -opiekę,miłość ,bezpieczeństwo.Ma oczywiście
tez dużo dobrych stron,ale jak dac sobie radę z tymi jego wymysłami
i nie słuchaniem się.

[anaj75]

Twój maluch wykazuje faktycznie duży potencjał energetyczny
I pomysłowy jest, dość sporo eksperymentów już przeprowadził. Pewnie
nigdy się nie nudzi
Prawdopodobnie zbiera doświadczenie, bo nie wierzy w to, co inni mu
mówią, czyli np. sam musi sprawdzić, co dzieje się z podartą książką.
Możliwe, że to nadruchliwość i nieumiejętność przewidywania.
W jego wypadku, wydaje mi się, że konieczna jest konsekwencja i
ustalenie "procedur" postępowania, by nauczył się przewidywać pewne
zdarzenia, czyli np. za wybryk, określona kara - zabranie
narzedzia 'zbrodni' albo chwila posiedzenia. Polecenia lepiej
dzielić na części i konkretyzować, tj. np. nie wystarczy
powiedzieć 'ubierz się' ale 'załóż buty...załóż kurtkę...załóż
czapkę'. Wydajac je warto dotknąc dziecka i patrzeć mu w oczy,
inaczej trudno mu usłyszeć, co ktoś od niego chce.
Piszesz, że czasem zachowuje się jak wypuszczony z buszu. Skoro nie
jest tak zawsze, to może pomyśl, kiedy zachowuje się dobrze, co mu
pomaga, że się słucha (jest wtedy wyspany?, coś się wydarza
wcześniej? itd.) - może tu znajdziesz sposób na swoje dziecko
(czasem pomagaja w tym zapiski zachowania).
Chwalenie jest faktycznie dobre, zawsze wtedy, gdy właściwie się
zachowa - to mu da poczucie, że jest w stanie spełnić Twoje
wymagania.
A jeśli dalej będziesz mieć poczucie, że nie jets lepiej, to polecam
kontakt z jakimś psychologiem dziecięcym, który ma również
uprawnienia terapeuty integracji sensorycznej.

[szarsz]

baje.czka napisała:
> samochodzikami w swoim pokoju,ale po chwili strzeliło mu coś do
> głowy i zaczął drzeć książeczkę.

> zepsuć zabawkę - nie szanuje zabawek)

Ale to jego zabawka przecież? Co mu się w to wtrącasz, co on robi ze
swoimi zabawkami? Jak zepsuje, podrze, to niech wyrzuci do śmietnika
i mu nie odkupuj po prostu. Nie będzie miał


Chociaż z drugiej strony ja mam tak samo z moim trzylatkiem i wiem,
jak potrafi człowieka cholera wziąć na widok książeczki rozłożonej
na czynniki pierwsze. Ale mam jedną radę - nie przeszkadzaj mu raz,
przyjrzyj się, jak i dlaczego on to robi. Ja u swojego
zaobserwowałam - on nie drze, nie łamie złośliwie, on eksperymentuje
i sprawdza. Sprawdza, co jest między kartkami w tekturowej książce,
sprawdza, co się stanie, jak kółko przekręci w inną stronę niż mama
chce...
Może z niego dzieki takim doświadczeniom wyrosnąć mądry i sprawny
facet - będzie wiedział, co i jak działa.

A na koniec powiem Ci coś, co mi powtarza teściowa, jak się wkurzę
na Młodego: "zabawki są od tego, żeby je dzieci psuły"
pozdrawiam

[epreis]

mądra kobita z ciebie

do autorki- chyba przeczekać, bo z tego co opisujesz to normalny na tym etapie maluch

a co do psucia zabawek to też kiedyś wyznawałam teorię- twoje?ró co chcesz więcej nie kupię..
teraz po narodzinach nowe latorośli spadł mi wskaźnik cierpliwośći i czasem mną trzęsię na widok zmarnowanej kupy pieniędzy...ale staram się zaciskać zęby
i ostrzegan "nie będziesz szanował zabawek? to więcej nie kupię"

epreis, a slowa dotrzymujesz?

[mruwa9]

tzn. rzeczywiscie nie kupisz dziecku wiecej zabawki? Slowo?

[epreis]

dopóki nie urodziła się Hania to co powiedziałam było święte..nie znaczyło nie i koniec..
kacper był grzeczny.. w sumie porównując do dzieci znajomych dalej jest ale..
ja przestałam być konsekwentna..niestety jestem przez większość czasu sama z dziećmi (mąż marynarz) i czasem chcę mieć po prostu święty spokój i dla chwili ciszy jestem w stanie zrobić wszystko- więc zaczęłam ustępować, popuszczać- a mały cwaniak (albo obydwa) zaczęły to wykorzystywać..

ale pracuję nad sobą..pracuję

[mruwa9]

no to moze nie skladaj deklaracji, ktorych nie zrealizujesz? dzieci
szybko sie ucza i wykorzystaja bezwzglednie

[epreis]

wiem wiem, z teorii jestem dobra..
z utrzymaniem nerwów i zachowaniem spokoju mam problem..
a jak mam nerw to nawet nad tym co mówię nie panuję
dobrych obietnic dotrzymuję..raczej ghroźby ostatnio padają bezpodstawne..
ażzisiaj zaczęłam myśleć, jest coś na uspokojenie dla karmiących piersią?? bo zaczyna mnie drażnić mój brak cierpliwości (i kółko się zapętla )

[epreis]

aaa..mój brak konsekwencji wynika z tego.,.
ja mówię - nie, on się drze
jak tylko był on to mi to wisiało, przeczekiwałam aż się uspokoi i mogliśmy wtedy dochodzić do porozumienia
teraz ja mówię - nie, on się drze
budzi hanię, która się drze..
i wtedy ja pękam..
jest nerw, nie ma spokoju i ja też się drę...

[stypkaa]

> A na koniec powiem Ci coś, co mi powtarza teściowa, jak się wkurzę
> na Młodego: "zabawki są od tego, żeby je dzieci psuły"

Masz bardzo mądrą teściową )
Ja wychodzę dokładnie z tego samego założenia. Dodatkowo uważam, że
jeśli zabawka jest naprawdę dobrej jakości to dziecko (no powiedzmy,
przeciętnie silne dziecko ) nie jest w stanie jej popsuć Mam
przykład z domu: mamy np. traktorek Kiddie land ze zwierzątkami.
Traktorek mamy już grubo ponad 2 lata. Synek robił cuda z tym
traktorkiem, łącznie z rzucaniem w chwilach złości. I co?? Zabawka
jest całkowicie sprawna, nic nie jest ułamane.
Mamy też, niestety, całe mnóstwo tandetnych samochodów,
samochodzików (Babcia co i rusz kupuje) - które czasem nie
wytrzymują nawet 1 dnia A przecież bawi się nimi to samo dziecko.

Jedyna restrykcja co do zabawek dotyczy książek - absolutnie nie
pozwalam ich drzeć. Nie wiem może to jakieś moje zbocznie na punkcie
szanowania książek, ale tak mam i już. Pozwalam natomiast na cięcie,
darcie, bazgranie po wszelkiego rodzaju gazetkach czy kolorowankach.

[green_land]

No przecież ma 3 lata Pozwól mu raz na rok podrzeć książkę

Tak sobie myślę że może słyszy zbyt często: nie wolno. To daje
dokładnie odwrotny efekt, bo dziecko przestaje odpowiednio reagować
na te słowa. Naucz go /jak najszybciej/, że jak powiesz "nie wolno"
to znaczy to dokładnie to. Dziecko jest ciekawe świata i zawsze coś
zmajstruje - to przywilej dzieci.

Konsekwentne postępowanie daje efekty, ale czasami trzeba na nie
trochę poczekać. Ale naprawdę warto.

>Na zakupach musi dotknąc wszystkich
> półek w zasiegu ręki
Małe dziecko poznaje śwait. jak jest niemowlęciem wkłada wszystko do
buzi, bo jesynie w ten sposób jest w stanie dowiedzić się więcej o
danym przedmiocie. Jak jest troszkę starsze, musi dotknąć. Ty
przecież także dotykasz w sklepie rzeczy, które Ci się podobają

[baje.czka]

dziękuje za porady :0)
Zastanawiam sie gdzie zrobiliśmy błąd wychowawczy.
Możliwe ze dziecko za dużo słyszy "nie wolno", "nie ruszaj" i się
uodporniło od tych słów i nas poprostu nie słucha Ale jak broi to
co mam mówić??
Dzis rano nie chciał jeść śniadania i jak mówie mu że ma przyjść do
stołu zjeść to jest ryk,wrzask. I tak zawsze stawia na swoim.
Nie mogłam go zostawic głodnym (a i to by mu nie przeszkadzało) więc
latałm z kanapka aby jadł i wtedy się skusił.
Porozwalał kredki i ich nie pozbiera - no szok.
To jest do niewytrzymania. Ja wymiękam poprostu. Nerwy na
niesłuchające dziecko przenosza się na męża,z meża na mnie lub znowu
na syna i tak koło się zamyka.
Nie mam juz cierpliwości - JAK JĄ NABYĆ??
Powoli przymykam oko na to co zbroi jak to jest mniej szkodliwe,
jest to trudne.

[mruwa9]

Ty sie go po prostu boisz. Boisz sie jego wrzaskow, histerii, i z
tego strachu robisz wszystko, zeby tylko byl spokoj. Ale spokoju nie
bedzie, bo mlody juz toba (lub wami, rodzicami) rzadzi, a apetyt
rosnie w miare jedzenia. Po kiego biegasz za nim z kanapka? Nie zje,
bedzie glodny. Powiedz mu to i zakoncz temat. Jedzenie podaje sie do
stolu o okreslonej godzinie i koniec. Czemu nie mozesz zostawic go
glodnego? Przez 3 godziny (do nastepnego posilku) z glodu nie umrze,
a moze przynajmniej na tyle zglodnieje, ze siadzie przy stole i zje
normalnie, jak czlowiek. Nie zbiera kredek? Konfiskuj. Az zostanie
pusty pokoj.Tyle kija. A marchewka? Np zabawa w zbieranie punktow,
gwiazdek. Ustalcie (rodzice) 3 zadania, do codziennego wykonania,
do latwej wefyfikacji, nie za trudne i nie za latwe, aby maly mial
szanse wykonac co najmniej 50% zadan codziennie, a za wykonane
zadanie-punkt (gwiazdka). Po zebraniu jakiejs konkretnej liczby
punktow- nagroda-niespodzianka (np. wyjscie na basen, wycieczka).
Zadaniami moga byc te sytuacje, na ktorych zmianie wam najbardziej
zalezy (byle nei za trudne): np: codziennie o 19 wszystkie kredki i
klocki w pudelkach, podloga w pokoju posprzatana. po przyjsciu do
domu wiesza kurtke na wieszaku, buty ladnie ustawione. Po kapieli
recznik w lazience powieszony na wieszaku...

[mama_anuszy]

U mojej Anuli tak samo- jest bardzo ruchliwa i często (codziennie)
robi coś... hm... nie tak: wleje piwo dziadka do herbaty babci,
wrzuci zabawki do pralki itp itd, tłumaczę, proszę, znów tłumaczę i
tak w kółko... Wymymsla różne "ekstremalne" zabawy jak np skaknie z
krzesła na łóżko (odległość około 60cm) i tak dalej.W poczekalni u
lekarz powyciera sobą cały korytarz.Ani chwili nie wytrzyma u mnie
na kolanach, gdy widzi trochę przestrzeni np długi korytarz, puszcza
się pędem jak piesek spuszczony ze smyczy. Też nie mogę jej spuścić
z oczu ani na chwilę. O ADHD też już myślałam ale wciąż jeszczze mam
nadzieję że to jej zachowanie mieści się w jakiś normach.

[baje.czka]

p. mruwa9 masz 100% racje my sie go boimy.Juz to mówiliśmy z
mężem.Rany boskie do czego to doszło,żeby własne dziecko tak
rządziło. Kiedys nie było zadnych ADHD i innych chorób podobnych,
(rodzice o niczym takim nie myśleli) i wychowali dziecko na dobrego
człowieka.Klapsy tez od czasu do czasu za juz naprawdę cos złego
zrobienie sie przydawały.
Ja osobiście nie popieram w 100% bezstresowego wychowania,ale tez
nie jestem za biciem dziecka za jakieś błachostki lub żeby to było
wyjściem z sytuacji.Ale powiem szczerze zdarza mi się aby dac klapsa
synkowi.
Dzis nie wytrzymałam i za głupie jego pomysły,zabawe (szarpnęłam go
lekko),kurcze mam teraz wyrzuty sumienia(cierpliwość się schowała a
nerwy wzięły górę).
Od jutra zaczynam z ta nagrodą i punktami. - tylko nie wiem czy
będzie mu na tym zależało, bo dzis psuł zabawkę i powiedział że on
jej nie chce, nie podoba mu się(a był to samochodzic którym wczoraj
super się bawił).Jeżli nie posprząta zabawek to mówie ze oddam jego
koledze, to on dzis mówi zeby oddac je koledze.No i ręce opadają.

[epreis]

chciał je oddać koledze bo wiedział, że tego nie zrobisz

dotrzymałaś choć raz jakiegoś słowa danemu synowi? czy grożby???
ja kiedyś byłam bardzo konsekwentna i mój synek był bardzo ale to bardzo grzeczny, nie było niepotrzebnych i zbędnych dyskusji, wiedział, ze jak coś powiedziałam to tak będzie..
teraz z konsekwencją u mnie krucho..narazie uczę się być mamą dwójki dzieci, staram się znaleźć jakiś złoty środek..i od razu maluch się zmienił..na niekorzyśc- zachowuje się podobnie jak twój..

jeśli mówię "podnieś zabawkę, inaczej wywalam ją do śmieci" a on nie podnosi, to ja wywalam tą zabawkę- dzięki temu nie mamy problemu ze sprzątaniem...

to nie tak

[mruwa9]

ADHD bylo, jak najbardziej, ale najczesciej niezdiagnowzowane, lub
niediagnozowane ( zanim w ogole pojawila sie taka definicja). W
kazdej klasie statystycznie znajduje sie co najmniej jedno dziecko z
ADHD, jak sobie pomyslisz, powspominasz, na pewno z dziecistwa
niejedna osoba o takim temperamencie Ci sie przypomni. Czasem
agresywna, czasem robiaca za pajaca klasowego i posmiewisko, czasem
ktos, kto wielokrotnie zmienial szkoly, wyrzucany z poprzednich,
ktos, kto skonczyl w poprawczaku...
Byc moze Twoj syn ma ADHD, byc moze nie, ale metody postepowania z
dziecmi z diagnoza ADHD nie zaszkodza przeciez dziecku bez tej
diagnozy? Sa dla nich rownie dobre. ktos , kto ma dziecko z ADHD , a
oprocz tego inne dzieci, zapewni Cie, ze roznice widac od razu, od
niemowlectwa, to naprawde nie jest wydumany problem niewydolnych
rodzicow. Ale nie o tym watek. Tak czy owak, zmobilizuj sie i na
poczatek przestan sie bac wlasnego dziecka. Dla jego i swojego
dobra. Przestan sie bac histerii i wybuchow, na pewno potrafisz
okreslic, w jakich sytuacjach wybuchy sie zdarzaja, sprobuj je
wyprzedzac, byc krok do przodu i albo im zapobiegac (ale nie
kosztem ustepstw,w stylu -biec do nocnego sklepu po soczek ), albo
przygotowac sie psychicznie i werbalnie ( odpowiednie argumenty) do
stawienia im czola. Ustepowanie dziecku w takich sytuacjach to tylko
pozorne odsuwanie problemu, zamiatanie brudu pod dywan. On wroci, ze
zdwojona sila, zapewniam. Ja sie uczylam na wlasnych bledach,
dlatego teraz jestem taka madra oszczedz sobie nerwow i ucz sie
na cudzych (moich) bledach. U nas, dzieki Bogu, udaje sie bez
rekoczynow wobec dziecka, choc latwo nie jest

i jeszcze jedno

[mruwa9]

niezaleznie od tego, czy twoje dziecko ma ADHD, czy nie, maksymalnie
uporzadkowanie (z zapewnieniem powtarzalnosci i przewidywalnosci
sytuacji) zwykle ulatwia zycie: pobudki o stalych porach, kolejnosc
czynnosci: ubieranie sie, sniadanie przy stole, mycie zebow,
wychodzenie z domu, powrot, zabawado godziny.. czy lekcje w wieku
szkolnym, dobranocka, kapiel, bajka na dobranoc etc. Zeby nie bylo
za duzo okazji do improwizacji, dajacych szanse na wymyslanie i
manipulacje. Jesli chlopak nakreca sie wsrod swoich zabawek, schowaj
mu niemal wszystko, zostaw jedna-dwie rzeczy w zasiegu reki i co
jakis czas mozna zmieniac zestaw dostepnych rzeczy. Zeby nie
przebodzcowac. U nas dzialaja wysoko powieszone polki, do ktorych
dziecko nie dosiegnie (choc sprytny 6-latek i drabine od sasiada
przyniesie..) I to, co niezmiernie wazne: wspolnie spedzany czas z
dzieckiem, jakis rytual, zeby codziennie poswiecac troche czasu na
wspolne bycie z dzieckiem na dziecka warunkach (wspolna zabawa, bez
proby ustawiania zabawy, niech to robi syn), wieczorne usypianie
(rozmowa w lozku o zyciu i w ogole , cokolwiek, zeby spedzic z
dzieckiem milo czas, a nie tylko na upominaniu i karaniu.

[baje.czka]

WILEKIE DZIEKI MRUWA9
ZACZYNAM ZMIANY,NAPISZE JAK MI IDZIE W NASTEPNYCH DNIACH