zajęcia dodatkowe

[fugitive]

moja córka ma 6 lat. w ciągu tygodnia ma 3 razy zajęcia dodatkowe- 2
razy zespól muzyczny i raz angielski. Ostatnio bardzo prosi, żeby
zapisać ją jeszcze na zajęcia sportowe - chodzi o konkretny klub,
gdzie chodzi jej kolezanka - zajęcia sa tez dwa razy w tygodniu.
Chodzi oczywiście jeszcze do przedszkola. Odmówiłam twierdząc, że i
tak już ma tego za dużo na głowie, jednak córka stale mnie o to
prosi. Zastanawiam sie czy dać jej spróbować czy odmówić
kategorycznie? Jakie jest wasze zdanie

[alabama8]

Dlaczego odmówić? Masz jakieś sensowne powody?

[fugitive]

mam jeden powód, jak mi się wydaje sensowny, uważam, że 5 zajętych
popołudni dla 6 letniego dziecka, to zbyt dużo i będzie ono
zwyczajnie przemęczone.

[fugitive]

a jeszcze mam dwa powody, zbyt mało będziemy przebywać razem jako
rodzina i będę miała na nią zbyt mały "wpływ" wychowawczy

[azile.oli]

Ja bym się zgodziła, pod warunkiem oczywiście, że byłabym w stanie
wyrobić się z dostarczaniem dziecka na te zajęcia. z dużym
prawdopodobieństwem córka wcześniej czy później z czegoś zrezygnuje,
zakładam naturalnie, że w grę nie wchodzi rezygnacja z angielskiego.
Ale może się okazać, że córka ma talent sportowy i zrezygnuje z
zespołu muzycznego. Albo na odwrót, uświadomi sobie, że treningi w
koubie to jednak nie dla niej. Ja bym jej dała spróbować, zwłaszcza,
że jak rozumiem jest dopiero w zerówce. Natomiast w pełni się z Tobą
zgadzam, że dodatkowe zajęcia przez pięć dni w tygodniu, to dla
takiego dziecka za dużo. Ale to jest etap próbowania. I na krótką
metę warto się na to zgodzić. potem dziecko musi wybrać, co woli, bo
rzeczywiście na dłuższą metę może być to dla niego za duże
obciążenie.

[mamapodziomka]

Mam mieszane uczucia i podobny problem. Corka oprocz zajec obowiazkowych w
zerowce (a jest ich sporo - sport, angielski, szachy, taniec) chodzi
popoludniami na pianino, plywanie i zespol taneczny. Tyle, ze to wszystko w
czasie, w ktorym i tak jest w szkole (oboje pracujemy), wiec na razie pozwolilam
jej na wszystko, zobaczymy, moze po jakims czasie sie wykruszy troche. Wydaje mi
sie, ze tego jest za duzo na pieciolatke, ale ona jest bardzo ruchliwa z natury
i caly czas twierdzi z uporem, ze jej to nie meczy, no i faktycznie nawet po
przyjsciu do domu jest pelna energii. Fakt, ze jeszcze najczesciej lezakuje w
poludnie (i do polowy pierwszej klasy dzieci beda mogly), chyba ja to regeneruje.

Mam tylko nadzieje, ze zauwaze w pore jesli bedzie zbytnio obciazona
obowiazkami. Czas dla rodziny musimy nadrabiac niestety w weekendy, bo w domu
jestesmy po 17 dopiero, za to szkola jest calodzienna, wiec nie ma zadawanych
lekcji do domu. Dlatego tez jest jeszcze czas pograc w gry, poczytac, czy
porysowac przed spaniem.

[julamimi]

co to za szkoła?
pozdr

[bi_scotti]

Pewnie, ze bym zapisala ale np. tylko wstepnie na miesiac czy jak najkrotszy
okres sie da. Niech sprobuje - im wiecej dzieci maja zajec, tym sa lepiej
zorganizowane, bo szybko ucza sie ukladania sobie czasu i godzenia obowiazkow.
Poza tym moze Ona sie zwyczajnie nudzi w domu? Moze to "zycie rodzinne", na
ktorym Tobie zalezy w zaden sposob Jej nie stymuluje i nie interesuje. Jesli
wolisz zeby spedzala wiecej czasu w domu to w tym domu musi byc co najmniej
porownywalnie fajnie jak na zajeciach sportowych czy jakichs innych. Gdyby mnie
bylo stac na dodatkowe zajecia i mialabym czas wozic, na Twoim miejscu nie
wahalabym sie wcale.

[fugitive]

bi_scotti napisała:

> > Poza tym moze Ona sie zwyczajnie nudzi w domu? Moze to "zycie
rodzinne", na
> ktorym Tobie zalezy w zaden sposob Jej nie stymuluje i nie
interesuje. Jesli
> wolisz zeby spedzala wiecej czasu w domu to w tym domu musi byc co
najmniej
> porownywalnie fajnie jak na zajeciach sportowych czy jakichs
innych.
Nie bardzo rozumiem. Nie uwazam że dziecko cały czas musi być
stymulowane i zainteresowywane czymś. Przeciwnie uwazam, że powinno
miec rownież czas na nudę , nic nie robienie, zabawę z bratem czy
samodzielną lakami, posiedzenie mamie na kolanach no i oczywiście
rozmowę.
Na zajęcia zpisałam na pierwszy miesiąc z zastrzeżeniem, że może
zrezygnować jeśli tylko uzna, że to dla niej za dużo. Ale mam
watpliwości czy dobrze zrobiłam. Moja wizja codzienności i wizja
mojej córki sa jak widać różne. Ale nie chcę tez po prostu jej
zabronić. no i jest dylemat

[bi_scotti]

Hej, hej - nie najezaj sie Ja Cie nie krytykuje, ja tylko szukam (z Toba)
powodu dlaczego dziewczynka woli zajecia poza domem niz domowa codziennosc. I
wcale nie uwazam, ze zabawa z bratem czy siedzenie mamie na kolanach nie moga
byc stymulajace - oczywiscie, ze moga podobnie jak zajecia poza domem moga byc
totalna strata czasu. Kwestia tylko w tym, ze to sa wybory indywidualne i
najwidoczniej Twoja corke bardziej neci swiat poza domem. Dlaczego? To juz Wam
obu bedzie latwiej odkryc jesli sobie o tym pogadacie. Zgadzam sie, ze czasem
fajnie jest sie ponudzic i nie robic nic waznego ale znowu pojawia sie kwestia
co dla kogo jest "czasem" - dla Ciebie to moze byc 2 albo 3 razy w tygodniu a
Twojej corce moze wystarcza dawka nic-nierobienia raz na miesiac. Inne
osobowosci W jakims sensie powinnas sie cieszyc, ze te Wasze wizje sa inne -
naprawde chcialabys zeby Twoja Mloda byla twoim lustrzanym odbiciem? Moje
dzieci juz wlasciwie dorosle, kazde jest inne, zadne takie jak ja czy Ich tata i
dzieki temu nigdy sie wzajemnie ze soba nie nudzimy, bo kazde z nas ma inne
spojrzenie na rzeczywistosc, inne obserwacje, proponuje inne spedzanie czasu. To
czasem wymaga cierpliwosci i zgody na kompromis ale ogolnie czyni zycie
ciekawszym. Ciesz sie, ze Mloda jest ciekawa swiata i chetna zeby szukac swoich
drog - to bardzo pozytywna cecha!

[fugitive]

ja się najeżam , no co ty, źle odczytałaś mój post.Ja akurat tez
należe do osób, które są mało "domowe", ale u takiego dziecka w
ogóle nie szlabym w kieruku, że zajęcia poza domem to ucieczka
od "nudy" w domu. Myślę, że to kompletnie nie o to tu chodzi i w
ogóle problem nie tkwi tu. Pytaniem nie jest dlaczego nie chce
siedziec w domu ale czy spędzając tyle dni poza domem nie będzie
zbyt wykończona ( ona twierdzi, że nie ale czy mozna zdać się na
jej ocenę) i czy nie traci czegoś ( własnie wystarczjacego kontaktu
z rodzicami czy umiejętnosci samodzielnej zabawy)?

[a.nancy]

> Nie bardzo rozumiem. Nie uwazam że dziecko cały czas musi być
> stymulowane i zainteresowywane czymś.

ale skoro sama chce chodzic na te zajecia, to najwyrazniej nie czuje sie
przestymulowana. kazdy ma inny poziom wrazliwosci na bodzce. dla niektorych "nic
nie robienie" to pieklo.
dla mnie na przyklad
a rozmawia sie z mama ciekawiej, kiedy ma sie o czym - na przyklad o tym, co sie
dzis robilo na zajeciach

> Moja wizja codzienności i wizja
> mojej córki sa jak widać różne.

obawiam sie, ze nie po raz ostatni. wszyscy chcemy jak najlepiej dla swoich
dzieci, ale one bardzo czesto maja "inna wizje". taki lajf

jesli poczuje sie zmeczona i bedzie chciala zrezygnowac z ktorych zajec, niech
zrezygnuje. i tyle.

[marghe_72]

Zapisałabym. Zwłaszcza, że to decyzja córki.
Zawsze może zrezygnować./

Co do czasu "domowego".. liczy się jakoś, nie ilość Taki banał,
ale prawdziwy.

[prologica]

podepne sie zeby pojeczec, bo mam podobny dylemat. corka na wlasne
zyczenie chodzi na taniec, plastyke i spiew. w soboty ma basen. mnie
dodatkowo boli, ze w weekendy czesto mnie nie ma i spedzamy ze soba
dosc malo czasu. z drugiej strony wieczorne siedzenie w domu na
tygodniu schodzi na obowiazkach, a nie zabawie, wiec takie bledne
kolo sie robi.. .

czekam az jej sie ktores zajecia odwidza, moze wtedy jakos to bedzie
mialo rece i nogi... ;/

[ice_ice]

Nie mam zielonego pojęcia, jak Wy to robicie.

Kilka razy próbowałam zapisać córkę - 10 latkę - na zajęcia dodatkowe, ale
kończyło się rezygnacją. Głównie z powodu braku czasu. Ja wracam z pracy przed
17, trzeba lekcje sprawdzić, czasami pomóc, kolacja, kąpiel i o 20 spać, a w
międzyczasie, przede wszystkim, pogadać o dniu, o szkole, o życiu, o kłopotach.
W soboty nie ma u nas żadnych zajęć dodatkowych. W ciągu tygodnia nie dam rady
za nic jej wozić i przywozić. A samej po ciemku nie wolno jej chodzić. Jedyne co
jej zostaje, to kółka zainteresowań w szkole.

No nic, poczekam, aż Mała będzie starsza i niech sobie organizuje to sama. Póki
co, gratulacje dla obrotnych mam. To mówicie, że ile spędzacie czasu z dziećmi w
ciągu tygodnia?

[fugitive]

To mówicie, że ile spędzacie czasu z dziećmi
> w
> ciągu tygodnia?
>
No patrz zmartwie cie, cos tak podobnie jak Ty. Zajęcia dziecka
zaczynają sie około 16,w domu jest ok 17-18, blisko mamy wszędzie.
Ja mam wolny zawód więc z przedszkola odbieram ok 14. Dziecko chodzi
spać ok 21, z tym że nie odrabia jeszcze lekcji. Ale racja ja też
uważam że 3 h w ciągu dnia razem to mało, stąd ten dylemat.Ale jak
widzę po twoim poście są osoby, które i bez zajęć dodatkowych
spędzają z dzieckiem tak mało czasu, takie życie

[mama303]

akurat rozmawiałam na ten temat z psychologiem. Ona twierdzi że to
obecnie powszechny błąd rodziców. Większości szesciolatków nie
potrzebne jest aż tak zorganizowany czas, wręcz przeciwnie to dla
nich szkodliwe. Dzieci nie potrafia się ponudzić, wyluzować,
zorganizować sobie samodzielnie zajęcia. Mało tego rodzice tez tego
nie potrafią, wiecznie sie gdzieś śpieszymy: rano do pracy, do
przedszkola, po przedszkolu - na zajecia dodatkowe, wieczorem prace
domowe, higiena i spać. A gdzie czas na rozmowę, na zabawę, na czas
spędzony ze sobą.
Jak wpadniemy w taki wir to potem naprawde trudno zastopować, to
jest jak narkotyk i niektórzy juz życ nie potrafia bez
zorganizowanych zajęć i życia w ciągłym biegu.

[fugitive]

no mama generalnie to chyba wszyscy wiedzą, pytaniem, przynajmniej
jak dla mnie jest, czy jeśli dziecko chce baardzo to pozwolić mu to
robić i tym samym dać mu szanse odczuć na jego wlasnej skórze co
znaczy miec tyle zajęć, czy odmówić i geeralnie dać mu odczuć te
zajęcia jako jakiś rodzaj owocu zakazanego, czy może kazać wybierać
między zajęciami, ale czy wtedy pozwolić mu porzucić zajęcia które
już kontynuje drugi rok? Sama nie wiem. Myślę, że jednak problemu
nie rozwiązuje regułka zacytowana przez psychologa. A tak przy
okazji ja należe do osób, które nie potrafią nic nie robić, żyją w
biegu i stale coś robią, nigdy jednak nie chodziłam na żadne zajęcia
dodatkowe. Wydaje mi się, że życie nie jest takie proste

[mama303]

fugitive napisała:

> no mama generalnie to chyba wszyscy wiedzą, pytaniem, przynajmniej
> jak dla mnie jest, czy jeśli dziecko chce baardzo to pozwolić mu
to
> robić i tym samym dać mu szanse odczuć na jego wlasnej skórze co
> znaczy miec tyle zajęć, czy odmówić i geeralnie dać mu odczuć te
> zajęcia jako jakiś rodzaj owocu zakazanego, czy może kazać
wybierać
> między zajęciami, ale czy wtedy pozwolić mu porzucić zajęcia które
> już kontynuje drugi rok?

No więc ja bym nie pozwoliła na tyle zajęć, powody podałam powyżej.
Raczej pozwoliłabym juz porzucić kontynuowane zajecia.
Sześciolatek, który ma za dużo tzw zajeć dodatkowych nie koniecznie
musi sobie z tego zdawać sprawę a może to się objawić np. agresją,
problemami emocjonalnymi, nieposłuszeństwem, problemami z
konscentracją, z pamiecia, obniżoną odpornoscią itd. itp.

[aluc]

spróbować
mój obecny prawie siedmiolatek ma zajęte cztery popołudnia w
tygodniu, nie przesadzajmy przy tym, że całe popołudnia - to jest
półtorej-dwie godziny z dojazdami włącznie, ma więc wystarczająco
dużo czasu, żeby po szkole się ponudzić, odrobić lekcje, pogadać i
takie tam różne

nie widzę u niego żadnych symptomów przeciążenia czy przemęczenia,
wręcz przeciwnie, przy czym zajęcia są w znacznej części sportowe

zgadzam się też, że u dziecka w tym wieku spróbowanie i rezygnacja
po kilku razach nie spowodują żadnych dramatycznych zmian w
charakerze

[kurczak1]

Zapisuje syna na wszystko, czego chce. Potem, gdy rezygnuje, musi
wychodzić do końca opłaconego okresu. W zerówce były zajecia
plastyczne, wspinaczka skałkowa, w I klasie zrezygnował ze
wszystkiego, bo dużo obowiązków (szkoła muzyczna), poytem doszły
zbiórki, teraz kółko pck, basen. Tylko basen jest podyktowany przeze
mnie ze względów zdrowotnych.
Nie przejmuj się, prędzej czy później zrezygnuje z czegoś. Fajnie że
to od niej wychodzi