jak wyglada pora posiłków 3-, 4-latków?

[ola_mi]

Chodzi mi konkretnie o sposób spędzania czasu przy jedzeniu.
1. Czy Wsze dzieci mają stałe pory posiłków czy jedzą "na żadanie"?
2. Jak długo jedzą śniadanie, obida, kolację? Czy macie wyznaczony
jakiś limit czasu na spozycie czy siedzą ile chcą lub jak nie jedzą
to maja odejść od stołu? I co później? Same proponujecie cś innego
czy czekacie aż dzieciak sie opomni.

Pytam dlatego, że mój 3 latek siadając do posiłku jakiegokolwiek
siedzi i bawi się jedeniem, nie skupia sie na nim. Dodam, że
dzieciak nie je przy telewizorze. zaczęłam wyznaczać czas 30 minut
na zjedzenie posiłku, ale to nie ma sensu, bo on i tak nie zjada,
tylko zaczyna ołakać, że nie chce żeby coś pikało.Dopóki go nie
poproszę o to żeby wziął kromke do buzi siedzi i patrzy się na
talerz, rozgląda wkoło. Potrafi przesiedzieć te 30 minut i machnąć 4
razy łyżką od zupy lub wziąć 3 kęsy chleba. Jak mu przypominam, że
ma jeść wtedy je. Ale to musi byc opomnienie sie o każdy kęs chleba.
W pzredszkolu tylko spróbuje sniadanie, obiadu czasami nie je w
ogóle. Nie motywuje go to , że inne dzieci jedzą. W domu posiłki
spożywamy razem, ale tez na niego to nie działa. Jeste już zmęczona
takim jedzeniem. Nie mam siły do proszenia, namawiania,
proponowania. Za długo to trwa. Ja jest u Was. CO robię źle?

co zjadł dziś?

[ola_mi]

Dla przykładu :
na śniadanie: kromka chleba z twarogiem (czas 40 minut z
przypominaniem, ze n talerzyku coś czeka) i szklanka cherbaty

później na spacerku jedno małe ciasteczko w ramach przekąski i napił
się soku

obiad: pięć machnięć łyżeczką do buzi w 1/3 zapełnionej leczem.
Trwało to jakieś 25 minut po czym nie wytrzymałam i zabrałam mu
talerz.

To jego jedzenie od dziś rana.

[sabrina_30]

Z moim synem podobnie wygladało jedzenie, ale u niego znalazłam sposób, może
ktoś zarzuci, że nieodpowiednie ale u mnie sie sprawdziło. Mianowicie pytałm sie
co chce na śniadanko. To robiłam i stawiałm mu. I jeśli niezjał w ok 20 minut
zabierałm i muwiłąm ze następnie bedzie zupka w południe i słodyczy nie ma jeśłi
nie zjadł. Potem była zupka pytałm sie ile mu dać. Tyle dostawał na talezyk też
czekał ok 20 minut jeśli nie zjadł trudno potem bedzie obiadek. Oczywiście nie
dostawał żadnych przekąsek oprucz owoców jeśli nie zjadł. Wiadomo protestował,
że bedzie jadł, ja wiec na to, że był czas na jedonko a teraz jest na coś
innego. Po ok 5-6 dniach wiedział, że jak nie zje to nie dostanie nic między
czasie ), ale ja ustalałm pory jedzenia pod kątem przedszkola dostawal w tych
godzinach w których miało być w przedszkolu.

[ola_mi]

Sabrina u mnie też zawsze jest protest jak zabieram talerz, ale te
30 minut to wg mnie bardzo duzo czasu na zdecydownanie się czy chce
jeść czy nie.
Uważam, że Twój sposób jest bardzo dobry. Ja czasami wymiekam i
pozwalam mu zjeść po tych 30 minutach skoro nagle chce, ale to nie
przyniesie określonego celu, bo w przedszkolu nikt nie będzie czekał
godzinę az on zje . To jest tylko celem zaspokkojenia mojego
sumienia, że on nie ma pusto w brzuszku.

Zawszw pozwalam mu jeść na śniadanie i kolacje to co on wybirze.
Stawam na stole zestaw : ser żółty, wędlina, twarów, pomidor,
rzodkiewka i on wybiera z czym chce, lub sam otwiera lodówke i mówi
co chce. Z nami przygotowuje posiłek, smarujem razem kanapkę i na
tym zapał się kończy. Niestety z obiadem nie ma wyboru, bo trudno
żebym gotowała kilka dań , ale z reguły robie to co on raczej
zjadał.

Wezmę się chyba za Twoj sposób i będę go przetrzymywała bez
proponowania czegoś w zamian, bo to nie ma sensu, skoro dziecko jest
w stanie zroumieć po jakimś czasie jak powinno sie zachowywac przy
stole. Pocieszające dla mnie jest to, że nasz przypadek ie jest
odosobniony

Napisz mi ttylko, czy przez te 20 minut przypominałaś mu że teraz
powinien jeść, czy przykłdowo zjadałaś swoje śniadanie i odchodziłaś
od stołu pozwalając mu skończyć samemu?

[sabrina_30]

przyponinałam mu raz mniej wiecej w połowie czasu. Ja jak zaczynałam sie uginać
to też jak u Ciebie nie przyniosło rezultatu, ale zawziełam sie i tak jak pisałm
potem już pomogło))

[sabrina_30]

a zapomniałm dodać, że jak jedliśmy razem tzn ja syn córa albo jeszcze mąż, to
kto skończył odchodził od stołu)) A on miał jeszcze chwilkę na dokonczenie.
Młodszej córce wystarcza ok 10 minut na zjedzenie wiec myśle, że 20 minut dla
niego to wystarczająco ) pozdrawiam i życze powodzenia.

[jar-ka]

a lubi slodycze?
to moze byc jakas nagroda za zjedzenie posilku.
w ten sposob mojej koezance udalo sie wreszcie "nauczyc" dzieko jesc.
jej coreczka po prostu nie dostawala NIC slodkiego jesli wczesniej
nie zjadal normalnego posilku (kanapeczki, chrupe z mlekiem, czy
troche obiadu). na poczatku bylo ciazko i byly wojny, ale z czasem
pomoglo. dopiero po zjedzonym posilku dostawala czekoladke, lizaka
czy ciastko. nagroda byla tez szklaneczka coli czy frytki, badz lody.
udalo sie to jednak dlatego, ze mala uwielbia slodycze. jesli twoj
synek nie przepada za slodyczami, to ta metoda niestety sie nie
sprawdzi. ale nagroda moze byc tez cos innego. np element do klockow
lego dupla z wybranego zestawu. po kazdym zjedzonym ladnie posilku w
okreslonym czasie kolejny element z zestawu przekupstwo w czystej
postaci

aaa, dodam ze z czasem mogla spokojnie odejsc od nagradzania po
kazdym posilku. po prostu dziecko nauczylo sie wreszcie jesc. o ile
mozna tak powiedziec.
powodzenia.

[ola_mi]

Były i są takie motywatory. Za ładnie zjedzony posiłek jest guma
rozpuszczalna lub kostka czekolady lub ciasteczko. Sa posiłki
(Zadko), że zje ładnie i wtedy przychdzi i sam mówi że chce nagrodę
bo ładnie zjadł. Ja wtedy nie protestuje i nagradzam.
Tłumacze mu, że on nie musi zjadac całej porcji, ale jak się naje to
ma odejśc od stołu i powiedzieć dziękuje, ale o nie potrafi. Siedzi
przy stole i bawi się i najczęściej zaczyna nagle zjadać jak już
przegrywa z czasem, bo sie skończyl i minutnik zaczyna pikać.

Zawsze pilnowałam pó posiłków, były stałe godziny obiadu i kolacji,
sniadanie w zależności od tego jak wstaniemy. Pory posiłków
pokrywają sie z tymi przedszkolnymi, jednak odkąd zaczął chodzic do
przedszkola, to zobaczył, że tam nie musi jeść i niekt mu nie zwraca
uwagi. W domu to chce wykorzystać. Nawet juz usłyszałam stwiedzenie
po 2 kęsach chleba "kto się najadł może iść się bawić"> Taka zasada
jest w przedszkolu i on chce ją w domu zastwosować, tyle że w
przedszkolu poniekąd naturalna rzeczą jest, że Panie nie będa
pilnowały czy dzieci zjadły, choć uważam, że powinny zachcęcać.

[minnetaki]

> pokrywają sie z tymi przedszkolnymi, jednak odkąd zaczął chodzic do
> przedszkola, to zobaczył, że tam nie musi jeść i niekt mu nie zwraca
> uwagi. W domu to chce wykorzystać. Nawet juz usłyszałam stwiedzenie
> po 2 kęsach chleba "kto się najadł może iść się bawić"> Taka zasada
> jest w przedszkolu i on chce ją w domu zastwosować,

Ale co złego w tym, że on chce tę zasadę zastosować w domu?? Przecież to
najlepsza zasada świata!! Kto się najadł idzie się bawić i tak ma być! Czemu
tak trudno zrozumieć, że dziecko może się najeść po kilku kęsach? Że może nie
być głodne? Czemu trzeba "pilnować", żeby dziecko zjadło? Przecież człowiek w
sposób naturalny je tylko dopóki jest głodny. Po co dziecko od małego uczyć, że
ma jeść więcej, niż wynosi zapotrzebowanie jego organizmu? Że ma jeść, MIMO ŻE
NIE JEST głodne? Małą mamy plagę otyłości na świecie?

[ola_mi]

A czy zdrowe jest dla dziecka, aby przebywając w przedszkolu od 8-14
zjadło 2-3 kęsy chleba i 2-3 łyżki obiadu? Chyba to też nie jest
dobre dla żołądeczka?
Zawsze pytam się Pań czy on coś zjadł i widze rozkładane ręce Pani i
smutne słowa "coś...."
Stosowałam zasadę nie zjadłeś, to nie dostaniesz nic dopóki nie
zgłodniejesz i po 6 godzinach usłyszałam "chcę coś zjeść". jak
skowronek przstąpiłam do realizacji posiłku, który syn sam wymyślił
po czym wylądował w koszu, bo chciał....ale ciastko.

Pytałam w pierwszym poście co robie nie tak i zwróciłaś uwagę na
moje błędne myslenie, za co Ci dziękuje, bo zaczynam się zastanawiać
nad tym.

[minnetaki]

Wiesz, dzieci nieraz jedzą "falami" - długo nic, potem furę... różnie to jest.
Nie umiem Ci naukowo odpowiedzieć, czy 2-3 kęsy/łyżki to zdrowo, czy nie... wiem
tylko z doświadczenia mojej rodziny, jak to czasem wygląda. Mój Krzyś ostatnio
ma taką fazę, że zjada "spore" śniadanie, czyli pół miseczki płatków na mleku
(tak z 1/3 mojej porcji), potem banana na placu zabaw, ok.11, obiad - "nie będę
jadł", na kolację najchętniej bułkę z dżemem. I ja olewam to, że od 11 do
wieczora chodzi z pustym brzuchem - nie marudzi, nie jęczy, znaczy źle mu nie
jest. Jedyne, co zmieniłam, to ponieważ bojkotuje porę obiadową, a nie chcę,
żeby zapychał się dżemem, zaczęłam robić obiadokolację - wtedy zamiast dżemu je
coś sensowniejszego
I wiesz, co mi jeszcze przyszło do głowy? Ludzie różnie trawią i różnie
odczuwają głód - np. ja i mój mąż jemy na śniadanie to samo, płatki z mlekiem,
podobną ilość. Ja po 2-3 h umieram z głodu i muszę zjeść kanapkę, a on na tych
płatkach jedzie do obiadu. Ja za to po tych kanapkach obiad mogłabym jeść na
kolację I tak to już jest, że każdy ma inne zapotrzebowanie, inne poczucie
głodu i sytości... nie ma sensu z tym walczyć, bo to tylko może doprowadzić do
zaburzeń odżywiania. Mały się nie zagłodzi, nie bój się

[alika77]

> Były i są takie motywatory. Za ładnie zjedzony posiłek jest guma
> rozpuszczalna lub kostka czekolady lub ciasteczko. Sa posiłki
> (Zadko), że zje ładnie i wtedy przychdzi i sam mówi że chce
nagrodę
> bo ładnie zjadł. Ja wtedy nie protestuje i nagradzam.

wg mnie najprostsza droga do zaburzeń odżywiania. dziecko ma się
nauczyć, że się je, ponieważ jest się głodnym, a nie dlatego że jest
za to nagroda. a już nagradzanie słodyczami to prosta droga do
otyłości.
mnie generalnie grzeje, czy młoda zje czy nie (a rzadko zdarza się,
żeby zjadła wszystko). kiedy uznaje, że już się najadła mówi
"dziękuję już skończyłam" i tyle, ja to respektuję nawet jeśli
najadła sie po dwóch kęsach. w końcu kto lepiej niż ona ma wiedzieć,
czy się najadła czy nie.

Nawet juz usłyszałam stwiedzenie
> po 2 kęsach chleba "kto się najadł może iść się bawić"> Taka
zasada
> jest w przedszkolu i on chce ją w domu zastwosować, tyle że w
> przedszkolu poniekąd naturalna rzeczą jest, że Panie nie będa
> pilnowały czy dzieci zjadły, choć uważam, że powinny zachcęcać.

a niby dlaczego panie powinny zachęcać? dlaczego w ogóle powinno się
do jedzenia zachęcać? jeżeli ktoś jest głodny to je, a jak nie to
nie je i już. zachęcać to można do zabawy albo do aktywności
fizycznej. Poza tym mam wrażenie, że te gadanie pań, że dziecko "coś
tam zjadło ale niewiele", jest nieco wyolbrzymione, bo wg
wychowawczyń mojego dziecka to też ona powietrzem żyje a wyniki z
badań krwi ma podręcznikowe.

ja byłam zmuszana do jedzenia jako dziecko co zaowocowało
zaburzeniami odżywiania w wieku dorosłym i gotuje się we mnie jak
słyszę o tych wszystkich manipulacjach, podstępach i przekupstwach.
zdrowe dziecko mając dostęp do jedzenia nie zagłodzi się, wystarczy
zadbać o to, żeby miało co jeść i przestać się nad nim trząść.

[ola_mi]

alika77 napisała:

a już nagradzanie słodyczami to prosta droga do
> otyłości.

NO proszę Cię, jedna mała kostka czekolady w ciagu dnia lub
ciasteczko prowadzi do otyłości.
Co inneg gdyby w nagrodę dziecko dostawało batonika, Lubisia itp.
cos co jest mega kaloryczne i nie ma wartości odzywczych, ale nie
kostka czekolady, w dodaku często gorzkiej, a w dodatku dziecko i
tak było już sporycha gabarytów.
Ale ja piszę o normalnie wygladająym trzylatku, którego masa ciała
mieści się między 50 a 75 centylem, a wzrost na 97 centylu.

[truscaveczka]

A zakład, ze prowadzi? Słodycze zaczynają się kojarzyć z
nagrodą/pocieszeniem. Nagroda zaczyna przysługiwać za piątkę w
szkole, pocieszenie za nieudany rysunek.
30 lat jestem otyła, zgadnij czemu?

[alika77]

> a już nagradzanie słodyczami to prosta droga do
> > otyłości.
>
> NO proszę Cię, jedna mała kostka czekolady w ciagu dnia lub
> ciasteczko prowadzi do otyłości.
> Co inneg gdyby w nagrodę dziecko dostawało batonika, Lubisia itp.
> cos co jest mega kaloryczne i nie ma wartości odzywczych, ale nie
> kostka czekolady, w dodaku często gorzkiej, a w dodatku dziecko i
> tak było już sporycha gabarytów.
> Ale ja piszę o normalnie wygladająym trzylatku, którego masa ciała
> mieści się między 50 a 75 centylem, a wzrost na 97 centylu.

ja nie powiedziałam, że to droga do otyłości przez dokładnie te
słodycze, które dziecko w nagrodę dostaje, tylko że w ten sposób
dziecko wyrabia sobie podejście do słodyczy jako do nagrody czy
pocieszacza, wiec w późniejszym wieku kiedy będzie chciało się za
coś nagrodzić bądź rozładować frustrację czy stres sięgnie właśnie
po słodycze i to jest właśnie ta droga do otyłości.

[minnetaki]

Ja mam co prawda 2,5-latka, ale też się często zachowuje podobnie. Z tym, że ja
to zlewam najbardziej, jak jestem w stanie. To znaczy: stawiam talerz i siadam
do swojej porcji. Zjadam swoje, nie interesując się specjalnie tym, czy Krzysio
je, czy jeździ po stole łyżką, udając, że to ciężarówka (czepiam się tylko,
jeśli zachowuje się nieładnie, np. rozrzuca, zwala na podłogę, rzuca w brata,
etc.). Jak skończę swoje, zaczynam sprzątać ze stołu - jego talerz na końcu i
zawsze najpierw pytam, czy już skończył. Jeśli mówi,że nie, powalam kończyć, aż
mi się znudzi Wtedy zabieram talerz i zapraszam na następny posiłek. W
międzyczasie nie daję nic, co najwyżej jabłka, ew. banan (wtedy pora nast.
posiłku się przesuwa, bo nie będzie głodny).

Pytam, co chce zjeść, przed posiłkiem (śniadanie i kolacja, obiad jest jaki jest
i już), jeśli nie zjadł, nie proponuję zamienników.

Aha, nie stosuję żadnych nagród za zjedzony posiłek i nie pozwalam tego robić
innym (babcie!!). Je się po to, żeby zaspokoić GŁÓD, a nie zadowolić rodziców.
No a jeśli niegłodne dziecko będzie zjadać więcej, niż czuje potrzebę, a potem
jeszcze w nagrodę dostawać i zjadać czekoladkę/ciastko/etc, to jest to
najprostsza droga do otyłości.

[lenka273]

Moj 4 latek nie ma nigdy czasu,aby jesc.Podaje posilki mniej wiecej
o stalych porach( 4 posilki).bez zadnych przekasek.Czasem je
ogladajac bajki.

[truscaveczka]

Rano pije kakao i idzie do przedszkola. Po przedszkolu moze z nami
zjeść obiad, ale nie zawsze chce. Jeśli zje, dostaje coś słodkiego
na deser, zamiast nie wchodzi w grę.
Koło 17-18 je owocowo-warzywny podwieczorek (wczoraj - kalarepka)
Wieczorem - przed 20 - kolacja wspólna - kromka chleba, wędlina na
talerzyk plus dużo warzyw do chrupania, rzodkiewki, ogórki,
papryka, no wszystko co chrupie. Czasem też pomidor.

W weekendy o 8 kakao, o 10 ze wszystkimi śniadanie, o 14-15 obiad,
reszta jak wyżej. Jeśli jest głodna miedzy posiłkami, może zjeść
marchewkę (kroję jej w talarki i nazywamy to czipsami ), jabłko,
coś tego rodzaju.

Na obiady gotuję to, co wszyscy lubią, więc z jedzeniem nie ma
problemu, zjada chętnie, nie musi do końca, np. zawsze zostawia
ziemniaki, ale nie odpuści mięsu i surówce
Jeśli kompletnie jej nie podejdzie to, co podałam (ostatnio ma fazę
na "co to za zwyczaje dwa dni pod rząd to samo!") może zjeść
kanapkę, jak sobie zrobi

Generalnie uważam, że dziecko powinno sterować ilością, a rodzic
jakością pożywienia Jak dziecko ma żołądeczek na 2 łyżki
pożywienia to trzeba w tych 2 łyżkach zawrzeć maksimum treści, jak
lubi dużo zjeść, proponować warzywa, owoce, nieszkodliwe przekąski,
wodę do picia itd.

schematy żywieniowe

[ola_mi]

Myślę, że mnie bardzo zagubiły przykładowe schematy żywieniowe dla
dzieci w wieku mojego synka. Tam podają obowiązkowo śniadanie,
obiad, kolacje (ja też taki schemat stosuję) i dwa dosatkow posiłki
(u nas w zasadzie owoce lub jogurcik o ile chce), które jak dla mnie
w tych schematach są bardzo sycacym psiłkiem (przykładowo drugie
sniadanie to drożdżówka, kanapka, podwieczorek może byc podobnie).
Wówczas moje dzieco już kolacji i obiadowi mówi nie i nie dziewię
się.
Pewnie są dzieci, które tyle jedzą, ale po podczytywaniu tego co
piszecie uważam, że mam normalnie jedzące dziecko, a schematy
żywieniiowe zapędziły mnie we frustrację, że dzieciak mało je.

Już od małego na mlekach modyfikowanych podawane sa zalecane iliści
mleka, które dziecko winno wypijać na dany posiłek. Zawsze dobowo
syn wypijał około 1/2-3/4 tego zalecanego a wagowo był .... no cóż
pulchny. Co by było gdyby pił tle ile zalecają <wow>.Wagowo ji
wzrostowo jako niemowlak był zawsze na 97 cenytyla. Teraz jak
pisałam wczesniej wagowo między 50-75, a wzrost pozostał na 97
(pewnie też niedobrze) i dlatego zaczęłam się zastanawiać. Ale
utwierdziłam się w przekonaniu, że je odpowiednie ilości.
Dzięki dziewczyny za sprostowanie.

[alika77]

myślę, że częsty z żywieniem dzieci problem tkwi w samym pojęciu
"porcja". jak człowiek sobie uświadomi, że dziecko ma żołądek (o ile
nie jest rozepchany) wielkości swojej pięści to zaczyna rozumieć, że
to dziecko może rzeczywiście najeść się dwoma kęsami.ja po zjedzeniu
drożdżówki czy jogurtu też już nie miałabym ochoty na obiad, więc co
się dziwić dzieciom.

[black_edith]

> Teraz jak
> pisałam wczesniej wagowo między 50-75, a wzrost pozostał na 97
> (pewnie też niedobrze) i dlatego zaczęłam się zastanawiać.

a czemu niedobrze?
Moja córka wagowo zawsze była na 25 centylu, a wzrost na 80-90
centylu. Zawsze była szczuplutka i wysoka w porównaniu z
rówieśnikami. Ale nie narzekam na jej jedzenie, tzn. jej mała waga
nie wynika na pewno z niedożywienia, choć nie należy też do
obżartuchów.
Skąd u ciebie to przekonanie, że wzrost i waga powinny być na tym
samym centylu? A Twoje dziecko, jak na takiego niejadka, jest
dosyć "okrąglutkie" sądząc po centylach (przynajmniej w porównaniu z
moją). Piszesz, że zawsze zjadał mniej niż podawane normy, a mimo
tego nie był szczuplutki. Wrzuć na luz, bo mi tgo pachnie jakąś
obsesją na punkcie ilosci zjadanego posiłku. Rozumiem, gdyby twoje
dziecko było bardzo chude, miało złe wyniki, anemię itp, ale w tej
sytuacji nie widzę powodów do takiego schiza.

[tomijaaa]

mój trzylatek je pięc razy dziennie. nie można dawać jeść na
zawołanie. dziecko musi odczuwać głód i wiedzieć, co oznacza pora
jedzenia, także dziennie pięć dań - pierwsze i drugie śniadanie,
obiad, podwieczorek i kolacja

[aleosochozi]

Mój ma 22 miesiące i je 4 posiłki dziennie:
śniadanie, lunch, obiad, kolacja.
Dostaje je o stałych porach, olewam czy zjadł czy nie - dostaje
miseczkę z jedzeniem (zawsze w foteliku, zero TV, zabawek itp) na
około 20 minut. Ja w tym czasie też jem lub pije herbatę/kawę.
Po 20 minutach albo jest wymiecione, albo nietknięte, albo trzy
łyżki zjedzone i resztą się bawi - za każdym razem po prostu
kończymy posiłek i cześć. Następny za 3-4 godziny.
Pomiędzy posiłkami bez przekąsek.
Słodyczy nie dostaje w ogóle, chyba że jesteśmy u kogoś z wizytą i
tam są słodycze dla dzieci.
Generalnie są dni, kiedy wydaje mi się , że żyje pitym mlekiem i
powietrzem, ale co z tego jak żyje, rośnie, biega i robi 2-4 kupy
dziennie (to mnie zawsze przekonuje, że jednak je)

[camel_3d]

ja mam co prawda 18 miesieczniaka..ale nawet jak bedzie 2-3-4 latkie to pory
posilkow beda stale. Plus minus oczywiscie. Wazne zeby jesc razem. No i nie ma
teraz i nie bedzie posilkow na zadanie. Jezeli teraz nie je obiadu to musi
wytrzymac do kolacji. W miedzyczasie dostaje owoce. Jezeli nie zje kolacji..no
to..coz...nastepne jest sniadanie, bo nocy mu niebede dawal jesc. Choc ostatnio
pije mleko zamiast o 5.30, o 4.50

mysle, ze reguly sa po to, zeby sie ich trzyac, dzeiciom wowczas latwoej jest
opanowac zasady. jasne, ze sa odstepstwa..nie kazdy musi wszystko lubic. Poza
wyjatkowymi sytuacjami staram sie, zeby posilki mialy stale pory. Sniadanie o
8.30 - 9.00, obiad o 14.00 kolacja 18.

[jbielu]

zawsze stałe posiłki z racji uczęszczania do przedszkola; przed
wyjściem z domu ok 7 płatki śniadaniowe, przedszkolu o 9 śniadanie,
o 12:30 obiad dwudaniowy (najczęściej zjadany w całości, chyba, że
cos nie przypasi do gustu),, 15:30 podwieczorek (kanapka, serek,
owoc); w domu o 18:30 kolacja (zazwyczaj dwie kanapki)
w weekendy podobnie tyle, że podzielony obiad (ok. 7:30 płatki, ok.
9 wspólne śniadanie), o 12:30 zupa, potem drzemka, po drzemce (ok.
15:00) drugie danie (wczoraj np. kotlecik mielony, jeden ziemniak i
ogórek kiszony, nie zjadł całego). 17 podwieczorek w postac owocow,
czasem ciastko, 18:30 kolacja.
synek niespełna 3 latka, wysoki i bardzo szczupły

kiedy siadamy do jedzenia to wie, że to pora jedzenia, aczkolwiek
trzeba przypominać żeby ruszał buzią jak czasem się "zawiesi"
przy stole, na stole zawsze ulubiona zabawka (zazwyczaj
samochodzik), która naniego "czeka".