Do kiedy alimenty?

[ulala00]

Moja mama otrzymuje na mojego młodszego przyrodniego 18 letniego brata
alimenty w wysokości 200zł. Są one dostarczane do rąk własnych dobrowolnie
przez mojego ojczyma. Brat rozpoczął naukę w ZAOCZNYM technikum i od 1
października pracuje na pół etatu i będzie otrzymywał ok 300 zł
wynagrodzenia. Chciałam się dowiedzieć do kiedy przysługują alimenty? Chcę
jeszcze zaznaczyć, że wynagrodzenie te w całości prawie wraz z alimentami
brat wydaje na swoją naukę. Gdyż uczy sie w Toruniu, a mieszka w okolicach
Olsztyna.

[alka44]

Nie ma górnej granicy wiekowej dla otrzymywania alimentów. Warunek jest tylko
taki, że sie uczy i nie jest w stanie sam się utrzymać. Informacje na ten temat
zbierałam od awna i je wklejam:
"

[alka44]

nie to wkleiłam

Zgodnie z utrwaloną w orzecznictwie zasadą, dzieci mają prawo do równej stopy
życiowej z rodzicami, i to zarówno wtedy, gdy żyją z nimi wspólnie, jak i
wtedy, gdy żyją oddzielnie. Oznacza to, że rodzice powinni zapewnić dziecku
warunki materialne odpowiadające tym, w jakich żyją sami. Nie będzie to jednak
dotyczyło potrzeb będących przejawem zbytku.
Rodzice nie mogą uchylić się od obowiązku alimentacyjnego na tej podstawie, że
wykonywanie tego obowiązku stanowiłoby dla nich nadmierny ciężar. Są obowiązani
podzielić się z dzieckiem nawet najmniejszymi dochodami. W szczególnych
przypadkach, gdy sytuacja dziecka tego wymaga, rodzice mają obowiązek
wyzbywania się posiadanego majątku bądź jego niektórych składników, aby w ten
sposób podołać ciążącemu na nich obowiązkowi alimentacyjnemu, np. dla ratowania
zdrowia dziecka. Podstawą oddalenia powództwa o zasądzenie alimentów może być
tylko brak wszelkich możliwości po stronie zobowiązanego, nie zaś szczupłość
środków, jakimi on rozporządza.
Obowiązek rodziców dostarczania środków utrzymania i wychowania trwa dopóty,
dopóki dziecko nie zdobędzie, stosownie do swoich uzdolnień i predyspozycji,
kwalifikacji zawodowych, czyli do chwili usamodzielnienia się, i to niezależnie
od osiągniętego wieku (art. 133 § 1 kro). Uzyskanie pełnoletności nie zmienia
sytuacji prawnej dziecka w zakresie alimentów, jeżeli dziecko pobiera naukę w
szkole lub na uczelni i czas na nią przeznaczony wykorzystuje rzeczywiście na
zdobywanie kwalifikacji zawodowych.
W praktyce mogą występować różnorodne stany faktyczne, mające wpływ na
istnienie obowiązku alimentacyjnego. Jeżeli np. czas pobierania nauki wydłuża
się nadmiernie poza przyjęte ramy, gdy studiujący nie czyni należytych postępów
w nauce, nie zdaje egzaminów i ze swej winy powtarza lata nauki w szkole lub na
uczelni oraz nie kończy jej w okresie, przewidzianym w programie a ze względu
na wiek i ogólne przygotowanie do pracy może ją podjąć, rodzice nie są
obowiązani do alimentowania pełnoletniego dziecka. Obowiązek ten może natomiast
istnieć w sytuacji, gdy takie dziecko w pierwszym roku po ukończeniu szkoły
średniej podjęło tymczasową pracę zarobkową w celu uzyskania preferencji w
przyjęciu go na studia - po pierwszym niepowodzeniu w tym względzie - a jego
dotychczasowe kwalifikacje nie zapewniają mu odpowiedniego poziomu życia.
Obowiązek alimentacyjny rodziców nie ustaje w ogóle, jeżeli dziecko na skutek
kalectwa wrodzonego lub nabytego albo w związku z niedorozwojem umysłowym nie
będzie w stanie samodzielnie zdobywać środków utrzymania.
Przed osiągnięciem przez dziecko pełnoletności, obowiązek alimentacyjny
rodziców może ustać wcześniej tylko wówczas, gdy dziecko uzyska zawód, czy też
podejmie zatrudnienie w czasie pobierania nauki, a osiągane zarobki pozwolą mu
na zaspokojenie jego potrzeb.
Zwolnienie bądź ograniczenie obowiązku alimentacyjnego rodziców względem
dziecka może też nastąpić w sytuacji, gdy pobiera ono rentę rodzinną.
Zmiana orzeczenia lub umowy o obowiązku alimentacyjnym może nastąpić w drodze
powództwa z art. 138 kro, które wyłącza powództwo opozycyjne z art. 840 kpc.
Potrzeby uprawnionego oraz możliwości zobowiązanego ulegają zmianie, tym samym
może ulegać zmianie wysokość alimentów. Dlatego w razie zmiany stosunków
zarówno uprawniony, jak i zobowiązany mogą żądać zmiany orzeczenia lub umowy
dotyczącej obowiązku alimentacyjnego (art. 138 kro). Zmiana stosunków może
prowadzić do uchylenia obowiązku alimentacyjnego bądź do podwyższenia lub
obniżenia alimentów. Obowiązek alimentacyjny wygasa wtedy, gdy uprawniony
uzyska zdolność do samodzielnego utrzymania się (art. 133 § 1 kro). Następuje
to również w sytuacji, gdy zobowiązany do alimentacji utraci na skutek zdarzeń
losowych całkowicie możliwość osiągania jakichkolwiek dochodów. Podwyższenie
alimentów następuje wówczas, gdy zwiększeniu uległy potrzeby uprawnionego albo
zwiększyły się możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. Obniżenie
alimentów uzasadnia zmniejszenie się potrzeb uprawnionego lub pogorszenie
sytuacji materialnej i majątkowej zobowiązanego.




W myśl art. 133 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i
opiekuńczy (Dz.U. nr 9, poz. 59 ze zm.), rodzice obowiązani są do świadczeń
alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się
samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie
kosztów jego utrzymania i wychowania. Podkreślić też należy, iż poza powyższym
wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje
się w niedostatku (art. 133 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Przy czym,
jak określono w orzecznictwie: „2. Pojęcia niedostatku z art. 133 § 2 Kro nie
można ograniczać do wypadków, gdy uprawniony do alimentacji nie ma żadnych
środków utrzymania, lecz przez to pojęcie należy rozumieć i taką sytuację
materialną, w której osoby uprawnione nie mogą w pełni zaspokoić swych
usprawiedliwionych potrzeb w zakresie utrzymania i wychowania.” (wyrok Sądu
Najwyższego z dnia 20 lutego 1974 r., sygn. akt CRN 388/73, OSNICAPUS 1975, nr
2, poz. 29).
Co więcej w orzecznictwie ustalono, iż nawet: „Jeżeli dotychczasowe
kwalifikacje dziecka nie zapewniają mu odpowiedniego poziomu życia i w związku
z tym zamierza ono podnieść te kwalifikacje, podejmując np. studia wyższe,
okoliczność, że przed tymi studiami już pracowało i pobierało wynagrodzenie za
pracę, nie zwalnia rodziców od alimentacji na tej podstawie, że dziecko jest
już w stanie utrzymać się samodzielnie (art. 133 § 1 Kro).” (wyrok Sądu
Najwyższego z dnia 11 lutego 1986 r., sygn. akt II CRN 439/85, OSP 1987, nr 4,
poz. 85). Jednakże należy tu dodać, iż: „Otrzymywanie przez dziecko zasiłku dla
bezrobotnych może, w zależności od okoliczności sprawy, być podstawą do
uznania, że jest ono w stanie utrzymać się samodzielnie w rozumieniu art. 133 §
1 Kro.” (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 1995 r., sygn. akt III CZP
59/95, OSNIC 1995, nr 10, poz. 140).