Dziękuję...

[Gość: Iza]

Dziękuję...Dziekuję za ten artykuł.Mam 32 lata i planuję zajść w ciążę.Jeszcze kilka miesięcy temu byłam przerażona tym,że mam tyyyyle lat i co będzie z tą moją ciążą.Takie artykuły powodują dużo pozytywniejsze myślenie u mnie.Może rzeczywiście metryka nie jest najważniejsza.Jestem zdrową,niepalącą kobietą (której wszyscy dają nie więcej niż 25 lat)i mam nadzieję urodzić pieknego,zdrowego bobasa.Oby wiecej takich artykułów,a przyszłe matki będą spokojniejsze...

[Gość: Wiesia]

Trudna późna ciąża? - nie!Urodziłam pierwsze dziecko w wieku 34,5roku i nawet mi do głowy nie przyszło , że jestem stara. Ciąża porawiła mi włosy, paznokcie ,cerę, usunęła dolegliwości z woreczkiem żółciowym i pęcherzem. I ktoś twierdzi,że w tym wieku ciąża to duże obciążenie dla organizmu? W tej chwili mój synek ma niecałe 1,5 roku i za rok planuje postarać się mu o rodzeństwo.

[ewiesia1]

Gość edziecko:
Wiesia napisał:

> W tej chwili mój synek ma niecałe 1,5 roku i za rok planuje postarać się mu
o rodzeństwo.

Własnie w ramach grzebania na stronie eDziecka natrafiłą na sój post sprzed
prawie dwóch lat. Chciałam poinformować, że mój drugi synek urodził się na
dwa tygodnie przez moimi 37 urodzinami i ma się dobrze. Czyli plan wykonany
nawet nieco przedwcześnie...ale nie jest to jeszcze moje ostatnie słowo...

[krystyna_mm]

Naprawdę miło czytać takie posty. Właśnie rodzi się moja decyzja o dziecku...
Mam 35 lat i czuję, że jestem gotowa )

[piopal]

No trochę mi lepiej,że nie jestem sama.Swoje pierwsze dziecko urodziłam w wieku
33lat a bardzo chcielibysmy mieć więcej.Pomiętam swoją ciążę byłam taka dumna
że rośnie mi brzuszek i tak bardzo czekałam na to maleństwo.Uważam że na
wszystko jest odpowiedni czas i monent.Wydaje mi się że póżne macierzyństwo
jest bardziej świadome i łatwiej nam dokonywać wyborów w rodzaju-praca czy
dziecko,zostać w domu czy już szukać opiekunki.Boję się jednego-czy dane mi
będzie doczekać wnuków.

[domi161]

Kochana, nie przesadzaj 33 lata to piekny wiek. Ja mam skończone 37 w lipcu
będę miala 38 i właśnie w lipcu urodzę swoje trzecie dziecko.Pierwsze urodziłam
w wieku 22 lat, cztery lata póżniej drugie.
Zycie mi się bardzo pomotalo ale nie ma złego co by na dobre nie wyszlo. Teraz
jestem w nowym związku i oczekuje synka. Jestem tym bardziej szczęśliwa, że ze
mną czekają z radością moje dwie córki, mąż, cała jego i moja rodzinka... Nie
spodziewalam się, że tak wszyscy będą się cieszyć!
Jestem ogromnie szczęśliwa i nie mogę doczekać się lipca.
Narazie wszystko jest ok, synek pięknie rośnie a ja tez czuję się dobrze.
Pozdrawiam wszystkie "póżne" mamusie!

[Gość: Graga]

Pozne macierzynstwo.Mam 37 lat,2-letniego synka i brzuch wielkosci piatego miesiaca.Byc moze dosc pozno,ale na szczescie nie zapozno.J kto wie,moze bedzie jeszcze wiecej ?Trzeba tylko chciec.

[Gość: Paulina]

45 lat menopauza-czy mam szanse na dzieckoMam 45 lat i pojawiły sie nieregularne miesiączki raz obfite raz musze brać progesteron na wywołanie.Urodziłam troje dzieci ostatnie w wieku 37 lat i jeszcze chciałabym miec jedno.Czy mam szansę? Co powinnam zrobić?

[Gość: marta]

dziękuję za wasze opiniedziękuję wam wszystkim ja jestem w drugim miesiacu ciązy.mam ponad 32 lata i wiele wątpliwości .dzięki tym artykułom mam nadzieję ,ze wszytko będzie w porządku.

[Gość: Agata]

Mam 30 lat i......Mam 30 lat i razem z mężem zastanawiamy się, co robić. Chcielibyśmy mieć zdrowe dziecko ale w ciągu najbliższych kilku lat nie możemy sobie na nie pozwolić. Mój ginekolog straszy mnie, że ciąża po 30-ce to duże ryzyko. Cieszę się, że znalazłam wasz artykuł i komentarze, że nie jest to takie niebezpieczne.

[Gość: Maria]

dzieki testowi PAPPA w 11 tygodniu moglam zrezygnowac z amniopunkcjiMam 42 lata i miesiecznego synka. W 11 tygodniu poddalam sie nowemu testowi prenatalnemu - PAPP-A i kiedy dowiedzialam sie ze ryzyko urodzenia przeze mnie dziecka z zespolem Downa jest nizsze niż u kobiety 25 letniej zrezygnowalam z amniopunkcji. O tym tescie dowiedzialam sie przypadkiem od znajomej. Prosze napiszcie na waszej stronie o tym nowym badaniu, bo niewiele kobiet a nawet lekarzy o nim slyszalo.

[iwona1964]

chcialabym sie czegos dowiedziec o tescie PAPPA. Mam 39 lat i planuje dziecko.
Dwie ciaze poronilam, druga po amniopunkcji (przez lekarza uznawanego w
srodowisu lekarskim za jednego z najlepszych w tej dziedzinie) wieku 36 lat.
Zrozumiale wiec, ze boje sie tego badania. W zeszlym roku urodzilam zdrowa
dziewczynke. W ciazy (a mialam juz 38 lat) zaden lekarz nie chcial ze mna
rozmawiac o badaniach prenatalnych, zaden nie poruszyl tej kwestii, a nawet
unikali tego tematu. Natomiast pod koniec ciazy wszyscy, ale to doslownie
wszyscy lekarze, z ktorymi mialam kontakt, pytali mnie dlaczego tych badan nie
robilam. Mieszkam w Warszawie i poniewaz ciaza byla zagrozona, przez caly czas
bylam pod opieka lekarzy ze szpitala na Karowej.

[kasia64]

masz rację. z tymi badaniami to straszny problem ja jestem z Wrocławia ( też
nie wieś) twój rocznik i żaden ginekolog nie chciał ze mną na ten temat
rozmawiać- odmówiono mi skierowania " bo mogę podjać decyzje o aborcji"- tak
jakbym bez tego nie mogła.skierowanie dostałam od lekarza rodzinnego-
podziekowania dla doktór Zuwały -Wachtl. Wystawiła je na moją ustna prośbę -
nawet bez zaswiadczenia o ciąży.skończyło się niestety tylko USG prenatalnym bo
łożysko było za nisko usadowione i mogłam poronić po amniopunkcji.USG było OK-
reszty badań nie robiłam bo jak zobaczyłam 11 tygodnowego dzidziusia który w
dodatku b.intensywnie się wiercił to o mało nie popłakałam się z radości- bez
względu na wynik tych badań i tak bym nie usuneła ciązy.Teraz 10.08.2004 jestem
w 7-dmym miesiacu ciąży- swietnie się czuję nie mam nawet anemii ani kłopotów z
nerkami jak w dwóch poprzednich ciążach. Syn 21 lat córka 17 czekamy wszyscy
łącznie z tatusiem na dzidziusia i doczekać sie nie możemy.Co prawda trochę się
martwię , ale ogłonie rzecz biorąc to chyba najprzyjemniejszqa ciąża ze
wszystkich.

[Gość: Agnieszka]

33 lata i troche strachuMam 33 lata i bardzo chcialabym miec dziecko. Nie wiem kiedy moje marzenie sie spelni (mam nadzieje, ze juz wkrotce), ale troche sie boje. Jak kazda matka chcialabym aby malenstwo bylo zdrowe i dobrze sie chowalo. Takie artykuly jak wasz bardzo pomagaja przezwyciezyc strach a zamieszczone komentarze podtrzymuja na duchu.Dziekuje

[Gość: Kasia]

stracilam dziecko w wieku 40 latPo raz pierwszy zaszlam w ciaze w wieku czterdziestu lat ale moje dzieciatko zmarlo w 16 tygodniu - nagle, bez zadnych znakow, krwawien, bolu. Nie bylo zadnych znakow, zadnych problemow, nic. W dzien operacji jeszcze wymiotowalam bo nudnosci mialam bez przerwy przez cztery miesiace. Wszystkie pozniejsze badania wyszly dobrze czyli nie znaleziono zadnego powodu smierci mojego dziecka, ktore nie mialo zadnych wad genetycznych. Boje sie, potwornie sie boje, ze stanie sie tak i po raz drugi jesli uda mi sie znow zajsc w ciaze. A jakos nie chce sie udac. Jak zyc z tym wszystkim???

[marzczarko]

Kasiu jestem w podobnej sytuacji, nawet dziecko straciłam w prawie identyczny
sposób. Nadal jednak mam nadzieję i nie poddam się dopóki sama nie zdecyduję,
że jest za późno. Nie ze strachu, ale z powodu świadomej rezygnacji.Starając
się o dziecko nie możesz się bać, bo załatwiasz się na samym starcie. Uwierz w
to, że chcesz i możesz. Stres jest jak antykoncepcja. Blokuje i paraliżuje.
Trzymam za Ciebie kciuki.

[hania19]

Dwa razy poronilam ciążę - raz w 12 raz w16 tyg Mając 38 lat urodziłam zdrowa
córeczkę głowa do góry!!!!

[Gość: Danuska]

Starsza mama???Mam 37 lat i roczna corke. Nigdy nie czylam sie stara i tam gdzie mieszkam kobiedy rodza srednio w wieku 33 lat pierwsze dziecko. Ciaza byla zaplanowana i dziecko bardzo chciane. Dla spokoju ducha zrobilam test potrojny i mierzenie faldy szyjki. Ciaza przebiegala wspaniale, mialam klasyczny maly brzuszek (chociaz bobas po porodzie mial 3,5 kg). Pomimo strachu porod przebiegl rewelacyjnie: 4,5 godziny bolu i 15 min parcia!A teraz? Abigail ma rodzicow ktorzy "wyglupiaja" sie razem z nia ale i ktorzy tez potrafia stawiac granice. Roznica pomiedzy rodzicami przed i po 30 plega moze tylko na tym ze my wiemy z czego zrezygnowalismy(?) ale niekt na pewno nie wie przed czym stoi! Jak sie z "rodzicielstwem" uporac zalezy w wielkim stopniu od charakteru i temperamentu rodzicow!Tak wiec mlode mamy po 30 tce: glowa do gory, jeszcze wszystko przed wami!

[Gość: Mariola]

37 lat - czas urodzic po raz drugi, może ostatniUważam.że każda ciąża odmładza i wnosi do rodziny dużo radości i szczęścia. Mam skończone 37 lat i amierzam urodzić zdrowe dziecko mam już 11 letnią córeczkę. Nie palę, uprawiam sporty jazdę na nartach, rolkach, rowerze, pływam, jestem szczupła i bardzo chcę drugiego dziecka. Nie czuję się stara na zostanie po raz drugi mamą. Po wizycie u lekarza wystraszyłam się, bo lekarz powieział mi że w moim wieku wzrasta ryzyko Zespołu Downa u dziecka. Wasz artykuł pomógł mi przełamać mi ten mit i podniósł mnie na duchu, a ja gorąco wierzę, że urodzę zdrowego bobasa. Dziękuje za slowa wsparcia. Piszcie moje drogie po 37 roku życia o Waszych Wspaniałych BOBASACH PO 37.

[Gość: BoniaN lat 40]

Bardzo się boję!Biorac swojego prawie 3-letniego synka na zakupy staram sie kupic mu chodz jedna rzecz o ktora prosi i to wlasnie ja trzyma przez caly czas w raczce aby podac pani przy kasie.Jest w tedy taki dumny z siebie.Bywa ze chce latac po sklepie ale jakos do tej pory udawalo nam sie go okielznac lub czyms zaciekawic.Zawsze jest cos takiego w sklepie co przyciagnie uwage malucha.Powodzenia.

[Gość: Maryla]

po raz pierwszy, tak jak być powinno Urodziłam trzecie dziecko w wieku 41 lat, po 14 letniej przerwie. Oczekiwaliśmy tego dziecka nie tylko ja z mężem, ale przede wszystkim starsze dzieci. Dopiero obecnie mogłam rodzić w obecności męża. Po raz pierwszy czułam się bezpiecznie. Poród o czasie, trwał najkrócej ze wszystkich (pierwszy raz bez cięcia krocza!), szybko i sprawnie, co może być i zasługą znajomej położnej. A dziecko - zdrowe. Jest oczkiem w głowie całej rodziny.

[Gość: E.K.]

Tak bardzo bym chciała...Mam 34 lata i 12 letnią córkę. Postanowiłam mieć drugie dziecko i jakie było moje zaskoczenie kiedy po 6-cio miesięcznych staraniach niestety nie jestem w ciąży. Przy pierwszym dziecku nie było żadnych problemów, decyzja i od razu ciąża. Dodam, że jestem pod stałą opieką lekarza, który twierdzi, że i u mnie i u męża jest wszystko w porządku. Tak bardzo pragnę tego dziecka. Bałam się , że to już mój wiek jest przeszkodą ale po przeczytaniu waszych wypowiedzi dziewczyny , widzę moje 34 lata wcale tak nie jest. Mam nadzieję , że jeszcze dane mi będzie cieszyć się bobaskiem. Dziękuję Wam.

[Gość: Olka]

WartoMam 32 lata i jestem w 9 miesiącu ciąży. Pierwsze 5 miesięcy przeleżałam, teraz czuję się bardzo zmęczona, ale uważam, że było warto. Uważam, że jest to bardziej dojrzałe macierzyństwo niż byłoby 10 lat temu.

[Gość: Agnieszka II]

33 lata i troche strachu II.Jak przeczytalam komentarz Agnieszki (33lat), to tak jakbym sama to napisala. Malymi kroczkami zblizam sie do tych wlasnie urodzin i po cichu mysle o dziecku. Ale obawy mnie nie opuszczaja. Ten artykul mnie troche podbudowal i dziekuja za to.

[Gość: Gosia]

mam 37 lat i czekam na dzidziusiaMam 37 lat i za niecałe 5 miesięcy oczekuję dzidziusia.To będzie moje pierwsze dziecko imam nadzieję,że wszystko będzie dobrze. Artkuł i komentarze pod spodem bardzo podbudowały moje skołatane nerwy i przynajmniej na teraz przestałam się czuć jak ostatnia seniorka.Wszystkim Wam ogromnie dziękuję.

[Gość: NOBODY]

33 lata to nie problem!!Moja Ciocia urodziła PIERWSZE dziecko mając 42 lata a ma już dwoje!! I to bez żadnych problemów!!

[jola.wie]

Jestem w ciąży, dziecko urodzi się, kiedy będę mieć już 34 lata. Prowadzę
zdrowy tryb zycia, jestem szczupła, wysportowana, nigdy w życiu nie byłam w tak
dobrej kondycji fizycznej jak właśnie po trzydziestce, nigdy nie czułam się tak
MŁODO (!). Dziecko które się urodzi będzie moim trzecim. W poprzednich dwóch
ciążach nie miałam żadnych komplikacji, a dzieci urodziły się zdrowe. Do głowy
by mi nie przyszło (posiadając niejaką wiedzę na temat zdrowia, ciąż i
zagrożeń), żeby martwić się o to, czy nie jestem już przypadkiem za stara na
dziecko. Za to przyszło mojej lekarce. Kiedy roztoczyła przede mną wizję
cesarskiego cięcia, bo rzekomo ma pęknąć mi macica w normalnym porodzie,
tudzież innych zagrożeń okołoporodowych, "nie wypominając pani wieku!",
postanowiłam zmienić lekarza. Pacjent ma się czuć u lekarza dobrze, zwłaszcza w
ciąży ma otrzymać wsparcie. Jeżeli któraś z was ma jakiekolwiek wątpliwości
związane z późnym macierzyństwem, warto starannie wybrać lekarza. Myślę, że nie
brak takich, co mają do tego zagadnienia prawidłowy stosunek. Patologię omijać
szerokim łukiem!

[e-go]

hmmm.... piekny artykul, piekne listy.... pelnia szczescia
ale czy zastanawialyscie sie, czy bedzicie miec duzo sily zby dac dziecku
wszystko co potrzeba? mam na mysli praktycznie caly dzien poswiecony dziecku i
czasami duza czesc nocy moj synek ma skonczone 4 lata, ja mam 31 i czasami
naprawde brakuje mi do niego sil... piaskownica, rowerek, kopanie dolkow na
plazy, bieganie, bieganie, bieganie, teraz sanki i milion innych rzeczy jakie
tylko jest w stanie wymyslic przedszkolak dziecka nie da sie wylaczyc i
postawic w kacie, a wciaz wokol widze mamy z bolaca glowa i smutne dzieci ktore
musza sie same bawic
ale z drugiej strony nie wyobrazam sobie zycia bez niego
wiec badzcie dzielne
tez mam zamiar jeszcze urdzic jednego maluszka
za dwa lata

[amj02]

Mialam 36 lat jak urodzilam moje pierwsze,drugie i trzecie dziecko-
Trojaczki!!!. Za trzy tyg skoncza 5 lat. To prawda ,ze dzieci odmladzaja.
Gosia

[magdary]

Ja mam 32 lata. planuję dziecko i ten artykuł mnie uspokoił i to bardzo
Dziękuję

[matizka]

Ja mam 30 lat i za 5 miesięcy urodzę nasze dziecko. Mnie też nie przychodzi do
głowy, że jestem stara. Zresztą na szczęście nikomu z otoczenia (ani lekarzom)
też tak się nie wydaje.

czuję się też pewnie dlatego, że sama urodziłam się mojej mamie gdy miała ponad
41 lat. Zawsze mówi, że miała wielkie szczęście, że niewiele wiedziała o
konkretnych zagrożeniach w tym wieku. Dopiero jak się urodziłam przeczytała o
podwyższonym ryzyku zespołu Downa. Więc chyba rada kogoś powyżej jest naprawdę
dobra. Nie interesować się patologiami! (mnie smej to umiarkowanie wychodzi).

A jak jest być tak późnym dzieckiem? Ja pamiętam, że jako kilkulatka kłóciłam
się z ludźmi, którzy mówili o mojej mamie ; babcia. A więc trzeba wyglądać tak,
by dzieciaki czuły się dumne ze swojej mamy.

I jeśli tylko możecie to miejcie dwójkę. Niestety to, ze mam starszych rodziców
zaczęłam odczuwać b. mocno jako nastolatka. Zaczęli chorować - tata zmarł.
Zawsze byłam tylko ja i rodzice. Myślę, że gdybym miała rodzeństwo byłoby
łatwiej przechodzić przez różne trudności.

Pozdrawiam

M.

[aste]

witajcie
o sobie pisać nie mogę bo z tradycji się wyłamałam ale ja urodziłam się jak
moja mama miała 32 lata, po 5 latach urodziła mi jeszcze brata. oboje jesteśmy
zdrowi (tak z grubsza) i nic nam się nie dzieje jakos sobie dała rade i z
nami i nawet z pracą. babcia I dziecko też urodziła w wieku 32, a drugie 36 lat
a to juz jednak szmat czasu temu było. no ja się wyłamałam mam "tylko"25.
pozdrawiam serdecznie.

[owera]

moja mama mnie urodziła mając 46 lat i żanej z nas nic złego się z tego powodu
nie działo. Wrecz przeciwnie . Ja jestem genialnym dzieckiema mama
odmłodniała o 20 lat. Teraz ja mam 34 mama 80. I słowo wam daję trzyma sie
fantastycznie , jeździ rowerem górskim i twierdzi ze wiek to cecha charakteru a
nie ilość lat. Ona jest młoda.

30 lat

[mmegan]

A ja w tym roku koncze 29 lat i marze, zeby juz w przyszlym roku byc mama! Do
tej pory musiałam czekać z różnych dziwnych powodów. No i ten artykuł mnie
pocieszył, bo niedawno czytałam, że najlepszy okres na macierzyństwo to 23-28
lat!!! Pozdrawiam i trzymam kciuki za wszystkie przyszłe dorosłe mamy!

Dzięki śliczne

[waldek1222]

Ten artykół pomaga mi zrozumieć rolę przyszłego ojca mam 36 lat. Teraz wiem że
jak można obarczyć odpowiedzialnością kobietę to facet jest bardziej
odpowiedzialny za swoje przyszłe "SZCZĘŚCIE" Wszystkim Mamusio Wszystkiego Naj

[nikasobczyk]

Mam 32 lata , kilkakrotnie byłam w ciąży ale nie donosiłam . Po wykonanych
badaniach genetycznych wykryto u mnie wadę chromosomów. Mam 60% na dziecko
na ,które nadal czekam . Uważam ,że póżniejsze macierzyństwo jest o wiele
dojrzalsze i bardzo cieszy zwłaszcza jeżeli jest oczekiwane. Mam ustabilizowaną
sytuację rodzinną i finansową , pracę i o macietrzyństwie myślę bez obaw jakie
mają kobiety młodsze, które jeszcze nie osiągnęły celu do , którego dążą.