jak starsze przeżywa pojawienie sie młodszego?

[patagonia]

Dziewczyny,
mam dwulatka - grzeczny, słodki i jak widać obdarzony intuicją, bo
im bliżej porodu tym bardziej się do mnie tuli, okazuje miłość,
coraz trudniej sie rozstawać... Ewidentnie czuje, ze konkurencja
nadchodzi
Cesarke mam w najbliższą środę więc lada dzień prestanie być "jedyny
na tym swiecie". Może macie własne doświadczenia, przemyslenia lub
wiedzę jak postepowac, żeby odczuł to jak najłagodniej.
Mam za sobą parę kartykułów i ksiazek, ale Wasze doświadczenia są
niezastąpione
W końcu ważne sa nie tylko te, które sie narodzą ale i te maluchy,
które już mamy
pozdrawiam ciepło!

[ania.silenter]

moja starsza córka miała 15 miesiący jak urodziła się młodsza.
Najpierw patrzyła zdziwionymi oczkami na "krzyczący" tobołek, potem
zawzięcie kołysała Adkę do snu w wózku, potem zaczęły się razem
bawić (i bić się również), a teraz, mając 4 lata i 2,9, mają razem
swoje słodkie tajemnice. Generalnie duuużo zależy od charakteru
dziecka i na pewno trochę do zachowania się rodziców (czy nie
faworyzują któregoś z dzieci, czy są sprawiedliwi itp.).

[oli77]

Synek dostał od córeczki w dniu przyjścia do domu wymarzony prezent (takie
wkupne) Nie wiem czy to ten prezent sprawił, że jest w siostrzyczce
zakochany na maxa, nie ma żadnych (z konkurencją) problemów... Polecam.
Oczywiście okazywanie obojgu miłości itp. Na początku bardzo się pilnowaliśmy,
żeby nie usłyszał "potem, jestem zajęta, nie teraz". U nas w kontaktach między
rodzeństwem jest ok, ale różnica inna, bo 4 lata.

[malgosia0023]

U mnie różnica jest 1,9 m-cy.Poczatki były fatalne.Julia nie
chciała spać,rzucała sie,biła,krzyczała...ach łatwo nie było.Od
poczatku ciąży JUlia wiedział że będzie miała rodzeństwo.Smarowała
brzuch,gładziła,rozmawiala,całowała a po pojawieniu sie Ani piękny
obrazek zmył sie.Fakt że ma duży temperament i do tego wybuchowy
charakterek.Teraz jest duzo lepiej,choć czsami Julcia zapomina ze
Ania jest słabsza.Nawet pilnuje abysmy wychodzac np.od znajomych
zabrali Anię ze soba.

[babcia47]

u mnie różnica była 2 lata i 3 tygodnie. Od poczatku ciaży
gadaliśmy, że mama ma dzidzie w brzuszku..itd..jak starszy miał 1,5
roku..wysadziłam go ze spacerówki, zeby nie było, że dzidzia mu
wózek zabrała, na spacerkach tuptał sam (potrafił ojca "przegonic"
kilka kilometrów i to w zimie) albo kiedy był juz zmęczony nosiłam
go kawałek na biodrze. Powrót ze szpitala, oczywiście starszy był
przy odbiorze, ale młodszy był tak zapakowany, że nic nie było
widać..w domu połozylismy tłumoczek na tapczanie, rozwineliśmy
i..starszy rzucił sie w kierunku małego (ja struchlałam i chciałam
lecieć ratować) a ten ze słowami: dzidzia!! i rączki ma i nózki
ma..chwycił za nóżki i zaczął całować po piętkach..do dzis jak sobie
przypomne to oczy mi wilgotnieją! Potem bywało różnie..tzn nigdy nie
był agresywny wobec małego.. ale zaczął się buntowac w stosunku do
nas..mozliwe, że nałozył się tez dwulatkowy okres na nie. Pozatym
poczatkowo chciał koniecznie cycusia jak mały (karmiłam go tylko 4
miesiace i nie mógł tego pamietać) więc dostał!! i stwierdził, że
nie rozumie co dzidzia w tym widzi)Koniecznie chciał spać z nami,
bo widział, że w nocy biore małego do łóżka, zeby
nakarmić..przeniosłam się do drugiego pokoju(a w nocy mąż wstawał
jak mały chciał jeśc i przynosił mi go i przewijał, specjalnie wziął
miesięczny urlop na "po porodzie").. zaczął robic w majty, choć nie
miał problemu z utrzymaniem czystości od kilku miesięcy!!..więc mu
załozyłam pieluchę jak małemu..i stwierdził, ze po staremu (na
nocnik) lepiej bo nie trzeba jej ciąge nosić..a to były jeszcze
tetrowe pieluchy!! ..po kilku tygodniach (1-2) wszystko wróciło do
normy . Potem byli do czasu dojrzewania przez starszego
jak "braciszkowie mróweczkowie" starszy przechodził z małym wszelkie
etapy nauki chodzenia tj. pełzanie i raczkowanie i swietnie się przy
tym bawił..zdarzało się, ze kiedy się bawili..mi wydawało się, ze
starszy może małego skrzywdzic, bo strącał na jego główke do wózka
dośc ciężką zabawkę gumową..mały piszczał ja leciałam ratować..a
okazywało się ze mały piszczy i zanosi się ze śmiechu!! Potem
zaczęły się wspólne zabawy autkami itd. Duży sporo mi tez pomagał
przy opiece nad małym..przynosił pieluchy czy butlę z piciem..musze
przyznac że był bardzo pomocny, ale traktował to jak dobra
zabawę..no i "pseciez on jest stalsy blat")Dziś starszy brat czeka
na własnego synka (14.01 termin i będzie razem z żoną rodzić) a Mody
cieszy sie, ze zostanie stryjkiem!

[hel77]

bardzo ladna historia...nie zauwazylam nicka - babcia i zdziwilam sie ze czeka
na dziecko
ja mam termin za dwa tygodnie - corka ma 4,5 - niby sie cieszy i czeka, ale
zobaczymy jak to bedzie. moja siostra urodzila niedawno i ciezko to przezywa
(moja mala, nie siostra oczywiscie ). byla jedyna wnuczka,ukochana dziewczynka
cioci i widze, ze jej ciezko. chociaz,kiedy nikt nie patrzy, to cudownie zajmuje
sie mala, caluje ja,opowiada, zabawia. mam nadzieje, ze bedzie dobrze, ze ja
bede umiala sobie poradzic, bo nie wiem czy to tak od razu wszystko przyjdzie -
mam swoja ukochana coreczke i terayktos nowy...z drugiej storny baaardzo sie
ciesze, ze bedzie nas wiecej

[babcia47]

czekam na wnusia..) i zaglądam, zeby się dokształcic..bo przez 26
lat sporo się zmieniło w wychowaniu i pielegnowaniu dzieci..no i
czasem podziele sie swiomi doświadczeniami

Normalnie poryczałam się :/

[marta_st1]

Ach te hormony... ale do rzeczy: u mnie różnica między dziećmi
będzie 2 lata i też się boję.
Myślałam o tym żeby kupić synkowi jakiś prezent na pojawienie się
dzidziusia w domu.
Ja za to najbardziej się boję rozstania z synkiem na kilka dni jak
do szpitala pójdę. 2 razy rodziłam i w oby dwóch przypadkach dzieci
miały żółtaczkę, więc pobyt może się przeciągnąć.

[babcia47]

wszystko będzie dobrze..a prezentem będzie dzidziuś Nie zapomnij
tylko w nawale zajęć po powrocie ze szpitala o starszym..Maluch na
początku bedzie sporo spał więc będzie czas na pobawienie sie z
starszym czy np. w czasie karmienia małego można ze starszym pogadac
lub poczytać mu bajeczkę..żeby po prostu nie poczuł sie odrzucony.
Możliwe, że jak w moim przypadku dziecko pozornie cofnie się w
rozwoju widząc, że nieporadnośc małego daje mu wiekszą uwage z
strony rodziców. Przyjmij to spokojnie, pozwól niech zazna
tego"miodu" a pewnie sam szybko z tego zrezygnuje. Z drugiej strony
połuz nacisk na to, ze on taki mądry i duży i chwal za kazdy przejaw
pomocy czy opieki nad małym. A Twoją nieobecnośc w czasie pobytu w
szpitalu zniesie pewnie lepiej niz Ci sie wydaje. Moi "mężczyźni" w
tym czaseie skręcali łużeczko i przygotowywali dom na nasz powrót to
też dla starszego był powód do wielkiej dumy i..zabawy z tatusiem

[steffa]

U mnie różnica będzie 5,5 i mam nadzieję, że 'jakoś to będzie', bo bywa różnie,
szczególnie u młodszych dzieci. Moja koleżanka niedawno urodziła drugie
dziecko, a pierwsze ma półtora roku. No i jest masakra. Czyli zazdrość,
budzenie się w nocy, agresja. Pewnie dużo zależy od charakteru dziecka, no i
tego, ile siły i ciepliwości oraz mądrości życiowej starcza rodzicom. Mój syn
przeokrutnie się ucieszył, że będzie rodzeństwo (bardzo o tym marzył), ale widzę
już teraz (20 tydz) delikatne oznaki tego, że rodzi się zazdrość. W każdym
razie powodzenia życzę!

[alpepe]

moja córka miała 5 lat i jeden miesiąc, jak urodziła się druga. Jest okej, choć
było nieco problemów tłumaczeniowych, tzn. starsza się pytała: a kiedy się mną
wreszcie zajmiesz, chciała pić z mojej piersi (nie dałam), chciała być noszona
na rękach (tata to uskutecznia). Dyrektorka przedszkola pytała mnie, jak starsza
reaguje w domu na młodszą, bo po niej nie widziała żadnej zmiany w zachowaniu, a
ponoć zawsze w przedszkolu to widać po dziecku, że przybyło mu rodzeństwo.

[alpepe]

dodam tylko, że jak byłam w ciąży, starszą usamodzielniałam na maksa, by teraz
nie było problemów typu: ubieranie, mycie, niesamodzielne zasypianie itp. Poza
tym powtarzałam jej, jak będzie wyglądać jej życie po urodzeniu się młodszej,
jak zachowuje się niemowlę itp. no i że kocham je obie.