Wątpliwości co do planowanej ciąży

[kociak.b]

Cześć Dziewczyny, ja nie z oczekujących na dziecko, ale może Wy mi
trochę poukładacie w głowie. Otóż mam 2,5 letniego synka i
zaplanowaliśmy z mężem rozpoczęcie starań w maju. Biorę nawet folik,
ale... no właśnie, im bliżej maja tym więcej mam wątpliwości - czy
dam radę z dwójką maluchów, pracą i jeszcze budowa domu? Czy któraś
z Was ma dwoje dzieciaczków i może mi powiedzieć, że jest dobrze?
Bardzo chce mieć drugie dziecko, ale z drugiej strony szkoda mi też
małego bo wiem, że jak urodzę to nie będę mogła mu poświęcić tyle
czasu co teraz. Już sama nie wiem czy decydowac się czy nie a na
wpadkę raczej nie mam co liczyć bo oboje z mężem nie jesteśmy z tych
co zapominają o zabezpieczeniu. Więc chcąc nie chcąc decyzję muszę
podjąć.

[ark-am]

a ile masz lat?

[sadzia87]

jeżeli masz wątpliwości to może lepiej jeszcze poczekać? Porozmawiaj najlepiej o
tym z mężem, u niego masz prawo szukac wsparcia, skoro dopadają cie jakiekolwiek
wątpliwości?

[go-jab]

ja wychodze z zalozenia ze co ma byc to bedzie... poradzic sobie poradzisz bo
nie jedna i nie dwie sobie radzily z wieksza iloscia... milosci dla dzieci ci
nigdy nie zabraknie (ja tez sie na poczatku balam czy bedzie mi jej dla dwojki
starczac - a tu patrzcie, wlasnie mi sie trzecie urodzilo)... poza tym nie ma
piekniejszego widoku niz wlasne dzieci ktore sie ze soba bawia... przynajmniej
dla mnie powodzenia

[kociak.b]

Dzięki Dziewczyny za odpowiedzi. Pewnie faktycznie sobie poradzę, bo
jak z jednym dałam radę to i z drugim jakoś będzie. Lat mam już
trochę i za bardzo nie chcę tego odwlekać, chociażby ze względu na
postępującą chorobę kręgosłupa. Ale po rozmowie z mężem
stwierdziliśmy, że zaczniemy starania wtedy, gdy będę pewna, że tego
chcę, a jeden czy dwa miesiące w tą czy w tą nic nie zmieni. Ważne,
żebyśmy wszyscy z radością czekali na maleństwo a nie stresowali
się. Choć pewnie i w trakcie jakieś obawy będą. Pozdrawiam Was i
życzę radosnej ciąży.

[nowi-jka]

obaw to nigdy nie unikniesz a jak bedziesz czekac na odpowiednia pore to
nigdy jej sie nie doczekasz
ja uwazam ze zadna pora na dziecko nie jest odpwoiednia zatem każda jest
jednakowo dobra
ja tez mam obawy bo chociaz własnie zdecydowała ze sie staramy to nasze
etaty staneły pod znakiem zapytanie ale postanowiłam i sie tego trzymam

[pola.cocci]

Ja to nawet po zajsciu mialam watpliwosci ale juz jakos lepiej.
Zawsze jest jakies "ale" racjonalnie rzecz biorac, ale skoro oboje
chcecie miec drugie dziecko, to nie ma na co czekac. Powodzenia

[m_laczynska]

hmmm, my też się zdecydowaliśmy, a jak tylko zaczęliśmy starania to od razu
wpadł mi do głowy genialny pomysł, żeby to odłożyć i otworzyć działalność
gospodarczą . Już już miałam biznesplan itd i już namawiałam męża na
rezygnację ze starań, a tu kurka 2 kreseczki (po pierwszym cyklu). Pierwsze
dziecko było wpadkowe. Dla mnie taka decyzja jest na tyle trudna, że świrowałam
jak tylko ją podjęłam...ale być może warto, bo pewnie zawsze znajdzie się coś
innego, zastępczego - dom, firma blablabla.
No a co do budowy/remontu: teraz jestem w 8 miesiącu i trafiła nam się bardzo
intratna propozycja od rodziny (dostaliśmy sporo kasy) i właśnie kupujemy
mieszkanie. Dzisiaj dostaliśmy decyzję z banku o przyznaniu kredytu. Zanim się
wyremontujemy pewnie urodzę. Prawdę powiedziawszy to jestem przerażona jak ja
sobie z tym dam radę - nowe dziecko, nowy dom. Ale ponieważ już jest jak jest,
to w ten czy inny sposób będę sobie radzić.

[dorro1]

Tak, najgorzej jest odwlekać myśl o dziecku z powodu pracy lub
innych obowiązków, kóre teoretycznie stoją nam na drodze. Ja mam 4-
latka. Dawno chcielismy już starać się o drugie, ale u mnie jest
włąśnie problem pracy - awans zawodowy nauczycieli, gdzie staż trwa
3 lata. Jaka kolwiek przeszkoda przedłuża okres stażu lub trżeba
zaczyna od nowa. Więc pomyślcie, jak ja czekam...
Ale doszliśmy do wniosku, że zaczynamy starania, bo staż się kończy
w maju, egzamin w wakacje, więc nawet w ciaży dam radę ukończyć
wszsytko w planie...

Ale różnica między dziećmi bedzie juz 5 lat i raczej nie będą się
razem bawić w przyszłości... Zobaczymy. Troszkę mi szkoda, że tak
wyszło, ale z drugiej strony moze pracę utrzymam dłuzej, a to ważne.

I jestem juz troszkę po 30-tce wiec jajeczka się starzeją i nie
można dłużej zwlekać.

Powodzenia dla wszystkich!!!

[nadya22]

Postanowiliśmy z mężem, że staramy się o drugiego malucha. Pierwsze
dziecko ma 2 lata i 4mce. Jestem pełna obaw, właśnie ze względu na
pracę...kobiety mają ciężko, walczą, żeby pracować, żeby ustawić
sobie pozycję zawodową i potem zachodzą w ciąże i wszystko
przepada...tak było z pierwszym dzieckiem, miałam super stanowisko w
firmie, a jak wróciłam po macierzyńskiem to traktowali mnie jakby
ciąża mi pół rozumu odebrałą (szczegół, że pracowałam do 9 m-
ca)...Teraz nowa firma, jestem w niej ponad rok, stanowisko
satysfakjonujące, pragniemy mieć drugie dziecko...są obawy...
Dziewczyny ale prawda jest taka, że choćby nie iwem jakie stanowisko
było to i tak się wypadnie z obiegu i tak, także stwierdziłam co
tam, będzie drugie a potem zajmę się "karierą" nie mówie nie wiadomo
o jakich stanowiskach ale i tak po ciąży będę musiała od nowa
ustawiać się w firmie, to co mi z tego, że teraz to odwleke w
czasie, żeby się ustawić a potem od nowa ta sama praca po
macierzyńskim.... Coraz młodsza nie będę, o pierwsze dziecko
staraliśmy się 16mcy, więc niewiadomo jak szybko pójdzie z drugim...