teraz?

[evcia33]

Dostałam dziś umowę na czas nieokreślony.Chyba teraz możemy
rozpocząć staraniado tej pory obawiałam się co będzie ze mną, z
moją pracą,przecież wtedy niczego nie mogłam być pewna.Od tego
momentu zaczęłam odczówać pewien spokój, ale także dociera do mnie
myśl, że już w zasadzie nic mnie nie powstrzymuje.Wiem, że dla wielu
z Was jest absurdem to co piszę, żeby takie ważne decyzje uzależniać
od pracy.Zdarzają się przypadki, że kobieta wraca do pracy a tam na
nią czeka wymówienie. Mam jednak dziwne poczucie bezpieczeństwa
dzięki temu papierkowi, nawet jesli jest tylko pozorem. Pozdrawiam
Was cieplutko.

[agnrek]

Jestem z wykształcenia i zawodu HRowcem, do tego sama w ciąży i popieram Cię w
200%. Niestety, wiele z nas nie decyduje się na dziecko, bo nie ma bogatego męża
czy też pomocy rodziców, a często i kredyt na mieszkanie, więc stała praca i
stałe dochody są bardzo ważne. Sama nie odważyłabym się zaryzykować utraty pracy.

[evcia33]

Dziękuję, że mnie popierasz.Ja jednak widzę, że ta moja troska o
zapewnienie odpowiedniego zaplecza materialnego powoduje, że
zaczynam wszystko analizowac.Teraz im bliżej mysli o dziecku tym
większy strach czy damy radę z mężem.Czy będziemy w stanie wszystko
mu zapewnić?Podziwiam Cię, że sama dajesz sobie radę.Może więc moje
wątpliwości nie są słuszne.

[agnrek]

Jeśli masz 33 lata (jak wskazuje nick), to ja Ci powiem, że mam prawie 32 lata i
chyba to taki wiek nadchodzi, że wyobraźnia bardziej działa Przynajmniej ja w
młodszych latach byłam bardziej spontaniczna i mniej strachliwa. Teraz
spodziewamy się bliźniąt, dom na ukończeniu, kredyt na 30 lat. Kiedyś co
najwyżej mogło nam zabraknąć na wakacje, ale teraz rodzina się powiększa i
sprawy materialne są dość ważne.
Dzisiaj mąż jedzie w delegację samochodem, ja słucham o kolejnym wypadku
autokaru i już wyobraźnia podsuwa czarne obrazy

[evcia33]

Ja mam trochę mniej wiosengratuluję Ci bliżniąt!wiesz co może
poprostu to wynika z moich doświadczeń życiowych, chociaż wydać się
może że moje lata na to nie mogą wskazywać.Mam pełno obaw, ale wolę
przemyśleć wszystko teraz. Pewnie nigdy nie uznam, że jest
odpowiedni moment na dziecko.

[aggi11]

wiem co czujesz! ja mialam ten sam problem.....do dzis !!! wlasnie
dostalam umowe na czas nie okreslony i bardzo sie ciesze ze w koncu
rownierz bedziemy mogli zaczac sterania !!! Gdziekolwiek
pracowalam zawsze dostawalm umowe na czas okreslony i wiedzialam ze
jezeli zaczniemy starac sie o dziecko to w polowie ciazy strace
prace a dzis mnie przyjeli i odrazu na czas nieokreslony!!!
Strasznie sie ciesze! Trzymam za ciebie kciuki i pozdrawiam!! Pa

[evcia33]

Ja się tylko martwię czy jeżeli się uda odrazu to nie będzie to
wygladało jak wrobienie pracowdawcy.Chodzi mi tu raczej o jakąś
lojalność, z resztą nie bardzo wiem jak to nazwać.W końcu mamy
umowy, ktoś nas docenił a my tu taką niespodziankę szykujemy

[asik_24]

Dziewczynki, nie martwcie się, że się uda od razu i będzie wyglądało
źle. Myślcie o tym, że się uda. nie przeliczajcie tego wszystkiego,
czy was stac czy nie. Ja tak liczyłam liczyłam, 8 lat nie mogłam się
zdecydować (na 2-ie dziecko) a teraz 2 poronienia za mną. A tal\k
pięknie sobie wszystko wyliczyłam (za każdym razem zaszłam w ciążę w
pierwszym cyklu staranek).
Teraz już nie chcę planować, myśleć, liczyć. Chcę po po prostu
urodzić maleństwo, żeby mój synek w razie co miał jeszcze kogos na
świecie.
Trzymam kciki za Wasze decyzje

[fruzia27]

Ja też czekałam na umowę na czas nieokreślony i niestety dostałam na
określony. Mam nadzieję, że mnie się nie pozbędą . W poprzedniej
ciąży, mimo że miałam umowę na czas nieokreślony i pracowałam tam
prawie 9 lat, po powrocie z macierzyńskiego dostałam na "dzień
dobry" wymówienie. Więc nie dziwię się, że na to czekałaś, bo to
normalne, ale jak pokazuje mój przykład - różnie to bywa.
A co do odpowiedniej pory, to przeważnie nie ma odpowiedniej pory na
dziecko. Nie wiem ile masz lat, ale jak do jakichś 27 urodzin nie
myślałam zbytnio o dziecku. Obie ciąże niby były planowane, ale jak
już to się stało to też miałam i mam mnóstwo wątpliwości - i to też
jest normalne! Taka potrzeba chyba musi sama przyjść - przynajmniej
ja tak miałam . Czego i Tobie życzę!

[evcia33]

Mam 24 lata, może się wydawać, że jeszcze mam sporo czasu.Pewnie
macie racje.Jednak dostrzegam, że powoli zaczynamy myśleć poważnie o
naszym maleństwie.Tylko cały czas męczą te mysli.Przykro mi
Fruzia27, że tak Cię potraktowali, jest to poprostu straszne.Przez
takie zachowania ciężko podjąć decyzję.

[fruzia27]

Wiesz Evcia, ale to nie jest reguła, choć tak naprawdę mało jest
firm, które z radością przyjmują wiadomość o ciąży, niestety. Choć z
drugiej strony, przy odrobinie wysiłku, wszystko można załatwić, jak
na razie widziałam w mojej obecnej pracy.
Jeszcze jesteś młoda i masz trochę czasu, ale jak piszą inne
dziewczyny, po 30 może być jakiś problem i wtedy zaczyna się
stresik . Bądź dobrej myśli, to pewnie samo przyjdzie. A robotą
się nie przejmuj. Co ma być, to będzie, a i tak wszystko jakoś się
ułoży!

[agawa19761]

Cześć, ja mam 31 lat i decyzje o zajściu w ciążę odwlekałam w
nieskończoność, najpierw powodem była praca, potem studia, potem
znowu sytuacja w pracy, aż w końcu sie zdecydowałam i już od 4 cykli
się staramy bezskutecznie.

[evcia33]

Też myślę, że co ma byc to bedzie.Jak tak czytam wasze posty mam
wrażenie, że może faktyvznie jestem za młoda

[dora1001]

Też miałam i mam takie obawy. Powrót z macierzyńskiego nie był
przyjemny. Nie zwolniono mnie z pracy, ale usłyszałam kilka takich
tekstów, że szkoda gadać. Teraz walczę o podwyżkę i też nie wiem co
ze staraniami. Jeśli ją dostanę, to od stycznia. Przy odrobinie
szczęścia w tym czasie musiałabym powiedzieć również o ciąży, a nie
czułabym się zbyt dobrze z tym faktem. Podwyżka i od razu ciża. Sama
nie wiem co robić. Evcia33 zaczynaj starania, nie wiesz jak długo
one potrwają, a jeśli nie będzie łatwo, to będziesz sobie w brodę
pluła, że nie zaczęłaś wcześniej.

[evcia33]

Dzięki dziewczynki za opinię.Przyszła mi do głowy jeszcze jedna myśl
po przeczytaniu jednego wątku: czy Zus nie stwierdzi, że ja
wymusiłam świadczenia?bo dopiero umowę dostałam,a wcześniej miałam
umowę zlecenie u tego samego pracodawcy?jak uważacie?

[dora1001]

Moim zdaniem nie masz czego się obawiać, to nie Twoja wina, że
ustawa przewiduje taką możliwość zatrudniania (najpierw czas
okeślony, a potem nieokreślony). Wiele kobiet jest w takiej
sytuacji.

[agnrek]

Nie sądzę, żeby się przyczepił. Jedna uwaga - na zleceniu prawdopodobnie nie
miałaś potrącanych składek na ubezpieczenie chorobowe, co oznacza, że musisz
przepracować co najmniej 30 dni na umowie o pracę, aby zaczęło ono "działać" - w
tym czasie nie bierz L4, bo nie dostaniesz za te dni w ogóle wynagrodzenia
chorobowego.

[fruzia27]

A ja myślę, że nie ma co Evci namawiać. Jest jeszcze młoda i jak
poczeka rok czy dwa to nic się nie stanie. Nie sądzę, żeby to miało
jakieś negatywne skutki. Jasne, jak są jakieś problemy, to sprawa
starań się przeciąga, ale w wieku np. 26 lat (o ile Evcia nie
wymyśli innych "ważnych" powodów do odsunięcia decyzji) jest jeszcze
mnóstwo czasu na próby i ew. leczenie! Zresztą nie można zakładać,
że będzie problem.
Ja odniosłam wrażenie, że dziewczyna sama nie jest zdecydowana, a
uważam, że do tej decyzji (jeśli już się za to bierzemy świadomie)
powinno się dorosnąć i dojrzeć. No jasne, że nie czekać do 30, ale
Evcia ma do 30 jeszcze długie lata. Ja wyszłam za mąż mając 25, a
córkę urodziłam mając prawie 29 i to był nasz wybór. Jasne, trochę
się obawiałam czy wszystko będzie w porządku, ale się udało. Z
drugim było trudniej, bo zaistniało szereg różnych zdarzeń i trochę
się to przeciągnęło. Ale ja nie narzekam, wszystko w swoim czasie.
No chyba, że Evcia czekałaś z ciążą na tą umowę, a teraz
masz "pietra", to się nie przejmuj - większość ma jak już przyjdzie
ten czas . Ale nic na siłę, pamiętaj! Pozdr,

[evcia33]

Bardzo Wam dziekuję za wypowiedzi.Poczęści jest tak, że czakałm z
utęsknieniem na umowę.Teraz kiedy ja mam nie mam już takiej
pewności.Stwierdziłam jednak, że na wszystko jest czas i co ma byc
to bedzie.