pierwszy Dzidziuś czy ja dam rade?

[kasi-kasz]

Witam jestem w 38 tyg i dopiero teraz zaczynam sie bać nie porodu
lecz tego czy dam sobie rade jako matka to mój pierwszy dzidziuś
będzie a mało miałam doczynienia z dziećmi ponieważ byłam naj
młodsza w domu a moja starsza siostra jak urodziła to ja już sie
wyprowadziłam z Warszawy i nie miałam z nią tak częstego kontaktu .
Tak szczerze powiedziawszy tylko raz w życiu zmieniłam pieluche
mojej siostrzenicy . Przeraża mnie myśl o pierwszej kompieli .
Normalnie sie zaczynam bać czy będe wiedziała co może dolegać
malcowi gdy będzie płakać . Czy to tylko ja drogie forumowiczki mam
takie problemy ? ((

[evezu]

każda ma takie czy inne obawy co do"obsługi" dziecka to mija jak lepiej poznasz
swe dziecię, a pieluchę pierwszy raz w życiu zmieniałam swojemu dziecku, dasz
radę :o)

[tyssia]

Ja tak samo sie bałam wszytskiego, tylko że ja miezkałam u rodziców,
wyprowadzilam sie gdy miała 14 miesięcy więc miałam pomoc

[lenorka1]

Zapewniam Cię,że nie jesteś odosobnionym "przypadkiem".Ja jestem dopiero w 14 tc
i też się panicznie boję czy sobie poradzę.Co prawda z dziećmi miałam dużo do
czynienia,bo swego czasu byłam nianią,mam trzech siostrzeńców i
chrześnicę.Ale to nie to samo,tam posiedziało sie trochę z brzdącem,a później
szło się do domu i tyle.A teraz praca na pełny etat,też bardzo się boję
pierwszej kompieli,tego czy dam radę sprostać temu zadaniu,czy będę wiedziała
czego potrzebuje mój Skarbek jak płacze,ale myślę,że każda matka uczy się
tego.Głowa do góry i do przodu,dasz radę

[lena216]

jak nadejdzie czas to wszystko samo przyjdzie , zeby cie pocieszyc
ja jak pierwszy raz zmienialam mojej melci(4miesiecy) pieluszke to
nie poszlo mi za dobrze ,troszke sie wybrudzilam)))))
i ja tez , pozdrawiam izycze szczescia przyszlej mamusi

[ala.81]

ja też nie wiem czy dam radę. Ostatnio nasza mama stwierdziła, ze my
to nie będziemy sie umieli dzieckiem zająć i sama musi je do siebie
zabrać )

[asik_cz]

Alu - Lepiej uważaj na mamę, bo takie "żarty" i zbyt duża ingerencja
takiej "doświadczonej" osoby, mogą Cię pozbawić na długo pewności
siebie. Czasem za tę pewność, że jest sie dobrym rodzicem i umie sie
wszystko samemu zrobić przy swoim dziecku, warto zapłacić łzami i
trudnościami w pierwszym miesiącu. Uczyć się, robiąc wszystko
samemu, poznajac i wsłuchując się w swoje dziecko.
Do autorki wątku - nic Cię nie przygotuje na szok, jakim jest
pierwsze dziecko. Prawie wszystkie świeżo upieczone mamy sa
przerażone i załamane. Ale to mija, jeśli masz wsparcie w mężu i
razem będziecie cierpliwie pracować przy Waszym dziecku, poznawać
je. Z czasem nabierzesz ufności do siebie i swojej intuicji. Mi to
zajęło około 2 miesięcy. Teraz, z perspektywy czasu, gdy oczekuję
czwartego dziecka, cieszę się, że nie mieliśmy nikogo kto by nas
wyręczał, musieliśmy sie sami wszystkiego nauczyć.
Proponuje, żebyś w czasie pobytu w szpitalu po porodzie, jeśl;i
oczywiście będziesz sie na tyle dobrze czuła, chodziła zawsze za
połoznymi i podpatrywała, co one robia z Twoim dzieckiem - jak je
kąpią i ubierają. Przekonasz sie, że noworodka niełatwo złamać i że
nie jest to taka krucha istotka, jak by sie mogło wydawać.
Ja zobaczyłam, jak położna położyła sobie moją córę na dłoń twarzą
do dołu, wsadziła pod kran z bieżącą wodą, zalała pępek, uszy,
umyła, energicznie wytarła i ubrała bez ceregieli. A rożki z dziećmi
nosiła po pachą. Stwierdziłam, że widocznie wie co robi i sama w
domu też nie cudowałam tak przy kąpieli, jak mnie próbowali uczyć w
szkole rodzenia

[asia19813]

powinnam najpierw czytac a potem odpowiadać, ja jak zobaczyłam jak połozna
zmienia pieluche i ponosi moją córeczkę za nóżkę, to małomi oczy nie wyszły, tak
mnie zatkało że nie mogłam słowa powiedziec, uważajcie co robia połozne, mimo że
maja tyle lat pracy i wiedza że niepowinno się brac za nóżki, ona to zrobiła, na
szczęście wszystko dobrze z bioderkami, od tamtej pory sama po obchodzie
lekarza ubierałam małą

[asik_cz]

Tu masz rację oczywiście. Ta moja akurat pokazała mi fajny patent,
jak nie ciagnąc za nóżki podnieść dziecku pupę.
Są różne położne, ale generalnie można sie uspokoić, że dziecko nie
jest z porcelany. Fajne było to mycie na dłoni - młoda zwinęła sie w
kulkę, co w końcu było dla niej naturalna pozycja po tylu miesiacach
w brzuchu. Ja potem w domu zawsze jej pupę myłam w ten sposób, nad
zlewem i było to bardzo wygodne.

[asia19813]

moja mama tez tak mówiła, a okazało się że wszystko lepiej wiem i umiem zrobić,
cóż mama zajmowała sie dzieci (czyli mną i siostra bliźniaczką) 25 lat temu

[asia19813]

miałam to samo, porodu się nie bałam tak jak tego co zrobię jak mi dziecko
przyniosą, okazało się że wszystko umiałam zrobić, nic nie stanowiło problemu,
przebranie, zmiana pieluchy,, kąpiel o to jedynie pokazał mi szwagierka i
stwierdziłam że proste i na drugi raz już sama kąpałam, samo przyszło, zobaczysz
sama będziesz wiedziała co robić, nie martw się.

[didianka]

witam
widze ze nie tylko ja mam takie opory i leki. Ja wlasnie koncze 35
tydzien ciazy i prawde mowiac sama nie moge sobie zdac sprawy z tego
ze bede mama, ze mam karmic piersia, a przede wszystkim ze mam
wziasc za to dziecko odpowiedzialnosc... juz nie mowiac ze je mam
najpierw urodzic no ale cos juz sie zdecydowalam na dzieciatko i
trzeba byc twardym - licze na wybuch instynktu maciezynskiego po
porodzie. pozdrawiam i trzymam za ciebie kciuki

[lukrecja34]

kochane-to instynkt wam podpowie co robić.na początku będziecie nieporadne i
pewnie nie raz przydarzy wam się umazanie kupą ale z czasem nabierzecie wprawy

[karolina33331]

Nie zamartwiaj się Kasia! Zaufaj swojej intuicji. Każda matka uczy
się swojego dziecka, począwszy od porodu. Warto słuchać rad mam,
koleżanek, ale decydować samemu.każda mama instynktownie wie co jest
dobre dla jej dziecka. Sama przeszłam tą drogę 11 lat temu, i gdyby
nie moje przekonanie, ze wiem co dobre dla mojej córki, to nie
karmiłabym jej przez prawie 2 lata piersią, wczesnie podałabym butlę
jak radzili wszyscy dookoła, zostawiałabym ryczącego dzieciaka w
łóżeczku, nie nosiłabym nieustannie na rękach itd...Pierwsze 2 lata
były b.ciężkie, ale później było coraz lepiej i dzięki ogromnemu
poświeceniu jakie daliśmy córce w wieku 2 lat stała się bardzo
samodzielna i otwarta na świat.
Za kilka dni powitam po długiej przerwie kolejną dziewczynkę i mam
nadzieję, ze będę się też kierować swoim instynktem a nie "radami"

[kasi-kasz]

Ciesze sie że nie tylko ja mam takie problemy . Dobrze jest
wysłuchać słów otuchy od Mam i przyszłych Mamusiek . Dzięki Wam
jestem spokojniejsza i zaczynam wierzyć że nie taki diabeł
straszny . Pozdrawiam Was wszystkie i mocno całuje

[mieszkowamama]

Na pewno nie dasz rady. Jeszcze nikomu to się nie udało.
Puknij się w głowę lepiej

[kasi-kasz]

Na szczęście nie wszyscy myślą tak jak ty ! a co do główki to chyba
nie ja sie powinnam PUKNĄĆ

[annajustyna]

Pewnie, ze dasz!

[deela]

nie bój żaby
tez sie balam a okazalo sie to nadspodziewanie proste :o
instynkt toba pokieruje, zaufaj mu
poczytaj sobie jezyk niemowląt Tracy Hogg