Namówić męża ;)

[majah1]

Jak namówiłyście mężów na dziecko ???. pytałyście ich wcześniej, czy
powiedziałyście "po fakcie" Mój obiecuje, obiecuje...

pozdrawiam wszyskie przyszłe mamusie i tatusiów

[aasik25]

Moim zdaniem lepiej namówić. Byłoby cudownie żeby dziecko było upragnione przez
Was oboje a nie tylko przez Ciebie. Znam przypadki "informowania po fakcie" i
znam też reakcje tych ojców od męskiej strony (relacja mojego męża). No i nie
polcam. Bo może i się ucieszy ale czy tak na prawdę poczuje się szczęśliwy? Czy
nie poczuje się oszukany? A to chyba powinien być piekny moment? My staraliśmy
się 8 miesięcy i oboje bardzo bardzo chcieliśmy. Byliśmy po ślubie 2 lata,
warunki nie były idealne, bo ja zmieniłam pracę, mieszkamy w jednym pokoju...
Ale bylismy ogromnie szczęsliwi gdy w końcu Dominisia pojawiła się w brzuszku.
Oczywiście poinformowanie po też może być cudowną niespodzianką i na pewno
takich przykładów jest wiele. Proponuję zapytać tatusiów na e-tata.

Pozdrawiam
Asia - mama 5 miesięcznej Dominiki

[majah1]

wiem że powinny tego chcieć dwie osoby, ale czasami trudno sie zdecydować.
Zwłaszcza "stronie męskiej" ( w moim przypadku)

dzieki

[nervusmama]

jesli nie mowi stanowczo nie to "niechcacy" bym starala sie wpasc... mysle ze
to by byla mila niespodzianka facet nigdy nie powie otwarcie tak bo boi sie
odpowiedzialnosci oni sa tacy ze oni sobie tego wogole nie wyobrazaja moj tak
samo niby sie zgodzil niby moze pozniej wiec sama sobie bralam i ktoregos
wieczorku zaapodalam mu w kapciuszku test z wynikiem pozytywnym ... bidok
prawie sie poplakal z radosci a teraz oczko w glowie tatusia... nie trac czsu

[ewa2233]

Polecam raczej rozmowy na ten temat: "KIEDY ?" niż "planowaną wpadkę".
Niestety, dobrym argumentem nie będzie, że NIC SIĘ NIE ZMIENI MIĘDZY WAMI, bo
może się nie sprawdzić
Uczucie pozostaje, ale świat po narodzinach jest przewrócony "do góry nogami" i
mąż może się poczuć odstawiony na dalszy plan.

Zwykle, mimo najszczerszych chęci, żeby było "normalnie", nie jesteśmy w stanie
uporać ze wszystkim (opieka nad dzieckiem + porządki + gotowanie + pranie itp.)
i być wieczorem promiennie uśmiechnięte tylko dla NIEGO.
(Zdarzyło mi się zasnąć na siedząco, podczas jedzenia kolacji, z kanapką
w ręce

To my jesteśmy zmęczone, niewyspane, obolałe i nie mamy w tym stanie ochoty
na "igraszki" (przynajmniej przez pierwsze miesiące), a tym samym możemy być
postrzegane jako "winne" tej sytuacji, jeśli dziecko jest wynikiem NASZEJ
NAMOWY.
Ale jeśli "przewrót" nastąpił po wspólnie podjętej decyzji i ze świadomością,
że będzie kiedyś "normalnie", tylko potrzeba czasu - jest o wiele prościej.
Chociaż znajomym urodził się "zaplanowany" taki nerwus, że też przechodzili
kryzys.

Po prostu zmiany należy brać pod uwagę, nie działać na siłę i ewentualnie nie
obiecywać, że będzie "po staremu"!

Nie myśl sobie, że Cię straszę !!! Chodzi mi o to, by się przez rozmowy
przygotować na zmiany, by przyszły tatuś wiedział, że zmieni się również jego
życie, ale nie będzie ono gorsze, tylko INNE!
Trzeba też mu "zrobić miejsce" przy dziecku. Nie bać się, że sobie nie poradzi.

Dzieci to wspaniała sprawa !
Dają tyle radości, ale też i dostarczają "silniejszych wrażeń"
To nie tylko uśmiechnięte, słodkie bobasy !

Życzę cierpliwości w "negocjacjach" i dojścia do porozumienia !

[buniuu]

Witam
Wiem jedno. Może nie będzie lepiej, ale napewno inaczej.
Pozdrawiam

[weronikarb]

Witam
Akurat u mnie bylo odwrotnie to maz namawial mnie. Ja mam teraz 26, a maz 29 i
to bylo jego glownym argumentem, ze niechce byc dziadkiem tylko ojcem, chce sie
widziec jak dorasta, usamodzielnia sie no i widziec jeszcze wnuki. A czas
niestety nas goni. Na moje ale dotyczace finansow i planowanej budowy, to
stwierdzil ze zdazymy sie wybudowac nim dzidzia pojdzie do szkoly, a dopiero
wtedy zaczna sie konkretne wydatki. Pozatym zawsze w tych czasach jest brak
pieniedzy, nigdy nie jest ich wystarczajaco. Porozmawiaj z mezem i znajdz
podobne badz te same argumenty, postaraj sie miec na wszystko odpowiedz
dotyczaca oczywiscie za .
Pozdrawiam i zycze powodzenia w negocjacjach

[anax2]

Ja też już kilka lat temu planowałam ponowną ciąże.Był taki rok że tak
strasznie pragnełam maluszka że chciałam sama go sobie wykombinować.Niestety
mój mąż nie chciał słyszeć o drugim dziecku.Mówił że jedno mu wystarczy.Teraz
nasz syn ma 4.5 roku i myślę że na przyjście braciszka nie chce czekać.Mówi że
maluch będzie mu przeszkadzał w zabawie i zabierał zabawki.Dziecka sama sobie
nie zrobiłam bo mój mąż się domyślił że chcę coś wykombinować i strasznie mnie
pilnował, hihi.Teraz wkońcu się go doprosiłam a może zrozumiał że będzie duża
różnica wieku i zgodził się na dzieciaczka.Zobaczymy co z tego wyniknie.We
wrześniu idę do gina zrobić badania a potem będziemy płodzić następnego potomka.
pozdrawiam.

[majah1]

powoli mąż się przekonuje. Kazał mi zrobić wszystkie konieczne badania, zadbać
o siebie...Ale ostatnio już sam się pytał czy byłam u lekarza i czy się już
badałam, chyba mu sie CHCE !!! Widzi że czekanie na lepsze czasy nic nie
zmieni.

[justakoko]

no widzisz,sam już niedługo będzie cię prosił o dzidzię.
faceci potrzebują duuuużo więcej czasu żeby dojrzeć do dziecka.
w każdym razie odradzam działanie z zaskoczenia,ja bym tego nigdy nie zrobiła
chociażby przez szacunek do swojego męża,a poza tym sama nie chciałabym być
przez niego zaskoczona jeśli nie byłabym gotowa.
Ja nie miałam problemu żeby swojego namówić,ale najpierw wszystko z nim
omówiłam i zabraliśmy się do roboty.Udało się od razu,a teraz za 2-3 w końcu
zobaczymy nasze cudo.
Powodzenia.