Straszny dół- drugi chłopak

[mamik3]

Dziewczyny nie wiedziałam, że tak to przyjmę. Na usg lekarz powiedział mi że
chłopak jak tak lala. Cała energia ze mnie opadła, wcale nie cieszę się
dzieckiem, jestem zrezygnowana i rozczarowana. Na ulicy nie mogę patrzeć nawet
na małe dziewczynki bo zaraz płaczę, horror horror

[emilisitos]

Kochana! My z mężem chcieliśmy dziewczynkę, tylko żeńskie imiona wymyślaliśmy...
a tu okazało się, że będzie chłopczyk.Faktem jest ,że to 1 dziecko,ale uwierz mi
pokochasz je tak samo jak kochałabyś dziewczynkę! Tego Ci życzę
Ja na początku też byłam rozczarowana,mąż pewnie też, ale nie dawał poznać po
sobie. To przejdzie.
Teraz cieszymy się,że to już niedługo,że zdrowy,że prawidłowo się rozwija w
brzuszku
POzdrawiam cieplutko,będzie dobrze
Emilia ,34 tydz ciąży

[mamik3]

Dziękuję ci za słowa otuchy. Najgorsze jest to że mnie to w ogóle załamało. Do
takiego stopnia że wręcz nie chcę tego dziecka. oglądałam różne kołyski teraz
stwierdziłam że nic mu nie będę kupować, przywiozę ewentualnie stare rzeczy po
Patryku dopada mnie jakiś obłęd

[ola2811]

Przejdzie Ci, zobaczysz, ja teżchciałam dziewczynkę, mam chlopca,
teraz staramy się o maleńką ole ale jak wyjdzie jędrek też bedzie
ok mam takiego fajnego synka, że moze być drugi pozdrawiam

[mamik3]

Jak staraliśmy się o dzidziusia nie nastawiałam się na płeć, było mi wszystko
jedno. Tak mi się hormony poustawiały że jak tylko wyobraziłam sobie małą
dziewczynkę to chciało mi się nawet skakać z radości. Teraz o zgrozo uważam że
poród to stanowczo już za duże poświęcenie a dziecko zaczęłam traktować jak
pasożyta. Nie wyobrażam sobie że będę musiała poświęcić siebie swój czas. Boże
ja chyba zwariowałam cały czas płaczę i boli mnie głowa

[aleksa51]

Może postarasz się znaleźć w tym wszystkim jakieś plusy?
Ja bardzo chciałam dać mężowi syna, bo on bardzo tego pragnie. Tym
czasem będzie dróga córka. Myślałam, że mi samej nie zależy, ale
czuję się jakoś tak trochę rozczarowana, chyba też chciałabym syna.
Z pewnością się przyzwyczaję do stanu rzeczy, bo na razie to świeży
nius (wczorajszy). Nie będę robić sobie wyrzutów, że czuję zawód, w
końcu staraliśmy się, aby płodzić maluszka jak najbliżej owulacji,
żeby zwiększyć szansę na chłopca. Mniej będą mnie kosztowały
ubranka, bo pełno dziewczęcych mam. Poza tym jestem mega szczęśliwa,
że dzieciątko jest zdrowe (jedną ciąże straciliśmy). Niestety raczej
syna już mieć nie będę, bo mój mąż nie planuje więcej dzieci.
Ale kiedy wczoraj patrzyłam na monitor i podziwiałam maleńkie
rączki, stópki, widziałam jak mała ziewa i ci chwilę otwiera buźkę,
a potem na 4d zobaczyłam, że do tatusia podobna, to nic innego na
świecie nie było ważne.
Mam nadzieję, że szybko ci to minie, ale sama też musisz się o to
starać.
Życzę dużo radości!!

[74agajg]

Znam to uczucie ale nei martw się przejdzie Ci.
Zawsze chciałam mieć syna, jak zaszłam w 1 ciąże mój mąz nawet nie
dopuszczała mysli że bedzie chłopiec robił to tak sugestywnie że i
ja uwierzyłam i miał rację. Za drugim razem wparłam sobie do łba że
teraz to już napewno będzie chłopiec, młoda była bardzo uparta i nie
chciała się na Usg ujawnić, ale z racji tego że w domu już była
strasza córa, które też bardzo chciała braciszka.... To kobieca
intuicja podpowiedziała że trzeba dziecku tłumaczyc że nie zawsze
jesttak jak się chce, że nie mamy na to wpływu , że najważnjiesze
żeby było zdrowe. Tłumaczyłam że co jak bedzie dziewczynak to ją
zostawimy - i moja wtedy prawie 5 córka mówiła no nie mamusi bo
przecież to nasz dzidziuś, nawet jak bedzie dziewczynką to i tak
jest nasz ..... I nie wiem czy jej to bardziej tłumaczyła, czy sobie
najważniejsze że tłumaczyłam bo jak widać w mojej sygnaturce
urodziłam drugą córę )))
Byłam troszkę zawiedziona, ale kocham te moje dziewczyny nad
zycie )))
Wszystko się ułoży zobaczysz życze Wam dużo spokoju i zdrówka. Bo
najważniejsze żeby dzidziol był zdrowy.

[mamik3]

Mój nius też jest wczorajszy witaj w klubie. 1,5 roku analizowałam cykle żeby
mieć dziewczynkę. Udało nam się 11 dnia cyklu ale podobnie jak ty straciłam
dziecko w 12 tygodniu podejrzewam że była to moja królewna. Próbowaliśmy dalej i
tego małego zrobiliśmy w 12 dzień najwidoczniej zły dzień wygrał chłopak. Siedzę
na zwolnieniu a teraz z chęcią wróciłam do pracy. Nie chcę nawet o tym myśleć
że jestem w ciąży

[ola2811]

mamik3 opamiętaj się , ( bez urazy), może pogadaj z kimś, dlugo,
nie wiem czy jesteś wierząca, ale to tez pomaga ( modlitwa), no i
glowa do gory, i nie pisz, że nie chcesz ( samospelniajaca sie
przepowiednia_, nie kuś losu

mamik3 nie grzesz dziewczyno bo cię bóg ukara

[j04nn4]

i zabierze Ci to dziecko. Rozumiem, że można być rozczarowanym. Ale
nie tak strasznie negatywnie nastawionym. Przecież to Twoje dziecko,
chciane, z miłości, ono Cie już kocha. Nie odtrącaj go tylko
dlatego, że będzie chłopaczkiem a nie dziewczynką. Pozdrawiam i
życze abyś pozytywnie nastawiła się do tej sytuacji, ważne by
maleństwo było zdrowe.

do mamik3

[milena176]

po prostu odjęło mi mowę jak przeczytałam co piszesz!!! ZGROZA
wejdź sobie może na forum o poronieniu i poczytaj sobie o
prawdziwych problemach!!!! tobie się w głowie poprzewracało!!!!
Ludzie starają się o dzieci, nie mogą ich mieć albo je tracą...
poczytaj sobie!!! a ty z takim problemem, że będziesz mieć drugiego
synka.... SZOK!!!! normalnie co z ciebie za kobieta... brak mi
słów...

[fantastic-milka]

kobieto jesteś walnięta i to tak pożądnie - tacy ludzie nie powinni
mieć wogóle dzieci!!

[kzj31]

Hej...
Czytam wasze posty o tym jak bardzo chcialybyscie synka lub
dziewczynke i jakie to straszne bo urodzi sie wam synek kiedy akurat
planowalyscie coreczke... Tez jeszcze pol roku temu tak planowalam
az do momentu gdy gin na usg powiedziala mi ze moje dziecko nie
zyje. Nie wiedzialam wtedy czy to byl chlopiec czy dziewczynka, i
nie mialo to dla mnie zadnego znaczenia - bol po stracie bylby taki
sam bez wzgledu na plec. Teraz zagladam tu do Was czasem, juz coraz
czesciej bo znowu zaraz zaczniemy sie z mezem starac. Teraz juz
niczego nie planujemy, ani plci, ani znaku Zodiaku, ani tego jakie
bedzie nasze dziecko - jedyne czego chcemy to zeby sie urodzilo i
bylo zdrowe. Zycze Wam zebyscie mialy zdrowe dzieci i popatrzyly na
swoje problemy z troszke innej strony

[ewuncia.a]

Mamik3, Ty chyba oszalałaś - co Ty wypisujesz.

to co piszecie podnosi na duchu

[mamik3]

To co piszecie podnosi na duchu. Odczuwam że nie jestem sama z podobnymi
myślami. Najgorzej boję sie że ja go nie pokocham zamiast radości będę zajmować
się nim z obowiązku i narzekać że zamiast rozwijać się w pracy muszę siedzieć i
myć kolejne jajka

[czekoladkamilka1]

po co wogóle decydowałaś się na ciążę??? Zawsze jest 50 na 50.
Trzeba było sobie zadoptować. Ja też niedługo urodzę 2 syna i jakoś
nie robię z tego problemu. Dla mnie Twoje zachowanie jest bez sensu.
Zastanów się.

[ola2811]

Podpisuje się milka pod tym , chyba bk trzeba zostawić ( bez
komentarza)

[mamik3]

Mąż widząc jak leżę cały dzień w łóżku z torbą chusteczek nic nie jedząc też
każe mi się nie przejmować bo chłopaki córki przyprowadzą. Pytam się go więc
jakie????? Mój 6 letni syn stwierdził że to jest nasz dzidziuś i będzie kochał
wszystko co się urodzi. A ja wyrodna matka najchętniej wyskoczyłabym przez
okno. Masz już depresję po porodową przed porodem??/ To nie wyobrażam sobie
siebie po porodzie. Przeniesienie na oddział psychiatryczny

[ola2811]

6 latek ma rację , skup się na tym żeby zdrowe dziecko bylo no i
nie rycz bo nie ma o co, naprawdę.

[mamik3]

Macie rację. Muszę znaleźć sobie jakiś punkt zaczepny bo inaczej biada mi. Taka
desperacja doprowadzi całą moją rodzinę do ruiny. Tylko jak zejść z tej
parszywej ścieżki rozpaczy. zawsze chcieliśmy trójkę dzieci ,mój mąż stara się
mnie pocieszyć że mamy jeszcze jedną szansę. Ale ja już nie chcę bo jak byłby
trzeci chłopak kula w łeb. czy można w ogóle zaplanować sobie dziewczynkę???????????

czy płeć jest tak istotna?

[spaska]

Ja mam córkę, teraz jestem w drugiej ciąży i podobno ma być
chłopczyk. Tak wyszło, nie planowaliśmy płci, nie liczyłam dni
cyklu, po prostu kochaliśmy się żeby spłodzić DZIECKO.Przy pierwszej
ciązy mąż liczył po cichu na synka, jest córka poza którą świata nie
widzi, zakochał się do szaleństwa i wcale nie kochalibysmy jej mniej
czy bardziej gdyby miała siusiaczka. Teraz płeć też nie miała
żadnego znaczenia, byłaby druga córa -też fajnie. Rodzenie dzieci to
nie zakupy w sklepie.Nie da się wybrać tego co byśmy chciały, z
resztą to bez sensu i jakieś takie niedojrzałe...

[mamik3]

Pomimo wszystkiego tak ci spaska zazdroszczę że masz dziewczynkę, że same łzy mi
napływają do oczu. Gdzie nie zobaczę dziewczynkę w wózku to od razu płaczę.
Martwi mnie moje myślenie, bo tak naprawdę to masz rację. Moje nastawienie
zburzyło całą moją radość z życia i dotyka istotę która się oto nie prosiła

[malgosiek2]

No ja też do końca tego nie rozumiem tego zjawiska.
Czy naprawdę tak bardzo istotna jest dla Was płeć?
Mam dwóch synów i naprawdę wierz mi,ze dla mnie nie istotna była płeć.
Ważne,ze całe i zdrowe.
Czy inaczej bedziecie kochać drugą córkę czy syna?
Oj przesadzacie trochę jednak
Świat sie nie zawali i chyba rozpacz z tego powodu nie ma sensu.
Cieszę się,ze mam dwóch synów i już,bo nie mam wyjścia)))
Nie wszystko w życiu jest tak jak chcemy,bo by dopiero było.
Pzdr.Gośka

[mamik3]

Z losem tak naprawdę jest się bardzo ciężko godzić. Marzyły mi się lalki i
kucyki, a nie wycieraki i sztruksy, półki z samochodami i dinozaurami. Mam tego
dosyć już przez 6 lat nic innego nie słyszę tylko smoki rycerze, nic innego nie
kupuję tylko spodnie i bluzy. Tak bardzo tęsknię za królewną, że chyba
specjalnie nie mogę jej mieć. Zapewne mój chłopczyk zszedłby na drugi plan.

[malgosiek2]

No mówi sie trudno,że masz dość i zyje dalej.
Olaf ma teraz 10 lat jest maniakiem samochodowym.
W domu mam cały przekrój aut,od modeli już retro do formuły 1.
Ogląda wyścigi,rajdy,gry na kompie,hot whellsy,gazetki etc.
I co z tego)
Każdy ma jakiegoś bzika.
A jak byś miała dziewczynkę to miała byś dość różu,lalek
barbie,wózków,kosmetyków dla dziewczynek i innych akcesoriów.
No to bardzo dobrze z tego wynika,ze będziesz miała drugiego syna,bo byłby
biedny uczuciowo i odtrącony,a dziecko wyczuje kiedy rodzice go traktują inaczej.
Nie gadaj pierdół więc,bo zaczynasz bredzić.
Weź sie w garść.
Pzdr.gośka

[memphis90]

Moja siostra bawiła się samochodami, najbardziej lubiła wielką śmieciarkę, nie
nosiła sukieneczek, a na widok szczotki do włosów uciekała z krzykiem.
Posiadanie jajników nie oznacza, ze dziecko nie będzie lubiło dinozaurów,
szczególnie- jeśli wychowuje się ze starszakiem uwielbiającym jaszczury Wydaje
mi się, że za dużo oczekujesz, masz już w umyśle jakiś urojony obraz idealnej
córeczki z kucykami i lalką- a co, jeśli wcale nie będzie taka, jak ją sobie
teraz wyobrazasz? Dziecko to nie lalka, którą wybiera się w sklepie w
określonymi akcesoriami i ubrankami.

[vanillafields]

Nigdzie nie jest napisane ze jak dzieczynka to od razu sukienusie, warkoczyki i
lalki Barbie... Sa male dziewczynki-chlopaczary ktore dra portki nie gorzej od
chlopakow haha.

[mart.a.m]

to jakaś patologia to planowanie płci! Dziewczyny bierzmy to, co
daje nam los. Żyjąc w czasach gdzie tyle widzi się kalectwa, chorób
dzieci ktoś ma odwagę narzekać,że urodzi syna a nie córkę??? To
gorszy gatunek człowieka? Ludzie to są żywe dzieci, nie zabawki
które można wyrzucić w kąt.Od początku musisz dać mu miłość, nie
nadrobisz jej braku później. Sama jestem matką dwóch synów i przez
myśl mi nie przeszło że to klęska. Włos dęba staje, jak mogą
inteligentne kobiety wierzyć w te "pseudo" 100%metody. Usg nie
zawsze daje wiarygodny wynik. Nie ma 100% metody antykoncepcyjnej.
Ale to, co zrzuciło mnie z krzesła to stwierdzenie ze w CV lepiej
wyglądaja dane ;dwójka dzieci chłopiec i dziewczynka.No to moje Cv
jest spaprane po prostu. Paranoja...Odbierzcie to jak chcecie ale
mamy być Matkami dla swoich dzieci a nie tylko kobietami rodzącymi
je. podr

[74agajg]

Mamik już pisałam zawsze chciałam synka, drugą córe też robilismy
niby na synka i co i nic kocham diablicę ))
W tatmym roku w końcu udało namówić mi się męza na 3 dziecię ja
zawsze chiałam on mniej ale w końcu mi się udało, po 1 nie poszło
tak gładko jak przy dziewczynach czyli chcem ciązy i mam jak już się
udało to ciagle czułam niepokój i skończyło się zabiegiem w grudniu.
Teraz też jakoś nie mogę zajść i już mi wszytsko jedno czy bedzie
córa czy syn chcem być w ciązy i urodzić zdrowego dzidziusia, może
być i 3 córa )))
Głowa do góry masz czas żeby się oswoić tylko musisz znaleźć plusy
tej sytuacji np. że chłopcy będą się dogadywać.
A tak jak dziewczyny pisały płeć to loteria i tutaj nie da sie
niczego zaplanować w 100 %.
Pozdrawiam i trzymaj sie)) Jak znam życie i różne opowieści nawet
o ciążach mało chcianych to ten synuś bedzie kiedyś Twoim oczkiem w
głowie i tego Wam życzę )))

[mamik3]

Masz rację. Czas pokaże i uleczy rany. Mam nadzieję że to będzie moje oczko bo
po moim poronieniu strasznie fiksowałam żeby w końcu mieć małą pocieszkę. Nie
chciałabym poświęcać szczęścia dla jakiś mrzonek. Może masz rację że to świeże
rozczarowanie po USG tak na mnie wpływa. Bardzo cię rozumiem jak może ci się
chcieć kolejnego dziecka bo przechodziłam okropności, żeby w końcu rósł
brzuszek.Rozmowa z wami jest lepsza jak seans u psychologa. życzę ci powodzenia
mam nadzieję że urodzę oczko w głowie i pokocham a nie odrzucę

[memphis90]

le ja już nie chcę bo jak byłby
> trzeci chłopak kula w łeb. czy można w ogóle zaplanować sobie dziewczynkę??????
> ?????

A chcesz mieć dziecko czy chcesz mieć- przepraszam za wyrazenie- cip.kę? Bo jak
chodzi tylko o to, żeby nie miało jajek między nogami, to lepiej odpuśćcie.
Każde dziecko ma prawo być oczekiwane z radością z powodu swojego istnienia, a
nie jakichś tam konkretnych cech jak kolor oczu. Jesli nie chcesz dziecka, tylko
dziewczynkę, to lepiej adoptujcie lub zrezygnujcie. Płci dziecka nie można
zaplanować, pomijając techniki inżynierii genetycznej- ale czy to jest moralne?
Czy chciałabyś być "kochana" tylko dlatego, że spełniasz jakies tam urojone
życzenia rodziców, czy dlatego, ze jesteś- po prostu- iCH DZIECKIEM?

[gibea]

Nawet nie jestem w stanie sobie wyobrazic co czujesz, bo męzem
dopiero starmy się o małego aniołka, ale coś nam od 8 miesięcy nie
wychodzi Może faktycznie postaraj się spojrzec na to z innej
strony, ciesz się tym, że w ogóle zaszłaś w ciąże. Zobacz ile jest
na tym forum kobiet, które dałyby wszystko aby mieć dzieciątko.
Głowa do góry twój nastrój pewnie jest wynikiem hormonów.

[mamik3]

Może faktycznie to te hormony mnie opętały, przecież kobiety po porodzie też
mają bardzo silne depresje. Dla ciebie to tym bardziej nie zrozumiałe. Mam
nadzieję że już nie długo będziemy rozważać czy twój aniołek ma ptaszulka czy
nie? życzę ci powodzenia oczywiście jak najbardziej owocnego. moja ciocia nie
mogła zajść w ciążę aż prze 4 lata. Urodziła 3 dzieci i wujek zastrzegł że jak
jeszcze raz to on się z domu wyprowadza bo mu dzieci na głowę wsiądą. Miejmy
nadzieję, że u ciebie nastąpi to lada dzień i zaczną się problemy typu: mały
zrobił kupę kto przebiera? Więc do dzieła, lampka wina na wyluzowanie bo im
bardziej się myśli że to już tym większa blokada plemników. Powodzenia

[kitkat77]

Mam taka sytuacje jak ty mamik3.Od trzech miesiecy wiem ze bedzie drugi chlopak
i tez nie jest mi wesolo.Bardzo chcialam corke,w ciaze zaszlam 5 dni przed
owulacja wiec bylam pewna ze musi byc dziewuszka,a tu takie zaskoczenie.Przez
pierwsze dni tez tylko lezalam i plakalam,nic nie jadlam,czulam dokladnie to co
ty.Nie moglam nawet brzucha dotknac wiedzac ze siedzi w nim syn a nie wymarzona
corcia...Teraz jest juz lepiej,pomalu kupuje chlopiece ciuszki chociaz nadal
jest mi zal gdy widze w sklepach tyle rozowych slodkosci dla dziwczynek.Staram
sie myslec pozytywnie ze dla mojego 3-letniego synka to lepiej ze braciszek
bedzie,2 chlopcow zawsze lepiej sie dogada,no i cichy pasuja.Ale tak naprawde to
oszukuje sama siebie bo tak bardzo chcialabym dziewczynke.Wiem ze to dziecko
bede mocno kochac,juz go kocham i czekam az sie urodzi,z toba napewno tez tak
bedzie,musi minac troche czasu.Ja raczej tez nie bede sie starac o trzecie bo
nie chcialabym 3 syna,a jak widac plci za bardzo nie da sie wybrac,przynahmniej
w moim przypadku.Pozdrawiam cie serdecznie i zycze zebys poczula sie lepiej.

Dzięki dziewczynki

[mamik3]

Los jest okrutny. Cieszę się że dzielicie się ze mną swoimi przeżyciami. Pomimo
tego że czuję się jakby ktoś wylał mi na głowę kubeł wody, to staram się walczyć
z dręczącymi myślami. Na dzień dzisiejszy odechciało mi się jakichkolwiek
zakupów. W nosie mam przechodzić przez to co jest zrozumiałe dla chłopstwa
(walki smoków wyścigi samochodów czy traktory z całą przyczepą zwierząt)Marzyłam
i marzę o tym co tak naprawdę dotyczy mnie, chociaż tak naprawdę to córka jest
dla ojca bo to ideał kobiety który on kreuje. Ale to ja zajmuję sie tym 24 h na
dobę to ja interesuję się organizacją życia tego małego człowieczka, mąż tylko
pomaga i w tym uczestniczy. I tak naprawdę dwa kucyki to szczyt marzeń, który
się zburzył

[lola19844]

Ja miałam podobnie, zawsze marzyłam o synku, a tu na USG doktor
powiedział córeczka. No i tak było praktycznie do końca ciąży, nie
mogłam patrzeć na małych chłopczyków, bo chciało mi się wyć. Ale jak
urodziłam to okazało się że urodziłam chłopaka, Mały był tak owinity
pępowiną że na USG nie było widac, i doktor z całą pewnością
stwierdził dziewczynkę, bo jak nie było widać "konewki" to jest
córa. Wiesz jakie było moje zdziwienie, jak mi powiedzieli że
chłopczyk, nie wiedziałam czy się cieszyć czy płakać, a i tak
pokochałam go od pierwszego wejrzenia. I już było mi jedno. A ty
popatrz na to z tej strony, dwóch chłopaków, napewno lepiej się
dogada ze sobą niż chłopczyk i dziewczynka, nie masz problemów z
ubrankami, mój synek do trzeciego m-ca miał wszystko praktycznie
różowe , starszy brat zawsze będzie bronił młodszego, i zawsze
będa trzymali sztamę, wiem cos o tym, bo sama mam dwóch starszych
braci. Jest więcej plusów, niż minusów. A zawsze można postarać się
o trzecie Życzę ci z całego serca, żebyś zaakceptowała tego
małego bąbelka pod swoim serduszkiem, i nie miała do niego żalu że
jest Nim a nie Nią. Pozdarwiam serdecznie.

[lena100]

podciagam ten watek bo tez chce znac odpowiedz na pytanie JAK ZROBIC
DZIEWCZYNKE??
Mamik rozumiem cie w zupelnisci
Ja mialam identyczne stany oczekujac pierwszego dziecka 3 lata
temu
Teraz planujemy drugie - tak jak ty obserwuje cykle, mam Babycomp
(drogi jak diabli () itd itd
I caly czasjestem w leku ze bedzie 2gi chlopak...
Postanowilismy ze bede zachodzic dopiero wtedy jak sie bede mogla
cieszyc na mysl o 2gim chlopcu...
Bardzo prosze o wskazowki jak zrobic dziewczynke
Mamik sciskam cie i pozdrawiam - bedziesz miala super dzidzie -
zobaczysz

[mamik3]

Tak naprawdę metod jest dużo najważniejsze to wyczuć swój cykl. My próbowaliśmy
w ten sposób: okres mam regul 28 dni trzeba począć jak najdalej od owulacji więc
co 2 cykle zwiększaliśmy o dzień np do 7 dnia bez zabezpieczenia później do 8
itd Udało nam sie 10/11 dnia dziewczynka? tylko że ja to dziecko poroniłam.
Chciałam mieć po tej stracie tak bardzo dzidziusia i przedobrzyliśmy chyba
trochę sprawę bo tak naprawdę zrobiło mi się już wszystko jedno no i jak sama
widzisz jest chłopak. świadomie nie chciałam się nastawiać aż tak bardzo na płeć
ale jak widzisz organizm się nastawił więc zobacz, że rozczarować jest się
bardzo ciężko.

[kitkat77]

No wlasnie,na dziewczynke nalezy wspolzyc jak najdalej od owulacji,bo plemniki
zenskie zyja dluzej i sa bardziej wytrzymale.Dlatego nie moge pojac jakim cudem
bede miec chlopca jezeli kochalismy sie tylko raz,5-6 dni przed owu.Jak to
mozliwe zeby tyle dni wytrzymal plemnik meski,a nie zenski?Jakos nie moge sobie
tego wytlumaczyc i ludze sie ze moze lekarz sie pomylil,ze bedzie
dziewczynka.Zeby tego bylo malo to w 19 tygna usg.powiedziano mi ze
dziewczynka,cieszylam sie strasznie.Moja radosc trwala 2 tyg.bo na nastepnym
badaniu u innego gina(ma lepszy sprzet)okazalo sie ze chlopak.Bylam w
szoku,glownie dlatego ze wydaje mi sie niemozliwe zeby poczac chlopca tyle dni
przed owu.Teraz wiem ze to kwestia szczescia i szanse sa 50/50.

[gibea]

Dziekuje za słowa otuchy, staram się nie wariować, jak ma byc ten
nasz aniołek to będzie , a kiedy to juz życie pokaże...
Większą niecierpliwość sprawia raczej presja otoczenia, dookoła
wszystk ie znajome zachodza w ciąze, a my czekamy...
życzę tobie poprawy nastroju w końcu to tez wpływa na twojego
dzidziusia w brzusiu...

[anianj]

a ja mam tak:
pierwsza ciąża: synek i czułam to od pierwszych chwil gdy dowiedziałam się, ze
jestem w ciąży, teraz staramy się o drugie dziecko i to już 19 cs i nic nie
wychodzi a ja marzę o drugim synku właśnie...
za to jak w końcu się uda to mogę się założyć, że będzie mi wszystko jedno czy
będzie to chłopiec czy dziewczynka

[lena100]

Witaj Aniu, mamy synkow w tym samym wieku - Jasiu urodzil sie
16.06.2004!
Napisz mi koniecznie dlaczego chcesz drugiego synka, ja strasznie
boje sie zachodzic bo chcemy dziewczynke...
W pierwszej ciazy strasznie poplakiwalam - jak Mamik

[anianj]

Witaj Lena
To może już kiedyś byłyśmy razem na jakimś forum
Szczerze mówiąc to do końca sama nie wiem o co chodzi mi z tym pragnieniem synka
po prostu chcę chłopaka i już, przy pierwszej ciąży tez chciałam chłopaka i
mimo, że czułam, że tak właśnie będzie to bałam się, że usłyszę coś innego na
usg, no ale potwierdziło się tylko moje przeczucie. Zupełnie odwrotnie niż
autorka wątku ja jakoś nie wyobrażam sobie tych wszystkich sukieneczek,
spineczek i całego tego różowego szaleństwa, chociaż lubię różowy kolor tak
samo te lalki, wózki itp to chyba nie dla mnie...
Na drugim planie dopiero jest to, że miałabym łatwiej z ubrankami i zabawkami,
które przeszłyby na młodszego synka.

[74agajg]

Widze że już nastrój lepszy ))
Co do poronienia to wiesz na pewno że to była dziewczynka ???
Co do 3 dziecka powiem tak: jestem prawie jedynaczką ( mam siostry
bliźniaczki młodsze o 19 lat i tylko 11 m-cy starsze od mojej
pierworodnej ).
Zawsze chciałm miec troje dzieci )) Jak urodziłam drugą córą to
zaraz po porodzie powiedziałam że koniec bo jakoś w syna trafic nie
można jeszcze poród był dośc cięzki i takie tam.
Ale po latach cos mi odwaliło i postanowiłam zaryzykować i postarać
się o 3 dzidzię wyczytałam w necie wszystko o planowaniu płci, w
końcu zaszłam i straciłam. Teraz chcę już tylko jednego urodzić
zdrowe dziecko )))) Może to było mi potrzebne żebym doceniła sam
sens posuadania dzieci nie wiem. Wiem jedno chcę tulic
maleństwo )))
Zresztą moja druga córa jestpoczeta w owulację))))

[mamik3]

Powiem ci Agnieszko, że człowiek jest pazerny. Dostałam jedno walczę o drugie.Ja
tak jak ty walczyłam żeby mieć dziecko. Na początku wymyślałam: ma być
dziewczynka długo nam nie wychodziło aż w końcu się udało i za tym poszła
ogromna strata. marzyłam o tym żeby mieć dziecko w ogóle bo po tym wydarzeniu
nie zanosiło się na posiadanie dzieci. Rozszalały się hormony stwierdziłam że to
nie ma znaczenia o której kiedy chcę mieć. Poroniłam w październiku a w grudniu
świadomie staraliśmy się o kolejne. W sumie w ciąży z tą przerwą jestem od 21
lipca do dnia dzisiejszego. Po poronieniu konsultacje z psychiatrą z jednej
strony bałam się że nie będę mogła już mieć a z drugiej płakałam że nic nie
zastąpi mi tego co umarło. Totalny obłęd. Czułam się bardzo dobrze, bardzo
spokojna i radosna do dnia wczorajszego kiedy ginekolog wydrukował mi zdjęcie
siusiaka. Ja się tak zachowuję irracjonalnie jak by mnie Pan Bóg opuścił. Ja od
czasu poronienia toczę dialog z okrutnym losem. Na słowa męża że tak musi być,
denerwuję się że na górze cały czas ktoś pociąga za sznureczki- to możesz mieć a
tego nie. Trudno więc mi się z tym pogodzić że mam się cieszyć tym co dla mnie
zaplanowane chociaż cały czas rozważam że może tamte dziecko miało być chore, a
może ten chłopiec którego mam mieć uratuje komuś życie. Takie tam filozofie.
Jednak we mnie cały czas tkwi egoista dałeś palec daj rękę, dlaczego innym dajesz???

[74agajg]

Tak jak pisłam jestem prawie jedynaczką rozpieszczoną, która zawsze
miała to co chciała i tu nagle życie mnie zaskoczyło. Pogodziłam się
z tym bo co innego mam zrobić. Szukam plusów w tym co mam i próbuje
się nie przejmować rzeczami na które nie mma wpływu ))
Znam bardzo dobrze uczucie rozczarowania jak nie mogę dostać tego
czego chcę ale z wiekiem staję się coraz mniej rozkapryszoną
jedynaczką choć cały czas musze nad tym pracować i czasami się
zapominam twedy ma doły ale staram się z nich wychodzić poprostu
szukam dobrych rzeczy w tym co mam i cieszę z nich )))
Bo inaczej można zwiariować))
Życzę Ci duzo optymizmu i spokoju i kochaj tego synka bo
zawszemogłas mieć diwe córki hihihi. Jak widac równośc w przyrodzie
musi być )))
Ściskam mocniutko i dbaj o Was )))

[mamik3]

Dzięki za pozycje pionową. człowiek sam sobie zaciska pętlę na szyi. Wiesz teraz
to jest presja społeczna. ładnie wygląda w CV dwoje dzieci syn ..,
córka...Spontaniczność jest zastąpiona pewnymi ramami. Myśli się schematycznie
jak dzieci to tylko dwoje jak jakość to tylko syn i córka.życzę i sobie i tobie
żebyśmy z uśmiechem na ustach mogły łamać te ramy. Powodzenia i radości w
noszeniu w brzuszku trzeciej fasolki niech w końcu zakiełkuje.

Ps: Jak będziesz miała chwilkę napisz czy dziewczynki są takie same czy
urodziłaś dwie całkowicie różne osoby chociaż płeć ta sama

[memphis90]

Hmm, dziwne, ja zupełnie nie znam takich "schematów" i nie znam nikogo, kto by
takie powielał. Kto powiedział, że
> jak dzieci to tylko dwoje jak jakość to tylko syn i córka,
to jakaś piramidalna bzdura. Ja chciałabym mieć nawet 4 dzieci, a na pewno 3 i
płec nie ma dla mnie znaczenia. Może dlatego, że ja miałam być na 100% chłopcem,
a po porodzie okazałam się dziewczynką, z czym moja mama nie mogła sobie
poradzić. I wierz mi, to boli przez całe życie, zawsze gdzieś tli się poczucie,
że muszę starać się bardziej niż moje siostry, bo muszę coś wynagrodzić, muszę
zasłużyć na miłość. Nie rób swojemu dziecku czegoś takiego, to okrutne.

[koza_w_rajtuzach]

Głowa do góry. Chłopiec z chłopcem lepiej się dogada, będą mieli wspólne tematy
do rozmów i podobne zainteresowania.
Na patologii ciąży leżałam z dziewczyną, która bardzo chciała mieć dziewczynkę,
ale miał jej się urodzić czwarty chłopiec.
Urodziła dzień po mnie. Chłopca. Był śliczny i wyglądał jak dziewczynka ).

[aleksa51]

Kiedyś w poczekalni u ginekologa mama oczekująca drógiego dziecka
opowiadała jak lekarz powiedział jej podczas Usg, że to chłopiec.
Miała już jednego syna i na głos skomentowała "znowu"?! A lekarz na
to "A co? Piąty?"

[mamik3]

ta sytuacja stworzyła z zatrwożonej dziewczyny niezły kawał. Moja reakcja była
taka " Już pan doktor mi nic nie mówi", po czym wydrukował zdjęcie małego
ptaszka w celu pokazania w domu. Pytam sie go "po co pan doktor mi to daje żebym
miała dowód w sądzie dlaczego okaleczyłam męża?

[mamik3]

Tak się roześmiałam że aż oplułam klawiaturę. Ja już przy takiej liczbie
chłopaków zaczęłabym zaplatać mu warkocze i zakładać spódniczki. Tak a propos
tej dziewczyny nie dostała depresji po porodzie, czy już wcześniej oswoiła się z
tą myślą

[malgosiek2]

a propo śmiesznych sytuacji.
Jak pracowałam na połogu to raz miałam taką scenkę.
Siedzi pacjentka na skraju łóżka i macha nogami,widać,że zmartwiona.
Trzymała się za głowe i kiwała.
Podeszłam i się pytam co się stało.
A ona na to "Co i jak ja powiem mężowi,że ma....6 córkę"
No ona to miała problem,a nie Ty.
Pzdr.Gośka

[aleksa51]

Nie znam tej dziewczyny, ale z rozmowy wynikało, że jest oswojona z
sytuacją.
Ale jak jeszcze byłam nastolatką to leżałam kilka dni na oddziale
ginekologicznym i leżała w jednej sali ze mną mama dwóch chłopców.
Powiedziała kiedyś dosłownie, że jak po porodzie zobaczyła "tego
fiuta" to miała takie nerwy, że kazała zabrać dziecko. I co ty na
to? Chyba nie jest z tobą aż tak źle?

[mamik3]

Przed chwilą byłam siku i znowu musiałam biec. Z mojej tragedii robi się komedia
Pozdrawiam Was serdecznie. Ależ to mnie rozbawiło oprócz moczu pociekły mi łzy,

[mamik3]

Z tego fiuta śmieję się do tej pory. A tak swoją drogą to macierzyństwo nie jest
takie poukładane jak by się chciało

[koza_w_rajtuzach]

> Tak się roześmiałam że aż oplułam klawiaturę. Ja już przy takiej liczbie
> chłopaków zaczęłabym zaplatać mu warkocze i zakładać spódniczki. Tak a propos
> tej dziewczyny nie dostała depresji po porodzie, czy już wcześniej oswoiła się
> z
> tą myślą

Oswoiła się z tą myślą wcześniej. Jak synek jej się urodził to była zakochana w
nim po uszy .

[osa551]

Czytam ten watek i włosy mi się na głowie jeżą. Dzieci nie wybiera się w
sklepie, tak samo jak rodziców. Nawet nie myślałam o płci zachodząc w ciążę. Tak
się stało, że mam córkę a będę miała syna. Najważniejsze, żeby dzieci były
zdrowe. Moja córka ma jedną lalkę, chodzi w spodniach i nie znosi barbie. A co
by było, gdyby Tobie wyszła taka "księżniczka"? Uszczęśliwiałabyś ją na siłę, bo
sobie wyobraziłaś małą księżniczkę? Jak można być rozczarowanym własnym
dzieckiem. Weź się w garść dziewczyno.

[aleksa51]

osa ciąża to stan odmienny, to hormony i nieoczekiwane reakcje,
snucie marzeń o tym jakie jest nasze dziecko, jakie będzie. Myślę,
że autorka wątku nie chce tak czuć jak czuje. Ja też zdziwiłam się
swoim rozczarowaniem, ale przecież się za to nie potnę!

[mamik3]

Osa zazdroszczę ci sytuacji. Może mój drugi chłopiec też będzie chciał się bawić
lalkami i przesiadywać ze mną w kuchni popijając kawę i plotkując co ugotować na
święta, wtedy może nie będzie przeszkadzał mi fakt że to chłopiec.
Raduję się z tobą z twojego szczęścia, że twoje macierzyństwo będzie w 100%
spełnione

[aleksa51]

mamik nie wszystkie mamy są od razu zakochane w swoich dzieciach,
niektóre potrzebują czasu. A te które nie mają z tym problemu
zapewne cię nie zrozumieją. Dobrze, że uświadamiasz sobie problem i
o nim rozmawiasz. Będzie lepiej!

[osa551]

Mamik, problem polega na tym, że nie masz mi czego zazdrościć - mnie naprawdę
było wszystko jedno. Nie mam zielonego pojęcia w którym dniu cyklu robi się
chłopca a w którym dziewczynkę , mało tego wcale nie jestem pewna w którym
dniu cyklu zaszłam w ciążę - bo mnie to wogóle nie interesowało. Ubranka mam w
80% kupione od nowa. Na szczęście zabawki będą po córce bo ona ma głównie
koparki, samochody i scooby doo.
Jak się w pierwszej ciąży dowiedziałam, że będę miała córkę, to sobie
wyobrażałam, że będzie po mężu wysoką blondynką. Jakoś tak to sobie wbiłam do
głowy, że jak mi ją pokazali to nie mogłam uwierzyć - ciemna karnacja i czarne
włosy. Dodatkowo z latami - kropka w kropkę uroda teściowej. Teraz już się na
nic nie nastawiam - ważne żeby był zdrowy, ma koleżankę, która ma śmiertelnie
chore dziecko z wadą genetyczną - to przestawiło mój światopogląd.

[miriana]

Kochana, ciesz się że z dzieckiem wszystko dobrze. Mi wszystko jedno, czy to
będzie chłopiec, czy dziewczynka, byle było zdrowe. Kochaj swojego synka, a on
odwdzięczy się tym samym... I będziesz szczęśliwą matką...

[ze_nitka]

Mamik, potrzebna Ci terapia, bo zniszczysz chłopakowi życie! Masz dosyć
dinozaurów, samochodów? Postaw się w jego sytuacji... I zastanów jak byś czuła
się gdyby Twoi rodzice mieli dosyć kupowania sukienek i lalek, byli zawiedzeni
ze jesteś dziewczyną...
Chcesz wychować chłopaka zakompleksionego na punkcie swojej męskości,
nienawidzącego jej bo miał być dziewczynką i nie sprostał oczekiwaniom matki?
Cieszę się że moi rodzice nie postawili sobie za cel spłodzić syna, bo pewnie
teraz nienawidziłabym swoich cycków i nigdy nie założyła sukienki.

[mariliop]

Urodzić zdrowe dziecko - to priorytet!
Oczywiście, żadna z nas tego nie kwestionuje, ale Mamik3 - rozumiem co czujesz
doskonale. Moja sytuacja jest taka, ze mam prawie 3-letniego synka. Byłam tak
bardzo przekonana, ze to dziewczynka, ze jak usłyszałam od Pani ginekolog, ze
facet to w ogóle to do mnie przez kilka godzin nie docierało. Notabene ginekolog
była matką chłopców bliźniaków i słodko się o nich wypowiadała. Po kilku
godzinach doszła do mnie jednak fala goryczy. Wszystko przestało mieć smak, ta
ciąża, te przygotowania, te marzenia...ehhhh Ale nie trwało to długo - jak piszą
dziewczyny potrzeba czasu...zwłaszcza jak synek się urodził. Kochany,
najukochańszy na świecie. Faktem jest jednak, że jakieś niespełnienie mi
pozostało bo wolałam czytać blogi gdzie rodzice opisywali chłopców i rozmawiać z
mamami chłopców /może potrzeba wspólnych doświadczeń.../ Faktem jest też, że w
moim otoczeniu czułam presję koleżanek-przyszłych matek na dziewczynki,
dziewczynki...jednym wychodziło innym nie.
Teraz jestem w ciąży i jak szłam na usg to całą noc nie spałam. Znowu zaczęłam
myśleć o dziewczynce, a ponieważ nie planujemy trzeciego dziecka pomyślałam: "to
był ostatni strzał - teraz okaże się jaki będzie kształt mojej rodziny - to
ostateczne". Lekarz twierdzi, ze dziewczynka - zobaczymy jak się urodzi.
Oczywiście to nie jest 100% pewne, wolę więc pozostawić sobie jakąś rezerwę na
chłopca.
Wiesz...-ja nie marzę o różowych ubrankach, konikach pony czy lalkach. Ja raczej
myślałam zawsze o tym by mieć córkę z którą będę mieć "tajemnice", która
zaopiekuje się mną na starość itp....
Ale teraz myślę, że to niekoniecznie musi być córka. Rozejrzyj się - wielu
facetów jest porządniejszych niż te niektóre dziwaczne i rozbrykane nastolatki,
nie ma reguły które pójdzie na mecz piłki nożnej, które zapali trawkę itp.....
Ja sama mam męża, który lepiej prowadzi dom ode mnie, który miał wspaniały
kontakt, ze swoją mamą i tak jak sobie marzysz siadywał z nią w kuchni i
rozmawiał o przepisach kucharskich. Mam cudownego wujka który wspaniale opiekuje
się swoją matką przy okazji dając jej poczucie stabilności i bezpieczeństwa jako
silny mężczyzna. Jestem pewna, że mój synek będzie takim facetem bo już teraz
widzę, że po mężu jest b.wrażliwy, a córka....hmmm cieszę się oczywiście ale już
sama nie wiem czy to jest gwarancja większej bliskości z matką. Jak na razie to
nie potrafię sobie wyobrazić jak to jest zatracić się w miłości do drugiego
dziecka bo to pierwsze tak mocno kocham. Przekonam się o tym niedługo ale nie
wiem czemu czuję, ze tak jak mojego pierworodnego innego już nigdy kochać nie
będę...
Pozdrawiam Cię serdecznie i mam nadzieję, że powoli dojdziesz do siebie,
znajdziesz drogę na wypracowanie swoich odczuć i myśli. Podejrzewam też, że jak
zobaczysz swoich synków przytulających się na dobranoc to serce Twoje popłacze
sobie z radości.
Mariliop

[aleksa51]

Mój mąż jako niemowle był ubierany na różowo, bo teściowa wymyśliła,
że skoro ma już synka, to urodzi jej się córka. Jakby miała tę córkę
to dziewczyna miałaby przechlapane, bo byłaby od pomocy w domu, przy
garach i jako opiekunka w przeróżnych sytuacjach. Teściowa chce
rządzić swoimi dziećmi i do tej pory pokornie słucha swojej matki.
Los wiedział co robi.

[74agajg]

Między moimi dziewczynami jest5 lat róznicy i tydzień czyli ten sa
zodiak, jak młoda się urodziła to kropla w kroplę podobna do
straszej do dziś dziewczyny musza się zastanawiac która jest na
zdjęciu jak były maleńkie ))) Za to charakterki mają tak różne jak
niebo i ziemia. Za to bardzo się kochają i rozumieją. Co do fasolki
nie dziekuję ale teraz to porostu chcę mieć zdrowego dzidziola i
tyle))
Co do opiekuńczości i ploteczek to uważam że to synusie są
mamusiowi, córeczki raczej tatusiowe i u mnie to się sprawdza )))
Pomimo że moja starsza córa ma już prawie 14 lat to nadal córusia
tatusia )))
Pozdrawiam i życzę duzo spokoju))

[summer4]

WITAM,Wiem co czujesz,bo sama przechodziłam podobna sytuację.Pierwszy syn,drugi
syn,przy trzecim dziecku byłam pewna,że bedzie dziewczynka.Usg wykazało na 80%
dziewczynkę.I co mam trzeciego chłopca,który 26 lutego skończył sześć
lat.Pamiętam pobyt w szpitalu,kiedy dziewczyny z sali cieszyły się swoimi
córkami.Ja był.am bardzo szczęśliwa,że mały zdrowy i wszystko ok,ale gdzieś w
głębi duszy był żal,że to nie córka.Kocham moich chłopaków całym sercem,są
super,średni ma wielki talent do tworzenia nowych potraw a mały to nasza
maskotka.Najstarszy,już samodzielny,po studiach z dobrą pracą.Jesteśmy z niego
bardzo dumni.Chłopcy są super i często dla matki lepsi niż dziewczynki.Przyznam
się jednak,że moje marzenie o córce tkwi w moim serce cały czas i gdyby nie
wiek/44/to może bym się skusiła.Pozdrawiam i życzę szczęścia.Ania

[tarja30]

a ja sie wczoraj dowiedzialam,ze bede miec trzeciego synka i jestem
przeszczesliwa))

[mamik3]

To co mi piszecie daje mi wiele do myślenia. Bardzo się cieszę że tak wiele osób
podzieliło się ze mną swoimi odczuciami. Pomimo tego że w głębi duszy i tak
przeżywam rozczarowanie i czuję się sprowadzona na ziemię to przestałam problem
traktować w randze życiowej tragedii.
Wiem że jest nas bardzo dużo, które przeżywają bądź przeżywały to co ja chociaż
i są takie dla których akurat ten problem nie jest problemem. Myślę że 100 %
macierzyństwo to szczęście dla kobiet, które mogą tego doświadczyć. Dziecko
jednak jest jest dzieckiem i jako bezbronna istota pewnie zawsze w jakiś sposób
będzie nas cieszyć. To jednak można ocenić z perspektywy przeżytych już lat.
Teraz możemy rozważać za i przeciw pod wielką płachtą pocieszających nas słów:
będzie zdrowe, będzie nasze, mamo przyjmij mnie z wielką radością, pukam do
twojego serca w sztruksach, adidasach z krótką grzywką z samochodzikiem w ręku,
tylko mnie mocno kochaj. Poczuję to i powiem kocham cię najmocniej na świecie.
Tylko nigdy z mojego serca nie znikną lalki i dwa kucyki pośród dwóch moich
chłopców.

Pozdrawiam was wszystkie

[slon-ko82]

mamik3 napisała:

> przeżywam rozczarowanie i czuję się sprowadzona na ziemię to
przestałam proble
> m
> traktować w randze życiowej tragedi
ZYCIOWĄ TRAGEDIĄ JESTES TY... MASAKRA...BRAK SŁÓW...

do mamik3

[anita.anita80]

witaj!
zawsze chciałam miec synka mam dwie kochane córeczki kocham je najbardziej na
świecie i ciesze się ,że są zdrowe bo to jest najwazniejsze , ale doskonale cię
rozumie bo cały czas marze o synku i brakuje mi jeszcze go ,kto wie może kiedys
się zdecyduje na trzecie i może to będzie chłopczyk ,ale jak będzie trzecia
córeczka to też ją pokocham i wtedy już będe wiedziała ,że jestem stworzona
tylko do bycia matką córek
nie wszystko zależy od nas trzeba się cieszyć z tego co się ma
a ty moze jeszcze będziesz miała jedno dziecko i własnie będzie to córeczka (
wiem że trudno zdecydowac się na trzecią ciąże )
pozdrawiam
życze wszystkiego najjjjjjjj
Anita

[memphis90]

Mamik, a zastanawiałaś się nad tym, żeby pogadać o tym wszystkim ze specjalistą?
Psychologiem, terapeutą? Mam nadzieję, że te złe myśli to wynik szoku ( w końcu
"odebrano" Ci coś, na co się silnie nastawiłaś), ale gdyby nie mijały, gdybyś
kolejne dni miała spędzać na kanapie z chusteczkami- może lepiej byłoby zwrócić
się po profesjonalną pomoc? Czasem choruje ciało, na co nie mamy wpływu, a
czasem znienacka zachowuje dusza- co też nie zależy od nas. Daj szansę sobie,
swojemu dziecku, Waszej rodzinie...

[ewuncia.a]

Co Ty wypisujesz za bzdury? Ciesz się, że będziesz mieć 2 dziecko, a nie
rozpaczaj, że będzie to chłopak. Jeśli bardzo chcesz mieć córeczkę, to nikt
przecież nie zabrania Ci zajść w kolejną ciążę za jakiś czas - może wtedy się
uda. A teraz przestań dramatyzować, bo nie masz ku temu powodu. Ja bym się w
ogóle bała nie tylko tak mówić, czy pisać, ale w ogóle pomyśleć.

[brydzia100]

wiesz, mi też przykro się zrobiło po przeczytaniu Twojego posta. Ale
przykro nei dlatego, że będzie to synek, ale dlatego, że Ty tak
zareagowałaś. Tylu ludzi nie może mieć dzieci, lub mają jedno a o
drugie starają się latami i jest im na prawdę obojętne czy będzie to
chłopiec czy dziewczynka. Dziecko powinno być kochane za to że jest,
a nie za to jakie jest.
Niemniej jednak życzę Ci powodzenia i aby chłopiec, którego nosisz
pod sercem czuł się bardzo chciany i kochany. Ja mam w domu synka, a
w brzuszku rośnie córeczka - kupiłam pełno różówych sukieneczke, ale
jeśli urodzi się drugi chłopak, nie będę rozpaczać, bo ten dzidziuś
był, jest i będzie bardzo kochany, już od samego początku jego
istnienia w moim łonie.

[74agajg]

Dziewczyny ale autroka wątku napisałą że sama po sobie nie
spodziewała się takiej reakcji, poprostu nasza głowa czasami nas
zaskakuje i to jest silniejsze od nas. Ja już tu trochę o ssobie i
swoich odczuciach napisałam. Do dziś coś drzemie we mnie chęc
posiadania syna i to wcale nei znaczy że nie kocham moich dziewczyn
lub że chciałabym je np wymienić na chłopców.Kocham je nad życie, są
wspaniałe i jestem z nich dumna jak paw. Ale mam w głowie taką chęc
i nic na to nie poradzę, zawsze odkąd pamiętam chciałam mieć
syna )))
Teraz staramy sie o 3 dzidzię i naprawdę chcę mieć poprostu
dzidziusia tym bardziej że w grudniu poroniłam.Więc jest mi wszytsko
jedno byle donościc i urodzidz zdrowego bobasa, ale nic nie poradzę
że np. w sklepie bardziej przykuwają moją uwagę męskie ubranka )))
Ja wiem że autroka będzie kochała tego synka nad zycie, ale musi
mieć czas na oswojenie się z sytuacją.
Ja wiem że dziecko nie towar itp. ale czy nie wkurzamy się np
zamaiwając coś w internecie że nie - jest takie jak wyglądało na
zdjęci - wkurzamy się, jestesmy rozczarowne itp. a też można
powiedzieć że to nie koniec świata bo goresze rzeczy się wzyciu
zdarzają )))
Pozdrawiam gorąco.

U mnie czwarty!!!!

[michalinka75]

Witajcie dziewczyny. Znalazłam ten temat przypadkiem, wpisując w
google słowa na temat rozczarowania płcią dziecka itd..

Mamik3 , oj jak ja Cię rozumiem...! U mnie jest dokładnie taka sama
sytuacja. Od usg połówkowego nie moge do końca się pozbierać, płaczę
jak widzę dziewczynki. Na pierwszym usg, w 13 tc lekarz dał mi 90% ż
eto dziewczynka, wyłam z radosci...Córeczka to było moje marzenie od
kilku lat. Planowałam tą ciażę z ołowkiem i termometrem w reku,
czytałam ksiazki na temat planowania płci. Wiem, ze bedę kochac
mojego synka, bo bardzo kocham trzech starszych. Kiedy spodziewałam
się pierwszego marzyłam o chłopcu, potem w drugiej ciązy tez
nastawiałam się na chłopca, ale jak juz sie urodził, to poczułam
leciusienki zal, że to nie dziewczynka. Trzecie było tez planowane
na dziewczynke i po usg ryczałam przez kilka dni, no a teraz to juz
mi bardzo ciezko. W sumie chciałabym juz urodzic i przytulić tego
malucha, moze wtedy przejdzie mi ten zal...niestety wiem, że nadal
będę marzyć o córce, a z powodów zdrowotnych i finansowych na piąte
juz się raczej nie zdecyduję...

Pozdrawiam serdecznie, trzymaj sie!!!

[emi28]

mam siedmioletniego syna, w październiku urodzi sie nam drugie
dziecko. także bardzo bym chciała dziewczynę, ale mam silne
przeczucie, że będzie kolejny cudowny chłopczyk. Mamik, rozumiem
Twoje rozczarowanie. I wierzę, że to chwilowe. Musisz dac sobie czas
na pogodzenie się z tą, swego rodzaju, stratą. I choc tęsknota za
byciem mamą dziewczynki pewnie będzie w Tobie tkwiła to wierze, że
pokochasz synka całym sercem. A o to, co czujesz, nie miej do siebie
pretensji. uczucia rzecz ludzka, masz prawo być rozczarowana.
Wiadomo, najwazniejsze żeby było zdrowe, żeby wogóle było itd., ale
dla niektórych wazna jest także płeć. Dodam jeszcze, że znam
rodzinę, w której jest dziewięciu chłopców. dziewięciu. Żadnej
córy, i już chyba nie będzie.

super że nadal piszecie

[mamik3]

cieszę się, że nadal piszecie o tym co jest mi bliskie. Wasze posty pomogły mi
wiele zrozumieć i tak naprawdę to czuję się jakbym miała taką wielką rodzinę.
Dziękuję wam za wiele opinii i wszystkim oczekującym mamusiom życzę zdrowiutkich
pociech z wymarzonym siusiakiem bądź wymarzonymi kucykami. Pozdrawiam was wszystkie

[74agajg]

widzę Mamik że samopoczucie lepsze )))

[skowronek-76]

Hej , ja też mam jednego synka ma 8 lat, teraz jestem w ciąży-
termin na wrzesień i również bardzo bardzo chciałabym mieć córeczkę,
mam imię dla dziewczynki itd., nawet wmówiłam sobie, że czuję, że to
będzie dziewuszka i co ... przy ostatnim badaniu lekarka
stwierdziła, że prawdopodobnie syn - rozczarowanie?, tak naprawdę to
cieszę się, że ciąża przebiega prawidłowo i póki co jest wszytsko ok
ale... za tydzień jadę na badanie USG 3D 4D żeby zobaczyć stan
dziecka no i oczywiście podejrzeć płeć - może moja lekarka się
pomyliła hmm badanie bylo w 18 tygodniu ciąży - zobaczymy.
pozdrawiam

[jola7117]

Droga mamik3. Pociesz się tym, że masz już świetne, wyuczone "podejście" do chłopców.Umiesz zająć synowi czas, a jak będzie młodszy starszy , to na pewno ze starszym bratem dogadają się. Nie będą mieli przed sobą większych tajemnic. A jako dorośli najpewniej będą przyjaciółmi.
Mam dwóch synów w wieku 10 i 9 lat. Mój mąż(kochający) tak często mnie nie przytula i nie słyszę od niego tak często jak bardzo mnie kocha, jak to mówią mi chłopcy.
Starszy parę dni temu stwierdził: mamo, jesteśmy rodziną i się kochamy, i nikt nie może tego zmienić, prawda?
Kiedyś nie było USG- były emocje i niespodzianki. Teraz można się z taką informacją oswoić, przygotować odpowiedni zestaw "kolorków".
Jestem pewna, mamik3, że oswoisz się i pokochasz tego małego bąbelka, którego nosisz pod sercem. Obecnie sama jestem w nieplanowanej trzeciej ciąży, z której cieszę się jak ostatnia wariatka, a płeć znam bo tak wygodniej( ciuszki). Będzie córcia. A ja modlę się, żebym umiała się z nią porozumieć tak dobrze jak z chłopcami. Może skończą się wycieczki do szkoły- bo syn nawywijał to, a drugi tamto.... Nasze dzieci kochają nas ogromną miłością. Nie obawiaj się, że synka nie pokochasz. Jak go zobaczysz, te duże piękne, wpatrzone w Ciebie jak w obrazek oczęta, to wątpliwości i lęk odejdą bezpowrotnie. Zaufaj swojej matczynej naturze i trochę instynktowi. Będzie dobrze. Jola

popłynęły mi łzy

[mamik3]

Jola jak przeczytałam twój post to aż się popłakałam. Wyobraziłam sobie te
wielkie oczy małego jak się urodzi ( dosłownie jak kota w shreku)jego grube
łapki i nóżki. To co napisałaś jest fantastyczne. Mój mały Patryk też jest
radosny lubi się przytulać i ciągle mi powtarza, że się ze mną ożeni. Mam
nadzieję, że będzie tak jak u ciebie dwóch kumpli, życzę ci dużo radości.

[jola7117]

Spokojnie, wszystko się ułoży. A z tego co się orientuję, chłopcy wolą braci, niż siostrzyczki. Przynajmniej póki co, nikt Ci nie będzie podbierał kosmetyków i ciuchów. A jeszcze: wszystkie dzieci rodzą się fantastycznie zakochane w swoich mamach miłością zupełnie bezinteresowną. Pewnie drugi też się z tobą będzie chciał żenić.
Fajnie masz. Moi mi się jeszcze nie oświadczyli.

[anyat82]

A ja Cie bardzo dobrze rozumiem, bo przeżywam dokładnie to samo co
Ty, tyle ze w drugą stronę. Zawsze marzyłam o synku a za kilka
tygodni urodze dziewczynke. Ciesze sie oczywiście ze dziecko jest
zdrowe i ze czujemy sie dobrze, ale to prawda co napisałas... cała
energia i radośc z ciąży ze mnie spłyneły jak usłyszałam: "jest to
córka". I mimo ze niektórzy cieszą sie bez wzgledu na płec, to ja
tak naprawde gdzieś głęboko w sercu czuje jakby troche
rozczarowanie, ból, żal... Teraz np. żałuje ze w ogóle dowiedziałam
sie o płci przed porodem bo nie wiedząc cieszyłabym sie do końca tą
ciążą, a lekkie zaskoczenie i rozczarowanie przy porodzie szybko
przemieniłoby sie pewnie w miłosc i radosc do tego dziecka, a tak to
połowe ciązy niepotrzebnie przeryczałam i zamiast sie cieszyc to
jestem zdołowana, że to nie chłopaczek którego tak pragnęłam, tak
bardzo... I mimo ze wszyscy mi mówią ze może nastepne bedzie
chłopcem, dla mnie to juz nie będzie to samo. Co kolejne usg łudze
sie że lekarz powie mi że to jednak chłopak...Ale z drugiej strony
przecież dziecko niewinne temu ze ma albo nie ma siusiaka...
widocznie tak miało byc...
Mam nadzieje ze jak dzidzie sie urodzą to obydwie bedziemy mimo
wszytsko szczęśliwe...
Zycze Ci wszystkiego dobrego i samych słonecznych dni w końcu

[phkh]

sorki ale jak tak do tego podchodzisz to trzeba bylo isc i adoptowac bys miala
dziewczynke na 100%. ciaza to nie koncert zyczen! albo chce sie miec dziecko
albo nie. dziekuj bogu ze malenstwo cale i zdrowe.

[robin2510]

Witaj

U mnie od 2 pokoleń rodzą sie same dziewczynki. Moja kuzynka 4 m-ące temu
urodziła kolejną dziewczynkę a miał być 100% chłopak . Sama jestem mama 2.7
letniej dziewczynki i w sumie wiem co czujesz. Nie będę ci pisała że masz sie
cieszyć z tego że w ogóle jesteś w ciąży bo inni mają problemy w ogóle z
zajściem w ciążę bo ty takiego problemu nie masz i nie jest to tematem tego wątku.
Gdy zaszłam w ciążę moja babcia - która nigdy nie pomyliła sie co do płci
dziecka- powiedziała mi wprost szykuj imię dla córki. Wkurzyłam sie na maxa bo
to było 12 tydz i w głębi ducha liczyłam na chłopaka. Tydzień później byłam u
najlepszego gin. w moim mieście który ma super sprzęt i w ciągu 25 lat praktyki
co do płci pomylił się 5 razy. Lekarz powiedział że na 80% dziewczynka ale nie
na 100% więc jakaś nadzieją była. W 26 tyg potwierdził 10000% dziewczynka.
Powiem szczerze że takiego zawodu jeszcze nie przeżyłam, czułam żal
rozczarowanie kilka dni zajęło mi oswojenie się z myślą że będzie jednak
dziewczynka. Jakoś nie czułam sie na mamę dziewczynki, zawsze myślałam, ze nie
będę umiała jakoś tak spontanicznie dziecka wyściskać, poprzytulać a wiadomo
dziewczynki do małe przylepy. Z natury jestem raczej oschła w uczuciach. I
powiem Ci że moja córka to bardzo zmieniła. Dzięki niej nauczyłam sie okazywać
swoje uczucia nie tylko do niej ale też do najbliższych. No i oczywiście nie
zamieniłabym jej na 100 chłopaków.

A teraz trochę o planowaniu płci: mój bardzo dobry kolega widząc mnie w trakcie
"tych dni po potwierdzeniu płci", zamówił mi książkę Wójcika o planowaniu płci.
I po przeczytaniu jej wiedziałam ze nieświadomie "robiliśmy" to na dziewczynkę.
Czyli częste stosunki przed owulacją, mój mąż bardzo lubi gorące kąpiele a te
osłabiają plemniki Y, i jeszcze kilka innych punktów które zaowocowały
dziewczynką. Oczywiście nie ma 100% metody na zaplanowanie płci tylko jakieś
zwiększenie szans na poczęcie dziewczynki czy chłopca ale wszystko w rękach
matki natury, jednak na moim przykładzie informacje zawarte w tej książce
okazały sie być trafione.
ps. moja koleżanka ma synka 2 latka i tak jak ty marzyła o dziewczynce była u
tego samego lekarza co ja który potwierdził synka. Koleżanka była bardzo
załamana.O tym że będzie chłopak dowiedziała sie przy końcówce ciąży nie zdążyła
się oswoić z tą myślą i w jakiś sposób małego odrzuciła . Kocha go bo to jej
dziecko ale daję sie odczuć między nimi dystans, Małym zajmował sie ojciec, to
on wstawał w nocy dać mu jeść bo koleżanka odmówiła karmienia piersią. Za każdym
razem jak przyjeżdżali do nas to bawiła sie tylko z moją córka , nosiła ją na
rękach itp.
Teraz obie w wakacje planujemy 2 dziecko ona bardzo by chciała dziewczynkę a ja
chłopca chyba zamienimy sie mężami he he he . Ale seryjnie co będzie to będzie.
Jeszcze kilka dni i sie oswoisz z myślą o 2 synu, uszy do góry.A może lekarz
sie pomylił????
Sorki za długi watek.
Pozdrawiam

[kitkat77]

Sluchajcie,jak to jest mozliwe?wlasnie mojej znajomej tez mowiono przez cala
ciaze na kazdym usg ze chlopak,a urodzila corke.Dziwczyna myslala ze jej dziecko
zamienili!W druga strone to rozumiem,siusiak moze sie gdzies schowac i lekarz
mysli ze dziewczyna,ale odwrotnie?Wydaje mi sie ze jak gin mowi ze chlopak tzn
ze cos tam zauwazyl,w dodatku na kazdym usg.Wie ktos moze jak to jest?

[efii]

z tego co wiem droga kitkat to u dziewczynek za falszywego siusiaka czesto robi
pepowina-ktora sie tak uklada,ze wyglada na siusiaka wlasnnie
mamik3 glowa do gory-napewno sie ulozy i te oczeta...

[liwilla1]

i chce drugiego. zawsze lepiej dogadywalam sie z chlopakami, a ponad zabawy
lalkami przedkladalam wspinaczki po drzewach w pobliskim lesie poza tym mam
takie sliczne ciuszki dla drugiego malego broja

[irbise]

cześć dziewczyny

Ja też prawdopodobnie będę miała 2 chłopczyka i też się popłakałam... Oczywiscie, ze sie cieszę, ale miałam taki maleńki żal, ze nie zobaczę jak mogłaby wygladać i jaka być moja córeczka...
Nie wiem czy wiecie o co mi chodzi... to są bardzo skomplikowane uczucia, bardzo trudno je nawet wyrazić słowami... Wiem, ze najważnijesze jest to, żeby maleństwo było zdrowe i tego sie trzymam Kocham je bardzo i cieszę sie, ze w lutym bedzie z nami, ale to nie oznacza, ze w tej chwili nie mogę czuć takiego maleńkiego smutku. Tak zwyczajnie po kobiecemu

[irbise]

myślę, że to zdjęcie moze Wam pomóc pogodzić sie z drugim chłopcem albo z dziewczynką

wpierwszejosobie.blog.onet.pl/2,ID105668015,index.html
BIERZ CO ZESŁAŁ CI LOS

[irbise]

link do samego zdjecia

republika.pl/blog_wx_845645/2045542/tr/1880_1_.jpg

[jawn7]

Doskonale Was rozumiem.Mam 5-letnie bliżniaczki i za 1,5 m-ca urodzę
trzecią córeczkę.Celowane było na chłopaka i choć wiedziałam,że to
loteria to gdy na USG wyszło,że dziewczynka coś we mnie pękło.Przez
następny cały dzień wszędzie widziałam samych maleńkich
chłopczyków,czułam żal,że nie dam męzowi następcy a do tego dołowała
mnie trochę rodzina i znajomi,którzy współczuli nam,że z tyloma
dziewczynkami to będzie ciężko.Pozbierałam się szybko bo po ok 3
dniach i bardzo pomógł mi mój mąż.Najważniejsze aby było
zdrowe,zaoszczędzę na ubrankach bo zostało ich mnóstwo po
siostrach.Mój mąż wybrał nawet imię dla córeczki.A poza tym jak
powiedział mi mój ginekolog-on nigdy nie daje 100%pewności,bo
zdarzają się pomyłki.Ale ja już o tym nie myślę,kocham to maleństwo
bez względu na płeć i tego wszystkim mamom życzę.
Pozdrawiam.

[absit]

a ja mam już dwóch synów i będę troszkę ( tylko troszkę ) rozczarowana jeśli okaże się, że teraz noszę w sobie dziewczynkę

[veevaa]

a gdybys wcale nie mogla zajsc, to bys chciala cokolwiek
ciezko dogodzic samemu sobie

to nie twoja wina, ze jest chlopak
tylko twojego meza

[uccellino]

> a gdybys wcale nie mogla zajsc, to bys chciala cokolwiek

Sorry, samo się wzięło i klikło ;-)))

[uccellino]

> a gdybys wcale nie mogla zajsc, to bys chciala cokolwiek

Chyba KOGOkolwiek?

I to wcale nie takie proste.
Chorowałam na niepłodność i cały czas chciałam dziewczyny, a nie
kogokolwiek. Jestem w ciąży i chcę dziewczyny, nie kogokolwiek. Nie
będę sprawdzać płci przed porodem z kilku powodów - ale między
innymi dlatego, że dziecko w ramionach prawdopodobnie znieczuli
rozczarowanie, jeśli to chłopak. Po USG mogłabym złapać doła.

[lilith76]

Ja od kilkunastu lat jestem silnie zafiksowana na córce i ze względów rodzinnych mogę mieć tylko jedno dziecko, ale kiedy starałam się o ciążę, to nie robiłam nic w kierunku żadnej płci, bo chciałam mieć niespodziankę, dar losu, przypadek, zwycięski plemnik. Bo dziecko to Dar, a nie stawiasz Darowującemu warunków
Jak na ironię od początku ciąży miałam bardzo silne przeczucie, że to chłopiec. Śmiałam się, że psychika przygotowuje mnie na taką ewentualność, żebym właśnie nie ryczała po usg. Bo może by i mogło tak by być
Tamtą ciążę straciłam. Nigdy nie dowiem się czy to był chłopiec.
Teraz znowu myślę o ciąży, znowu nic nie robię by mieć określoną płeć. Będzie co będzie.

[simonkapl]

A co, syna nie bedziesz kochac?Nie rozumiem twojego wielkiego
rozczarowania, wybacz.
Sama mam 2 synkow i jestem z tego powodu szczesliwa.

[1maja1]

Zgadzam sie z Simonkalp, nie rozumiem waszych rozczarowan co do
plci, jak mozna byc rozczarowanym kiedy sie po raz pierwszy zobaczy
wlasne dziecko na usg??

[uccellino]

Już była kiedyś taka dyskusja i wywnioskowłam z niej, że istnieją
dwa typy rodziców: tacy, dla których naprawdę nie ma znaczenia, kto
się urodzi (nie umiem nawet sobie wyobrazić takiego podejścia,
kiedyś myślałam, że ludzie, którzy tak mówią, ściemniają - teraz
wierzę, ze tak myślą) i tacy, dla których to kluczowa sprawa. Jeśli
należy się do tej drugiej grupy, to można być rozczarowanym.

[1maja1]

Mi sie zawsze wydawalo, ze sciemniaja ludzie, ktorzy sa rozczarowani
plcia wlasnego dziecka, to dla mnie dopiero podejscie nie do
zrozumienia, ale wiadomo, kazdy jest inny.

[uccellino]

> ale wiadomo, kazdy jest inny.

No właśnie do tego wniosku wtedy doszłam - że pięknie się różnimy :-
))) To było dla mnie duże odkrycie - że na serio można mysleć tak,
jak Ty i inni z tej grupy. Myślałam, ze to taka political
correctness i pokazówa: "byle było zdrowe". Teraz już wierzę, że tak
też może być - i to dzięki forum.
Oczywiście, że chłopaka też będę kochać jak swoje )) ale mam
jakąś wizję rodziny i w tej wizji pierwsza jest dziewczyna. Oraz
trzecia i czwarta ))

[kasia9727]

Nie mam prawa wątpić w czyjeś uczucia, być może dla kogoś jest to bardzo ważna
sprawa jakiej płci ma dzieci.
Niestety ciężko mi to zrozumieć. Czekałam na każdą ciąże, cieszyłam się z II
kresek, i czułam że kocham moje dzieci za nim je zobaczyłam bez względu na to
jakie są i jakiej są płci.
Mam dwóch synów. Przy drugiej ciąży, miałam nadzieję że to dziewczynka, bo w
domu był już chłopiec. Potrzebowałam 15 minut, aby przestawić myślenie -
przecież kocham to dziecko, dlaczego ma być gorzej traktowane, czy niechciane,
czy to jego wina że jest chłopcem. Potrzebuje fundamentalnej miłości jak każde
dziecko.
Spróbuj pomyśleć o korzyściach posiadania dzieci jednej płci. Ubranka po
starszym bracie, więcej wspólnych zabawek. Często łatwiej dzieciom jednej płci
jest odnaleźć wspólny język, będą mieć pewnie podobne typowe męskie
zainteresowania więc łatwiej będzie im się bawić i spędzać wspólnie czas.
Wierzę, że kiedy przytulisz swoje maleństwo do piersi, znikną wszystkie Twoje
wątpliwości. A za jakiś czas kiedy Twoje dzieci będę się pięknie razem bawić,
Twoje serce będzie pękać z dumy, że masz tak wspaniałych synów.

Głowa do góry!!! Napewno będziesz wspaniałą mamą dla nich obojga.

[patysia00]

Dla mnie to jest nie do pojęcia, jak można być złym, że dziecko nie
jest takiej płci jakiej mama by sobie życzyła. Czego to dziecko
winne? Jak już chcesz się na kogoś złościć złość się na tego, który
zrobił Ci to dziecko, w końcu to chromosomy faceta odpowiadają za
płeć!

[ochra]

Dokładnie, ja jestem zdołowana tym tematem, nie mieści mi się w
głowie jak można takie bzury wypisywać, współczuję niewinnemu
maluchowi takiej mamusi. Ciekawe co by czuł gdyby się kiedyś
dowiedział że mamusia wolałaby żeby go nie było.

[mama_inka]

Przeczytałąm cały ten watek i powiem Wam że jednego nie
rozumiem.Czemu jest tak ze kobiety najczęsciej płacza jak będzie
drugi chłopak.Jakos mniej jest płaczu jak bedzie druga córka.
Mam koleżanke która ma pierwszego syna ,juz w tamtej ciaży miała
depresje bo chciała córkę.Teraz jest w drugiej ciąży i az się boje
jak urodzi się chłopak bo ona dostaje gorączki na samą myśl ze moze
urodzić się syn.
Czemu kobiety nie chcą miec synów.
Ja ma córke ale nie jest to dla mnie ważne jakiej płci mam dzieci.
Teraz chce miec drugie i jest mi to totalnie obojetnie czy będzie
chłopiec czy dziewczynka wazne żeby było to dziecko zdrowe.

[staszkamama]

Straszny dół - faktycznie, najlepiej iść i się od razu powiesić...

A tak zupełnie na poważnie: nigdy, ale to nigdy, nie była dla mnie ważna płeć
dziecka! Ważne było to żeby A. w ogóle było, B. było zdrowe, a najlepiej na
dodatek jeszcze mądre i kochane ))

Pierwszego urodziłam akurat synka - jest wspaniały, każdego dnia dziękuję Bogu
że jest zdrowy, śliczny i mądry i przede wszystkim, że go MAM.
Teraz czekamy na dziewczynkę Nie planowałam, nie celowałam, nie rozpaczałam,
ani nie cieszyłam się jak głupia gdy dowiedziałam się, że to panienka
Wiadomo, fajnie, będzie parka
Nie jest to jednak dla mnie sprawa życia i śmierci. Drugiego synka przyjęłabym z
otwartymi ramionami i kochałabym go tak samo jak małą Zojkę, która jeszcze
siedzi w brzuchu. Najważniejsze żeby mała była zdrowa i szczęśliwie przyszła na
świat.

Twój drugi synek to ŻYWA ISTOTKA, myśląca, czująca i potrzebująca mamy oraz
ogromnych ilości witaminy M. Dziecko to nie towar do zamówienia czy kupienia w
sklepie... Widocznie za mało w życiu przeszłaś, żeby umieć docenić to co masz!
Do przemyślenia...

mama Staszka (2002) i Zosi 39 tc

[ilkaana]

kolejny post, który musi być trollem. Nie wierzę po prostu..!

[anulajc]

Ty przynajmniej masz czas żeby się przygotować bo ja do samego końca
myślałam że bedzie dziewczynka. Poród zakończył sie cesarką i nagle
słyszę: mam pani pięknego chłopca. Myślałam, że się rozpłacze ale
chwilkę później już było najwazniejsze, że jest zdrowy. A teraz nie
zamieniłabym go na tysiąc dziewczynek.

[koma77]

Moja matka była dla mnie wspaniałą, ciepłą osobą. Pod tym względem bardzo miło wspominam swoje dzieciństwo. Ale pewnego razu gdy już byłam dużą dziewczynką (15 lat) opowiedziała mi jak to było na porodówce. A mianowicie że wolała chłopaka a tu... eee, córka
No nie powiem, zamurowało mnie. I choć matka nigdy nie dała mi tego odczuć wcześniej, to proszę tylko o to, aby nie mówić takich głupot swoim dzieciom. Jest to gorzka pigułka którą trzeba jakoś przełknąć.

A najlepiej w ogóle tak nie myśleć!