Co robiłeś 11 września 2001?/okiem nowojorczyka

[aniutek]

popijalam kawe siedzac w swoim mieszkaniu na dolnym manhattanie, halas jakos byl
jakby
wiekszy, jazgot karetek strazy, ale AC i zamkniete okna jednak tlumily te odglosy dopiero
uderzenie 2 samolotu postawila mnioe na rowne nogi, zmienilam kanal w TV - zobaczylam
plonace wierze i jek komentatorow, wyjzalam ptrzez okno, masa dymu, zaczelam krzyczec
na spiacego jeszcze meza, za moment zobaczylam zaplakana sasiadke - pytala czy
Brooklyn
Bridge stoi , czy jestesmy zbombardowani. maz zalozyl jeansy, ja zlapalam kamere cyfrowa
i
zbieglismy na dol. masa dymu nad east river, wstrzasnieci ludzie na ulicach zapatrzeni w
plonace domy, idziemy do WTC, ulice zapleniaja sie ewakuowanymi z okolicznych
budynkow, ida spokojnie w milczeniu, kolejki do budek telefonicznych- ktore za chwile
przestana dzialac. gra radio z otwartych samochodow, wszyscy sluchaja, ludzie sa
oszolomieni, w okolicy Manhattan bridge, niesamowity jazgot strazy pozarnej i karetek,
pstrykam zdjecia, dym ,smrod, zatrzymujemy sie przy moscie, upada pierwszy budynek.
Moj
maz straszliwie zdenerwowany nie pozwala mi isc dalej w strone WTC, wracamy po dzieci
do
szkoly, do domu, przestraszeni, nad glowami lataja F16, jest cisza - zaknieto ruch na
autostradach, ulicach. Nowy Jork juz nigdy nie bedzie ten sam, tu nigdy nie jest cicho.

zrobilam setki zdjec, tego i nastepnych dni to tylko probka

homepage.mac.com/aniutek/In_memory_of/PhotoAlbum3.html

pozdrowienia

[Gość: PawelD]

dla wszystkich amerykanskich przyjaciol w te smutna rocznice...

trzymajcie sie!
nie jestescie i nie bliscie sami

Pawel
Melbourne,
Australia

[Gość: marcee]

czesc Sliczny i Kochany Aniutku
piekny opis, dziekuje

czy mozna jakos te strone otwozryc bo nie moge , bardzo chcialabym obejzrec te
fotki, albo wyslij mi link poprawny prosze na moja skzrynke pozctowa
bardzo prosze

okiem krakusa to bylo tak ze caly dzien siedzialam w pracy nad dokumentami, w
kancelarii w ktorej pracuje nie ma dostepu do sieci a ja akurat tego dnai z
nikim sie nie kontaktowalam, tylko dokumenty, pracowalam w zamknietym pokoju do
20.00. potem wracalam jak zwykle do domu z discmanem na uszach

dowiedzialam sie w domu poznym wieczorem , ok 21.00 dopiero wlazcajac tv

szok okropny zreszta pierwsze co zobaczylam to Tomasz Lis ktory gadal o ataku
na stany zjednoczone, w tle byly fotki plonacych wiez i napis :zamach na ameryke

ja myslalm ze to wojna, serio, potwornie sie wystraszylam (gdyz tego dnai
akurat na serio bylam odizolowana od swiata zew kompletnie) , myslalam ze to
sie stalo dopiero co
sluchalam jak zamarla relacji trzesac sie ze strachu, tego nie da sie opisac,
zreszta strach pozostal jeszzce dlugo gdyz wszedzie relacje potem o konflikcie
swiata muzulmanskiego i chrzescijanskiego
pzrez pierwszych kilka dni potem myslalam ze bedzie globalny konflikt jakis,
zreszta nie tylko ja , naprawde zcesc osob bala sie tak samo jak ja

potem telefony do znajomych co sadza o tym , rozmawialam w sumie gdzies do 2
nad ranem
w Krakowie zycie toczylo sie jak zwykle, ale wiem z pozniejszych relacji innych
osob ze panowala powaga i trwoga

[Gość: gadula]

aniutek napisała:

> plonace wierze i jek komentatorow, wyjzalam ptrzez okno,

A ja wyjrzalem i oczom nie wierze! Anitek pisze po polsku?
E, to tylko literowka. Prawda Aniutku?

[Gość: narval]

homepage.mac.com/aniutek/In_memory_of/PhotoAlbum3.html
obejrzalam zdjecia pod tym adresem!
Pozdrawiam NJC i Anke

[Gość: gadula]

Brawo Aniutek, niewiele osob moze pochwalic sie zdjeciem
na tle plonacego WTC. Trzeba miec zimna krew i nasrane
we lbie, eh!

[styro]

Ja pracowalem wtedy w restauracji, klientela typowa jak na godzine 14 - czy 15
w ciagu tygodnia - urzednicy, szefowie firm itp... Mamy 2 duze tv podwieszone
pod sciana, zawsze wlaczone, zawsze z mute... Przechodzac zauwazylem plonaca
wieze, bylo takie ujecie, ze bylo widac tylko jedna, druga byla schowana....
Pierwsze co mi przyszlo do glowy to to, ze to hotel marriot w Warszawie, ze
jakis pozar... Dopiero pozniej zobaczylem ze to WTC...

Po raz pierwszy w 7 letniej historii restauracji - wylaczylismy muzyke i
wlaczylismy glos w TV.. Wszyscy klienci wstali od stolow, zostawili swoje
obiady, marynarki, laptopy itp. i zaczeli tloczyc sie przed telewizorami,
zczely dzwonic telefony komorkowe, duzo z nich mialo kolegow lub rodziny w USA,
dzwonili zeby zapytac co sie dzieje itp... Widzielismy na zywo uderzenie
drugiego samolotu... Potem wiadomo bylo o kolejnym samolocie, ktory uderzyl w
Pentagon... Kiedy runela pierwsza wieza - kilka kobiet zaczelo plakac... Nie
zapomne kobiety, ktora jadla obiad ze swa corka i miala kogos bliskiego (chyba
meza) ktory mial leciec z L.A. do NYC a potem do Madrytu... Pamietam, jak obie
plakaly, obawiajac sie najgorszego... Wielu z klientow juz nie wrocilo tego
dnia do pracy...

Po pracy wzialem taksowke i pogonilem do domu, zeby z TV na spokojnie
dowiedziec sie co sie stalo.... Dzienniki popoludniowe, ktore trwaja - godzine -
2 trwaly do poznej nocy.... Przez wiele tygodni mowilo sie o tym wszedzie - w
pracy, w domu, na ulicy, w taxi... Zwlaszca jak policja i wojsko obstwily
amerykanskie, izraelaskie i nalezace do Palestyny placowki dyplomatyczne w
Hiszpanii... No to chyba na tyle... Aha - ogladalem relacje w Antena3,
Telemadrid, Tele5, TVE, takze na TVN24, TVPolonia i musze przyznac, ze te z
hiszpanskich telewizji byly o wiele lepiej ciekawiej i profesjonalniej
zrobione...

[Gość: aniutek]

Gość portalu: gadula napisał(a):

> Brawo Aniutek, niewiele osob moze pochwalic sie zdjeciem
> na tle plonacego WTC. Trzeba miec zimna krew i nasrane
> we lbie, eh!

a widziales moja mine ..... kretynie???

[Gość: dorota]

Wracaliśmy ze spotkania z kontrahentami - mój szef, ja i jeszcze jedna osoba z
firmy. Utknęliśmy w gigantycznym korku na skrzyżowaniu. Szef (Amerykanin ok 60
lat) prowadził auto. Bardzo się spieszył na spotkanie. Wkurwił się w końcu,
wysiadł na środku ulicy i poszedł na piechotę. Ja przesiadłam się za kierownicę
i nagle zaczęła dzwonić jak oszalała jego komórka (zapomniał). W końcu ta druga
osoba odebrała, ale oddała mnie bo nie mogła nic zrozumieć. Facet na drugim
końcu wrzeszczał i szlochał. "We are attacked, where is daddy, where is my
father". To był dorosły syn szefa, dzwonił z Dolnego Manhattanu. Potem dzwonili
jeszcze inni ludzie. Namierzyliśmy szefa na spotkaniu i powiedzieliśmy co się
stało. Nie uwierzył. Śmiał się.

ANIUTEK!

[Gość: MM]

Mieszkasz niedaleko Hamilton Madison House? Zapisz dzieciaki na After School
Program albo w lato na Summer Day Camp!
pzdr,

THE HOUSE SQUAD TEAM
-MM-

[aniutek]

Gość portalu: MM napisał(a):

> Mieszkasz niedaleko Hamilton Madison House? Zapisz dzieciaki na After School
> Program albo w lato na Summer Day Camp!
> pzdr,
>
> THE HOUSE SQUAD TEAM
> -MM-

dzieki za info jesli mozesz napisz na priva, pogadamy : )

[izabelski]

Ponizej list, ktory wyslalam na inna gupe w ubieglym roku.Pisane na goraco do
znajomych w Polsce.

izabelski

2001-09-11 16:15:02 PST


> Sorry, ze tutaj o to pytam, ale czy prawdziwa jest wiadomosc o ewakuacji
> wschodnich dzielnic Londynu? Wie ktos...?
>
> Sorry, ze tutaj o to pytam, ale czy prawdziwa jest wiadomosc o ewakuacji
> wschodnich dzielnic Londynu? Wie ktos...?

juz pewnie wiecie, ze City nie ewakulowano aczkolwiek na terrorystach to sie
troche tutaj znaja

jak siedzialam dzisiaj w pracy (pracuje pod Londynem, w Surrey) i tuz po lanczu
nagle zrobilo sie troche jakby glosniej, podchodze do kolegi do biurka obok, a
on mi mowi - samolot udezyl w wielki biurowiec w Nowym Jorku

podeszlam do swojego komputera i juz nie moglam sie polaczyc ani z bbc.co.uk
ani cnn.com

podgladnelam po kwadransie , ze kolorowe fotki sa na www.thisisyourwiltshire.com
gdzie sie zaraz podlaczylam

wlasciwie przez 2 godziny nikt nie pracowal (80 luda w naszym "pokoju")

a mnie ogarnelo przerazenie, ze to poczatek wojny...

i jeszcze jedno niesamowite wrazenie, odbieranie wiadomosci z sieci
przyciskajac Refresh guzik co 2-3 minuty (mamy b.szybkie polaczenie ASDL lub
cos podobnego)

takie suche, nieme doniesienia, wrazenie jakbym byla rybka w woreczku nylonowym
i tylko co jakis czas ktos przystawia kartke z paroma slowami pospiesznie
nabazgranymi na swistku papieru...

no i ta bezradnosc, ceny oleju w barylkach w gore, recesja stuka w ekran
komputera a mnie boli glowa

aha i wogole to czulam sie gotowa do ewakulowania sie na piechote do domu (12
km, niezly spacerek)

podobne uczucie ostatnio ogarnelo mnie kupe lat temu w Lipsku, pamietacie, gdy
Erich Honecker rzadzil w NRD, no i juz mur sie walil
my bylismy na praktyce studenckiej zbierajac pory

jak zwykle w poniedzialek wybralysmy sie metrem do centrum miasta, tym razem na
koncert organowy w kosciele w ktorym jest pochowany J.S.Bach

a ze Niemcy zorganizowany narod, to sobie manifestacje urzadzali tylko w
ponidzialki o 8 wieczorem, nie tak spontanicznie jak Polacy, oj nie..

no i przedzierajac sie przez tlumy idace w kierunku uniwersytetu zerknelam w
boczna uliczke i skora mi sie zmarszczyla na dupie, ludzie tam byly wozy
pancerne i wojsko uzbrojone po zeby

bylam ja obznajmiona w polewaczkach i temu podobnych z Krakowskich marszow i
pochodow

totez ucieklysmy do hotelu co ino sil w plucach

a w kilka tygodni pozniej dowiedzialam sie ze tego dnia ten skorkozjad Honecker
kazal temu wojsku strzelac do tlumu, tylko mer Lipska powiedzial, ze tak ale po
jego trupie

mialam szczescie, ze ten mer mial troche rozumu

nieprawdaz...

[Gość: burak]

dobra robota Aniutek
udowodnilas tym glupolom ze do piet ci nie dorastaja
mysle ze jest to jeden z najlepszych postow zwiazanych z web page
jaki zawital na to forum.
Gratulacje.

[galilleo]

Wspanialy album i pamiatka z tego smutnego dnia dla calego cywilizowanego
swiata ktory nie jest juz wcale taki sam.

Pozdrowienia
Galilleo

[Gość: maz]

Dzieki Aniutek!!!!!!

[mordyga]

To co wydarzylo sie 11 wrzesnia rok temu wstrzasnelo cywilizowanym swiatem.
Siedzialam akurat w biurze gdy radio podalo wiadomosc o rozbiciu sie samolotu
na jednej z wiez. Wszyscy stwierdzili, ze to wypadek. Kiedy doszla wiadomosc o
drugim samolocie, wszyscy bylismy juz w interenecie i szukalismy wiadomosci.
Wszystkie strony dosc wolno chodzily jednak powoli docieralo do nas wszystkich,
ze to nie wypadek lecz terrorystyczny zamach. Nastepne dni przynosily kolejne
wstrzasajace wiadomosci z akcji ratowniczych i .....ze zamach prowadzony byl i
organizowany w Niemczech.

Przed 2 dniami aresztowano 2 osoby, Amerykanke tureckiego pochodzenia i jej
tureckiego przyjaciela, za probe przeprowadzenia zamachu bombowego tegorocznego
11 wrzesnia w Heidelberg w wojskowej kasernie i amerykanskim sklepie.

[Gość: gaga]

Wrocilam z biura i od niechcenia wlaczylam telewizor. Wloska Rete 4
transmitowala CNN. Zobaczylam plonaca Wieze i napis America under attack.
Zadzwonilam do meza, ktory akurat byl w Mediolanie. "Jest wojna." Jeszcze wtedy
nie wiedzialam, co sie stalo naprawde. Zadzwonilam do rodzicow i przyjaciol, a
potem siedzialam do pozna w nocy wpatrzona w ekran telewizora i czulam sie
mala, bezbronna i bezsilna.
I nagle uswiadomilam sobie, ze odleglosc nie ma znaczenia i ze jutro to moze
byc moj dom i moje miasto.
I byc moze uznacie mnie za dziecinna i sentymentalna, ale kilka dni po 11
wrzesnia czytalam w autobusie gazete z relacjami swiadkow i osob, ktore
uratowaly sie z Twin Towers i sie zwyczajnie poplakalam.

A moze by tak zaplakaly placzki nad ofiarami bomb

[nemesis_]

amerykanskich - potwornie ciezkich i o wielkiej sile razenia, zrzucanych na
tych dzikusow afganskich i jugoslawianskich przez herosow USAF z bezpiecznej
odleglosci. Zgineli takze niewinnie i to za rope oraz aby Zydki mogli sie czuc
bezpieczniej w swoim Israelu. Ludzie ludziom zgotowali ten los jakby
powiedzial poeta. Chyba ze dla was to nie ludzie ale mieso do odstrzalu.

do nemesis

[Gość: gaga]

Kto i dlaczego placze to jego prywatna sprawa. Leza Ci na sercu ofiary bomb w
Afganistanie, to zrob cos dla przyszlosci tego narodu.

www.helptheafghanchildren.org/default.asp
Liczy sie kazdy grosz!

[Gość: sylwia]

aniutek napisała:
wracamy po dzieci do szkoly, >


Wydawało mi się, że masz jedno dziecko. Tak rzadko tu bywam, więc
cos pewnie przegapiłam.

Pamiętam, że był to wtorek, bo tylko w ten dzień tygodnia wracam
z pracy wcześniej niz zwykle.
Po otwarciu drzwi wejściowych, dzieci poinformowały nas (mnie i męża),
że działa nowa stacja TVN 24, i dosłownie za ułamek sekundy starsze
krzyknęło " jezu, chodźcie szybko, zobaczcie co się dzieje".
Ujrzelismy widoki wszystkim znane obecnie, ale przez pierwsze sekundy
myślałam, że to atak na Israel, dopiero za chwilę zaczęłam
przysłuchiwać się słowom płynącym z telewizji. Szok, zdumienie, obiad
diabli wzięli, nikomu jeść sie już nie chciało.
Telefony od i do rodziny, znajomych i wszyscy zadawaliśmy sobie jedno
pytanie " Jak to możliwe, jak mozna było do tego dopuścić"?

Pozdrawiam.

[aniutek]

Sylwia : )
fakt - mam jedno dziecko -syna, do tej samej szkoly / rok temu i klasy/ chodzi moja
siostrzenica i dzieci praktycznie wychowuja sie razem.

Goraco pozdrawiam wszystkich,
spokojnego dnia,
aniutek

11 wrzesnia

[Gość: XYZ]

Czesc Aniutek zdjecia super!!!


...telefon od kolegi pracuje na Manhatanie wlacz telewizor ;kreca film na
Manhatanie;/taki facet z poczuciem chumoru/ leniwie wlaczamy z zona TV co za
jaja co to za film, za moment jest drugi samolot placz zony,telefony z Polski
i z Niemiec,odwolana wizyta tesciowej /jedyna pozytywna wiadomosc w tym dniu/
rozpacz wszystkich znajomych ktorzy byli z nami na Dolnym Manchatanie podczas
wizyty w USA/jedni dokladnie rok wczesniej.

Nie idziemy do pracy SZOK , telefony z Europy przez caly dzien

Pozdrawiam i oby bez niespodzianek w tym roku/puk puk w niemalowane
drewienko!!!/

[gazeta.wyborcza.pl]

Gość portalu: XYZ napisał(a):


> Nie idziemy do pracy SZOK , telefony z Europy przez caly dzien

Media podaly, ze niestety nie bedzie sie mozna dodzwonic do USA przez
wiekszosc dnia( w rezultacie bylo to ok.
12 godzin), aby nie obciazac linii w kraju i umozliwic Amerykanom dzwonienie
do bliskich.

GW

[Gość: XYZ]

gazeta.wyborcza.pl napisał(a):

> Gość portalu: XYZ napisał(a):
>
>
> > Nie idziemy do pracy SZOK , telefony z Europy przez caly dzien
>
> Media podaly, ze niestety nie bedzie sie mozna dodzwonic do USA przez
> wiekszosc dnia( w rezultacie bylo to ok.
> 12 godzin), aby nie obciazac linii w kraju i umozliwic Amerykanom
dzwonienie
> do bliskich.
>
> GW



Mieszkam w Pensylwanii i nie mielismy problemow z polaczeniem z Polska i
Niemcami i nie mysle zeby to spowodowalo jakies utrudnienie w pracy ratowniczej
Pozdrawiam Redakcje i ich ;czlonkow;

[baloo1]

Zdjecia niesamowite, rzeczywiscie.

A ja siedzialem w pracy przed kompem i stukalem dzielo zycia, gdy z brzeczacego
jak zwykle radia padla wiadomosc, ze wg niepotwierdzonych wiesci jakis
samolotuderzyl w jakis budynek na Manhattanie. Poniewaz u nas kazdy ma swoje
brzeczace radyjko, po chwili wszyscy (ok. 6-7 osob) zebrali sie w kuchni , zeby
obgadac newsa. Myslelismy , ze jakas awionetka.... potem przyszlo
potwierdzenie, z tym, ze nie awionetka a pasazerski Boeing i nie wjakis
budynek , a w WTC. Ciagle myslelismy o "zwyczajnej" katartofie lotniczej. A po
chwili spadl drugi, a potem Pentagon i tak dalej .. wtedy juz wszyscy bylismy
przyklejeni do radia i do Netu, usilujac bezskutecznie wejsc na jakakolwiek
strone z wiadomosciami. bezskutecznie. gazeta nie, Le monde nie, Yahoo, CNN,
itd . nic...
Nagle : udalo sie : "Le temps", najwieksyz romanski dziennik. Laduje sie bez
problemow. A wiadomosc dnia brzmi : protest romanskich rolnikow przed
parlamentem w Bernie zgromadzil bardzo niewiele osob....
Dopiero po jakims czasie udalo sie wejsc na strone "GW" i wtedy juz na biezaco
tlumaczylem towarzystwu, co sie dzieje.
Wieczorem w domu - radio non stop (nie mamy TV).
Poznym wieczorem - wywiadowka w szkole. I dwie mamy, cale roztrzesione, bo
dwoch mezow mialo wlasnie tego dnia wylatywac z NY, jeden do Szwajcu, drugi do
Kalifornii (wtedy w naszej wiosce dzialala jeszcze fabryka Silicon Graphics,
ale to juz prahistoria).
Kilka dni pozniej dowiedzielismy sie, ze jedna z naszych kolezanek przyleciala
wlasnie tego dnia z NY do Zurychu. Wylot 8.30 czasu lokalnego (NY). Dopiero
po przylocie zakomunikowano im , co sie stalo, i biedaczka zaslabla...

Pozdrawiam

Czy/gdzie mozna miec wglad na liste krajow ...

[Gość: Turysta]

ktorych obywatele zgineli w ataku na WTC ?? Czy na tej liscie jest
Polska/Polacy ??

Pozdr..........

[Gość: aniutek]

Gość portalu: Turysta napisał(a):

> ktorych obywatele zgineli w ataku na WTC ?? Czy na tej liscie jest
> Polska/Polacy ??
>
> Pozdr..........

jesli sie nie myle jest 6 osob z PL, w tym syn Szurkowskiego.
niestety n ie znam web site z lista, jesli znajedziesz - podziel sie.
pozdrowki
aniutek

[jot-23]

Gość portalu: aniutek napisał(a):

> Gość portalu: Turysta napisał(a):
>
> > ktorych obywatele zgineli w ataku na WTC ?? Czy na tej liscie jest
> > Polska/Polacy ??
> >
> > Pozdr..........
>
> jesli sie nie myle jest 6 osob z PL, w tym syn Szurkowskiego.
> niestety n ie znam web site z lista, jesli znajedziesz - podziel sie.
> pozdrowki
> aniutek

no i jest nasz dzielny maintenance dude, ktory , po uwiezieniu w windzie z
paroma innymi osobami, wydlubal dziure w shafcie (przy uzyciu metalowej raczki
do zmywarki do okien) i cudem wszyscy wylezli...z tej windy i zdazyli zejsc na
dol pare minut przez zawaleniem sie.

[aniutek]

ten od wycieraczki od szyb jest Polakiem ??
nie wiedzialam

znalazlam cos takiego, nie lista ale sa zdjecia i nazwiska etc
www.wtclocator.org

[aniutek]

usatoday.com/news/nation/2001/09/20/splash-remembering.htm

Aniu-tku, w tej bazie danych jest tylko 1 obyw.

[Gość: Turysta]

aniutek napisała:

> <a href="usatoday.com/news/nation/2001/09/20/splash-
remembering.htm"targ
> et="_blank">usatoday.com/news/nation/2001/09/20/splash-remembering.htm</a>
>

[Gość: aniutek]

Gość portalu: Turysta napisał(a):

> aniutek napisała:
>
> > <a href="<a href="usatoday.com/news/nation/2001/09/20/splash-"ta
> rget="_blank">usatoday.com/news/nation/2001/09/20/splash-</a>
> remembering.htm"targ
> > et="_blank">usatoday.com/news/nation/2001/09/20/splash-
remembering.htm&
> #60/a>
> >

[Gość: gadula]

jot-23 napisał:

> no i jest nasz dzielny maintenance dude, ktory , po uwiezieniu w windzie z
> paroma innymi osobami, wydlubal dziure w shafcie (przy uzyciu metalowej raczki
> do zmywarki do okien) i cudem wszyscy wylezli...z tej windy i zdazyli zejsc na
> dol pare minut przez zawaleniem sie.

Kwasniewski jak byl w NYC nie wyrazil ochoty na spotkanie
z dzielnym i bohaterskim maintenance dude. A mogl mu
zalatwic staly pobyt.

World of Pain

[deszcz4you]

www.nypost.com/09112002/gallery.htm

[deszcz4you]

www.nypost.com/09112002/09112002int_az.htm

[Gość: buc]

aniutek, ile zarobilas na tych zdjeciach?

[baloo1]

Hej aniutek, moze spotkalas tego goscia ?
Tez arcyciekawa strone zrobil.
Czesc zdjec jego, czesc ogolnie znanych.

poydenot.online.fr/NY/NY35.htm

Pozdrawiam

[aniutek]

Baloo - super ta strona, ja sie moge schowac ze swoja ale mam jeszcze pare setek zdjec z
tamtych dni, cos z tym trzeba zrobic jakos swiatu pokazac. Moze macie jakis pomysl??

baloo1 napisał:

> Hej aniutek, moze spotkalas tego goscia ?
> Tez arcyciekawa strone zrobil.
> Czesc zdjec jego, czesc ogolnie znanych.
>
> <a href="http://poydenot.online.fr/NY/NY35.htm"target="_blank">poydenot.online.
> fr/NY/NY35.htm</a>
>
> Pozdrawiam

[bulldog3]

Aniutek mam pomysl wysli te zdjecia do Afganistanu do lokalnych gazet !!! -
napewno je opublikuja zeby pokazac tamtejszym prymitywom co narobili i co
nawiwijali !!! albo zadzwon do New York Tiemsa oni wezma te materialy rowniez
Polityka lub Rzeczpospolita, Albo zaloz album dla wnuczkow !!!

[aniutek]

bulldog3 napisał:

> Aniutek mam pomysl wysli te zdjecia do Afganistanu do lokalnych gazet !!! -
> napewno je opublikuja zeby pokazac tamtejszym prymitywom co narobili i co
> nawiwijali !!! albo zadzwon do New York Tiemsa oni wezma te materialy rowniez
> Polityka lub Rzeczpospolita, Albo zaloz album dla wnuczkow !!!

bulldog masz swietne pomysly widze
moze jeszcze kilka , co??

[bulldog3]

mozesz rowniez zoorganizowac wystawe - wernisaz !!! jak bedziesz w Polsce w
najblizszym czasie ,przygotuj grunt telefonicznie zanim pojedziesz,moze
orkiestra deta na Okeciu cie powita !! tylko nie zapomnij dodac ze to wszystko
bylo filmowane kamera cyfrowa !!!!! - to bardzo wazne i jeszcze robi wrazenie
w Polsce od wschoda [tej blizej ruskiej granicy], albo przechowac materialy i
opublikowac za kilka lat wowczas cena wzrosnie na wartosci jako archiwalne
nagrania czy fotki .

[bruno.5]

A ja najbardziej lubie zdjecie pt "no, no" .Czy jest mozliwosc
uzyskania powiekszen ?Pozdrowienia .

[Gość: aniutek]

bruno.5 napisała:

> A ja najbardziej lubie zdjecie pt "no, no" .Czy jest mozliwosc
> uzyskania powiekszen ?Pozdrowienia .

okropne, wiem : (
wszytko tego dnia bylo straszne ja tez, zapuchnieta, zaplakana, przerazona.

miala ta strona wygladac prawdziwie, bez retuszu, photoshopowych trickow i taka jest....
juz pracuje nad kolejnymi jej odgalezieniami, miedzy innymi beda zdjecia z jutrzejszych
ceremonii.

[Gość: Long]

czy ty zawsze jestes tam gdzie cos sie dzieje?
To sie nazywa zmysl reporterski

[aniutek]

mieszkam tu, tu jest moj dom, moje dziecko chodzi do szkoly... to moje miasto, jak
Warszawa.... hmmm nigdy nie myslalam, ze tak bede czula

dotknelo mnie to fizycznie, emocjonalnie, boli kazde spojrzenie w tamta strone...

Do j-23

[Gość: Turysta]

j-23 napisal:
"no i jest nasz dzielny maintenance dude, ktory , po uwiezieniu w windzie z
paroma innymi osobami, wydlubal dziure w shafcie (przy uzyciu metalowej raczki
do zmywarki do okien) i cudem wszyscy wylezli...z tej windy i zdazyli zejsc na
dol pare minut przez zawaleniem sie."

Ten twoj text j-23 brzmi troche jak dowcip. Jesli to czysta prawda o tym
(polskim ??) dude to nie jest ona tak szeroko znana, jak moze ci sie wydaje.
Ja np. o zadnym (polskim ??) dzielnym maintenance dude tam w WTC nie slyszalem.
A ty j-23 skad masz te informacje ??????

[bruno.5]

Gość portalu: Turysta napisał(a):

> j-23 napisal:
> "no i jest nasz dzielny maintenance dude, ktory , po uwiezieniu w windzie z
> paroma innymi osobami, wydlubal dziure w shafcie (przy uzyciu metalowej raczki
> do zmywarki do okien) i cudem wszyscy wylezli...z tej windy i zdazyli zejsc na
> dol pare minut przez zawaleniem sie."
>
> Ten twoj text j-23 brzmi troche jak dowcip. Jesli to czysta prawda o tym
> (polskim ??) dude to nie jest ona tak szeroko znana, jak moze ci sie wydaje.
> Ja np. o zadnym (polskim ??) dzielnym maintenance dude tam w WTC nie slyszalem.
>
> A ty j-23 skad masz te informacje ??????
>
>

Te ,turysta ,czytaj polonijna prase .W Toronto jest Dziennik
.Jest to wierna kopia Nowego Dziennika z NYC
.Pozdrowienia

[canadian]

Bruno ty durniu Dziennik z Toronto nie nadaje sie nawet do podcierania dupy!

[bruno.5]

Moze twojej ?Mojej dupie nic on nie wadzi ,bo go jeszcze nie
widziala .Pozdrowienia .
Uwazaj, zeby cie marcee nie opierdolila .Idz spac .

[Gość: aniutek]

"Nowy dziennik"
Polski bohater z WTC
Jeszcze sie boje chodzic do pracy

"Po wypadkach z 11 wrzesnia wciaz boje sie chodzic do pracy" ú mowi Jan Demczur,
okrzykniety przez media amerykanskie polskim bohaterem ze strefy zero.

Opis heroicznej walki Demczura o zycie kilku osob w windzie WTC znalazl sie w najnowszym,
specjalnym wydaniu magazynu "Life", z przedmowa prezydenta George'a W. Busha.

49-letni Demczur niemal cudem uratowal piec osob z walacej sie wiezy World Trade Center
podczas ataku 11 wrzesnia.

"Do tej pory nie pracuje. Jestem na zasilku chorobowym. Glowa boli, mam problemy z
pamiecia, orientacja i depresje. Przedtem bylem spokojniejszy" ú mowi.

Osobisty list z podziekowaniami za mestwo Polaka przeslal mu w listopadzie 2001 roku
prezydent George W. Bush i Pierwsza Dama Ameryki Laura Bush.

"Przesylamy Panu plynace z glebi serca podziekowania i podziekowania od pelnego
wdziecznosci Narodu za Panskie bezinteresowne wysilki w odpowiedzi na tragiczne
wydarzenia 11 wrzesnia. Panskie dzialania w mgle tej narodowej tragedii byly naprawde
heroiczne" ú napisala Pierwsza Para Ameryki w liscie do Polaka.

Jan Demczur, mieszkajacy w USA od 22 lat, pracowal w World Trade Center przy myciu okien
i szklanych drzwi wewnatrz budynku. W chwili uderzenia pierwszego samolotu w polnocna
wieze WTC byl w ekspresowej windzie miedzy 44. a 70. pietrem. "Nikt nie przewidywal, ze cos
takiego sie stanie. Ale do tego doszlo. Winda zaczela leciec w dol. Probowalismy ja
zatrzymac ú wspomina Demczur wydarzenia sprzed roku. ú Bylem w windzie, wiec nie
mialem pojecia, co sie dzieje na gorze. W kabinie bylo nas szesciu. Z poczatku myslalem, ze
to jakis problem techniczny, ale kiedy pojawil sie dym, zwatpilem, czy to zwykla awaria.
Zaczalem sie zastanawiac, jak sie wydostac z windy. I choc pomyslalem, ze moge juz nie
zobaczyc zony i dzieci, jeszcze nie zdawalem sobie sprawy z prawdziwego zagrozenia" ú
opowiada Demczur. ú Skoncentrowalem sie na tym, by wydostac sie z windy.

Otworzylismy drzwi, ale okazalo sie, ze za nimi byla sciana.

Kopalismy w nia, ale nasze wysilki nic nie dawaly. Wtedy metalowym trzonkiem od myjki do
okien zaczalem drazyc dziure w scianie. Wydrazenie dziury w trzech warstwach plyt
kartonowo-gipsowych grubosci ok. 10 cm zajelo mi 45 minut".

Kiedy Demczur i inni uwiezieni w windzie przedostali sie przez wydrazona dziure, trafili na
nastepna sciane. Ta jednak byla latwiejsza do sforsowania. Mezczyzni dostali sie do toalety,
a stamtad na klatke schodowa. Ucieczka po schodach ú wraz z setkami innych
pracownikow polnocnej wiezy WTC ú zajela im kolejne trzy kwadranse.

Gdy po wyjsciu na zewnatrz Demczur zdazyl odbiec, wieza zaczela sie walic. "Dopiero wtedy
ogarnal mnie ogromny strach. Balem sie, ze mnie przygniecie" ú wyznaje Demczur

dzielny maintenance dude

[deszcz4you]

Cztery minuty do smierci

http://www.dziennik.com/www/dziennik/inne/artykuly/wtc-story.html

11 wrzesnia 2001 roku o 8:45 rano Jan Demczur, Polak ukrainskiego pochodzenia,
ktory pracowal w Swiatowym Centrum Handlu (WTC) jako zmywacz okien, wsiadl do
windy na 44. pietrze wiezy polnocnej. Z czterema innymi osobami i swoimi
narzedziami do zmywania jechal na 70. pietro. O 8:46 w gmach uderzyli
terrorysci.

"Nagle winda wstrzasnelo, zaczela spadac, obijajac sie o sciany szybu" -
relacjonuje w rozmowie z "Nowym Dziennikiem" 48-letni Demczur.

Zaden z pasazerow w spadajacej windzie - John Paczkowski, George Phoenix, Colin
Richardson, Shivam Iyer, Alfred Smith i Jan Demczur - nie wiedzial, na ktorym
pietrze sie znalezli, gdy budynkiem zatrzeslo, poniewaz winda byla ekspresowa i
wskaznik nie pokazywal wszystkich pieter.

W czasie spadania Demczur ocknal sie pierwszy. Zaczal wciskac rozne guziki,
rowniez alarmowy; bez efektu. "Musi przeciez gdzies byc przycisk z czerwonym
napisem emergency stop - pomyslal. - Za facetem kolo mnie" - wpadlo mu do
glowy. Krzyknal: "Wcisnij guzik!". Mezczyzna nacisnal - i winda zaczela
zwalniac.

To byl pierwszy raz tego dnia, kiedy Jan Demczur oszukal los.

Dym w windzie

Cala piatka kilkanascie sekund stala w milczeniu. Z wewnetrznego telefonu
laczacego windy z centrala odezwal sie glos: "Co sie tam dzieje?". Demczur
odpowiedzial, ze spadli kilka pieter i nie wiedza ani na ktorym z nich winda
stanela, ani dlaczego. Glos zdazyl jeszcze wykrztusic, ze "cos" stalo sie na
91. pietrze budynku. Zaraz potem zamilkl.

Demczur zaczal zastanawiac sie, co robic dalej. Jak wyjsc z zelaznej klatki?

"Jeden z mezczyzn byl bardzo wysoki - opowiada pan Jan. - Zaczal wiec rozpychac
sufit windy, aby wpuscic wiecej powietrza". Ciagnal to w jedna, to w druga
strone, ale niczego nie osiagnal. Wtedy pomysleli o drzwiach.

"Jak otworzylismy drzwi, to byla sciana i na niej liczba 50, wiec wiedzielismy
juz, ze jestesmy na 50. pietrze" - wyjasnia Demczur, podkreslajac, ze na
szczescie w czasie ich przymusowego pobytu w windzie swiecilo w niej swiatlo i
nikt nie panikowal.

Po otwarciu drzwi do malego pomieszczenia zaczal wdzierac sie dym. Kiedy
zamkneli, nie bylo z kolei czym oddychac. Demczur zaproponowal wtedy, ze jednak
lepiej trzymac je otwarte, bo pomimo dymu dochodzi powietrze. Otworzyli je wiec
ponownie. Zeby sie nie zamykaly, Demczur wlozyl miedzy nie ponadmetrowy pret.

Odruchowo przeciagnal reka po scianie.

Dlubanie w gipsie

"Od razu zorientowalem sie, ze to jest gipsowa scianka, a wiec nie bedzie
wielkiego problemu z rozbiciem jej" - ze znawstwem ocenil sytuacje. Zaczeli
wiec kopac w scianke. Niestety, bez zadnego efektu. Nikt w windzie nie mial ani
noza, ani innego ostrego narzedzia. Demczur pomyslal wtedy o lezacej w kuble,
ktory wzial ze soba, wycieraczce do okien. Wyciagnal ja i zabral sie do
mozolnego dlubania w gipsowej scianie.

Przez wyzlobiona szpare zobaczyl, ze za pierwsza warstwa jest druga, grubsza.
Nie byl pewny, czy dalej nie bylo warstwy trzeciej, czwartej itd. Piatka
uwiezionych w windzie szybko doszla do wniosku, ze rowniez musi zabrac sie
ostro do roboty.

Wycieraczka przechodzila z rak do rak. Wszyscy, w skupieniu, bez slowa,
cierpliwie drazyli otwor. Nikt specjalnie sie nie denerwowal, bo nie zdawali
sobie sprawy, co dzieje sie na zewnatrz.

Praca szla bardzo powoli. Ci, ktorzy skonczyli swoja kolejke przy scianie,
wpatrywali sie w nia potem zaczerwienionymi od dymu oczami, jakby pragneli
rozlupac ja sila woli. Otwor drazyli na wysokosci 1 metra, gdyz - jak obliczyl
Demczur - ta wlasnie czesc sciany nie byla do niczego przymocowana i w razie
jej przebicia mogliby przeslizgnac sie na wolnosc. Trwalo to 40-45 minut. Z
zewnatrz nie dochodzily do nich zadne dzwieki.

Zdazyl podlac kwiatki

Zgodnie z przewidywaniami po pierwszej scianie z gipsu natrafili na druga.
Zorientowali sie jednak, ze jest gorszej jakosci i latwiej ja bedzie sforsowac
niz pierwsza.

Demczur kopnal w nia kilka razy i zrobila sie dziura. Po drugiej stronie sciany
slychac bylo brzek odpadajacych i rozbijajacych sie kafelkow. Pozniej dopiero
okazalo sie, ze rozbili sciane w rogu meskiej toalety.

Jako pierwszego - bo byl najszczuplejszy - przepchneli przez dziure Alfreda
Schmidta. Demczur nie pamieta dokladnie, czy wyszedl jako trzeci czy
czwarty. "W kazdym razie wyszlismy wszyscy" - mowi.

Drugi raz tego dnia udalo mu sie oszukac los.

Zadaniem Schmidta bylo znalezienie pomocy. Od Demczura wiedzial, ze gdy wyjdzie
na korytarz, znajdzie szesc innych wind. Tak tez bylo. Nacisnal jeden z guzikow
i otworzyl jedna z nich. Zjechal z 50. na 44. pietro. Przyprowadzil dwoch
strazakow i cywila z kluczami.

Teraz piatka rozlaczyla sie. Wiekszosc zaczela uciekac schodami. Demczur, razem
ze strazakiem, ktory bardzo go popedzal, wsiadl do windy, chociaz pamietal, ze
instrukcje przeciwpozarowe wyraznie tego zabraniaja. Bez problemow jednak,
razem ze strazakiem, zjechali na 44. pietro. Tam wysiedli i ktos skierowal ich
na schody.

Demczur niosl ze soba narzedzia pracy. Z wycieraczki, ktora drazyl otwor w
scianie, zostala tylko raczka - gorna czesc zlamala sie i spadla w czarne
czeluscie budynku.

Postanowil zejsc z 44. pietra. Zanim doszedl do schodow, zobaczyl stojace
nieopodal kwiaty. Podlal je woda ze swojego kubla, bo, jak wtedy
pomyslal: "Przeciez nie wiadomo, kiedy je ktos podleje".

Wyscig ze smiercia

Zaczal zbiegac w dol i jakos nie widzial ludzi za soba. Wygladalo na to, ze byl
ostatnim z uciekajacych cywilow. Mijal wprawdzie kilku strazakow i policjantow,
ale ich zadaniem bylo - tak, jak w czasie pierwszego ataku terrorystow na WTC w
1993 roku, ktory Demczur rowniez przezyl - sprawdzic, czy ktos nie pozostal
wewnatrz. Nikt nie myslal, ze budynek moze sie zawalic.

Kiedy zbiegl trzy pietra w dol, zobaczyl pelno ludzi. Bardzo wolno schodzili.
Obliczyl potem, ze skoro zejscie z pietra zajmowalo srednio 1,5 minuty, to
gdyby winda zatrzymala sie piec pieter wyzej, nie byloby czasu na opuszczenie
budynku.

Na 12. pietrze schodzacy w dol Demczur uslyszal straszny huk. Myslal, ze to
eksplozja instalacji elektrycznej. Teraz wie, ze byla to wieza poludniowa WTC,
ktora zgrzytajac i chrzeszczac zawalila sie...

Dopiero po wyjsciu na zewnatrz pan Jan zorientowal sie w rozmiarach
tragedii. "Patrzylem na budynek. Ciagle jeszcze stal; palilo sie kilka pieter
na gorze" - opisuje. Pamieta tez, ze podszedl do niego jakis medyk. Udzielil mu
pierwszej pomocy i zalozyl na twarz maske. Nie widzial jednak wiezy
poludniowej. Myslal, ze z miejsca, w ktorym stal, nie mozna jej zobaczyc.

"Zapytalem o to stojacego kolo mnie mezczyzne i uslyszalem, ze tamten budynek
juz sie zawalil" - mowi Demczur. Wiele gruzu z niej nie widzial, gdyz wyszedl
na zachodnia czesc dolnego Manhattanu, a wieza poludniowa padla w przeciwna
strone. Wokolo bylo jednak bardzo duzo szarej warstwy pylu grubosci 10 cm.

Ktos glosno zawolal, zeby przesuwac sie dalej, bo coraz wiecej ludzi wychodzi z
budynku. Bardzo go tez zastanowil inny krzyk - krzyk policjanta na srodku
ulicy. Bardzo glosno, niemal histerycznie nawolywal, aby uciekac.

Demczur spojrzal w gore i zobaczyl, jak antena stojaca na szczycie wiezy
polnocnej zaczyna sie obsuwac. Bardzo sie wtedy przestraszyl, bo nie wiedzial,
w ktora strone budynek padnie. Byl jedna przecznice od rozsypujacej sie wiezy.
Zaczal trzasc sie jak galareta. "Jesli spadnie w moja strone, to mnie zabije" -
pomyslal przerazony. Zaczal biec, co kilka krokow ogladajac sie do tylu.
Widzial, jak wieza zapadala sie pietro po pietrze. "Slychac bylo, jak zgrzyta i
chrzesci to wszystko" - odtwarza dzisiaj te chwile. Budynek osiadl w miejscu, w
ktorym stal. Demczur prosil tylko Boga, aby ratowal ludzi, ktorzy tam
pozostali. "To wszystko bylo straszne" - mowi,

[luiza-w-ogrodzie]

W Sydney wlasciwie bylo to juz 12 wrzesnia, po polnocy. Przespalam wszystko.
Obudzilam sie 12 wrzesnia i jak zwykle szykowalam sie do pracy. Radio i
telewizor odlaczylismy z pradu poprzedniego wieczoru i spakowalismy, bo rano
mieli przyjsc malarze. Byl piekny, sloneczny wiosenny dzien, tak jak dzisiaj.
Radosnie podspiewujac krzatalam sie po kuchni, gdy malarze zadzwonili do drzwi.

Zaczeli chodzic po mieszkaniu, pokazalam im co i gdzie malowac, tuz przed
wyjsciem do pracy, z torebka w reku wdalam sie w rozmowe (tlumaczenie moje):

-Pieknie dzisiaj, az przyjemnie zyc, prawda? - zagailam
-Ano, lepiej niz w Nowym Jorku- mowi malarz
-Czemu akurat w Nowym Jorku?-pytam
-A,pani, tam sie cuda dzieja, porwali dwa samoloty...
-O, rzeczywiscie, az dwa?- mowie z grzecznosci, bo w koncu porwania samolotow
to nic wielkiego, no, dwa naraz to troche niecodzienne
-...i walneli nimi w WTC, pani, podobno 50 tysiecy ludzi tam zginelo
Tu zdretwialam. Jakie samoloty, kto porwal???

Pojechalam do pracy, zaczynam wczesniej niz inni, wiec nie bylo z kim gadac,
ale sluchalam radia cala droge, w pracy zaraz do Internetu i newsy. Email od
mojego faceta, ze jest w porzadku (wrocil do USA 10 wrzesnia... a chcial sie
zatrzymac "troche dluzej", lecial liniami United), uff, kamien spadl mi z
serca.

Powoli ludzie zaczeli sie schodzic do pracy, na wielkim, oszklonym pietrze,
gdzie pracuje sto osob, byla cisza jak na pogrzebie, wszyscy mieli wlaczone
radia albo internet, kilka osob w panice, bo ich bliscy lub szefowie akurat
byli w NY. Nikt nic nie wiedzial, wiadomosci chwytalismy na zywo, linie
telefoniczne do USA zajete.

Wyslalam emajla do znajomego pracujacego w centrum NY, odpowiedzial dopiero
nastepnego dnia, pracowal w jednym z mniejszych budynkow w kompleksie WTC,
budynek oberwal szczatkami samolotu, kazali im sie ewakuowac i maszerowal do
domu piechota, przez chodniki zaslane szczatkami budynkow i ludzi.

Nawet w tak dalekim kraju jak Oziland, bylo cicho i ponuro, wszyscy zszokowani,
a odbilo sie to na dzieciach i kobietach arabskich, obrzucanych obelgami na
ulicach (i kamieniami tez - ktos rzucal w autobusy wiozace lokalne - glownie
arabskie- dzieci do szkoly).

Dzisiaj jest tez podejrzanie cicho, a to jeszcze nie jedenasty!

Zycze wszystkim, zeby nie przezywali takich dni ponownie.
Luiza-w-Ogrodzie

[Gość: Tutejszy]

Bylem wtedy w pracy (Kew Gardens, NY) kiedy kumpel przylecial i mowi ze
samolot uderzyl w WTC, juz wtedy mialem przeczucie ze to byl zamach, za kilka
minut przychodzi z nowu i mowi ze drugi samolot uderzyl w WTC. Wszyscy bylismy
w szoku, polecialem do najblizeszego Deli gdzie maja zawsze wlaczony TV, widok
zwalal z nog i niedowierzanie, potem informacja o Pentagonie i pogloski o
kolejnych porwanych samolotach, przez chwile czulem sie jak w filmie "dzien
Niepodleglosci". Myslalem o mojej zonie ktora pracuje blisko WTC tuz przy
wschodniej rzece, probowalem sie do niej dodzwonic ale bez rezultatu, serce
podeszlo mi do gardla jak zobaczylem walace sie budynki i ogromna chmure dymu
zaslaniajaca dolny Manhattan, zadalem sobie sprawe ze moja zona moze byc w
srodku tego piekla,
Ona wychodzila z metra przy stacji Wall Street (czerwona linia), kiedy
slyszala nadlatujacy drugi samolot ( nic nie wiedziala o pierwszym samolocie),
ludzie w panice krzyczeli ze uderzy w budynek, doslownie zostala wciagnieta z
powrotem do tego biurowca, sluzby porzadkowe juz kierowaly wszystkich do
podziemi, widziala zakrwawionych ludzi ktorzy musieli zostac uderzeni przez
jakies odlamki, siedziala w podziemiach do godziny 1 po poludniu, wtedy
pozwolono ludziom wychodzic na powierzchnie, chmura dymu jeszcze nie opadla,
wraz z jakas wlasnie poznana osoba, kulac sie i zaslaniajac usta szla na
piechote w kierunku polnocnym,
Zadzwonila do mnie do pracy o godzinie 16, ze zyje i ze jest juz na Queensie.

Pozniej dowiedzialem sie jeszcze blizej WTC byl jej wujek (Broadway i Fulton),
chyba cudem ocalal, kiedy wieza zaczela sie walic polozyl sie na ulicy.

Nastepnego dnia, dowiedzialem sie ze zginal czlowiek ktorego znalem, byl
strazakiem, nazywal sie Eric Allen, zostawil zone i kilkuletnia corke, CZESC
JEGO PAMIECI.

CZESC PAMIECI WSZYSTKICH OFIAR.

Nie moge dostac sie do linku ze zdjeciami Aniutka

[luiza-w-ogrodzie]

..pyta o password. Jak sie tam dostac?

Pozdrowienia
Luiza

[Gość: mordyga]

dziwne. ja skopiowalam tego linka i poszlo bez trudu.

[luiza-w-ogrodzie]

Ja tez skopiowalam, probowalam tez dostac sie z linku z tego watku, w obu
przypadkach ten sam ekran zadajacy hasla.

Aniutek, ratuj!

[Gość: sylwia]

przez "Narval", podała ten link w pierwszym swym pisaniu na tym
wątku. Zdjęcia są dobrze zrobione.
Pozdrawiam.

[aniutek]

prosze o wybaczenie, wczorajszej nocy cos tam robilam i taki tego powod- teraz jest OK

spokojnego dnia wszystkim,
aniutek

Wnioski: na chlodno. Smutna prawda.

[Gość: Mirko]

Po uderzeniu samolotu w pierwsza wieze WTC pracownikom drugiej - w wiekszosci -
nakazano powrot do pracy! Co bylo dalej - wiadomo.

A propos "polskiego maintenance dude-a" (i nie tylko):
W PLL Lot fachowy Amerykanin przprowadzal dla zalog (teoretyczny) "kurs na
przetrwanie".
Scenariusz: pustynia, awaryjne ladowanie, brak lacznosci, co robic: czekac na
pomoc czy szukac samemu. Okazalo sie ze:
95% polskich odpowiedzi to cos w stylu: nie czekac biernie; wybrac kilka grup
silnych ludzi i wyslac po pomoc w kilku kierunkach.
95% odpowiedzi pracownikow roznych linii amerykanskich to: czekac na pomoc.

Okazuje sie ze jedna (z 3-ch) klatka schodowa ("A") w jedej z wiez WTC byla
przez caly czas przechodnia. Zaszlo tamtedy z gornych pieter 14 osob w tym
ludzie z rozleglymi poparzeniami 3-go stopnia! Wszyscy inni - ktorzy przezyli
uderzenie samolotu - pieli sie na wyzsze pietra az do zamknietych drzwi na
dach - z wiadomym skutkiem.
Wiadomosc o tym, ze jest przejscie dotarla do strazakow, ktorzy tez sie
beznadziejnie pieli z 50 kg sprzetu kazdy - ale zasadniczo nie mieli lacznosci
(i tuchu w plucach zeby gadac) z powodu 10 letnich gownianych radii. Dobre
radia mieli z kolei policjanci (dlatego uslyszeli n.p. komunikat o ewakuacji i
zginelo ich 10 razy mniej) ale ze nowojorska policja i straz pozarna
tradycyjnie sie nie lubia (lub gorzej: nie znosza) - strazacy pieli sie
beznadziejnie wyzej a policjanci wiali w dol.
W tym czasie ludzie z gornych - odcietych pieter (nie do konca jak sie okazuje)
dzwonili na 911 i tam slyszeli zeby czekac, ze strazacy i pomoc w drodze.

Moja zona wrocila do Newarku ostatnim samolotem American Airlines, w burzowy
letni i goracy wieczor 10 wrzesnia rok temu. Kontrola lotniskowa to byl tam
zart. Jedna niezbyt sprawna przegladarka do bagazu. Toalety byly poza sala
odlotow a ze wiele rejsow bylo w ten wieczor poodwolywanych i opoznionych -
tlum klebil sie tam spory; wszyscy raz przeswietleni chodzili wiec DOOKOLA
punktu kontroli, itd.