Apel do mojej kochanej Rodziny...

[ma-ry-sia]

Moja Kochana Rodzino...
Proszę Was bardzo, zrozumcie, że mam problem z jedzeniem. Nie wymuszajcie na
mnie zjedzenia schabowego z ziemniakami i zasmażaną kapustką czy też kanapek
z białego pieczywa z tłustą szynką i majonezem... Zrozumcie, że ja naprawdę
wolę zjeść ryż z warzywami, a rano płatki z jogurtem i bananem czy kromkę
ciemnego pieczywa z białym serem, niż potem lądować w toalecie i żygać,
żygać, żygać...
Kochana Rodzino - nie wysyłajcie mnie, proszę, w niedzielę do cukierni po
cistka. I nie przynoście słodyczy do domu. A gdy już koniecznie musicie,
schowajcie je w nieznanym mi miejscu i broń Boże - nie jedzicie ich na moich
oczach...
Właściwie tylko tyle, albo aż tyle. Bo chcę być zdrowa! A dobrze wiecie, że
ze względu na moją chorobę nie wolno mi przytyć.

[amano_ai]

Jezu, sama bym tego lepiej nie okreslila!!! chyba nigdy nie zrozumiem dlaczego
Rodzina szkodzi zamiast mi pomoc w walce z choroba. dlaczego moja mama kupuje 5
pysznych pachnacych buleczek i zostawia je w widocznym miejscu, czem upuje
ciasteczka, czekolady i zostawia je na widoku, chociaz tyle razy prosilam zeby
tego nie robila...pytalam jej czy chce mi pomoc...powiedziala ze zrobi wszystko
zeby mi pomoc.ale takiego malego poswiecenia nie jest w stanie!!!ona mowi, ze
ja terroryzuje cala rodzine, bo wszyscy jedza normalnie wiec czemu jedzenie
mialoby byc schowane???no i to zmuszanie do zarcia.to tak skonczy sie w
toalecie a oni NIE POTRAFIA tego zrozumiec!w moim przypadku to tragedia bo mama
uwaza mnie za anorektyczke i chce mnie utuczyc i mysli ze jak bedzie kupowac
pysznosci toja sie w koncu skusze.G...prawda!czy ktos moze mi wyjasnic dlaczego
tak wlasnie jest???

[czekolada_z_orzechami]

ja mam identycznie. czuję się jak dziwadło, kosmitka, bo nie potrafię jeść
normlnie jak ONI. A ja nie potrafię. Bo albo nie jem nic, albo wmuszają we mnie
sterty żarcia, po którym ja rzygam rzygam rzygam. Nie potrafią mi pomóc. Bo w
przypadku mojej choroby przytycie jest najgorszym rozwiązaniem, do którego nie
wolno mi dopuścic. tak samao jak do obżarstwa. Ale oni tego nie rozumieją. Nie:/

[ma-ry-sia]

Nie wiem, o jakiej Ty tu chorobie mówisz, bo ja nie o buli czy ano...

Naprawdę, zauważyłam, że jak jem "po swojemu" czyli np. płatki z mlekiem, ser
biały z ciemnym pieczywem, sałatki jarzynowe, ryż z czymś, duszonego kurczaka,
ryby itd... to nie wymiotuję. Dlaczego? Bo WIEM, że racjonalnie i zdrowo się
odżywiam. Ale jakoś nie potrafię sobie wmówić, że tłusty kotlet w panierce czy
smażone stosy placków ziemniaczanych to racjonalne odżywianie. Naprawdę, nie
widzę rozwiązania z tej sytuacji. :-( Moja rodzina nie daje się przekonać... A
przecież nie ważę skandalicznie mało (52/164) żeby musieli się o mój wygląd
martwić... :-(

[amano_ai]

ja mam tak ze moge zjesc tylko to co sobie wyznacze i co ma dokladnie policzona
ilosc kalorii. jesli zjem cos do czego ktos mnie zmusi i nie wiem ile dokladnie
to ma kalorii to musze to zwymiotowac.to komplikuje zycie, odpadaja
restauracje, imprezy ze znajomymi, rodzinne obiadki.nie umiem sobie z tym
poradzic. waze 42/163,chodze do psychiatry ktora wydala diagnoze anoreksja
bulimiczna, ale jakos nie czuje sie anorektyczka, jem 1400kcal dziennie, jem
zdrowe rzeczy, nie odmawiam sobie slodyczy. wszystko msi byc jednak dokladnie
policzone. niestety moja kochana Rodzina zostawia niepoliczalne kalorcznie
pysznosci na widoku ja nie moge sie powstrzymac i tak mam napady bulimii.