..sily..i wiary..

[bonnie26]

..dzisiaj byl okropny dzien..cos zlego wisialo w powietrzu..nie moglam sie
uspokoic..caly czas myslalam o jedzeniu..i oczywiscie jadlam..juz nawet nie
wiem ile kcal w siebie wpakowalam..(orzechy,orzechy, orzechy)..mimo ze nie
zwymiotowalam i "jakos przetrwalam"-jest mi strasznie smutno i chce mi sie
plakac -ze jestem taka slaba..ze moja mobilizacja gdzies "ulatuje"..czuje ze
nastepny kryzys sie zbliza- i chyba tym razem gorszy..co za koszmar..niedlugo
zaczne obgryzac paznokcie z nerwow..jak mam pokonac te slabosci..?..jak znow
znalezc sile?..juz nie satysfakcjonuje mnie "czysty dzien"..ja chcialabym
wreszcie przestac myslec o jedzeniu..o chorobie..o bulimii..jak dlugo jeszcze
mam "trzymac"sie na bacznosci..pilnowac sie-zeby nie miec ataku..juz powoli
jestem tym zmeczona..

[ania2184]

hej!!mam to samo:(i tez niestety nie wiem co robic-7 sierpnia ide na 10 tyg na
terapie zamknieta a Kopernika w Krakowie!!waze teraz 80 kg-schudlam z 96-
porazka wiem:(jestem taka gruba :(chce skonczyc ale nie potrafie!!!!!!

[alfa334]

Dobrze Cię rozumiem, moje życie niestety wygląda podobnie, nie mogę się od tego
uwolnić. Ważę od48-98 kg,jestem po próbie samobójczej bo czasami brak mi już po
prostu siły do walki.Ostatnio przez 2 miesiące przytyłam 30 kg,waże 80 i nie
musze chyba pisac jak sie czuje.Pieprzona bulimia zabrala mi wszystko,odsunela
od bliskich, nie pozwolila pracowac, studiowac,zabrala prace,pieniadze i resztki
godnosci.Zniszczyla moje plany i marzenia.TOo jakas straszna obsesja,kazda
mysl,kazda chwila,sen,przepelnione sa myslami o jedzeniu.
Ja 7 sierpnia jade do Kliniki Nerwic do Warszawy.
Musimy byc silne,choc wiem ze to nie latwe a nawet cholernie trudne to pamietaj
ze Ty i bulimia to odrebnosc,a nie czesc Ciebie,traktuj jak wroga wtedy latwiej
bedzie Ci z nia walczyc.
Trzymam za Ciebie kciuki i sciskam serdecznie

[hopeless2]

hmmmm... skada ja to znam... i te orzechy. myslalam, ze tylko ja mam fiola na
ich punkcie, ale widze, ze jednak nie. Wiesz, ja sobie to tlumacze tak: lepsze
orzechy niz np slodycze czy tluste frytki, pizza itp.. Orzechy sa kaloryczne,
ale sa tez niesamowicie zdrowe. Podobno bardzo dobrze wplywaja na kore mozgowa,
wiec uszy do gory!!! Co najwyzej bedziemy tylko madrzejsze <hihihi>. A poza
tym, w moim przypadku, bardzo unikam wszystkich tluszczy (choc wiem, ze sa
bardzo wane w codziennej diecie), wiec moj organizm sie ich domaga. I tak
mysle, ze stad sie biora te "napady" jedzenia orzechow. Ale ja orzeszki
uwielbiam i bede je jadla :) tylko oczywiscie w umiarkowanych ilosciach.
Trzymaj sie Bonnie. Nie mozesz sie poddac!!! I Wy, dziewczyny, tez nie!!! Nie
wolno, bo dostaniecie po uszkach. Buziaki :*

[gosiak1981]

Właściwie sama nie wiem jak zacząć... Niby nie jest ze mną jeszcze tak źle,ale
chyba muszę poszukać pomocy.I tak piszę z nadzieją,że może coś się stanie i
będzie mi łatwiej.Plączę się w słowach... Odchudzam się od ponad roku i łącznie
ubyło mi jakieś 30 kg.Wszystko szło dobrze,co jakiś czas zmieniałam diety,bo
szybko się nudzę.Pilnowałam białek,tłuszczów,węglowodanów itp. Owoce,warzywka i
ogólnie było ok.Miałam oczywiście chwile kryzysowe - napady obżarstwa,ale jakoś
sobie radziłam.Leżałam na boku,bo wtedy ból brzucha był mniejszy.Ale pewnego
dnia po takim napadzie zwymiotowałam.Nie było to przeze mnie wymuszone - tak
samo poszło.I najgorsze okazało sie to,że było mi potem tak dobrze, taka
ulga,że tym razem brzuch nie bolał.Następnym razem sprowokowałam je sama.Przez
jakis czas myslałam,że to super,że mogę jeść co chce i nie utyć.Doszłam więc do
momentu,że szłam do sklepu i kupowałam wszystko na co miałam ochotę w ogromnych
ilościach i jadłam,jadłam,jadłam.I wymioty,wymioty,wymioty.I odbijałam sobie za
te wszystkie chude miesiące.I Nutella i Snickersik i dużo więcej! Wprawdzie ten
horror trwa od dwóch miesięcy,ale intensywnie.Kilka razy dziennie.Myślę,że to
dobrze,że teraz już szukam pomocy,dopóki jeszcze nie zabrnęłam tak daleko.Ale
jest mi tak ciężko,bo jestem sama z tym wszystkim.Ech...