nie mam siły!

[ulicja]

witam!
chciałaby sie podzielić swoimi spostrzeżeniami na temat tych chorób. jestem
osobą wysoką i szczypłą, przez co często muszę wysłuchiwać kąśliwych uwag.
Bardzo często jestem posądzana o anoreksje. I każdye chwilowe większe
przybranie na wadze jest złośliwie komentowane, zarówno w domu jak i poza
nim. Rozumiem że są one żartobliwe, ale mnie przestają już bawić. Chyba przez
to zaczynam się czuć niepewnie i niekomfortowo, gdy jem w towarzystwie albo
sama. Także po solidniejszym posiłku czuję sie podle i ociężale.
W tej chwili przy wzroście ok.172 cm ważę 51 kg. Nie wydaje mi sie - w
przeciwieństwie do otoczenia - że ważę za mało. Ale mam jeden problem: od
ponad 90 dni nie mam okresu. I wszyscy twierdzą że to dlatego że za mało jem.
Ale ja jem! Gdzieś pół roku temu ważyłam 2 kg mniej i moją miesiączką bylo
wszystko normalnie. A teraz?
Bardzo proszę o jakąłś radę.

[mjma]

"wszyscy" mają rację zacznij normalnie jeść

[pawellac]

Nie przesądzałbym sprawy. O powód braku miesiączki można zapytać ginekologa.
Znam dziewczny, które jedzą bardzo dużo, a mimo to są szczupłe, bo taką mają
przemianę materii. Za mało wiemy, aby wydawać od razu diagnozę, chociaż BMI=17
jest niepokojące.

[midm]

Jesli zwykle wazylas mniej wiecej tyle ile teraz (przy okazji nie masz zadnych
innych dolegliwosci?) albo nawet odchudzilas sie ostatnio ze wzgledu jak to
czesto teraz jest na mode kilka kg, ale ani Ci w glowie wiecej, to chyba
rzeczywiscie nic w tym nie ma, chociaz Twoj komentarz, ze nie wydaje Ci sie, ze
wazysz za malo, zwlaszcza jesli nie jestes drobnej budowy ciala, wiec
ewidentnie wygladasz jak za malo, moze byc lekko niepokojacy. Badz
na wszelki wypadek ostrozna. Uwagami sie nie przejmuj.
Do ginekolga oczywiscie pojdz.

[fuine]

Droga ulicjo!

Na brak miesiączki rada jest jedna - idziesz do ginekologa i przedstawiasz mu
problem, gdyż przyczyn takiego stanu rzeczy może być ogromnie dużo. Począwszy
od (najczęściej) zajścia w ciążę, poprzez stres, osłabienie wiosenne, choroby,
które przechodziłaś w ostatnim czasie, aż po zaburzenia hormonalne i związane z
jajnikami. Forum może coś zasugerować, ale jedyną osobą kompetentną w diagnozie
będzie tu lekarz.
Tyle odnośnie problemu kobiecego... teraz przejdżmy do rzeczy :-)

Przeczytałam Twój mail z ogromnym zainteresowaniem, bo sama ważę 50 kg (co do
kreseczki, jak w mordę strzelił ;-) i mierzę 170 cm, przez co co rusz spotykam
się z pytaniami, czy się odchudzam oraz - na szczęście bardzo rzadko - czy to
już anoreksja. To drugie pytanie doprowadza mnie szczerze mówiąc do furii,
ponieważ jeść lubię, nie wyglądam jak szkielet i bynajmniej się nie odchudzam.
Mój wskaźnik BMI uparcie wskazuje niedowagę, mój organizm natomiast informuje,
że nic mu nie jest i że lubi taką wagę. Od dawna zastanawiam się, czy
próba "jedzenia na siłę" i dociągnięcia do prawidłowej wagi przypadkiem właśnie
nie spowodowałaby u mnie jadłowstrętu... Przytyć tylko po to, aby tabelkowe
normy się zgadzały? Chyba to bez sensu...

Pozdrawiam,
Fuine

P.S. 1
Osoby, które ewentualnie zamierzają odpisać mi, że następny etap sylwetki w
moim przypadku to już Oświęcim, informuję niniejszym, że jem normalne posiłki
(śniadanie z kilku kanapek, przekąski w pracy oraz sporą obiado-kolację
wieczorem), nie jest mi zimno, nie sinieją mi ręce ani inne części ciała,
kobiece krągłości posiadam, dość sporą siłę (widocznych ) mięśni również i
tylko stosunek wagi do wzrostu pozostaje dla mnie zagadką nie do rozwiązania...

P.S. 2
Do lekarza idź koniecznie i absolutnie nie przejmuj się kąśliwymi
uwagami "życzliwych" w Twoim otoczeniu!

[midm]

Z tego, co Ty napisalas, ja sie niczym nie niepokoje. (No chyba, ze bylas
nieszczera.)

[fuine]

Byłam szczera jak szczypiorek na wiosnę! :-)

A to, co może niezbyt precyzyjnie chciałam przekazać naszej koleżance, która
rozpoczęła ten wątek, sprowadza się do tego, że według mnie nie zawsze BMI
stanowi wyrocznię, problem braku miesiączek należy niewątpliwie rozwiązać, ale
oprócz tego ulicja nie powinna absolutnie wpędzać się w dyskomfort związany z
jedzeniem, gdyż to właśnie mogłoby poskutkować anoreksją. Jeśli po obfitym
posiłku czuje się podle (zły znak), niech je mniejsze posiłki i częściej, a
wszelkie komentarze odnośnie wagi puszcza mimo uszu.

Jeszcze raz pozdrawiam,
Fuine

[fuine]

Oczywiście regularnie kontrolując jednak wagę, bo zejście niżej z 51 kilo
stanowiłoby poważny sygnał ostrzegawczy...

[midm]

> Oczywiście regularnie kontrolując jednak wagę, bo zejście niżej z 51 kilo
> stanowiłoby poważny sygnał ostrzegawczy...
Dodajmy: na plaszczyznie cielesnej, bo psychicznej niekoniecznie.

[mabor.centrum]

Niepokojące są dwie rzeczy: pierwsza - zatrzymanie miesiączki, oczywiście
konieczna jest wizyta u ginekologa, potem może endokrynologa, druga - twoje
reakcje na "kąśliwe" uwagi otoczenia i konsekwencje w postaci dyskomfortu po
jedzeniu. Może warto się nad tym zastanowić? Niekoniecznie od razu z
profesjonalnym psychoterapeutą, może wystarczy ktoś Ci bliski, życzliwy i
bezpieczny, np. mądra przyjaciółka.