Witajcie!

[mindtriper]

Niedawno trafiłam na to forum.
Do tej pory rezydowałam na forach-potworach radzących jak umrzeć.
ED stało się sensem mojego istnienia.
Miesiąc temu wyszłam ze szpitala, w którym umieścili mnie rodzice.
Na początku myślałam, ze to dlatego, ze mnie nienawidzą i chcą mi
udowodnić, że jestem nikim. Powoli, powolutku wychodziłam z chorego
świata moich myśli i przeżyć i zaczęłam dostrzegać, ze to co siedzi
w mojej głowie to jakaś paranoja. Gadałam na oddziale ze
schizofreniczką, która opowiadała mi o swoich schizach, a ja jej o
swoich. I doszłyśmy do wniosku, ze obie mamy tak samo narąbane.
Że jej wymysły niczym się nie różnią od moich pomysłów na wygląd,
ciało, wagę i całą dorobioną do tego teorię.
Teraz już wiem, że CHCĘ się leczyć.
Jeszcze nie umiem, jeszcze potykam się, ale CHCĘ!
Chętnie Was poczytam, może kiedyś napiszę coś od siebie.
Pozdrawiam!

[nikoola89]

hmmm do duzy plus ze sama chcesz sie leczyc...no no;-)

[bulimia88]

zazdroszczę ci rozmowy ze schizofreniczką. głupio brzmi, wiem, ale
chciałabym też pogadać z kimś tak psychicznym jak ja, żeby w końcu
tak na trzeźwo dotarło do mnie, że ja przecież nie jestem normalna.

[marta.scisia]

Jak ja byłam w szpitalu, to się zastanawiałam co ja tam robię i że w ogóle nie
pasuję do reszty osób. Zobaczyłam naprawdę chorych ludzi. Zrobiło mi się głupio
i chciałam po wyjściu "się za siebie zabrać" i wyleczyć. Jakiś czas było dobrze,
ale to znów wraca... :-/
Może Tobie się uda. Powodzenia!