Czy ja jestem chora

[zero333]

Witam wszystkich!
Od prawie 3 lat stosuje środki przeczyszczające. Powodem tego są moje napady
obżarstwa mam je teraz prawie codziennie (jak ja tego wszystkiego
nienawidzę)Za każdym razem obiecuje sobie, że to koniec,ale nie potrafię z tym
skończyć:-( Kilka razy próbowałam wymusić wymioty, ale się nie udało.
Nienawidzę się, nienawidzę kiedy jem, czuje się wspniale, kiedy uda mi się
prawie nic nie jeść, wszystkie moje myśli krążą wokół jednego tematu-jedzenie,
to jest koszmar, nie mogę się na niczym skupić, unikam towarzystwa,
najchętniej nie wychodziłabym z domu. Moje samopoczucie jest całkowicie
zależne od tego ile zjem i czy mój brzuch jest płaski czy pełny tego"syfu,
brudu" jakim jest jedzenie.
Proszę o rad,e nie wiem czy mam bulimię bo nie wymiotuje, może jestem po
prostu wielkim łasuchen i stąd te napady obżarstwa?

[zlotowlosa01]

niestety,ale bez wątpienia masz bulimię.Mając bulimię nie koniecznie trzeba
wymiotować.Ja zachowuję się tak samo jak Ty,mój humor jest zależny od tego ile
zjem,czy mam płaski brzuch,izoluję się od ludzi.Najlepiej gdybyś od razu
zgłosiła się na terapię.Walcz o siebie.Pozdrawiam

do złotowłosa01

[zero333]

Dziękuję Ci za radę, ale nie jestem jeszcze gotowa, żeby iść na terapię i
komukolwiek powiedzieć o tym wszystkim.
A Ty rozpoczęłaś terapie?, jeśli tak to czy to Ci pomogło?

[zlotowlosa01]

Tak,rozpoczęłam ale teraz mam przerwę bo brak mi sił do walki,po prostu się
rozlatuję...Wiem że powinnam chodzić i będę bo wiem że bez niej sobie nie
poradzę.Chodziłam na nią stosunkowo krótko,ale na początku dała mi
nadzieję,poprawa była,ale potem znów było gorzej.Leczenie zaburzeń odżywiania
jest długotrwałe więc nie sugeruj się mną.Wielu osobą bardzo terapia pomaga i
wychodzą z niej zdrowe.Mam nadzieję że niedługo nastąpi u Ciebie poprawa.Wiem że
przyznanie się do choroby nie jest łatwe.ja sama bardzo długo z tym
zwlekałam,nie potrafiłam o tym mówić,więc Cię rozumiem.Ale potem jakoś się
przełamałam