ewa_zeromska
11 lat temu
Witam serdecznie, przepraszam, że z małym opóźnieniem, ale już odpowiadam.
Niepotrzebnie się martwisz. Twoje dziecko nie jest nienormalne, a jego zachowanie nie wychodzi poza dziecięcą normę.
To jest typowy tzw onanizm dziecięcy, który nie ma nic wspólnego z podobnym zachowaniem u dorosłych.
Dziecko odkrywa świat, poznaje również swoje ciało i odkrywa reakcję na bodźce. Twoje dziecko odkryło, że wykonując określone ruchy ( dzieci robią to w różny sposób) jest mu miło i przyjemnie. Odkrycie było całkiem przypadkowe, ale już nieprzypadkowe jest stosowanie tego, co odkryło. Kiedy czuje się opuszczone, bo za długo zajmuje się samo sobą, kiedy jest mu źle, kiedy się nudzi, wówczas robi właśnie to, co tak cię niepokoi.
Najgorszą rzeczą jaką możesz robić to krzyczeć i karać. Dziecko tego zupełnie nie rozumie. Nie wie dlaczego się gniewasz, boi się, więc ucieka do wypróbowanego sposobu pocieszenia się, a więc kółko się zamyka.
Wykaż cierpliwość i zajmuj dziecko czymś, co je zainteresuje. Czytaj, wymyślaj zabawy ruchowe i nie wściekaj się. To minie, samo z siebie. Im bardziej będziesz koncentrować swoją uwagę na "tych ćwiczeniach", tym dłużej będzie to trwało.
Ja wiem, że jako mama czujesz niepokój, zawstydzenie. Ale przyznaj, że działa twoja wyobraźnia. Czy naprawdę sądzisz, że w główce dziecka powstają jakieś erotyczne skojarzenia?
Nic z tych rzeczy. To tylko sposób na rozładowanie napięcia. A więc nie dopuszczaj do kumulacji złych emocji. Niejako wyprzedzaj je. Przecież znasz swoje dziecko i wiesz co je stresuje, co budzi lęk. Nie dopuszczaj do tego i nie nadawaj temu zachowaniu szczególnego znaczenia.
Nie faszeruj dziecka środkami uspokajającymi, nie piętnuj. Po prostu kochaj i miej cierpliwość. Dużo cierpliwości.
Pozdrawiam