Obłuda rodziców

[izabellaz1]

Wytłumaczcie mi, bo może jestem z księżyca...
Jak zwykle wychodzę zdegustowana z takich forum jak "dziecko", "przedszkola" -
w konsekwencji zaglądam tam sporadycznie.
Dlaczego rodzice są tak obłudni? Wszyscy tam IDEALNI! Nikt nie krzyczy, o
klapsach nie wspomnę. Wszyscy cierpliwi, nastawieni pokojowo do świata i
bliźnich. Poświęcający max czasu swoim pociechom. No idylla jak z reklamy...
Dlaczego rodzice tak często wypierają się człowieczeństwa, owijając
rodzicielstwo w jakiś kosmiczny mit?
Dlaczego nie przyjmują do wiadomości, że np. agresja jest naturalna dla
człowieka i do tego aby ją kontrolować potrzeba DOJRZAŁOŚCI EMOCJONALNEJ,
której człowiek 4, 5-letni jeszcze nie posiada. Potrzebny mu rodzic, który
granice wyznacza ale i przez agresywne zachowania MUSI przejść po to aby umieć
sobie z nimi radzić.
Jak napisałam, że dziecko jest człowiekiem i MUSI jakoś nauczyć się radzić,
CZASEM nawet kosztem odebranej siłą zabawki (bo jakiś Jaś mu zabiera po raz
dziesiąty, ale my jako rodzice idealni nie możemy się przyznać, że jak w końcu
nasze dziecko zareaguje bardziej asertywnie, czy nawet agresywnie to odczuwamy
skrywaną satysfakcję), to wzbudziłam ogólną niechęć.
Kurna! Tylko potem jak chodzę na zajęcia dodatkowe z córą, to jestem JEDYNYM
rodzicem, który włącza się w zabawę jak widzi, że dziecko jeszcze nieśmiałe w
grupie itd. Inni siedzą pod ścianą i "wykopują" swoje dzieci bo im się tyłka
nie chce ruszyć i porobić z siebie przez 30 minut "głupka"? (;) Albo oglądam
zniecierpliwioną mamę (jak z katalogu - taką w stylu "nie rusz, nie dotykaj")
krzyczącą na dziecko w centrum handlowym, albo dzieci bojące się własnego
cienia, "bo to, bo tamto" - według rodziców wciąż robią coś nie tak. Albo
milczących kiedy dziecko pyta "Dlaczego?" po raz dziesiąty. Ogólny DOOPOŚCISK
(jak dobrze kiedyś Dorota Zawadzka określiła) I to nie są ludzie z tzw. rodzin
dysfunkcyjnych, patologicznych.
Dlaczego ludzie tłumią własne emocje i nie przyznają się do nich???
A potem czytamy o depresjach, bo młode matki wpadają w matnię tych kłamstw i
mitów o rodzicielstwie...
Sorry, wiem że tu większość nie-dzieciatych, ale mnie to bardzo bulwersuje.

[zoofka]

ja na razie nic nie powiem, bom sama w rodzicielskiej depresji. Sorry

[izabellaz1]

zoofka napisała:

> ja na razie nic nie powiem, bom sama w rodzicielskiej depresji. Sorry

Rety a co się dzieje?!

[catthe]

zoofka napisała:

> ja na razie nic nie powiem, bom sama w rodzicielskiej depresji.
Sorry

:(
A co się dzieje Zosiu?

[zoofka]

izo i catthe:
mój mały człowiek ma ostatnio skok rozwojowy (nie będę pisała co to
bo nie chcę przynudzać)
powiem tylko, że nocami nie sypiam a w dzień marzę o zatyczkach do
uszu (ono nie płacze, tylko nauczyło się piszczeć)

jestem strzępkiem człowieka. Moje oczy są karminowe.
W dodatku ostatnio latałam z człowieczkiem po szpitalach (na
szczęście okazało się że człowieczek jest zdrowy)

w każdym razie dziś o 4 rano miałam ochotę wyrzucić człowieczka
przez balkon i zasnąć na wieki

P.S. staram się być dobrą matką :)

[wiarusik]

jest na to pewien sposób.na mnie zadziałał
gnojka otulić i do wanny.zgasić światło,zamknąć drzwi i niech
wyje.po kwadransie powinno przestać.jeśli nie przestanie,znaczy że
jest chore(wtedy można nalać wody i utopić:P -ale to tylko opcja)
to ciężkie 15 minut dla matki,ale sposób ściągnięty ze starej książki

[zoofka]

musiałabym najpierw zaopatrzeć się w zatyczki do uszu, bo nie mam
pancernych drzwi do łazienki, a na płacz i krzyki mego dziecia
jestem bardzo wrażliwa :)

[wiarusik]

pamiętaj że noc najczarniejsza jest przed świtem
kto się spietra przed czasem,ten będzie miał 2 razy gorzej

[zoofka]

:) będę pamiętać

[bertrada]

Może zęby jej rosną? Dzieci nie wyją dla sportu.
Pomolestuj pediatrę, niech coś wymyśli. W końcu za coś mu płacą. ;)

[zoofka]

zęby też, bo gryzie WSZYSTKO dookoła
a z lekarzami mam kontakt na bieżąco i nic niepokojącego nie
zauważyli

w każdym razie jakoś próbuję dać radę :D

[zoofka]

P.S. Ona nie wyje :)
ona piszczy, krzyczy, śpiewa... najgorsze jest to, że przez pół
nocy :(

[bertrada]

Jak to robi dla zabawy to pół biedy. Gorzej jakby to np z bólu było.

Podobno w ten sposób sobie dzieciska trenują narząd mowy. A jak to o to chodzi,
to pomyśl sobie, że jak teraz dobrze wytrenuje, to zaoszczędzisz na logopedach. ;)

[zoofka]

to nie z bólu na pewno :) chociaż tyle :D

[cafem]

Moze wymecz ja w dzien, zeby chociaz w nocy wiecej spala.

Ile ma lat?

[catthe]

cafem napisała:

> Moze wymecz ja w dzien, zeby chociaz w nocy wiecej spala.
>
> Ile ma lat?

Mała Zosia ma 5 miesięcy;)

[cafem]

Och, to malenstwo jeszcze...
Biedna mama:/

[izabellaz1]

Na zębulce to polecam CALGEL. To było jedyne co faktycznie dawało radę:)

[zoofka]

dzięki! wypróbujemy!

[lacido]

uhhhhh no to pojechała, zaleciało kazaniem ;)

[elderlane]

ale to tak właśnie jest.obłuda na maxa.przychodzą do mnie rodzice moich uczniów,
tych którzy nigdy lekcji odrobionych nie mają, książek nie noszą, nic nie robią
itd. no i oczywiście wkręcają, że oni to codziennie ze wszystkiego przepytują, a
to tego sprawdzianu to on w domu wszyystko umiał, więc nie wiadomo czemu na
teście 0 pkt., oni rozmawiają, tłumaczą bla ba bla...i tylko nieliczni z nich
mówią prawdę.bo nie chcą się przyznać do własnej
słabości..lenistwa..nieumiejętności poradzenia sobie z dzieckiem? nie wiem..ale
też mnie to maksymalnie wkurza.

[lacido]

I myślisz że napisanie tego coś zmieni? Pamiętam jak ja chodziłam do szkoły to
rodzicom tez mówiłam że nie ma nic zadane albo wszystko odrobione itd no
przecież nikt myślący sam się nie podłoży.
Aha i pracuję w szkole i są rodzice którzy mówią: moje dziecko to leń, może
pani przyłożyć jak będzie rozrabiać itp ;)))

[elderlane]

nie pisałam tego z myślą, że to cokolwiek zmieni. wiem jacy są rodzice. a
mówienie - on taki jest, co ja mam mu zrobić strasznie mnie wk..wia, bo taki
rodzic nie dość, że przyznaje się do porażki wychowawczej to ma w dupie to, co
się dzieje z jego dzieciakiem.bo wychowywanie dziecka wymaga wysiłku, a po co,
skoro to zbyt dużo...
wiadomo, że dzieciaki ściemniają i nigdy nie mają nic zadane.ja w zeszycie za
każdy brak pracy domowej robię wpis. i po jakimś czasie taki rodzic przychodzi
do mnie i mówi, że on codziennie temu dziecku swojemu spr. zeszyt. i to jego
dziecko lekcje zawsze ma odrobione.to już szczyt hipokryzji. sprawdza i ślepy jest.

[lacido]

ska Ty jesteś że masz z takimi ludźmi do czynienia bo u mnie to powiedzmy 1/4
rodziców taka jest :)

[elderlane]

ale u mnie to nie jest większość:) tego nie pisałam:) ale to się najbardziej w
oczy rzuca.

[lacido]

a nie zauważyłam słów: niektórzy, zdarzają się tacy, czasem bywa itp ;)

[elderlane]

he he

[izabellaz1]

Tak ale chodzi o coś innego. Zazwyczaj najgłośniej w szkołach "krzyczą" i
narzekają rodzice, którym NIC z dzieckiem nie chce się robić, nigdzie jeździć i
dlatego najchętniej całą odpowiedzialność za to co dzieje się z ich dzieckiem
zepchnęliby na przedszkole, szkołę itd. I dlatego mają największe "ale" do
wszystkich poza sobą, bo wokół siebie tworzą właśnie płaszczyk idealności.
A co da pisanie? Może nic, a może ktoś kto się takimi "idealnymi" przejmuje i
wpędza siebie w kompleksy - wyluzuje :)

[bertrada]

A czy Ty wiesz jaki to wysiłek odrabiać z kimś lekcje? ;P

Trzeba poświęcić temu czas, czyli zająć się lekcjami zamiast oglądać modę na
sukces. Nierzadko samemu trzeba opanować zadany materiał, bo mało kto pamięta to
czego się uczył (lub nie) kilkanaście lub kilkadziesiąt lat tamu. Czasem,
zwłaszcza w starszych klasach, może się zdarzyć, że rodzic nie jest w stanie
opanować materiału.
Trzeba mieć cierpliwość do ucznia i dar przekazywania wiedzy. Bo w przeciwnym
wypadku będzie to wyglądało jak przepytywanie Sylwusia z angielskiego w Dniu
Świra. Czyli tylko obie strony się sfrustrują, nastąpi ciężka atmosfera w domu a
lekcje i tak będą nieodrobione.
Jak do tego dodamy fakt, że materiał szkolny nijak nie przystaje do potrzeb
współczesnego ucznia i tak naprawdę to trzeba być niezłym manipulantem, żeby
przekonać kogoś do zasadności odrabiania lekcji i nauki. A jak się to sprowadza
do zmuszania kogoś przy pomocy represji, do bezmyślnego wkuwania, to w efekcie
dostajemy ucznia, który uczy sie na zasadzie zakuć, zaliczyć zapomnieć, a potem
w ogóle przestaje się uczyć, bo represje mają to do siebie, że nie szybko
człowiek się do nich przyzwyczaja i przestają działać. Ewentualnie uczeń
podszkoli się w kombinowaniu, jak zauważy, że rodzicom zależy tylko na ocenach a
nie na nauce.

A najistotniejszą przeszkodą wydaje się najzwyczajniejsze w świecie zmęczenie
materiału. Uczeń siedzi kilka godzin w szkole, gdzie tak naprawdę powinien się
uczyć. A on tylko notuje to co się ma nauczyć w domu i ewentualnie jest
odpytywany z tego co się nauczył w domu. Paranoja. A mimo to cały czas jest
bombardowany hałasem, szumem informacyjnym, stresem, itp. I jak wraca do domu to
ma prawo zwyczajnie mieć tego wszystkiego dość i ma prawo domagać się odpoczynku
i świętego spokoju. I podobnie jest z drugą stroną. Rodzic wraca zmęczony po
pracy a tu jeszcze każą mu się uczyć, czyli pracować na drugi etat. I jeszcze
jak ma jedno dziecko to może to się uda zrobić, ale z dwójką lub więcej, jest to
fizycznie niemożliwe.

Dlatego tak mało jest prymusów. I to nie są osoby dobrze wychowane, tylko takie,
które mają specyficzne cechy osobowości. Najczęściej są bardziej wydolne i
zorganizowane niż reszta. Mają lepszą pamięć, zwłaszcza krótkotrwałą. Albo, co
rzadko się zdarza, są chorobliwie ambitne i to dążenie za wszelką cenę do
posiadania dobrych ocen zakrawa na jakąś nerwicę natręctw.

[elderlane]

Zdaję sobie sprawę ze wszystkiego co tu piszesz, ale to nie zwalania rodzica z
odpowiedzialności za dziecko.jak się już decyduje na posiadanie takowego to
dobrze byłoby również, aby znalazł czas na zajęcie się nim.i wcale nie chodzi mi
i prymusów. nie chcę być źle zrozumiana. chodzi mi bardziej o nadzór nad
dzieciakiem, zjawianie się na wywiadówkach i reagowanie na jakieś sugestie
nauczyciela.i nie krzyk na dziecko po wywiadówce, a potem olewkę.u nas w szkole
są darmowe zajęcia dodatkowe(2 razy w tygodniu po 2 godziny)podczas których dwie
panie są po dyspozycji dzieciaków.kto ma problem może przyjść i się pouczyć,
odrobić te lekcje.kwestia dogadania się nauczyciela z rodzicem.kwestia
sprawdzenia czy to dziecko chodzi,telefonu raz w miesiącu..cokolwiek.. chodzi i
o taki zwykły podstawowy kontakt ze szkołą.

[wiarusik]

nigdy nie zapomnę tych wspaniałych momentów nauki z mamą
i mówię tu bez ściemy
za każdy błąd dostawałem w łeb
no,ale później oceny to 5,a nawet 6!

[bertrada]

Bo nie mają innego wyjścia jak być obłudnym. Przyznanie się do agresji wobec
dziecka naraża delikwenta na społeczny ostracyzm. Część bardziej cwanych
rodziców do swojej agresji dorabia ideologię, że to rzekomo w trosce o
wychowanie potomka ta agresja, którą też opisują zmiękczonym słownictwem.
Przecież nikt się nie przyzna, że rodzicielstwo to mu pasuje jak świni siodło,
dziecka nienawidzi a ma je tylko dlatego, że tego wymaga społeczeństwo lub ma w
tym jakiś własny interes.

Nie bez powodu co 5 amerykański nastolatek wymaga natychmiastowego leczenia
psychiatrycznego, bo już stwarza dla siebie i otoczenia realne
niebezpieczeństwo. A takich, którzy co prawda nie są jakoś specjalnie
niebezpieczni, ale są na tyle dysfunkcyjni, że też przydałaby im się terapia
jest jeszcze więcej. To są dane Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. U
nas podejrzewam wcale lepiej nie jest.

[elderlane]

taa..a ja jestem ukochanym nauczycielem uczniów, nigdy nie krzyczę, nie
denerwuję się, zawsze wyrabiam się z czasem i wszyscy mnie lubią ;D

[bertrada]

Każde dziecko wie, że nauczyciel i szkoła to jak choroba zakaźna, którą trzeba
przejść. Nie musi być dobry, miły i skuteczny. A im większy wariat będzie to tym
większy ubaw z niego. ;P

[kitek_maly]

> Jak zwykle wychodzę zdegustowana z takich forum jak "dziecko", "przedszkola" -
> w konsekwencji zaglądam tam sporadycznie.
> Dlaczego rodzice są tak obłudni? Wszyscy tam IDEALNI!

Przepraszam, a Twój post czym się różni od tych, które krytykujesz?
(oprócz tego, że zamieściłaś go na innym forum)

[lacido]

hi hi ;))))))))))))

[catthe]

kitek_maly napisała:

>
> > Jak zwykle wychodzę zdegustowana z takich forum
jak "dziecko", "przedszko
> la" -
> > w konsekwencji zaglądam tam sporadycznie.
> > Dlaczego rodzice są tak obłudni? Wszyscy tam IDEALNI!
>
> Przepraszam, a Twój post czym się różni od tych, które krytykujesz?
> (oprócz tego, że zamieściłaś go na innym forum)

Dzien dobry Kitku. Przyznam, że nie rozumiem Twojej odpowiedzi do
zacytowanych słow Izabelli. Wytłumaczysz mi?

[catthe]

Nie będę się tu zazbytnio wymądrzać ale poruszyłaś tu chyba dwie
kwestie.
Pierwsza sprawa jest taka, że cierpliwi, świadomi, mądrzy i
kochający rodzice naprawde istnieją. To, że ktoś w to wątpi to już
jego sprawa. Często w ten sposob ludzie się usprawiedliwiają i mowią-
'nie ma takiej możliwosci, zeby wychować dziecko bez klapsa'(w
domysle-nie ma bo mnie sie nie udaje i ja nie umiem wychowywac bez
klapsow) i patrzą z podejrzliwoscią na tych,ktorzy mowią, że wlasnie
mozna i oni nigdy swojemu dziecku klapsa nie dali. To tylko przyklad
ale mam wrazenie, że ten mechanizm działa w wielu roznych kwestiach.

Kwestia druga to to, że świadomych i mądrych rodziców jest jak na
lekarstwo. Niby to się zmienia, niby jest większy dostęp do fachowej
literatury, psychologow, zajęc dydaktycznych itd. ale wydaje się, że
wciąż nie jest to praktyka powszechna. Chyba większość rodzicow nie
umie być dobrym rodzicem i nie robi nic, żeby coś w tej kwestii
zmienić. Idą na żywiol i dziwią się, że mają mnostwo problemow z
dzieckiem i ich rodzicielstwo nie daje im szczęścia.

[bertrada]

To nie jest kwestia edukacji tylko cech osobowości. Nie ma takiego szkolenia,
które nauczyłoby jak być dobrym rodzicem. Podobnie jak nie z każdego da się
zrobić aktora, lidera, pedagoga, księdza, itp. To są zawody, które wymagają
wrodzonych predyspozycji. A te wszystkie studia kierunkowe mają tylko nadać
szlif i ogładę, w żadnym wypadku nie mają stworzyć coś z niczego.

[catthe]

bertrada napisała:

> To nie jest kwestia edukacji tylko cech osobowości. Nie ma takiego
szkolenia,
> które nauczyłoby jak być dobrym rodzicem. Podobnie jak nie z
każdego da się
> zrobić aktora, lidera, pedagoga, księdza, itp. To są zawody, które
wymagają
> wrodzonych predyspozycji. A te wszystkie studia kierunkowe mają
tylko nadać
> szlif i ogładę, w żadnym wypadku nie mają stworzyć coś z niczego.

Nie zgadzam się absolutnie. Pomijając jakieś zaburzenia psychiczne
czy tego typu sprawy to każdy kto chce i kocha dziecko może być
dobrym rodzicem. Tylko wlasnie często sama milosc i chcenie nie
wystarcza. Dlatego ważna jest wiedza i świadomość. Zarówno dotycząca
rozwoju i psychiki dziecka jak i swoich wlasnych ograniczen, cech
czy slabych stron(w gre mogą przeciez wchodzić problemy rodzica,
ktore przenosi on na dziecko, jego niespelenione ambicje itd. )

[bertrada]

99% zachowań wynika z osobowości a nie ze złej woli czy niewiedzy. A osobowości
zmienić się nie da. Wzajemne relacje udaje się poprawić tylko i wyłącznie na
zasadzie mądry głupiemu ustępuje albo mądry głupiego olewa. A w praktyce mądry
to ten, który ma większą zdolność do samokontroli i zlewania wszystkiego z góry
do dołu a głupi to furiat.

A prawie każde agresywne zachowanie wynika z tego, że agresor jest np
cholerykiem, furiatem, despotą, albo zwykłym leniem zmuszonym do pracy.
W skrajnych przypadkach powodem mogą być jakieś zaburzenia psychiczne z
pogranicza sadyzmu, socjopatii, neurotyzmu, nerwicy, jakieś psychozy czy
wszelkiej maści zaburzenia osobowości. A tego to już w ogóle nie da się edukacją
wykorzenić. Potrzebne jest specjalistyczne leczenie, na które delikwent w życiu
się nie zgłosi. Bo choroby psychiczne mają to do siebie, że chory nie ma
poczucia swojej choroby a tym samym nie ma sobie nic do zarzucenia.

[catthe]

Berta, mylisz masę rzeczy i pojęć.
Osobowość determinująca nasze zachowanie to jedno ale znacznie
więcej niż ten rzekomy 1 % ktory przedstawiasz to wychowanie(czyli
to co zrobili z nami rodzice), traumy, przezycia, doswiadczenia itd.
Prawdą jest, że osobowosci nie mozna zmienic chociaz nawet nad tym
się pracuje. Natomiast wyuczone mechanizmy, podejscie jakie
sprzedają nam rodzice, nasze osobiste skrzywienia poznawcze
(wynikające chocby ze zlych doswiadczen) mozna jak najbardziej
zmieniac i kszaltowac na nowo.
I nie ma to nic wspolnego z bezrefleksyjnym ustepowaniem wbrew sobie.

Rodzic moze miec dobrą wolę ale nie rozumie na przyklad, że dziecka
nie mozna wysmiewac czy porownywac z drugim dzieckiem. Jemu sie moze
wydawac, że on w ten sposob zmobilizuje dziecko do dzialania. A
wystarczy, żeby poczytal troche o psychice dziecka i zrozumial co
jest motywujące ze strony rodzica a co jest zachownaiem gnębiacym. I
takich sytuacji jest mnostwo. Rodzice moga kochac i chciec dobrze
ale mogą nie byc swiadomi jak dziecko widzi swiat i co dla dziecka
oznaczają rozne zachowania doroslych.

I nieprawdą jest, że osoba ktora zle robi nigdy sama nie zglosi się
po pomoc.
Tutaj tez mylisz dwie kwestie.
Przeciez wlasnie dlatego wielu rodzicow idzie do psychologa bo czują
ze sobie nie radza i cos jest nie tak. Z tego samego powodu idzie na
terapie para czy pojedynczy czlowiek. Jest chęc i dobra wola ale
brak narzedzi i wiedzy, ktore pozwolilyby radzic sobie ze zloscią,
agresją czy dolującymi myslami.
To samo z zaburzeniami psychicznymi. Są choroby w ktorych chory
traci kontakt z rzeczywistoscią i faktycznie jemu samemu wydaje sie
ze wszystko jest ok. Natomiast czlowiek z nerwicą, depresją czy
jakąś fobią ma swiadomosc, ze ma problem. W sensie jego choroba nie
ogranicza mu dostepu do tej wiedzy. On moze sie bronic tak jak kazdy
z nas przed trudna prawdą ale nie jest odciety w zaden sposob od tej
swiadomosci.

[bertrada]

Chyba się jednak nie rozumiemy. Ty uważasz, że ludzie są rozsądni i poukładani i
wszystko co robią ma z góry ustalony cel. I środki to osiągnięcia tego celu też
są zaplanowane i świadomie stosowane. I rozumując tymi kategoriami, masz rację.
W zupełności wystarczy skłonić danego człowieka do refleksji i restrukturyzacji
celów i środków, pod kontrolą jakiegoś trenera.

Tylko, że życie nie jest takie proste i ludzie wcale nie kierują się rozumem
tylko emocjami. A agresja to już w ogóle jest odruchem bezwarunkowym i ma na
celu odreagowanie negatywnych emocji na osobie, która te emocje wywołała albo na
osobie, która jest podręcznym obiektem zastępczym. I w tym wypadku żaden
psycholog ani trener osobisty nic nie poradzą. Problemem tego człowieka jest on
sam a nie otoczenie, które jest mu kulą u nogi.

Ludzie idą do psychologa, ale zazwyczaj dlatego żeby usłyszeć jacy są wspaniali
a jak koszmarne są ich dzieci, małżonkowie, rodzice, itp. I oczekują porad w
stylu jak tu skutecznie udupić te osoby, żeby ich krzywdom stało się za dość. I
jak natrafią na jakiegoś rzetelnego specjalistę, który zacznie im uświadamiać,
że to w nich tkwi problem to rezygnują z terapii. I zaczynają szukać kogoś, kto
im będzie przytakiwał.

A osoby z zaburzeniami psychicznymi ekstremalnie rzadko decydują się na terapię.
Depresja czy zaburzenia lękowe są wyjątkami, dlatego bardziej zaliczyć je można
do schorzeń neurologicznych niż psychiatrycznych. Reszta zaburzeń jest
niedostrzegana przez chorych. Mimo, że świetnie dostrzegana przez otoczenie. Sam
chory ma genialne zdolności do dorabiania mniej lub bardziej trzymających się
kupy, ideologii tłumaczących jego zachowanie. I nie ma sposobu, żeby dał się
przekonać, że jest w błędzie. Ci którzy próbuja to zrobić, stają się
automatycznie jego wrogami, albo sa postrzegani jak kretyni, którzy nic nie
rozumieją.
Dopiero jak choroba osiągnie zaawansowane stadium a pacjent wdepnie w kłopoty to
zaczyna się łamać. Ale i tak jest bardziej skłonny twierdzić że ma depresję
spowodowaną ciężkim życiem, niż psychozę.

[catthe]

bertrada napisała:

> Chyba się jednak nie rozumiemy. Ty uważasz, że ludzie są rozsądni
i poukładani
> i
> wszystko co robią ma z góry ustalony cel. I środki to osiągnięcia
tego celu też
> są zaplanowane i świadomie stosowane. I rozumując tymi
kategoriami, masz rację.
> W zupełności wystarczy skłonić danego człowieka do refleksji i
restrukturyzacji
> celów i środków, pod kontrolą jakiegoś trenera.
>
> Tylko, że życie nie jest takie proste i ludzie wcale nie kierują
się rozumem
> tylko emocjami. A agresja to już w ogóle jest odruchem
bezwarunkowym i ma na
> celu odreagowanie negatywnych emocji na osobie, która te emocje
wywołała albo n
> a
> osobie, która jest podręcznym obiektem zastępczym. I w tym wypadku
żaden
> psycholog ani trener osobisty nic nie poradzą. Problemem tego
człowieka jest on
> sam a nie otoczenie, które jest mu kulą u nogi.

Ludzie kierują się emocjami ale kierują się również rozsądkiem. Nie
chcesz mi chyba wmówić, że wszystkie decyzje wszystkich ludzi na
świecie były/są podytkowane emocjami, co? Oczywiście często w
pierwszym momencie górują emocje ale potem przychodzi refleksja.
Człowiek często rozumie, że zachował się źle, że sobie w jakiejs
sytuacji nie poradził itd. i wtedy jest czas na podjęcie działań,
które mają na celu okiełznanie emocji i świadome działanie.

I nie zgodzę się znów co do radzenia sobie z agresją. Jak
najbardziej psycholog może pomóc człowiekowi, który ma napady
agresji. Chodzi o to, żeby dotrzeć do sedna problemu(czy agresja
wynika z niskiego poczucia własnej wartości, czy strachu przed
światem czy jest dla kogoś jedynym znanym sposobem radzenia sobie w
chwilach frustracji) a także nauczyć się jak radzić sobie z tym
odruchem. To wszystko jest do zrobienia na psychoterapii.

> Ludzie idą do psychologa, ale zazwyczaj dlatego żeby usłyszeć jacy
są wspaniali
> a jak koszmarne są ich dzieci, małżonkowie, rodzice, itp. I
oczekują porad w
> stylu jak tu skutecznie udupić te osoby, żeby ich krzywdom stało
się za dość. I
> jak natrafią na jakiegoś rzetelnego specjalistę, który zacznie im
uświadamiać,
> że to w nich tkwi problem to rezygnują z terapii. I zaczynają
szukać kogoś, kto
> im będzie przytakiwał.

Berta, uogólniasz. Skąd masz tę wiedzę? Ludzie idą do psychologów z
różnych powodów. Jedni rodzice uważają, że sa idealni i mają złe
dziecko ale inni czują, że sobie nie radzą i potrzebują wsparcia. I
wcale nie szukają winy tylko w innych. Szczerze mówiąc nie znam
osoby, która poszła do psychologa, żeby się dowiedzieć jak kogoś
udupić jak to określiłaś;)

> A osoby z zaburzeniami psychicznymi ekstremalnie rzadko decydują
się na terapię
> .
> Depresja czy zaburzenia lękowe są wyjątkami, dlatego bardziej
zaliczyć je można
> do schorzeń neurologicznych niż psychiatrycznych. Reszta zaburzeń
jest
> niedostrzegana przez chorych. Mimo, że świetnie dostrzegana przez
otoczenie. Sa
> m
> chory ma genialne zdolności do dorabiania mniej lub bardziej
trzymających się
> kupy, ideologii tłumaczących jego zachowanie. I nie ma sposobu,
żeby dał się
> przekonać, że jest w błędzie. Ci którzy próbuja to zrobić, stają
się
> automatycznie jego wrogami, albo sa postrzegani jak kretyni,
którzy nic nie
> rozumieją.
> Dopiero jak choroba osiągnie zaawansowane stadium a pacjent
wdepnie w kłopoty t
> o
> zaczyna się łamać. Ale i tak jest bardziej skłonny twierdzić że ma
depresję
> spowodowaną ciężkim życiem, niż psychozę.

Berta, zdrowi ludzie też często mają problem, żeby się przyznać, że
sobie nie radzą, że czegoś nie umieją i że coś im się nie udaje. A
co za tym idzie, że potrzebują pomocy lub przynajmniej muszą sami ze
sobą zrobić rachunek sumienia i zrewidować trochę swoje podejścia do
pewnych spraw. Nie jest to wcale domeną ludzi chorych.
Tutaj była mowa o rodzicach zdrowych, którzy często nie wiedzą jak
powinni postępować z dziećmi.
Chorzy oderwani od rzeczywistości to inna bajka.
A depresja może być schorzeniem neurologicznym ale nie musi. Lęki
najczęściej są jednak problemem psychologicznym a nie
neurologicznym. To tak gwoli ścisłości.

[izabellaz1]

catthe napisała:

> Pierwsza sprawa jest taka, że cierpliwi, świadomi, mądrzy i
> kochający rodzice naprawde istnieją.

Ja tylko pragnę zaznaczyć różnicę. Staram się być tym cierpliwym itd. ale chodzi
mi o to, że nie da się takim być 24 na dobę :)

[izabellaz1]

Aha i jeszcze to, że nie ma ludzi idealnych, a co za tym idzie nie ma też
idealnych rodziców.
W dzisiejszych czasach z rzeczy totalnie błahych robi się problem wychowawczy i
podstawę do pisania książek.
A wystarczy po prostu kochać dziecko i poświęcać mu czas i uwagę.

No ja może dzisiaj za bardzo przykładem nie świecę, bo po popołudniowym
Guliwerze odtransportowałam córę do babci i "pozbyłam" się dziecięcia do jutra:D

[puszysta_gimnazjalistka]

Domyślam się, że obłuda dotyczy większości tematów poruszanych na forach, nie
tylko gdy chodzi o dzieci. Ludzie rzadko kiedy mają tendencje to przyznawania
się do swoich błędów, w szczególności w szerszym gronie, ponieważ wymaga to
odwagi i szczerości w stosunku do siebie, i oczywiście wiąże się z nadwątleniem
swojego wizerunku.

P.S.

To był bardzo długi i ciekawy post, gratulacje :)

[funny_game]

Może się obruszy, że Go wywołuję, ale kolejny raz mi tu Krisha brakuje...
I Demonki, zdecydowanie.

[wiarusik]

ja moje będę bić pasem i żadna ustawa mnie nie powstrzyma!

Iza, Lacido, Zoofka i inne mamy na forum

[funny_game]

Tak z ciekawości i na boku tego tematu, z czystej ciekawości pytam:
kupujecie/czytacie GAGĘ?

[izabellaz1]

A jak powiem, że nie to się wutki ze mną nie napijesz??? :(

Aż musiałam sprawdzić cóż to za cudo:D

[funny_game]

Zawsze się napiję, gópja :)
Podoba Ci się gaga?

[izabellaz1]

funny_game napisała:

> Zawsze się napiję, gópja :)

Ufff:D

> Podoba Ci się gaga?

Nie czytam. Ale ja w ogóle nie czytuję "babskich", ani "dziecięcych" pism:) Na
początku sięgnęłam po kilka różnych gazetek ale szybko zniechęciłam się
poziomem, powtarzalnością tematów itd. Niczym mnie nie zachwyciły. W niczym nie
pomogły. W żadną nową wiedzę nie zaopatrzyły:)

[funny_game]

Mam taką ciekawość na temat tego pisemka (wali mi brak dziecia po łbie??? :D),
że se pójdę na emamę jakąś z tym pytaniem zaraz :DDD
Zaczęło się od Zuzy Ziomeckiej, którą zajebiście lubię czytać. I ona gdzieś tam
coś tam o tej Gadze, czy gdzieś tam inaczej z Ziomecką to skojarzyłam i mnie
naszło :D

No.
A wutka to wiesz, to pewniak :)

[lacido]

a co to jest?

[funny_game]

Sprawdź w guglu, albo Cię ciepnę ;)))

[lacido]

jedyna GAGA jaką kojarzę to ta Lady Ga Ga (czy jak tam to piszą) ale jej ani nie
kupuję ani nie czytam a co?

(już mnie ciepasz?)

[funny_game]

www.gagamag.pl/
gagamagazyn.blogspot.com/
Tak pytam, bo chyba (zupełne gdybanie) gdybym miała dziecko, to z moimi świrkami
we łbie, bym to prenumerowała ;) Tak na oko, bo też nie znam.

[lacido]

i niby dlaczego pytasz czy czytamy to?

[funny_game]

A nie zaznaczyłam, że z ciekawości zwyczajnej?
No to z ciekawości.
Chciałam poznać opinię, ale coś mi się widzi, że nawet, gdybyś czytała, to byś
wolała zadawać głupie pytania, niż się podzielić przemyśleniami :PPP

[lacido]

nie zrozumiałaś ale jestem tolerancyjna dla ograniczeń :)

[funny_game]

Jak ja lubię, jak komuś mnie żal :D

[wiarusik]

funy,jesteś obrzydliwą spamerką
zgłaszam cię do moderacji tego foruma
BER-TRAAA-DAAA!!!

[funny_game]

:DDD
I co ja Ci zrobiłam, poza tym, że Cię, nie wiadomo dlaczego (no, może ze względu
na muzę) lubię i uważam (tu się porzygasz), że jesteś pożyteczny? :DDD

A teraz spadaj.

[wiarusik]

nie bardzo wiem o co ci chodzi
to jakiś podstęp.próbujesz mnie wytresować żeby potem łatwo zniszczyć
gdy userzy mówią,że lubią trolla,to troll powinien tedy spakować
przybory toaletowe i krótkim "no to spierdalajcie" pożegnać się i
poszukać sobie nowego foruma
nie stawiaj mnie w trudnej sytuacji.moja misja tutaj jeszcze się nie
skończyła

[funny_game]

Przeszkadzać Ci przecież nie będę, bo i do tej pory tego nie robiłam.
I nie chodzi mi o niiiiiiiiiic, poza kasą :F

[wiarusik]

wiesz że w PRS materialiści pójdą na stryczki a później do piekła
lepiej porzuć złotego cielca póki czas

[funny_game]

Porzucę, jak kupię wszystko, czego potrzebuję, obiecuję.
To będzie jakoś tak po śmierci, przewiduję.
Qwa, jakie rymy...

[mala_mee]

A powiedz mi skąd się ja bierze? W empiku można kupić czy jak???
Bo ja Z.Z. uwielbiam szczerze i bym chętnie zobaczyła co tam pisze.

[mala_mee]

Ja zaczęłam czytać takie fora bo myślałam, że tam coś fajnego wyczytam. A teraz
czytam jak mi smutno, dla rozrywki.

I jeszcze jedno tam jest. My jesteśmy zajebiści a inni to są najgorsi rodzice na
świecie. Bo coś tam jeść dali albo pić albo tysiąc jeszcze innych rzeczy.