przyjaciele?

[asqe]

D. powiedzial, ze moglby byc moim przyjacielem(co ja odebralam
prawie jak obelge), choc przyznal, ze bylby bardzo zazdrosny, gdybym
zaczela sie z kims spotykac. no wiec co to za przyjazn? powiedzial,
ze nic by z tym nie zrobil ani nic nie powiedzial, ale czulby sie
parszywie.
ja jego przyjaciolka bym byc nie mogla: za bardzo mnie pociaga
fizycznie i chyba zawsze bedzie.
no i szkoda, bo super z niego z facet, madry, dowcipny, bardzo
cieply, choc zdecydowanie nie "material" na zwiazek.
zal mi, ze trace kogos takiego z mojego zycia.

[tygrysio_misio]

w zasadzie nic nowego... te same nudy

chces teraz umartwiac sie nad soba jak miliardu kobiet na ziemi z tergo samego
powodu??

czy wyciagniesz wnioski i wezmiesz sie w garzc i poszukasz lepszego?

[asqe]

tak, potrzebuje sie teraz troche poumartwiac nad soba. i w takiej
sytuacji to chyba normalne jest. i nie tylko ja sie umartwiam, bo
wiem, ze on tez.
i wiem, ze trafi sie lepszy:)
ale ja naprawde bardzo rzadko spotykam ludzi, z ktorymi mialabym sie
ochote przyjaznic, moze sie nie staram wystarczajaco. i zazwyczaj to
nie sa kobiety, to mi jakos nie wychodzi. i tak sobie tylko
pomiauczec przyszlam, ze mi troche zle teraz

[tygrysio_misio]

ja tam tez kiedys,zalowalam,ze nie ma kogos w moim zyciu... po 2 latach
postanowilam zadzwonic,bo myslam,ze juz sie uwolnilam od niego i bedziemy mogli
byc znajomymi (nawet jesli tylko przez neta)... bardzo tego chcialam zeby choc
raz na jakis czas byl... i wiesz co? skonczylo sie tym,ze on mi ostatnio
oswiadcza co raz,ze za 5 lat chce miec ze mna dzieci..a ja cholera nie mam nic
do gadania!! ;]... no ale zanim do tego doszlo musialam przelamywac jego niechec
do mnie w ogole a potem do bycia ze mna...

tak wiec... dajcie sobie luz na razie.. a potem jak cos to próbujcie sie
przyjaznic... ale koniecznie majac w glowie juz innego partnera (tak zeby miec
swiadomosc,ze moze byc inaczej..lepiej/gorzej-niewazne..ale ze nie tylko on i on)

[catthe]

Szkoda, że Wam nie wyszło. Kibicowałam Wam i decyzji o terapii.
Co do przyjaźni to z tym właśnie bywa problem jeśli po którejś
stronie są jeszcze jakieś uczucia, nadzieja czy żal. Czasem trudno
to udźwignąć.

[asqe]

no coz, tak wyszlo niestety:(
i baaaaardzo jestem rozczarowana. ale mam tez jakies takie glupie
uczucie, ze to jeszcze nie jest taki absolutny koniec.
a z drugiej strony zaczelam dosyc powaznie rowazac mozliwosc powrotu
do polski.
umowilismy sie narazie, ze spotkamy sie od czasu do czasu na jakis
lunch, kolacje czy drinka i moze jeszcze zobaczymy. ale to chyba
tylko przedluzanie agonii:)