adaptacja w zlobku

[epb3]

czy w jakimkolwiek zlobku mozna troche zostać z dzieckiem? dopoki sie nie oswoi?
jak dlugo moze trwac taka adaptacja?

[efidorek]

w złobku mojej córki rodzic lub opiekun mógł przez pierwszych kilka
dni spędzać trochę czasu z dzieckiem w złobku. Zasada była taka, że
kilka pierwszych dni dziecko jest w żłobku bardzo krótko razem z
rodzicem. Jeśli maluch chętnie szedł bawić się z innymi dziećmi i
nie trzymał się cały czas mamy, to czasem Panie już drugiego -
trzeciego dnia prosiły, zeby mama na trochę wyszła (oczywiście
ostrzegając dziecko, że wychodzi).
Ale bardzo dużo zależy do dziecka. Moja córka zaczęła adaptację w
sierpniu, chodząc do złobka razem z babcią, najpierw tylko do
ogródka, zeby poznać ciocie i dzieciaki. Od września zaczęła już
normalne chodzenie - przez tydzień chodziła na jakieś dwie-trzy
godziny (zostawała już sama), przez kolejny tydzień zostawała już na
drzemkę obiadową i była odbierana około 14:30. Potem miała dwa
tygodnie przerwy z powodu choroby, a po tej przerwie zostawała już
na cały dzień. u nas poszło bardzo gładko, córka nie płakała przy
rozstaniach, bardzo szybko się odnalazła w żłobku. Na pewno jest to
duża zasługa wychowawczyń w naszym żłobku, które są niezwykle
ciepłymi osobami.

[efidorek]

dodam jeszcze, że żłobkowa pani psycholog twierdzi, że adaptacja
dziecka powinna trwać minimum dwa tygodnie, a w przypadku dzieci,
którym trudno przychodzi rozstać się z rodzicem i mają problem z
zaklimatyzowaniem się w grupie, około miesiąca.

[lwica511]

efidorek napisała:

> w złobku mojej córki rodzic lub opiekun mógł przez pierwszych
kilka
> dni spędzać trochę czasu z dzieckiem w złobku. Zasada była taka,
że
> kilka pierwszych dni dziecko jest w żłobku bardzo krótko razem z
> rodzicem. Jeśli maluch chętnie szedł bawić się z innymi dziećmi i
> nie trzymał się cały czas mamy, to czasem Panie już drugiego -
> trzeciego dnia prosiły, zeby mama na trochę wyszła (oczywiście
> ostrzegając dziecko, że wychodzi).
> Ale bardzo dużo zależy do dziecka. Moja córka zaczęła adaptację w
> sierpniu, chodząc do złobka razem z babcią, najpierw tylko do
> ogródka, zeby poznać ciocie i dzieciaki. Od września zaczęła już
> normalne chodzenie - przez tydzień chodziła na jakieś dwie-trzy
> godziny (zostawała już sama), przez kolejny tydzień zostawała już
na
> drzemkę obiadową i była odbierana około 14:30. Potem miała dwa
> tygodnie przerwy z powodu choroby, a po tej przerwie zostawała już
> na cały dzień. u nas poszło bardzo gładko, córka nie płakała przy
> rozstaniach, bardzo szybko się odnalazła w żłobku. Na pewno jest
to
> duża zasługa wychowawczyń w naszym żłobku, które są niezwykle
> ciepłymi osobami.
Dużo też w tym Twojej zasługiBardzo pomogłaś swojemu dziecku

[efidorek]

he, he, chyba geny dobre jej dałam. Ja jako dziecko też byłam raczej
spokojna i nie miałam skłonności do zbytniego trzymania
się "maminej" spódnicy. Córka jest taka sama. Dodatkowo po tacie
jest dosyć odważna. Taka twarda sztuka

[puellapulchra]

U nas przez tydzień mąż jeździł z małą do żłobka, już drugiego dnia
został odesłany do domu na 3 godziny. 5 dnia już mała była w 100%
zaadaptowana

[asiulek35]

W zBobku do którego chodzi nasza córcia jest miejsce dla rodziców
mo|na siedzie do woli z dzieckiem lub "podgldac" male
brzdace.Polecam fajna sprawa, nikt nie zamyka drzwi przed rodzicami.
Szczesliwa chatka malolatka na ul Zytniej to jest na prawde
szczesliwa placowka i dla dzieci i dla rodzicow.