Giewont ! ! !

[zielik85]

Witam! Pisze tego posta aby dodac ludziom siły, energi którzy sa w
trakcie lub przed leczeniem! Jestem po 43 zastrzyku obecnie dzis
kolejny i mimo leczenia, zlego samopoczucia itd zdobylem Giewont i
kilka innych miejsc w Tatrach i jestem dumny, ze dałem rade przy tak
ciezkim leczeniu i to pod koniec tego leczenia kiedy organizm juz
jest wyczerpany! Nie pisze tego po to by sie chwalic , ale po to aby
dodac ludziom sil aby walczyli z ta choroba i nie mysleli tylko, ze
podczas leczenia trzeba siedziec w lozku i nic nie robic. Napewno
jest ciezej niz dla osob nie leczacych sie , ale da sie i ja jestem
tego przykladem! Nie czytajcie tylko skutków ubocznych i nie martwie
sie jak to bedzie! Podczas leczenia da sie normalnie zyc, ja
studiuje pracuje i jeszcze zdobywam Giewont! Wiadomo wszystko w
miare sił, ale da sie w miare normalnie zyc podczas
leczenia,uwierzcie w to ! ! ! Co nas nie zabija to nas wzmocni ! ! !

[painu]

no to cudownie, gratuluję :)
masz oczywiście sporo racji, ALE należy wziąć poprawkę na to, że zdobywasz
szczyty, bo leczenie nie daje ci przesadnie w kość - a nie odwrotnie...
ja również pozwalam sobie na wiele i czynię wiele, ale z pokorą i świadomością,
że (odpukać) mam duży fuks w zakresie ilości i intensywności skutków ubocznych

[joahal]

Gratuluję Ci!!!! Naprawdę!!!! To rzeczywiście budujące i
optymistyczne :)
Na początku terapii jeździłam na nartach i chodziłam po górach,
teraz ledwo wchodzę na drugie piętro.... anemia mnie spowalnia
bardzo poważnie :)

[zielik85]

Wiem jak to jest, ja juz swoje przezylem i wiem co to znaczy nie
umiec wejsc po schodach do bloku, ale to na szczescie nie jest non
stop, raz lepiej raz gorzej bylo! Zostaly 4 zastrzyki a co potem to
juz sie okaze ... Trzeba wierzyc ze bedzie ok bo tylko to nam
zostalo! Pozdrawiam!

[prc1]

ja przez cały okres kuracji chodziłem regularnie na basen, jeździłem na
motocyklu crossowym, trochę na rowerze, jeżeli chodzi o góry to zdobyłem w
czasie terapii: Śnieżkę, Babią Górę, Starorobociański Wierch i kilka razy byłem
na jurze na skałkach powspinać się.
A jeżeli chodzi o spadek formy, mam nadzieje że był - to by znaczyło że teraz po
kuracji forma będzie jeszcze lepsza.

Pozdrawiam

[prc1]

cholerna skleroza, jeszcze na Turbaczu byłem.
I najzabawniejsze, zawsze z grupie był ktoś całkowicie zdrowy (bynajmniej o
takim przeświadczeniu), który był bardziej zmęczony ode mnie :)
Więc nie zwalać lenistwa na kurację, chcieć to móc. Ja chciałem udowodnić że
kuracje nie wyłączy mnie z normalnego życia i udowodniłem! Oczywiście cotydzień,
dzień po zastrzyku miewałem słabsze dni w które dawałem sobie na luz, nie
planowałem nic ważnego, żadnych większych wysiłków itd.

Więc wszystkim życzę wytrwałości w kuracji i nie dawać się!

[painu]

ja przepraszam, ale czytać się tych historii "supermanów" nie da
oprócz własnego, obserwowałem jeszcze kilka przypadków wpływu terapii na
leczenie - i powtórzę po raz setny to samo: może być TAK i TAK!
można wylądować w szpitalu na kroplówce, by po wyeksploatowaniu organizmu do
granic możliwości odstawić leki w czasie terapii, a można praktycznie nie
odczuwać skutków leczenia
można "skakać biegać pływać, w tańcu wypoczywać", a można też nie mieć siły
zawiązać sznurówek

ave myślenie! ave pokora!