ON na Wyspach JA w Polsce

[Gość: ona]

co zrobic moj narzeczony juz 2 lata tam siedzi ja mam tu prace ktorej nie
chce stracic ....ogolnie chcemy tu w Polsce zyc, ale oboje usychamy z
tesknoty...widzimy sie raz na 2 miesiace ....smutne to zycie ucieka...

[aznar33]

Bardzo przykre, ale właściwie, to co możemy dla Ciebie zrobic?
Dwa lata powiadasz... szmat czasu.

Nie chcecie byc razem?

[2paco]

raz na dwa miesiące to zdecydowanie za rzadko :/
ja wyjeżdżam za dwa tygodnie i zostawiam tu mojego Skarba, i już za nią
koszmarnie tęsknię, ale jak już zacznę dostawać pensję to chcę na początku na co
najmniej dwa weekendy przylatywać do wawy, do niej. przy tym jak tanio można
znaleźć bilety, to wolę wydać na samolot niż na imprezę w londynie. nie
wyobrażam sobie tak rzadkich spotkań, i radzę Wam częściej się widywać bo nie
wyrobicie tak długo. przykre to, ale prawdziwe niestety :/
mój Skarb też nie chce przynajmniej na razie lecieć :( ale doskonale ją
rozumiem, oprócz pracy ma jeszcze szkołę.

Na co czekasz? Jedź do UK!

[Gość: Wujek Dobra Rada]

Dołącz do niego! Pracę znajdziesz bez problemu, a jak tam chwilę posiedzisz,
zrozumiesz, że Polska to kraj bez perspektyw.

Większość tych, co wyjechali, nie zamierza wrócić nigdy.

"Swoje chwalicie, cudzego nie znacie".

[alfa70]

moj maz juz jest 2,5 roku w UK a ja w Polsce.Jest ciezko ale jakos dajemy rade.

[albatrosow]

Myślę, że ludzie zakochani i nawzajem darzący się szacunkiem powinni patrzeć w
tym samym kierunku idąc przez życie wspólnie a jeśli brak jest tego ,,patrzenia
w tą samą stronę” to się oszukują wzajemnie (męczą się gdyż jest brak wspólnego
realizowania ,,celu”).
Mało prawdopodobne jest to by ludzie przetrwali takie rozłąki bez uszczerbku na
psychice
i tu pytanie ile wytrzymają w takiej sytuacji (stres, napięcie, żal, tęsknota
itp.)?.
Oczywiście są sytuacje gdzie mają wpływ czynniki zewnętrzne jak np. bieda w rodzinie
a tu ojciec zostawia żonę i dzieci by wyjechać za pracą (tu jest jakaś motywacja
do przetrwania na dystans, bo po prostu trzeba!).
Jeśli macie taki problem (rozbieżność potrzeb, interesów, spełniania pragnień itd.)
na początku waszej drogi to uważam, że jest to wielki problem.
Trzeba sobie zadać pytanie czy jesteście w stanie sobie pomagać wspólnie w
sytuacjach naprawdę ciężkich gdzie trzeba tej drugiej osoby by przetrwać?.
Co mi jest potrzebne do pełnego szczęścia: Człowiek którego kocham czy praca?
A może da się to połączyć?
Oczywiście dwie strony powinny tak pomyśleć wspólnie by oszacować gdzie można
więcej zyskać niż stracić ( tu czy tam?). Inna sprawa to lenistwo, wygoda,
przywiązanie do miejsca egzystowania (blisko znajomi, rodzina, praca, itd.) i
strach że się to wszystko straci.
Jeśli sama szukasz odpowiedzi w takim miejscu jak Internet a nie rozmawiasz o
tym wspólnie z człowiekiem którego kochasz (a może nie?) to jest następny problem.
Tylko ty znasz siebie i swoje pragnienia więc odpowiedzi końcowej musisz szukać
w swojej
głowie chyba że masz depresje która może zakłócać normalne spostrzeganie
otoczenia i sytuacji w której jesteś obecnie. Jeśli jest wszystko OK. to radzę
unikać rad innych ludzi
którzy z braku wiedzy (obcy ludzie) na twój temat mogą ci źle podpowiadać.

[marudka1980]

Zrobmy zamiane niech on tu wraca a moj mąż jedzie:)