historyjki kulinarne

[roseanne]

zainspirowana torcikiem Pavlovej rzucam temat na porzarcie :)
jak doszlo do tego ,ze dana potrawa, ma taka to nazwe a nie inna.
Moja ulubiona to 'turn-a-dos a'la Rossini

to chyba poledwica wolowa z watrobka, zapiekane i podane razem ,jedno na
drugom - potrawe wymyslil sobie kompozytor, ale kelner swierdzil, ze wazy sie
tego podac "w twarz", stad tez nazwa - "odwrocony plecami"

co Wy znacie?
jak wroce z wakacji, to chetnie poczytam
pozdrowki

[Gość: Miszka]

Milych wakacji :)
A co do historyjek, pomyslimy. Ja z "teorii" jestem kiepska, dlatego jeszcze nic nie wymyslilam...

[algirdas]

Właściwie o zaletach potrawy decydują trzy rzeczy: smak, nazwa, wygląd.
Wszystkie te rzeczy dobra potrawa mieć musi i nawet jak kiepsko wygląda, ale
ładnie się nazywa to już nie musi być bardzo smaczna.
Nie jestem "zawodowcem" w kuchni, ale lubię wymyslać nazwy do prostych dań,
które przygotowuję i szkować nimi zaproszonych gości. Niestety nie znam
francuskiego, ale moi znajomi też w większości go nie znają, więc dania nazywam
po francusku bo to zasadniczo podnosi ich prestiż.
Zamiast "sos biały" można podać "sauce blanche" i już jest lepiej.
W przypadku sałatek inwencja jest praktycznie nieograniczona. Od swojsko
brzmiących np. Uśmiech Boryny czy Dumy Sołtysa, po "Wieczór w Nicei" czy jakaś
pikantna jako "Zemsta Lucyfera" lub zemsta kogo się tam chce. Wyjątkowo
wstretną mozna nazwać np. Oddech Ben Ladena. Jeżeli już inwencja się kończy to
kazdą najprostszą potrawę można nazwać od jakiegoś mniej lub bardziej
egzotycznego kraju czy miasta. Np. jajka w majonezie posypane minimalną ilością
np. cynamonu (żeby mozna go było przed zjedzeniem usunąć) nazwać można "Jajka
po Senegalsku" czy też "Jajka z Bujumbury".
Kolejną kategorią moich nazw dla mięs są nazwy staropolsko-szlacheckie
np."Karabela Jarmarczna" ( zwykła kiełbasa tylko odpowiednio ustrojona na
talerzu), czy też polędwica, schab, szynka a la Radziwił, Sapieha,
Wiśniowiecki, Poniatowski, Lubomirski itp.
Oddzielnym tematem sa nazwy drinków tutaj to "hulaj dusza piekła nie ma"
W kuchni liczy się fantazja i mam wrażenie, że jak ktoś ma fantazję do nazw to
i dysponuje też wystarczająco dużą inwencją do ich przygotowania.

Pozdrawiam wszystkich smakoszy
Algirdas

[mrouh]

Kilka lat temu robiliśmy z bratem latem ogniska z
poczęstunkiem i śpiewaniem dla przyjaciół. Kolacyjki
musiały być obowiązkowo wegetariańskie i najlepiej takie,
żeby dało się jeść przy ognisku, bez bawienia sie trzema
rodzajami noży i widelcem. Ponieważ w naszym małym
miasteczku mało było jeszcze nowinek dla wegetarian, a
mieliśmy spory ogródek co rusz wymyślaliśmy jakieś cuda.
I tak na cześć jednego znajomego, który miał dołaczyć do
naszego grona już po kilkunastu spotkaniach przy ognisku
pichciliśmy potrawę z czerwonych, tartych buraczków i
...kiszonej kapusty. Przepis nie został zapisany, już nie
pamiętam, ale na pewno ani nikt nie zachorował, ani nie
pamiętam, żeby nie było dobre. Znajomy w koncu się nie
pojawił a my jeszcze długo potem nazywaliśmy to danie
Baksem, bo taką miał ksywkę gość, który nie przyszedł.
Mieliśmy też własne nazwy na inne potrawy- owsiaczki to
ciastka z płatków owsianych i miodu, a stączpożki (!) to
puree ziemniaczane z pianą białek i przyprawami pieczone
w piekarniku w kształcie takich bezików, które się trochę
rozwalały- ni to pączki ni to stożki.Fantazję mieliśmy
przysłowiowo ułańską, a jaką frekwencję! Ile ludzi dało
się przekonać, że gotowanie bez mięsa nie jest takie
trudne...I jakie zostały przyjaźnie...

[Gość: Lobelia]

No to pierwsze, co mi przychodzi do głowy to melba. Lody
z owocami (pierwotnie chyba z brzoskwiniami),
przygotowane na cześć śpiewaczki australijskiej Nellie
Melby, świetnej wykonawczyni Wagnera, podczas jej
występów w Londynie. Wielbicielem jej talentu był słynny
kucharz Escoffier, a że Melba wtedy śpiewała w
"Lohengrinie" to podał całość w łabędziu wyciętym z lodu.
Zresztą Escoffier podobno był miłośnikiem teatru i opery
i nadał wielu wymyślonym przez siebie potrawom imiona
sławnych aktorek i śpiewaczek przełomu XIX i XX w.
Niestety poza melbą majaczy mi się tylko Adelina Patti
(też śpiewaczka, sopran) i nie wiem, jaką potrawę jej
poświęcił.

Spaghetti alla Norma

[kasiulek]

Troche moze obok tematu, ale podobne:)
Takie wlasnie "spaghetti alla Norma" (makaron, sos pomidorowy z duza iloscia
bazylii, na wierzch zgrillowane lub usmazone plastry baklazana, calosc posypana
ricotta insalata - na Sycylii nie uzywaja parmesanu) jest potrawa-wizytowka
sycylijskiej Catanii, gdzie urodzil sie kompozytor Bellini, autor opery "Norma".

Aha, makaronik wyjatkowo mniam-mniam:)))

[Gość: kluba1]

A kto opowie o spaghetti ala putanesca ? ( widzialam rowniez nazwe ala
putana !!):-))))))) To moze byc " kolorowa" opowiesc i naprawde dobry, latwy
przepis. Sama nie podejmuje sie podac pochodzenia tej nazwy , gdyz slyszalam
ta historie od kogos, kto bardzo koloryzowac lubi i wersja powstala raczej nie
nadawala by sie do umieszczenia tutaj !! :-))))

[Gość: pi]

Najzabawniejsze jest to, ze jesz coś setki razy, to coś ma nazwę w obcym
języku, ale w menu egzystuje tylko w tej wersji, i dowiadujesz sie, że słynny
włoski deser (pycha!) tiramisu to znaczy "podnieś mnie na duchu"! Czyż nie
piękne, bo kiedy uciekamy w slodycze - jak nam jest żle...

[Gość: Nina1]

Gość portalu: pi napisał(a):

> Najzabawniejsze jest to, ze jesz coś setki razy, to coś ma nazwę w obcym
> języku, ale w menu egzystuje tylko w tej wersji, i dowiadujesz sie, że słynny
> włoski deser (pycha!) tiramisu to znaczy "podnieś mnie na duchu"! Czyż nie
> piękne, bo kiedy uciekamy w slodycze - jak nam jest żle...

Hihihihi, żeby było śmieszniej to w dosłownym tłumaczeniu na nasz język
ojczysty znaczy to "podnieś mnie do góry"! A inny włoski znany i pyszny włoski
deser Panna Cotta (podawany np. z karmelem) znaczy "gotowana śmietana" -
niezbyt apetycznie.....

[isis!]

Gość portalu: kluba1 napisał(a):

> A kto opowie o spaghetti ala putanesca ? ( widzialam rowniez nazwe ala
> putana !!):-))))))) To moze byc " kolorowa" opowiesc i naprawde dobry, latwy
> przepis. Sama nie podejmuje sie podac pochodzenia tej nazwy , gdyz slyszalam
> ta historie od kogos, kto bardzo koloryzowac lubi i wersja powstala raczej
nie
> nadawala by sie do umieszczenia tutaj !! :-))))

Pewnie słyszałaś faktyczne pochodzenie. W burdelach włoskich po całonocnym
balowaniu (nie były to współczesne agencje - tam chodziło się na zabawę, a nie
tylko popieprzyć...), nad ranem burdelmama podawała właśnie spaghetti
putanesca. Zresztą może być też inny makaron. Ponieważ wrzucała tam wszystko co
było akurat na stanie, a niezbędnym składnikiem są ostre papryczki, miało to
istotnie "qrewski" charakter. A ostre było ponoć z dwóch powodów: a) czosnek -
żeby żony nie poczuły zapachu kobiet, b) papryczki - na dodanie siły nad ranem.
Putanesca jest OK.

[isis!]

To też będzie historyjka. Może mniej historyczna od waszych, może trochę
niesmaczna, więc jeśli ktoś nie chce - niech nie czyta. Ale autentyczna.
Koleżanka miała narzeczonego kucharza w restauracji jednego z wrocławskich
hoteli. Pewnego dnia pracował do późna, bo nazajutrz miało się odbyć w tej
restauracji wesele i musieli przygotowywać sałatki i przekąski. Przyszła po
niego do pracy, zostali sami, krew żywiej popłynęła w młodych ciałach i...
zaczęli się kochać. Na stole, obok sałatek. A ponieważ nie mieli
zabezpieczenia, a dziewczyna nie chciała jeszcze zostać mamą, sałatka
majonezowa została dodatkowo udekorowana.
Fuj?
Tylko nie krzywcie się, nie takie rzeczy dzieją się w restauracjach...

[isis!]

A czy ktoś może wie, skąd się wzięła nazwa "tort Fedora"?

[Gość: Lobelia]

Majaczy mi się bardzo mętnie, że to była nazwa cukierni
(nazwisko właściciela?) w Kijowie, która ten tort
produkowała. A majaczy mi się z artykułu o p. Ninie
Andrycz, której na jej jubileusz przygotowano taki tort.
Ale za ścisłość nie ręczę, bo mi się słabo majaczy...

[Gość: kluba1]

A co wiecie na temat "Strawberries Romanoff", czyli truskawki podane z lodami
ubitymi ,rozmieszanymi z bita smietana + Cointreau ? Czy ktos zna historie
tego deseru ? :-)))

[aniutek]

Gość portalu: kluba1 napisał(a):

> A co wiecie na temat "Strawberries Romanoff", czyli truskawki podane z lodami
> ubitymi ,rozmieszanymi z bita smietana + Cointreau ? Czy ktos zna historie
> tego deseru ? :-)))

hmmmm musi byc pycha : )
w zyciu nie jadlam, ale teraz sobie zapamietam i TEGO bede szukala w menu.

[awanturnik]

Gość portalu: kluba1 napisał(a):

> A co wiecie na temat "Strawberries Romanoff", czyli truskawki podane z lodami
> ubitymi ,rozmieszanymi z bita smietana + Cointreau ? Czy ktos zna historie
> tego deseru ? :-)))

chodzi o cara Rosji, Alexandra I, który maniakalnie lubil widelcem nakluwac
swieze truskawki. ta historie opowiadaja w palacyku w Doorn, Holandia, gdzie
car ów goscil. ale nie nic nie wiem o Cointreau i innych dodatkach.

[Gość: Lobelia]

A znam jeszcze drugą wersję tej historii,
mianowicie, że to od Piotra I, który sobie kiedyś
zażyczył truskawek w środku zimy - przeczytałam to w tym
roku w którejś z gazet w sezonie truskawkowym... Ale o
Aleksandrze też słyszałam - podobno kazał kucharzowi
przygotować jakiś deser na wyjątkowo galową imprezę i
kucharz sporządził kombinację ulubionych smaków cara -
truskawki+lody smietankowe+pomarańcze (cointreau).

[awanturnik]

zadziwiajace, ze pochodzenie lodów moze byc powiazane z ognistym wulkanem.
Wiele stuleci temu zbocza sycylijskiej Etny byly wykorzystywane przez arabskich
moznowladców. Arabowie kazali swoim slugom zbierac zima snieg z Etny i znosic
go do specjalnie wybudowanych do tego celu piwnic/jaskin. Tam snieg mógl byc
przechowywany az do lata, kiedy to dodawano do niego soki owocowe i uzywano
jako granita albo w deserach typu sorbet.

[Gość: panik]

Sos beszamelowy - nazwa pochodzi od nazwiska marszalka dworu krola Ludwika XIV,
smakosza, finansisty i znawcy sztuki (nie tylko kulinarnej) - Ludwika de
Bechamel.
Cappuccino - to chyba wiedza wszyscy, kolory cappuccino przypominaja kolory
sutanny Kapucyna, stad nazwa.
Carpaccio - danie to stworzyl Giuseppe Cipriani w Harry's Bar w Wenecji, z
okazji wystawy poswieconej malarzowi Vittore Carpaccio.
Chateaubriand (to chyba poledwica w sosie z ziemniakami?) - receptura stworzona
przez osobistego kucharza ksiecia, ambasadora i literata w jednaj osobie,
Francois Rene de Chateaubriand.
Cocktail, ktory w jezyku angielskim oznacza "ogon koguta" - pewien wlasciciel
gospody (nie wiem jak sie nazywal, ani kiedy to mialo miejsce), aby uczcic
zwyciestwo swojego koguta w walce z innym kogutem, wymieszal likiery o roznych
kolorach (calosc w tonacji ogona zwycieskiego koguta), i tak otrzymany trunek
podal przyjaciolom.
Hamburger, pierwotnie kotlet-pulpet wolowy, smazony na patelni, zostal
oficjalnie zaprezentowany w 1904 roku podczas targow w St. Louis w Missouri,
przez wspolnote niemiecka oczywiscie.

[isis!]

Gość portalu: panik napisał(a):

> Cappuccino - to chyba wiedza wszyscy, kolory cappuccino przypominaja kolory
> sutanny Kapucyna, stad nazwa.

Mnie tłumaczono we Włoszech, że to od słowa cappuccio - kaptur (z pianki)

[Gość: May]

No to teraz ja: SANDWICH
To od nazwiska angielskiego dyplomaty Johna Mantagna Sandwicha (1817-1892).
Ów pan był wielkim miłośnikiem wszelakich gier, których nie życzył sobie
przerywać nawet podczas posiłków, tak więc aby było mu wygodnie kazał sobie
podawać wszelkie smakowitości między dwoma kawałkami chleba i w ten oto prosty
sposób lord Sandwich ułatwił sobie życie i zasłyną na kartach historii
kulinarnej.

Voila, May!!!

[Gość: May]

I odrazu jeszcze jedna mi się przypomniała, dotycząca GROGU.

Nazwa pochodzi od przezwiska- Old Grog, jakie nadano jakiemuś admirałwi (nie
mogę przypomnieć sobie nazwiska). Zasłyną on wydanym przez siebie rozkazem
rozcieńczania rumu przeznaczonego marynarzom (podobnież niczym innym wsławić mu
się nie udało).
A jego przezwisko wzięło się od płaszcza, z którym nigdy się nie rozstawał, i
który uszyty był z materiału zwanego grogren.

:)))May!!!

[aniutek]

historyjka domowa

Tato moj jest juz wiekowym panem, uwielbiajacym spedzac dnie na lowieniu ryb, grze w
karty i polowaniu. Duzo czasu spedza na dzilace gdzie mamy krag znajomych i rodzine, nasz
domek stoi przy ulicy nomen omen samozwanczo nazwanej Bankietowa : ) a Ojciec bardzo
lubi przyjmowac gosci. Ktoregos wieczora szykowal przekaske karciana jako, ze na dzialace
byl bez Mamy miotal sie jak w ukropie ciagle czegos szukajac. Pzrygotowal min. salatke z
tunczyka - tunczyk z puszki, 2 jajka na twardo, posiekany seler naciowy, majonez i...
cebulka- tej nie mogl nigdzie znalesc, az zawedrowal do garazu gdzie Mama trzyma nazedzia
odrodnicze, nasiona etc. I tam znalazl cebulki tyle, ze tulipanow.
Salatke zrobil, gosci nakarmil, po powrocie do domu chwalil sie jaka pyszna tunczykowa
zrobil z "takimi malymi, rozowawymi cebulkami co to je Mama przed nim zamelinowala"
Smiechu bylo mase, a Ojciec momentalnie zlapal za telefon sprawdzac czy aby wszyscy
biesiadnicy zywi i zdrowi.

[Gość: Ani]

To ja z tej samej bajki - rowniez historyjka domowa.
Moj wujek swego czasu mial wolny zawod i nielimitowany czas pracy wiec gotowal
dzieciakom obiady. Zwykle byly to wariacje na temat zupy jarzynowej. Wujostwo
mieszkali w domku otoczonym ogrodkiem z kwiatkami i warzywkami roznistymi. Wuj
gotowal, dzieciaki palaszowaly i w takiej sielance minelo lato.
Ktoregos pieknego dnia jednak wujek przyszedl zmartwiony z ogrodu i stwierdzil,
ze ... pora zakwitla!!!
Wszyscy komisyjnie udalismy sie do ogrodu by zobaczyc taki cud natury. I
okazalo sie, ze wujek zawsze do zupki dodawal zamiast pory - lisci mieczykow
(zwanych gdzieniegdzie gladiolami).
Smiechu bylo co niemiara!

[Gość: bef]

> cebulka- tej nie mogl nigdzie znalesc, az zawedrowal do garazu gdzie Mama
trzym
cebulki tulipanow.
> Salatke zrobil, gosci nakarmil, po powrocie do domu chwalil sie jaka pyszna
tun
> czykowa
> zrobil z "takimi malymi, rozowawymi cebulkami co to je Mama przed nim
zamelinow
> ala"

Na mojej działce okazało się, że jadalne są cebulki lilii królewskiej (wszyscy
żyją)

A może jadalne są WSZYSTKIE cebulki i tracimy mnóstwo możliwości ?!
(błagam, niech nikt na wszelki wypadek nie weźmie tego poważnie !!)

[Gość: kluba1]

A kto wie, skad sie wziela nazwa "Patison" - intryguje mnie to!!

[Gość: panik]

Pizza margherita - nazwana tak na czesc krolowej Malgorzaty przez
Neapolitanczyka Peppino Brandi, swego "wynalazcy". Pizza Margherita
przyrzadzona jst w barwach narodowych Wloch: kolor bialy (mozzarella), czerwony
(pomidor) i zielony (bazylia). A propos, nazwa "bazylia" pochodzi od greckiego
slowa "basilikos" - "krolewski". Zdaniem starozytnych Grekow jej zapach godny
byl krola/krolewstwa.

[Gość: kluba1]

Jest taka turecka potrawa ktora nazywa sie Imam Bayidi= " the parson fainted"
= w luznym tlumaczeniu " "pleban zemdlal". Jest to nadziewany eggplant ktory
mozna podac na goraco jako jarzyne lub na zimno jako zakaske. Jak fama glosi,
zona tureckiego imama podala mezowi ta potrawe , tak smakowita, ze on az
zemdlal ! :-)))

[Gość: Linn]

Korzystam z okazji tego watku, aby opowiedziec Wam o tym, czego "podobno" mozna
napic sie w krakowskiej restauracji "Chlopskie Jadlo". Buszujac po Internecie
natknelam sie dwa dni temu na opis podrozy pewnego Wlocha do Polski. Ciekawy,
pelen drobiazgow, z samego pobytu w Polsce, ale i dlugiej podrozy autokarem.
Wszystko poprzedzone cytatem z dziennika Sw. Faustyny Kowalskiej. Opis bardzo
sympatyczny, szcegolnie dla Polaka. Tymczasem w opisie pobytu w Krakowie mozemy
m.in. przeczytac, iz zamowil on, wraz z grupa polskich przyjaciol, kompot
czyli... "napoj zrobiony z makowego ekstraktu". Tlumaczylam tekst z monitora na
zywo, wiec w tym momenie podskoczylam na fotelu. Bylam pewna, ze z tego dosc
dlugiego tlumaczenia na glos, przestalam kojarzyc jakiekolwiek znaczenie slow.
Przeczytalam ponownie i to bylo wlasnie to: kompot z maku. Gdyby nie cytat z
dziennika Sw. Faustyny, pomyslalbym, ze to moze ukryta reklama "kompotu".
Naprawde mysle jednak, ze towarzystwo zazartowalo sobie z Wlocha, albo
wytlumaczylo mu znaczenie kompotu i "kompotu", a on potem wszystko pomylil.
Mnie w kazdym razie cala ta historia ubawila. Pozdrowienia dla "Chlopskiego
Jadla", ktore zreszta bardzo chwalil.

[Gość: Stefan]

A beef Strogonoff, sauce Alfredo, filet ala Nelson ,oysters Rockefeller,salatka
Nocoise, czy nawet steak Tatarski?

[roseanne]

Gość portalu: Stefan napisał(a):

> A beef Strogonoff, sauce Alfredo, filet ala Nelson ,oysters
Rockefeller,salatka
>
> Nocoise, czy nawet steak Tatarski?

podziel sie informacja

[Gość: rebeka]

Ten rosyjski arystokrata - twórca rzekomy potrawy nazywał się Stroganow.

[melanie]

Owszem, ta potrawa pochodzi od nazwiska arystokraty rosyjskiego Stroganowa, ale
wymyslil ja jego wspanialy kucharz, kiedy Stroganow byl w podeszlym wieku i nie
mogl ze wzgledu na brak uzebienia jesc stekow, ale jako smakosz uwielbiajacy
befsztyki wolowe bardzo z tego powodu sie cierpial, poza tym nie lubil
mielonego miesa.