agresja 8-latki

[Gość: zaniepokojona mama]

Witam,
Moja córka od jakiegoś czasu ma niekontrolowane napady złości. Wybucha nagle bez większego powodu, najczęściej gdy coś nie idzie po jej myśli (ale nie zawsze). W szkole zbiera trochę uwag, ale ogólnie jest dobrą i aktywna uczennicą, dobrze się uczy. Jest pomysłowa, kreatywna, lubi sport; uwielbia TV, którą ma dawkowaną. Ma młodszą o 4 lata siostrę, o którą bywa zazdrosna. Bywa trochę rozkojarzona i zapominalska, kiedy zapatrzy się np na TV całkowicie się zatraca i trzeba ją wywoływać do powrotu do rzeczywistości. Kiedy wybucha zaczyna kopać, rzucać tym, co ma pod ręką, ostro przeklina. Po wszystkim tłumaczy, że jest jej trochę przykro, ale nie do końca. Nie przeprasza, zwykle dalej ma żal, że czymś zawiniła osoba trzecia (ja, tata, siostra). Pani Ekspert, czy powinniśmy się udać z nią do psychologa?

[rulsanka]

Eksperta już od dawna nie ma tu na forum :/
Co do córki, to opisałaś straszne ogólniki, poza opisami aktów agresji można podciągnąć pod to większość ośmiolatków. W tym kontekście akty agresji wydają się nadmierne, a z całą pewnością sposób wyrażania furii jest niedopuszczalny.
Ale być może gdybyś opisała konkretną sytuację szczegółowo, sytuacja wyglądałaby nieco inaczej. Na pewno warto popracować nad formą wyrażania złości, ale przede wszystkim zastanowić się nad przyczynami. Psycholog mógłby tu pomóc, ale przede wszystkim rozmowa z wami, rodzicami.

[wiedzma.zla.nr1]

czyli to nie są napady złości bez powodu, tylko z powodu nieradzenia sobie z frustracją, ze coś jej nie idzie; idzie gorzej niż chciałaby.
Do psychologa to raczej rodzice. Edukacyjnie dla Was

[poliloli123]

Witaj

Zachowanie Twojej 8-letniej córki może w znacznym stopniu być spowodowane posiadaniem młodszej siostry. Sama stwierdziłaś, ze bywa o nią zazdrosna. Może ona nie potrzebuje takiego stwierdzenia ale zapewnienia, że tak nie jest. Nie lekceważ negatywnych uczuć Twojej córki, jakie żywi do swojego rodzeństwa. Powinnaś wyrazić zrozumienie dla jej uczuć, powiedzieć jej co dziecko może odczuwać. Może właśnie jej zachowanie wynika z tej " zazdrości ", gdyż nie czuje się pewnie, może myśli, że jest pominięta, a może miała jakąś przykrą sytuację w szkole a nikt nie chciał jej wysłuchać ?
Spotkanie z psychologiem może nie jest potrzebne. Ona powinna chcieć rozmawiać z Tobą! Wyciągnij do niej rękę! Upieczcie razem ciasto, albo pójdźcie na spacer ale same. ZAPEWNIJ ją, że wiesz co ona czuje, wykaż, ze potrzebujesz jej pomocy bo młodsza siostra pochłania dużo czasu i nie zdawałaś sobie sprawy, że może być coś nie tak. Spróbuj znaleźć zajęcia, w których Twoja 8-letnia córka poczuje się potrzebna do pomocy nad dzieckiem- wzbudzi to w niej odpowiedzialność. Pamiętaj, że kluczem do sukcesu nie jest wysyłanie dziecka od razu do psychologa ale długa rozmowa. Może jej brakuje właśnie takiej rozmowy ze swoją mamą ? Zwróć na to uwagę.
Jeżeli potrzebujesz innej porady to polecam książkę " Rodzeństwo bez rywalizacji- Jak pomóc własnym dzieciom żyć w zgodzie, by samemu żyć z godnością" Adele Faber- świetna książka, sama wiele kwestii zrozumiałam dopiero po przeczytaniu tej książki.
Życzę powodzenia :)