Bije mnie po twarzy

[gonia07]

Witam
Nie wiem już jaką metodę mam zastosować , aby w końcu przestał to robić. Ma
18 m-cy. Bardzo często podchodzi do mnie i trzaska mnie z płaskiej ręki mocno
w twarz. Dobrze wie ,że nie wolno i po chwili sam tak reaguje. Wyciąga
paluszek i machając nim mówi " nie , nie , nie ". No i co z tego , skoro za
momencik znowu uderza. Jak dotąd reagowałam na to :
1. Mówiłam mu stanowczo, że nie wolno mamy bić i kiwałam palcem mówiac " nie
wolno" - nic nie dawało, bo tak jak pisałam wyzej , najpierw uderzył ,
póżniej mówił , że nie wolno
2.Udawałam , ze płacze - patrzył zapatrzony i zero reakcji,
3. Odsuwałam mu stanowczo rączke i mówiłam grożnie , że nie wolno! - też nie
pomagało , a wręcz wywoływało u niego histerię. Kładł sie na podłogę i głośno
płakał. Zdarzało się , ze wstawał i ze łzami w oczach znowu mnie uderzał.

Proszę o pomoc , bo nie mogę sobie z tym poradzić.

[Gość: kalina]

wiesz ja zastosowalam moze dosc brutalna metode (mama mi ja podsunela)jesli
przychodzi do ciebie i zaczyna bic to mu oddaj bedzie wiedzial ...mh...jak mnie
boli to moze mame tez...i tak do skutku wiem dosc drastyczna ale umnie pomogla
zycze powodzenia

[pandora_]

Jezu kalina, poważnie oddawałaś dziecku, kiedy Cie uderzyło? Gratuluję - no, ale
pewnie Twoja mama tez tak robiła...

Do autorki wątku - dzieci lubią bić, gryźć i kopać rodziców. Musisz
konsekwentnie tłumaczyć, że to boli, że jest Ci przykro - w ostateczności
ukarać, ale na pewno nie biciem "w zamian". Przede wszystkim STANOWCZO
przytrzymaj podnoszącą się na Ciebie rękę. Półtoraroczniaki kochają wyzwania,
ale po kilku lekcjach dziecko się nauczy. Nie możesz się tym emocjonować,
pokazywać zainteresowania całą sytuacją, bo dziecko to wtedy traktuje jak
zabawę. Mój młody lubił sobie podejść do kogoś i ugryźć (jak wiele dzieci) -
widząc go zmierzającego z zębami na wierzchu chwytałam go, zanim doszedł do celu
i wciagałam w zabawę. Bicie to często sposób na zwrócenie na siebie Twojej uwagi
- reagując żywiołowo, utwierdzasz dziecko w przekonaniu, że działa...

[scher]

pandora_ napisała:

> Jezu kalina, poważnie oddawałaś dziecku, kiedy Cie uderzyło?

A co w tym widzisz niewłaściwego? Robią tak instynktownie zwierzęta, może chyba
i człowiek...

[kalina_19]

no matko ale przeciez nie oddalam mu niewiadamo z jaka silo a do mojej mamy to
nie uwarzam zeby moja mama cos zle zrobila wychowujac masza trojke ja tylko
doradzam kazdy skorzysta lub nie ja napisalm co zrobilam i co poskutkowalo

[mama_igora]

ja też tak parę razy zrobiłam, oczywiście bardzo lekko. przy takim biciu nie
chodzi o to aby dziecko zabolało uderzenie, ale głównie o to żeby zobaczyło
jakie to uczucie. u mnie też poskutkowało. natomiast nie stosowałam
metody "oddawania" do gryzienia, nie pasowała mi.

[magdadar]

Ludzie, może w ogóle od razu na noże...
Nie wyobrażam sobie jak można "policzkować się" z takim maluszkiem - to jakieś
chore!!! I czego to ma dziecko nauczyć??? Że tak nie wolno, czy że to
normalne???

[scher]

magdadar napisała:

> Ludzie, może w ogóle od razu na noże...

Nie emocjonuj się demagogicznie.

> Nie wyobrażam sobie jak można "policzkować się" z takim maluszkiem - to
> jakieś chore!!!

Chore to jest używanie słowa "policzkować" w tym kontekście.

> I czego to ma dziecko nauczyć???

Ma być bodźcem awersyjnym, negatywnym wzmocnieniem jego zachowania.

[magdadar]

Oczywiście, że się emocjonuję na takie chore zachowania. Bo po co szukać
mądrzejszych rozwiązań, jak można walnąć dzieciaka... (i nie chodzi mi tu o
siłę z jaką to robicie). To wynika chyba tylko z lenistwa i niedojrzałości
emocjonalnej. A co do użytych słów, to co za różnica jak to nazwać??? to
zachowanie byłoby to tak samo głupie jakbym wymyśliła nie wiem jaką definicję...

[scher]

magdadar napisała:

> Bo po co szukać mądrzejszych rozwiązań, jak można walnąć dzieciaka...

"Walnąć" jest pojęciem demagogicznym. Oddać dziecku jest wg mnie wcale mądrym
rozwiązaniem, opartym na instynkcie.

[mamadawida2]

macierzynstwo.zlotemysli.pl/studzina.php

[ewelina238]

moj mały też zaczął tak robić ma niespełna 15 mies. - tłumacze, udaje że płaczę,
ale narazie nie przynosi to żadnych efektów

[mamagabusi]

jestem w szoku oddac dziecku..?????????? przeciez pokazuje sie mu w ten sposob
ze takie dzialanie jest w porzadku wet za wet???a co bedzie jak dorosnie??nauka
zachowan podstawowych nie zaczyna sie dopiero w szkole czy w przedszkolu...tam
juz bedzie tragedia..poza tym nie umialabym uderzyc dziecka 1,5 rocznego,ktore
narazie sprawdza nasze zachowania..jego bicie nie jest przeciez jakies
agresywne czy skierowane przeciw nam on musi sie wszystkiego nauczyc i my
jestesmy od tego zeby pokazac ze bic nie wolno a nie oddawac...na milosc
boska!!!!zapytajcie jakiegokolwiek psychologa

[gocha06_75]

Zdecydowaie odradzam jakiekolwiek bicie, oddawanie i straszenie. To tylko uczy,
że AGRESJA JEST DOBRĄ METODĄ. Dziecko przyjmie to za pewnik bezkrytycznie i
będzie biło nadal. Mój syn jest ze mną bardzo mocno związany (ma już 3,5 roku)
ale właśnie w wieku ok. 1,5 roku bił mnie ile wlezie. Zachodził mnie nawet od
tyłu, jak siedzialam np. na łózku, i walił po głowie albo znienacka w twarz.
Pomogło działanie hmm... dwuetapowe :): najpierw konsekwentne powtarzanie, że
mnie to boli, że jestem zła jak tak robi - mówiłam to śmiertelnie poważnie, bez
cienia uśmiechu i wahania w głosie; a jak to nie skutkowało - dodałam izolację.
Jemu chodziło o zwrócenie mojej uwagi i zainteresowanie a ja udowodniłam, że w
ten sposób mama... znika. Powtarzałam nadal, że mnie boli itp. a potem
wychodziłam z pokoju i czymś sie zajmowałam. Starałam się go ignorować i nawet
na niego nie patrzeć. "izolacja" kończyła się przytulankami i całusami za
każdym razem, gdy zaczepiał mnie "pokojowo" i przepraszająco tulił się do mnie.
W ten sposób pokazałam mu jasno: bijesz - nie ma mamy, jesteś grzeczny - mama
poświęca ci uwagę.
Wtedy poskutkowało, teraz mam poważniejsze problemy i już tak łatwo nie ma :(

Pzdrawiam, Gośka

[scher]

gocha06_75 napisała:

> że AGRESJA JEST DOBRĄ METODĄ. Dziecko przyjmie to za pewnik bezkrytycznie i
> będzie biło nadal.

Kolejna demagogia. Oddanie dziecku (umiarkowane!) jest bodźcem awersyjnym,
który dziecko _natychmiast_ skojarzy z niepożądanym zachowaniem. Dziecku mocno
kochanemu na pewno nie zaszkodzi takie doświadczenie.

[asia.sthm]

> kochanemu na pewno nie zaszkodzi takie doświadczenie.

Zaszkodzi.
To jest podla, archaiczna metoda. Obecnie nawet psow nie tresuje sie w ten
sposob.

[scher]

asia.sthm napisała:

> Obecnie nawet psow nie tresuje sie w ten sposob.

Nie interesuje mnie tresura psów. Interesuje mnie to, że ani pies nie ma prawa
mnie ugryźć, ani dziecko nie ma prawa mnie uderzyć. Czcij ojca swego i matkę
swoją.

[asia.sthm]

Szanuj dziecko swoje to i ono bedzie cie szanowac.
Czcic cie dziecko bedzie tak jak sobie zasluzysz.
Bac sie napewno bedzie, poki male...a potem odplaci.

[scher]

asia.sthm napisała:

> Czcic cie dziecko bedzie tak jak sobie zasluzysz.

Tak jest. Dlatego zawsze będzie się czuło kochane. I nigdy nie podniesie na
mnie ręki.

[gocha06_75]

Łał, demagogia, umiarkowane oddawanie...Ciszę się bardzo, że moje dziecko nie
będzie musiało mnie kochać MIMO umiarkowanego bicia i nie podniesie na mnie
ręki, bo będzie wiedziało jak w inny sposób, nie krzywdząc innych może
rozładować złość (do której ma prawo)i zwrócić na siebie moją uwagę.

[ropusia]

Mam dwoje dzieci, młodsze właśnie oduczam gryzienia, bicia itp.
Na atak reaguję ostrym "nie wolno!" i odsuwam dziecko od siebie. Dopiero po
chwili takiej separacji zajmuję się nim znowu. Zwykle przeprasza, usmiecha się
i jest OK ... do następnego razu:) Te przypadki wyraźnie są coraz rzadsze, więc
trzymam się mojego sposobu. Trochę to pewnie jeszcze potrwa, ale jakoś przeżyję.
Oddawanie dziecku w takiej sytuacji nie podoba mi się, bo wydaje mi się, że
nauczy się ono, że nie wolno atakować, gdy jest ryzyko, że zaatakowany odda. I
tak może dojść do sytuacji, że nie zaatakuje mnie, taty czy innych dorosłych,
ale już kogoś młodszego czy słabszego - czemu nie? Przecież nie odda... Czyli
przestanie bić/gryźć nie dlatego, że tak się nie robi, tylko z obawy przed
addaniem. A mnie nie o to chodzi.

[Gość: mama]

a ja zastosowałam rady Superniani,kiedy corka mnie biła stawiałam ją do kąta w
takim miejscu gdzie nikogo nie ma, nie ma czym się bawić,stała tam 2
minuty,oczywiście był płacz,potem podeszłam do niej powiedziałam za co
stoi,przeprosiła mnie,dała buzi,przytuliła się,a ja wzięłam ją i powiedziałam
że jak jeszcze raz tak zrobi to znowu będzie tu stała.Zrobiła to samo
nastepnego dnia,więc znowu ją postawiłam do kąta.Od tamtej pory nie podnosi na
mnie ręki.Dobry sposób.

[mala_an]

Ja się opiekowałam jednym chłopcem jak miał też trochę ponad półtora roku przez
parę miesięcy. W pewnym momencie też przypadła mu do gustu podobna zabawa.
Bardzo lubił jak się go trzymało na rączkach - a wtedy równie bardzo lubił bić
po policzkach, nosie, wsadzać palce w oczy i ogólnie znęcać się niesamowicie. To
mnie irytowało do skraju możliwości. Trzymanie rączek (nie mówię o krępowaniu
ale o trzymaniu tylko w taki sposób by nie biło - to wyjaśnienie dla wojujących
przeciwników wszelkich aktów wykorzystywania wobec maluchów przewagi siłowej) na
dłuższą metę nie pomagało. W końcu wkurzyłam się i położyłam na łóżeczku. Krzyk
niesamowity bo chce na rączki. Stwierdziłam że nie będę się zadawać z bandytą i
jak chce na rączki to nie może mnie bić (wiem że tego pierwszego zdania pewnie
nie zrozumiał ale cóż) to przeprosił i powiedział że nie będzie. Sytuacja
oczywiście się powtórzyła ale ciągłe odkładanie na łóżeczko w pewnym momencie
chyba zadziałało bo przez ostatnie 4 miesiące opieki nad nim ani razu mnie nie
uderzył.
Moja znajoma natomiast radziła sobie z córeczką tak że zakładała jej rękawiczki
(których mała nie lubiła) za każdym razem kiedy uderzyła - też zadziałało mimo
że bez wrzasków i ataków histerii się nie obyło.
A innej znajomej gdy mały braciszek ją bił jak miał 2-2,5 roku to interweniował
ojciec z tekstami "że żaden prawdziwy mężczyzna nigdy nie uderzy kobiety".
Oczywiście bił siostrę kiedy tatuś nie patrzył ale za chwile przestawał gdy ta
wstawała by iść "na skargę" w tedy biegł za nią, przepraszał i prosił żeby nie
mówiła bo już nie będzie bo on "chce kiedyś zostać plawdziwym mescyzną" ;) w
końcu też się znudził

[Gość: zielony-pomidorek]

"Kolejna demagogia. Oddanie dziecku (umiarkowane!) jest bodźcem awersyjnym,
który dziecko _natychmiast_ skojarzy z niepożądanym zachowaniem. Dziecku mocno
kochanemu na pewno nie zaszkodzi takie doświadczenie."

Może nie zaszkodzi, ale czy nie widzicie, że oddając dziecku, pewnie dodajecie
jeszcze (predzej czy później) tekst o tym "że nie wolno bić". Gratuluję
konsekwencji i uczenia dziecka, że to co mama mówi, nijak się ma do tego co
robi. Pewnie dziecko będzie robiło podobnie...w końcu nauka nie idzie w las.

P.S. Podobnie jak pisze "mama" o metodzie superniani i 'bezbolesnej karze"
stosuję do swojego syna i myślę, że to działa znakomicie.

[justyna_dabrowska]

Przytrzymać rączkę mówiąc stanowczym tonem NIE WOLNO.
Nie tłumaczyć, nie przekonywać, nie karać - dziecko i tak nic z tego nie
zrozumie. Jesli Pani wytrwa w byciu konsekwentną, po tygodniu ta zabawa sie
dziecku znudzi.