obawa przed wszystkim

[skorpion19772]

moj szescioletni synek od pewnego czasu zaczal sie wszystkiego bac: boi sie
sam chodzic do ubikacji, sam zasypiac i zostawac sam w pomieszczeniach w
ktorych nas nie ma. Poczatkowo myslalam ze ma to zwiazek z przyjsciem na swia
drugiego dziecka, ktore od urodzenia spi ze mna, jednak po probie spania z
dwojgiem dzieci nic sie nie zmienilo oprocz tego ze prawie nie mam miejsca w
moim lozku.

[justyna_dabrowska]

Prosze sie nie martwić. Lęki u dziecka w tym wieku to coś zwykłego, naturalnego
a to że wzmogły się po narodzinach drugiego dziecka jest bardzo typowe.
Postaralabym sie spędzać trochę czasu sam na sam z pierorodnym i dałabym mu
jakis prezent symbolizujący MOC by dodać mu otuchy i pokazac że akceptuje jego
lęki. NP drewniany, wystrugany przez tatę miecz kóry mozna trzymac pod łóżkiem.
Na wszelki wypadek...

Pozdrawiam
JD

[skorpion19772]

dziekuje bardzo za rade ale co moge zrobic aby naklonic dziecko do spania w
jego lozku a nie moim?

[verdana]

Wiem, ze Ci niewygodnie, znam ten ból - ale nie rób tego - raczej odłóż
niemowle dojego łóżeczka. Jako dziecko miałam taki epizod półrocznego nocnego
lęku. Mamie tez sie znudzilo i po pewnym czasie musiałam zasypiać w swoim
pokoju.Potem długo, bardzo długo się z tego śmiałam. Do czasu.
Tak rok-dwa temu przyśnilo mi sie to, tak jakbym byla dzieckiem, przypomnialam
sobie ten strach. Jest po prostu niewyobrazalny - coś takiego, jakbyś
wiedziała, że za firanką czai się morderca. Nie zostawiaj dziecka samego z
takim uczuciem.
Mam jeszcze pomysł, ale niedobry... Można dziecku kupić psa. Albo będzie spał z
dzieckim - i bedzie czuło się bezpieczne , albo z Toba i niemowlęciem - i wtedy
dziecko samo się wyniesie, bo to już okropnie niewygodne. U nas sprawdził sie
doskonale wariant drugi.
Tyle, ze dziecko wynosi się z rodzicielskiego łóżka po roku, a pies nigdy.

[aggie8]

Myślę, że najlepiej byłoby gdyby niemowlak nie spał z tobą. Wtedy starszy
zobaczy, ze każdy ma swoje łóżko i łatwiej mu będzie. U nas jest starsze dziecko
3,5 lat a młodsze pół roku. I niby każde śpi w swoim łóżeczku ale mam wrażenie
że nie jest łatwo starszemu pogodzić sie z tym ,że musi spać w swoim pokoju a
łóżeczko młodszego jest w pokoju rodziców. Ale tak musi na razie być. Staram
się, na każdym kroku podkreślać jak to fajnie jest mieć swój pokój i spać tam
samemu, staram się, żeby starsze dziecko lubiło swój pokój i łóżeczko (np. tata
namalował na łóżeczku ukochane Teletubisie), kupiliśmy też taką lampkę do
kontaktu, dużą uśmiechniętą buźkę, żeby rozpraszała mrok. Są też książeczki o
"baniu się" i strachach choćby "Franklin i święto duchów". Nie wiem jak to
będzie gdy córka będzie miała 6 lat, ale na razie jakoś dajemy sobie z tym radę.