Jak potraktować zajęcia dodatkowe?

[gosiana6]

córka lubi jazdę konną ale nie bardzo lubi się uczyć. Mam dwa
wyjścia albo jazda konna bedzie nagrodą za dobrą nauką albo
inwestycją w rozwój dziecka bez względu na naukę. Jakie wyjscie jest
bardziej wychowawcze?

[joakal]

ja bym pozwoliła na jazdę konną, ale pod warunkiem że wyniki w nauce będą na określonym z góry poziomie, jeśli się opuszcza to na czas podciągnięcia się w lekcjach, przerwa w jeździe konnej

[justyna_dabrowska]

Popieram.
Poza tym to sa koszty, prawda? więc Wy inwestujecie wtedy, gdy ona tez troche
zainwestuje...(wysiłku)

Pozdrawiam
JD

Pani Justyno - polemika!

[verdana]

I tu się kompletnie nie zgodzę. Bo nie każde dziecko, które w opinii
rodziców "nie lubi się uczyć" jest dzieckiem leniwym - sporo z tych
dzieci po prostu nie uczy się, bo nie spełnia wymogów szkoły - ma
niższa inteligencję, deficycyty rozwojowe, wolniej się rozwija.
(Dotyczy to ucznió podstawówek - w liceum to już inna sprawa)Albo
rzeczywiscie - nie lubi się uczyć, bo szkoła, prawde powiedziawszy,
śmiertelnie nudna jest!
I co? - te dzieci gorsze w szkole powinny być "gorsze" także gdzie
indziej - dzieci uczące się wzorowo maja prawo do uprawiania sportu,
do tanca, basenu, platyki, a te "gorsze" - nie? Maja skoncentrować
się na tym, co im nie wychodzi i na zawsze pozostać, także w domu z
etykietką "złego ucznia", któremu nic sie nie należy... bo sie źle
uczy. Ktory nie musi uprawiać sportu, choc to zdrowe, bo stopnie
wazniejsze...
Lepsze są dla dziecka (i jego przyszłej kariery, jesli już o to nam
chodzi)osiągnięcia na jakimkolwiek polu, niż wyłącznie klęska, czy
nawet smutna przeciętność w szkole. Słaby uczeń zabrany z
dodatkowych zajęć nie zacznie uczyć się lepiej, bo dlaczego? Co się
zmieni oprocz pozbawienie go paru przyjemnych godzin? naprawde
spędzi je pilnie sie ucząc? . (Z jednym wyjątkiem, gdy zajęcia
zabieraja caly dodatkowy czas - ale tu chyba nie o to chodzi).
Pani Justyno - mama powinna traktować w domu dziecko jak dziecko z
róznorodnymi potrzebami, nie jak li i jedynie ucznia. Mozna
dyscyplinować, czy nawet ukarać za nieodrobienie lekcji, ale nie za
niechęć do nauki - bo ona zwykle ma jakieś podsawy. Ostatecznie nie
zabraniamy mężowi chodzic na siatkowkę, bo nie awansuje w pracy...

[gosiana6]

No ciekawa ta polemika, taka sama toczy się w mojej głowie :))

[verdana]

Moja rada jest taka - ulubione zajęcia dodatkowe dziecku, które się
nie chce uczyć nie zaszkodzą - bo jak miałyby zaszkodzić??? Czas,
którego nie spędzi na koniach spędzi bezuzytecznie, na 100% nie nad
lekcjami.
Brak zajęć dodatkowych dziecku może zaszkodzić - zniszczy się jego
pasję, pozbawi ruchu. W dodatku o ile wiem, jazda konna to także
zajmowanie się koniem, a wiec nauka odpowiedzialnosci i
systematyczności.
No i tak naprawdę - czy wiadomo, co dziecku pisane? Kolezanka mojej
córki z liceum, miłośniczka koni, raczej słaba uczennica teraz
trenuje dzieci, występuje na zawodach i jest szczęśliwa (i dobrze
zarabia...). A tak? Szukałaby pracy po maturze w hipermarkecie.

[justyna_dabrowska]

Cóż...może być i tak i tak. Znam tez historię dziecka któremu nie stawiano
zadnych wymagań - chciało konia, był koń. Chciało psa był pies...ale nie
skończylo się to dobrze, niestety, bo nie nauczone że trzeba coś czasem z siebie
dać wypadło z torów i nie jestem pewna, czy na nie wróci...Wszystko zależy od
tego dlaczego nie lubi się uczyć, co to znaczy, "nie lubi się uczyć" i co to
znaczy "lubi konie". jeśli jest tak, że jest zdolne ale nie lubi szkoły, bo się
tam nie rozwija, szkoła go nudzi to jasne że lepiej rozwijać pasję i inwestować
w nią. Ale jesli nie uczy sie bo brak mu motywacji to wtedy inwestowanie w
pasję, tylko dlatego że dziecko chce i lubi to trochę ryzykowna gra...dla mnie
jest ważne że konie to kosztowne zajęcie, wymagające od rodziców często dużej
mobilizacji i dlatego wydaje mi się że warto tazke od dziecka tu wymagac
inwestycji w obowiązki. Jesli to jest dziecko które nie lubi szkoły bo sobie w
niej nie radzi, to wtedy trzeba próbować wyrównywać deficyty by jednak jakoś się
w niej utrzymało...
Znam dziewczynę która od lat wstaje o świcie by jechac do swojego konia,
zajmowac sie nim i jeździć...Odpowiedzialna, wspaniałą, pogodna, towarzyska...w
tym roku zdaje maturę więc zapowiedziała ze ograniczy kontakty z koniem bo
inaczej...może być źle:))

Nie ma więc prostej odpowiedzi, trzeba wniknąc w sytuację troche głębiej niż
zrobiłam to na poczatku dyskusji

pozdrawiam
jd

Nie o to chodzi!!!!

[verdana]

A nie - nie do końca mnie Pani zrozumiała.
Dziecko MUSI miec stawiane wymagania - ma sprzątnąć, ma odrobic
lekcje, dac mamie kawy, ma robic jeszcze mnóstwo rzeczy. Chodzi mi o
rzecz inną i chyba bardziej zasadniczą - aby dziecko w domu
funkcjonowało jako nasze dziecko, a nie tylko jako uczeń - i było
oceniane, chwalone i ganione za całokształt, a nie za to, jak się
uczy i jakie otrzymuje oceny. Tak jak mama i tata nie sa oceniani w
warunkach domowych jako pracownicy swojej instytucji, tylko
czlonkowie rodziny.
Dziecko, ktore jest antypatyczne, nie uczestniczy w zyciu rodziny,
nic w domu nie robi, a dobrze się uczy - jak widzę z domow moich
licznych znajomych oceniane jest znacznie wyżej i znacznie częściej
nagradzane, niż urocze, sympatyczne dziecko, ktore ma w szkole
kłopoty i zle stopnie. I to pierwsze bez watpliwosci na konie
pójdzie - choć temu drugiemu nalezy się to bardziej.
Mam troje dzieci, z ktorych żadne nie odnosło sukcesu w szkole
podstawowej. Ja tez sadziłam, ze "powinny włozyc trochę wysilku" -
teraz już wiem, ze dla niektorych dzieci, z bardzo, ale to bardzo
róznych względów nie jest to możliwe (od deficytu uwagi począwszy,
poprzez zbyt niska - lub zbyt wysoką inteligencję, na wrednej
nauczycielce skończywszy).
A o wyrownywaniu deficytów i destrukcyjnym wpływie tego wyrównywania
na sporą część dzieci i ich szkolną karierę to ja bym sobie chętnie
pogadała w innym wątku.

[ratyzbona]

Szkoła choć jest instytucją pożyteczną nie jest miejscem w którym
można rozwijać większość swoich pasji. Oczywiście część uczniów
chdzoi na polski z radością bo ich pasją jest literatura ale
większość idzie do szkoły jedynie odebrać wykształcenie. Jeśli jest
coś co może nas doprowadzić do prawdziwego sukcesu to nie jest to
zdobyte ciężką pracą acz mechanicznie wykształcenie ale własnie
pasje. Bo jeśli nie ma się pasji to zawsze znajdzie się ktoś od nas
lepszy - ktoś kto do wykonywanego przez nas zadania podchodzi z
prawdziwym entuzjazmem.
Podaje pani przykład dziewczyny która była gotowa dla koni zrobić
wszystko a teraz ogranicza z nimi kontakt żeby zdać maturę. Z jednej
strony - bardzo odpowiedzialnie,z drugiej to smutne że szkolne
wykjształcenie stało się nagle ważniejsze od wszystkiego co robimy w
życiu. oczywiście matura jest ważna ale przecież życie nie ogranicza
sie tylko do wyników w szkole.
Kiedy w gimnazjum uciekałam z dodatkowego angielskiego żeby pójść do
kina moi rodzice mieli dwie opcje. Albo mnie ukarać albo pozwolić mi
cześciej chodzić do kina. Zdecydowali się na drugie wyjście kiedy
zorientowali się że kino jest dla mnie czymś więcej niż tylko
rozrywką.
Teraz jestem na państwowych studiach świetnie sobie radzę i będę
zdawać na dziennikarstwo żeby kiedyś pisac o tym co mnie pasjonuje.
Nie rozbestwiłam się i nie straciłam swojej pasji.

[justyna_dabrowska]

Zgoda. Tez tak myslę.
Nie widzę żebysmy sie tu specjalnie rózniły...rzeczywiście o
wartości dziecka ABSOLUTNIE NIE stanowi to, jak ono sie uczy...to
dla mnie oczywiste. Tak jak i to, że szkoła to cos przez co trzeba
przejśc, co daje dzieciom (zwłaszcza tym starszym) niewiele, raczej
gasi niz rozwija, raczej tłumi niż odkrywa itp itd...
pozdr

just