Lęki ośmiolatki

[mamusinska]

Dzień dobry!
Mam problem, z którym nie mogę sobie poradzić. Moja córeczka ma 8
lat. Jest zdolną, mądrą dziewczynką. Własnie skończyła pierwszą
klasę. W szkole nie ma problemów z nauką - wszyscy ją chwalą. A ja
tymczasem od roku przeżywam horror. Otóż od roku ona boi się
rozstania. Przez 2 miesiące roku szkolnego płakała niemal
codziennie. Nie pomagały żadne rozmowy czy prośby. Myślałam, że to
jest skutek zmian, stres pierwszoklasisty. Miałam nadzieję, że z
czasem to minie. Ale niestety. I chociaż w szkole płakała coraz
żadziej, to teraz nie możemy jej zostawić nigdzie: ani u dziadków,
ani na świetlicy. Ostatnio zgodziła się pójść do letniej szkółki (na
tydzień). Rano pierwszego dnia były łzy, wrzaski, niemal histeria.
Zostawiłam ją taką płaczącą.
Panie ją uspokoiły i było wszystko w porządku. Po południu wracała
do domu wesoła zadowolona z zajęć. Podobał się jej wychowawca,
zafascynowana opowiadała o grach i zabawach. Myślałam, że wszystko
ok. Mimo to sytuacja się powtórzyła. A najgorsze było ostatniego
dnia. Krzyczała, biegła za mną. Ostatecznie postanowiłam ją zabrać
do domu. Nie pomogły namawiania pań, opowieści o czekających
niespodziankach itd. Nie wiem, co mam robić. Rozumiem, że dzieci
miewają różne lęki, ale nie mogę cały czas być obok. Proszę o jakąś
radę!Z góry dziękuję i pozdrawiam.

[anatar80]

Z tego co opisujesz, myślę że powinnaś się zgłosić do specjalisty. Lęki są czymś
naturalnym u dzieci, jednak w przypadku Twojej córki jest to lęk utrudniający
wam życie, oraz długotrwały, wiec wymagający kontaktu z psychologiem.
Oczywiście możesz sama próbować. Po pierwsze porozmawiaj z dziewczynką. Możesz
też spróbować wspólnie porysować: moja rodzina. Możesz też opowiedzieć bajkę i w
odpowiednich momentach niech córka próbuje dokończyć np. o małym misiu który
został sam w domu itp

[mskaiq]

Tak dziala strach, zapytaj sie jej dlaczego boi sie rozstania. Kiedy
poda Ci przyczyne tlumacz, przekonuj ale tylko kiedy jest spokojna i
juz sie nie boi.
Mozesz to zmienic ale musisz byc cierpliwa i tlumaczyc jej
nieustannie ze nie ma powodow aby sie bala. Ona Ci w koncu uwierzy.
Serdeczne pozdrowienia.

[ewa.ulrich-zaleska]

Witam
Zastanawiam się czy jakieś wcześniejsze doświadczenia nie są powodem
wystąpienia takich zachowań u córci i czy Pani sytuacja rodzinna nie
ma na to wpływu. Mam trosze zbyt mało danych by móc coś odpowiedzieć
lub poradzić.
E U-Z