Czy potrzebny psycholog?

[justyniaczek1]

Pani Ewo,

mój problem ze starszą córką (2 lata i 8 miesięcy) dotyczy
niejedzenia. Córka nie je praktycznie od urodzenia. Jak była
malutka, pediatra kazała nam zmuszać ją do picia mleka, żeby nie
zagłodziła się na śmierć. Od tego czasu jest tylko gorzej. Różne
badania pokazują, że dziecko jest zdrowe, a nie je i bardzo słabo
przybiera na wadze. Nie chce w ogóle jeść sama, nie chce gryźć
(chociaż wiem, że to potrafi), je tylko kilka wybranych potraw
(mleko modyfikowane z butli, bułeczki z twarożkiem, kabanosy,
naleśniki z nutellą, makaron z nutellą, danonki, deserki dla
niemowląt, jabłka, żadnych warzyw, ziemniaków, kasz, mięsa, zup i
niczego, co przypomina normalne jedzenie).

Jesteśmy z mężem zmęczeni spędzaniem godzin w kuchni nad posiłkami z
miernymi rezultatmi. Podejrzewam, że Michasia też. Nie pomgają żadne
nagrody, kary, obietnice, żadne ze złotych sposobów na niejadka.
Córka potrafi nie jeść prawie niczego przez kilka dni i jedyny tego
efekt to podenerwowanie nasze i jej i wybuchy złości. Jesteśmy
bezradni, bo czujemy, że przejęła nad nami władzę w obszarze
jedzenia i co gorsza próbuje ją rozszerzać na inne rzeczy (ale tu
jest nam łatwiej stawiać granice i nie ustępujemy bezsensownym i
niebezpiecznym żądaniom).

Pediatra ostatnio zasugerowała nam pracę z psychologiem dziecięcym.
Czy to pomoże? I jak znaleźć kompetentną osobę? A może któraś z mam
miała podobny problem lub zna dobergo psychologa dziecięcego w
Warszawie?

[martyna2001]

Wydaje mi się, że niedługo w "Rozmowach w toku" będzie temat o
dzieciach ,które nie jedzą. Przyszła mi też do głowy pewna sytuacja,
z życia mojej córki. Kiedy był w podobnym wieku postanowiła nie
robić kupki, był to dla nas ogromny stres. Żyliśmy od kupki do
kupki. Potrafiła niezałatwiać się nawet sześć dni. Bardzo się
baliśmy o jej zdrowie, często pytaliśmy, czy nie chce na nocmiczek
itp. Tak nasze życie toczyło się wokół kupy dziecka,aż kiedyś ktoś
nam poradził,żeby przestać zwracać przy niej na to uwagę,żeby nie
czuła,że to coś ważnego. Tak też zrobiliśmy i w bardzo szybkim
czasie problem zniknął. Może u was jest podobnie. Albo jest jakiś
problem medyczny.

[ewa.ulrich-zaleska]

Witam
A czy robili Państwo badania w kierunku alergii pokarmowych?
Proszę mi jeszcze napisać w jaki sposób córcia reaguje na różne
konsystencje nie tylko jedzenia – piasek, ciastolina, szorstkie
przedmioty, woda…. I czy nie zauważyliście innych nietypowych
objawów w zachowaniu córci?
Czekam na odp.
E U-Z

[justyniaczek1]

Nie robiliśmy żadnych szczegółowych badań w kierunku alergii
pokarmowych, bo po prostu nikt nam ich nie zalecał a mnie nie
przyszło do tej pory do głowy wymóc takie badania na pediatrze
(jesteśmy umówieni na 4 grudnia i na pewno poruszę ten temat).

co do innych konsystencji - to trudno mi jest wyrokować co jest
normalne a co nie. Córka chętnie bawi się piaskiem, mniej chętnie
ciastoliną, ale też, wodą bardzo chętnie (ale nie lubi dużych
zbiorników typu basen, jezioro), co do szorstkich rzedmiotów nie
umiem poweidzieć, ale postaram się poobserwować.

Nie wydaje mi się też, żeby w innych sytuacjach zachowywała się
inaczej niż większość dzieci - jak każdy maluch próbuje co może a co
nie i płacze czasem jak czegoś nie osiągnie. Wydaje mi się też, że
jest bardzo wrażliwa i bardzo się przywiązuje do ludzi i rzeczy
(zwłaszcza niektórych swoich zabawek). Poza tym jest raczej grzeczna
i posłuszna, potrafi się bawić sama i ze mną. Nie wiem co mogłabym
jeszcze dodać, po prostu poza jedzeniem wydaje mi się zupełnie
normalna.

[ewa.ulrich-zaleska]

Witam
Oczywiście by zająć się problemem niejedzenia u dziecka można ale po
wykluczeniu wszystkich przyczyn o podłożu organiczny. Proszę
porozmawiać z lekarzem czy ma pewność, że wziął pod uwagę wszystkie
możliwe medyczne przyczyny - alergie, nietolerancjie pokarmowe….
(niestety nie jestem pediatrą). I jeśli okaże się, że problem ma
podłoże psychosomatyczne to powinniście zgłosić się do psychologa i
we współpracy z pediatrą zająć się problemem.. Z reszty Pani opisu
nie wynika nic niepokojącego.
Proszę dać znać po wizycie u lekarza.
Pozdrawiam
E U-Z

[mskaiq]

Wedlug mnie dobry psycholog ktory rozumie problem moglby wam pomoc
ale i tak cala prace bedziesz musiala wykonac ty i dziecko. Twoje
dziecko moze jesc, co wykazuja badania, jest zdrowe. Ona swiadomnie
nie chce grysc, pojawiaja sie u niej negatywne emocje ktore
zniechecaja ja do tego.
Dobrze ze ma kilka potraw ktore chce jesc. Kiedys zaakceptowala te
potrawy bo przekonalas ja do nich, uwierzyla ze sa dobre i
zaakceprowala je.
Postaraj sie rozszerzac liste tych rzeczy ktore akceptuje. Bardzo
wazne jest przekonywanie ze cos jest dobre, powtarzanie tego do niej
nieustannie ale w taki sposob aby nie czula sie winna ze nie chce
tego jesc. Kiedy przekonujesz ja do jedzenia musisz okazywac jej
bardzo wiele ciepla, milosci, bo w taki sposob neutralizujesz
negatywne emocje ktore moglyby ja zniechecac do jedzenia.
Jesli chodzi o zmuszanie do jedzenia to ono automatycznie wywoluje
negatywne emocje u dziecka i zniecheca jeszcze silniej do tej
potrawy do ktorej zmuszasz i do samego jedzenia rowniez.
Serdeczne pozdrowienia.

[kachape]

a ja myślę, że takie nieustanne przekonywanie, że coś jest dobre
może odnieśc odwrotny skutek
tak jak tu jedna z poprzedbiczek napisała, zapewne "wyluzowanie"
byłoby dobre, gdyby nie to, że nie bardzo można się nie przejmować
nie jedzeniem...
a czy podjada pomiędzy posiłkami - jak już na przykład poprosi o te
naleśniki z nutellą to rzucasz wszysystko i robisz?
czy jecie razem?
oczytwiście kwestia alergii pokarmowych - jak zaznacza Pani ekspert -
to puierwsza sprawa do wykluczenia

myślę, że warto jeść razem, zrobić z jedzenia zabawę. Przygotować
fajny, kolorowy posiłek, coś nowego, może niech córcia w miarę
swoich możliwości pomoże przy jego przygotowaniu, najryciu do stołu -
może zaaranzujcie stół na podłodze? Kolorowe serwetki, jakieś
kwiaty - coś co przyciągnie wzrok małej
i żeby było widać, że przede wszystkim wam to sprawia przyjemność,
żeby zeszło trochę tego ciśnienia, które na pewno się wytwarza prezy
każdym kęsie ..
powodzenia