Terapia

[kryzys_75]

Zdecydowaliśmy się z mężem na terapię. Jesteśmy po pierwszym spotkaniu. Czuję,
że chyba jednak nie warto walczyć o nasz związek. Szłam na spotkanie pełna
nadziei. Jestem jednak totalnie zdołowana. Czy taka reakcja jest normalna? Czy
to oznacza, że jednak zrozumiałam, że nic z tego nie będzie? Pytanie kieruję
do osób, które chodziły na terapię i mają jakieś doświadczenie. Czy po
pierwszym spotkaniu wyszłyście pełne nadziei, czy jednak byłyście
rozczarowane? Proszę też o odpowiedź panią psycholog.
Pozdrawiam

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Zarówno nadzieja jak i rozczarowanie może dotyczyć terapii jako formy pomocy i
niezależnie, tego co dotyczy Państwa związku. Terapia ma swoją dynamikę i może
na początku łączyć się z nadzieją na poprawę, przejęciem kontroli na sprawami,
które się wymykają z rąk. Może rozczarować, bo nie jest remedium na wszytko lub
uświadamia co dzieje się w związku, a co może bez terapii było niewidoczne,
miało inne znaczenie lub było nieuświadomione. Wszystkie Pani uczucia są
naturalne, mogą się pojawić w wyniku terapii, ale nie przez nią . Dlatego pod
ich wpływem, nie warto jej przerywać lub ja dewaluować. Agnieszka Iwaszkiewicz

[kryzys_75]

Dziękuję za odpowiedź. Najgorsze jest właśnie to, że podczas spotkania z
terapeutką uświadomiłam sobie jak wiele rzeczy nas różni a w zasadzie oprócz
dzieci nic nie łączy. I to chyba z tego powodu mam teraz taki dołek psychiczny.
Oczywiście z terapii nie zrezygnuję.
Pozdrawiam

Nam pomogła

[pipsia5]

Byłam z mężem 2 razy u terapeuty. Może to i mało, ale w naszym przypadku było
odwrotnie. Zrozumieliśmy co robimy źle i jak się ranimy. Oczywiście, że nie jest
teraz tylko różowo, ale walczymy o swój związek bo się kochamy. Tobie też tego
życzę.

[agnes2003]

A do jakich terapeutów chodzicie? U mnie zaczyna się mijanka, coraz
więcej nas dzieli niż łączy, ale mieszkam w małej mieścinie i tu
nikogo takiego nie ma...

[kicia031]

Terapia bywa okazja do dowiedzenia sie rzeczy, o ktorych czesto ze strachu przed
wyjsciem roznic nie do pogodzenia - nie rozmawiamy. I to czasami przygnebia ostro.

ale dopoki nie znasz, nei wiedzisz tych roznic, nie nauczasz sie parcowac nad
zwiazkiem tak, by je pogodzic.

ja czestoz astanawiam sie, czy nie skuteczniejsze od terapia jest praca nad sama
soba - zroumeinie swoich oczekiwan, mechanizmow reagowania, przyczyn dla ktorych
wybralismy tego a nie innego partnera i co nam to daje.

A sadzac po twoim wpisie w innym watku, masz nad czym pracowac. i to nie
zlosliwosc, naprawde.