rodzice

[fotagdynia03]

witam. jest taka sytuacja. jestem mezatka z 2 dzieci. nie mieszkamy
z moimi rodzicami. ja najchetniej 2 tyg. jezdzilabym z dzieciakami
do moich rodzicow i mojego brata w odwiedziny. niestety ostatnio
dosc czesto slysze wymowki typu ze chlopaki duzo pracuja i chca w
weekend odpoczac. mi robi sie smutno gdyz nie moge do wlasnego domu
rodzinnego jechac bez zapowiedzi i bez pytania czy moge? czuje ze
przez to coraz bardziej odwracam sie od mojej rodziny i juz nie
nalegam bo po prostu nie chce mi sie jezdzic tam gdzie mnie nie
chca. nie ukrywan ze zawsze mialam super kontakt z moja rodzina i
bardzo ja kocham, ale to jest dla mnie przykre. rozumiem ze pracuje
i to bardzo ciezkopo ok. 10 h. czy takie tlumaczenie jest
wystarczajace? poradzcie mi co o tym myslec.

[kicia031]

nie moge do wlasnego domu
> rodzinnego jechac bez zapowiedzi i bez pytania czy moge?

To juz nie twoj dom i tak, nie mozesz tam wpadac jak do siebie, bo
juz nie jestes tam u siebie, a twoj dom rodzinny jest tam, gdzie
mieszkasz z mezem i z dziecmi.

[velluto]

zlituj się - dla ciebie te wizyty to rozrywka i odskocznia od siedzenia w domu,
dla domowników - to także uciążliwość, choćby cię nie wiem jak kochali.
Jedziecie we 3-4, dzieci hałasują, nie wiem jakie są warunki lokalowe, ale
trudno odpoczywać mając dom pełen ludzi, choćby był wielki.

Taką sytuację ma moja kuzynka - wstaje o 5 rano do pracy, wraca wieczorem, a na
prawie każdy weekend przyjeżdża brat z dziewczyną. A ona nie ma kiedy się
wyspać, nie ma gdzie zaprosić znajomych (mieszkanie niewielkie) - dziwisz się,
że ma dość?

chciałabyś co drugi weekend mieć cały dom ludzi, którzy przyjeżdżają bez
pytania? bo ja bym ich pogoniła przy 2 wizycie.

[ada16]

zapraszaj częściej do siebie .
ty obsłużysz oni odpoczną ;)

[szachula30]

Zgadzam się z przedmówczyniami - Twój do jest tam, gdzie mieszkasz z
dziećmi i mężem. Do domu rodziców jedź, owszem, po zapowiedzi i ich
zgodzie - nie muszą być na każde Twoje wezwanie. Chyba musisz sobie
uświadomić, że goście w domu, niezależnie czy to najbliższa rodzina,
czy nie - to jednak goście, a Twoja rodzina mogła inaczej zaplanować
sobie czas, niż spędzając go z Tobą. Tym bardziej, że jak
przyjeżdżasz, to nie są w stanie odpocząć - uszanuj to i zjawiaj się
rzadziej niż dotąd i po wcześniejszych ustaleniach.

[marzeka1]

Masz męża i 2 dzieci i teraz tam, gdzie z nimi mieszkasz jest twój dom rodzinny.
Wybacz, ale skoro wiesz, że w ciągu tygodnia ojciec i brat pracują ciężko i dużo
po 10 godz. dziennie, to jak możesz nie zrozumieć, że w weekend chcą wypocząć?
Że 2 dzieci co 2 tygodnie niekoniecznie jest tym, co chcą znosić? I tak- nie
przyjeżdża się już bez pytania i ustalenia, to twój BYŁY dom.

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Jest taki etap w życiu rodziców i dzieci, znany nam wszystkim, kiedy te ostatnie
z ochotą i bez pytania, wiedzione swoją nieodpartą potrzebą "pakują" się
rodzicom do łóżka. Dzieci w tym okresie są przekonane, że sprawiają przyjemność
sobie, ale tym samym i rodzicom. Nie znoszą sprzeciwu i nie wyobrażają sobie
tego, że rodzice w swojej sypialni mają do załatwienie swoje dorosłe sprawy, z
których dzieci są wyłączone.
To co Pani opisała w swoim wątku bardzo żywo przypomina tę rodzinna scenę.
Jak każdą dziecięcą iluzję, i tę, że jesteśmy najważniejsi dla swoich rodziców
, należy porzucić. I uznać, że dom rodziców stał się odrębnym domem, do którego
nie wchodzi się bez pukania, w którym rodzice mają już swoje sprawy i w którym
obowiązuje już inny rytm.
Tym samym trzeba dopuścić do siebie tęsknotę za tym domem i rodzicami. Tęsknota
, a nie natychmiastowe zaspokojenie swoich potrzeb, jest adekwatnym dorosłym
uczuciem z którym trzeba sobie radzić.
Przekładając to na język potoczny, trzeba powstrzymać się z niezapowiedzianymi
wizytami, ograniczyć ich ilość, każdorazowo ustalać je z rodzicami i bratem.
Uznać, że mają oni prawo do innych potrzeb niż Pani i do odmowy ich zaspokajania
bez narażania się na pretensje. Agnieszka Iwaszkiewicz

[baszi]

wiesz co ja też kocham swoją rodzinę, ale mam dziecko, pracę, obowiązki domowe i
kiedy przychodzi weekend chcę go spędzić z moją najbliższą rodziną i odpocząć po
ciężkim tygodniu, do tego większość weekendów to praca, praca i jeszcze raz
praca, nadrabianie zaległości z całego tygodnia więc jak trafi się odpoczynkowy
weekend to już nie chcę się nim dzielić z nikim. odpocznijcie od siebie,
zobaczysz sami po was zadzwonią jak będą mieli czas, siłę i ochotę a wtedy takie
spotkanie będzie więcej warte i radosne niż wpraszanie się na siłę.