życie po rozwodzie

[kasia3108]

Czy po rozwodzie można założyć nową rodzinę.Jestem formalnie po
rozwodzie od 3miesięcy a roztałam się z byłym w styczniu,przez
przyjaćiółkę poznałam w lipcu Adama.Ja i dzieci jesteśmy szczęśliwi
dodam że od sierpnia mieszkamy razem.Kocham Adama a on mnie i
dzieci.Dzieciaki w pełni go zaakceptowały nawet z własnej inicjatywy
mówią na niego tata.Ich ojciec od roztania nie płaci alimentów ani
nie interesuje się ich losem.Napiszcie jakie macie zdanie na ten
temat.

[laleczka17]

Uwazam ze mozna zyc udanie jak Ty...to wszystko jest mozliwe
powodzenia oby tak dalej!

[kasia3108]

dziękuję laleczko 17 ale czasami boję się że nie mogę być
szczęśliwa bo do tej pory miałam tylko pod górkę i mogłam liczyć
tylko na siebie.

[chalsia]

> nie interesuje się ich losem.Napiszcie jakie macie zdanie na ten
> temat.

ale na JAKI konkretnie temat - podejścia ojca do dzieci, tego, czy
po rozwodzie można założyć rodzinę czy tego, że dzieci w 11 miesięcy
po wyprowadzce ojca/od ojca na nowego Pana znanego od 5 miesięcy
mówią "tata" ??

[kasia3108]

Czy według Ciebie to żle że chcę sobie i dzieciom ułożyć życie?

[otara]

a ja osobiście uważam że bardzo nieodpowiedzialnie postąpiłaś... jak
można mając dwójkę dzieci po miesiącu znajomości wspólnie zamieszkać
z obcym mężczyzną ?? czy zdajesz sobie sprawe z tego co robioszz??
przecież wy się wogóle nie znacie , co będzie jeśli sie
rozstaniecie ?? a to jest możliwe , znów zafundujesz dzieciom
rozstanie , powinnaś wykazać się odrobiną dojrzalości , tym bardziej
że odpowiadasz za psychikę tych dzieciaczków.

[marzeka1]

Znam co najmniej kilka kobiet, któe równie radośnie ledwo zaończyły związek, bez namysłu-nowy pan,nowa rodzina,często- nowe dziecko, ot, tak, bo "należy mi się od życia".
Kasiu, kobieta ma prawo sobie i dzieciom ułożyć życie, ale -moim zdaniem- tempo miałaś ekspresowe, no i to nazywanie nowego pana "tata", cóż.

[kasia3108]

wiem że się to wam w głowie nie mieśći jak mogłam tak postąpić ale
uwierzcie mi że ja nie podjełam tej decyzji pod wpływem chwili Adam
jest totalnym przeciwienstwem byłego przy nim odżyliśmy ja i
dzieci.Dzieci uwielbiają go on je rozpieszcza.

[otara]

ale sama piszesz że dostałaś kopa od życia , więc powinnaś wiedzieć
że na początku wszystko jest bajkowe i sielankowe !! jednak po
czasie wychodzą z nas nasze wady. każdy z nas na początku się
kryje , maskuje , nie potrafię pojąć jak możesz być tak niedojrzałą
i nieodpowiedzialną kobietą. on teraz ci się wydaje zupełnym
przeciwieństwem , ale ty go nawet nie znasz dobrze , ile się
znacie ? 4 miesiące ???? przecież w tym czasie nie jesteś w stanie

[otara]

go poznac na tyle aby stwierdzić czy to odpowiedni człowiek aby
zajmował się twoimi dziećmi.

[kasia3108]

Droga Otaro,myślę że każdy ma prawo do własnego zdania ja Twoje
szanuję.Myślę że drugiego człowieka nawet po paru latach małżeństwa
tak naprawdę wcale się nie zna tak do końca.Mogę nawet dać Ci
przykład -Znajoma po 10 latach jakby się mogło wydawać udanego
małżenstwa dowiedziała się przypadkiem że mąż ma od 6 lat kochankę i
dziecko.Dlatego uważam że czy zamieszkalibyśmy za rok czy dwa to co
ma być to będzie bo nigdy nie ma się gwarancji że związek się nie
rozpadnie.Dla mnie najważniejsze jest że jesteśmy Adamem szczęśliwi
i bezpieczni.A jeśli chodzi o dzieci to właśnie po zamieszkaniu
razem Natalka przestała z byle powodu płakać a Szymonek przestał się
moczyć w nocy.

[street_pop]

Ja bym zadała sobie pytania: "Czy potrafię być szczęśliwa w
pojedynkę", "Czy kiedykolwiek w życiu dorosłym byłam w pojedynkę,
samodzielna i czy czułam się z tym dobrze?" jeśli na któreś z tych
pytań odpowiesz sobie szczerze, że nie, to znaczy, że poczucie
szczęśliwości uzależniasz od faktu bycia z kimś, a nie od tego, kim
jesteś w środku. Idąc tym tropem, zawsze będzie tak, że "życie
będzie Ci dawało kopa". Myślę, ze najpierw trzeba zbudowac w sobie
poczucie własnej wartości w oparciu o własne uczucia, potrzeby, bez
bycia z kimś, po to, by potem z tym kimś ułożyć sobie dobre życie.

Jestem zdania, że mówienie na nowego faceta mamy "Tata" jest jakimś
pomieszaniem z poplątaniem,, nawet jeśli faktyczny tata nie płaci
alimentów i może zacznie robić inne złe rzeczy. To jest zawsze
biologiczny ojciec, który do jakiegoś etapu był z Twoimi dziećmi i
dzieci powinny mieć obu ojców rozdzielonych w swojej świadomości.
Mają prawo czuc żal do ojca biologicznego i inne złe uczucia ale to
nie wyklucza ich świadomości, że to jest ich ojciec. Ten facet, z
którym teraz zyjesz nie jest ich tatą i dzieci powinny otrzymac
jasny komunikat od Ciebie i od niego i należałoby tego pilnowac i
zawsze reagowac w takiej sytuacji. Twój nowy partner może być
świetnym substytutem rodzonego ojca, może byc fajnym męskim
autorytetem, ciepłym wujkiem itd. Byc może po dłuższym czasie po
naradzie rodzinnej, po sprawdzeniu się partnera w nowej sytuacji, po
wyrażeniu zgody wszystkich, dzieci mogłyby nazywać go tatą przy
bardzo mocnym podkreslaniu odrębności obu panów uczestniczących w
zyciu dzieci. Ale nie po miesiącu czy paru miesiącach. Wybacz
szczerość, ale wydaje mi sie to całkowicie nieodpowiedzialne by na
takim etapie dopuścić do takiej sytuacji, bo moim zdaniem takie
samowolne nazywanie Twojego partnera tatą po krótkim czasie świadczy
tylko o tym, jak bardzo dzieci tego ojca potrzebują i własciwie nie
przezyły jeszcze straty po ojcu biologicznym, podobnie jak Ty po
swoim mężu - każde z Was znalazlo sobie substytut męża, ojca. Rozwód
to żałoba, trzeba ją przeżyć by było miejsce na nowe. To trochę na
zasadzie: umarło mi dziecko to zrobię sobie nowe.

Za szybko to wszystko, na hurra. I chyba gdybys nie miała
watpliwości, to nie pisałabyś o tym na forum.

Jak bym postepiła na Twoim miejscu? Postawiłabym sprawę jasno, że
ten facet to nie jest tata. Zrezygnowałabym z wspólnego mieszkania z
tym facetem. Randki, spotaknia - ok. Byłaby to okoliczność, w
których on by sie sprawdził lub nie i dopiero na tym mozna by
budować coś realnego, a nie iluzorycznego. Na razie nie masz żadnej
pewności, że to jest właściwy facet, na razie jesteście zakochani.
Zakochanie to iluzja, miłość to zobowiązania i odpowiedzialność. Co
będzie jesli na tej iluzji przejadą się Twoje dzieci? Fajnie nie
będzie. Dla nikogo.

[marzeka1]

Pal licho, że kobieta po miesiącu znajomości, mając 2 dzieci i przykry rozwód za sobą , od razu decyduje się na zamieszkanie z innym (jak można kogoś poznac przez miesiąć?zobaczyć, jakie będą relacje z dziećmi?bo nie chodzi wcale o rozpieszczanie!!!). Najgłupsze w opisanej historii jest pozwolenie obcemu facetowi mówienie do dzieci "tato", OK- trafił mi się w porządku facet, jest dobry dla dzieci, ale to nie jest ich ojciec, tu komunikat powinien byc jasny.A tak: od pana do pana, bp "mi się nalezy". Tempo zabójcze,a jak się nie uda? to będzie następny "tato"?