kłopoty

[duda_1]

Co mam zrobić, w jaki sposób powiedzieć mężowi, że mam 30 tys.
długu, o którym on nie ma bladego pojęcia. W najgorszych koszmarach
mu się to nawet nie śniło jaki los zgotowała mu własna żona.Nie
widzę wyjścia z tej sytuacji.

[miacasa]

napisz, może zawału nie dostanie

[duda_1]

musiałabym książkę napisać, żeby mu to wszystko wytłumaczyć

[krzysztof-lis]

> musiałabym książkę napisać, żeby mu to wszystko wytłumaczyć

Z ciekawości

[duda_1]

1. pensja 600 zł- na wszystko brakowało, pożyczałam pieniądze,
2.kosztowne pomyłki w pracy
uzbierało się ok. 5 tys.
3. kredyt na spłatę długu
4. spłata z mizernej pensji pożyczki bankowej
5. wzrost zadłużenia
6. kwota zadłużenia 12 tys.
7. pożyczka w banku 10 tys.
8. do spłaty już 15 tys.
9. kolejne zadłużenie wrzesień 2008 13700 zł
10. październik 2008 14700 zł.
już dawno przestałam to kontrolować

[krzysztof-lis]

Przepraszam, ja jednego nie rozumiem

[duda_1]

tylko, że ja pożyczałam na podstawowe rzeczy typu ubranie dla
dziecka, jedzenie. Przy mojej pensji 1200 zł nie byłam w stanie
utrzymać domu.

[krzysztof-lis]

> tylko, że ja pożyczałam na podstawowe rzeczy typu ubranie dla
> dziecka, jedzenie. Przy mojej pensji 1200 zł nie byłam w stanie
> utrzymać domu.

Ja nie rozumiem czegoś zupełnie innego

[duda_1]

przez trzy lata zarabiałam 600 zł, potem dostałam pensję 1200zł

[premeda]

1. Na co brakowało? Na życie? Jeśli tak, dlaczego mąż nie wiedział?
2. Dlaczego o pomyłkach w pracy nie wiedział mąż? Czy na pewno to
były pomyłki?
3. Kasuje 2 i 1
4. Dalej pożyczałaś, bo za miało zarabiałaś? Czy może dawałaś radę?
5-10. Dlaczego nie poprosiłaś o pomoc męża? Czy nie starałaś się o
podwyżkę, zmianę pracy na lepszą?

[duda_1]

chciałam pokazać jakato ja jestem mądra, zaradna itp.

No i pokazałaś. // bez treści

[krzysztof-lis]

[duda_1]

ja naprawdę nie widzę wyjścia.

[premeda]

Źle zrobiłaś nakręcając błędne koło. Teraz musisz rozważyć, czy
możesz powiedzieć mężowi o zadłużeniu, a zaradność pokazać później
oddając/oszczedzając te pieniądze? Czy może lepiej nic nie mówić i
zacząć oszczędzać na sobie, aby spłacić całe zadłużenie?

[premeda]

Ewentualnie pożyczyć pieniądze od rodziców i oddać im w ratach,
odpadną przynajmniej odsetki.

[kag73]

hmm, nie znam Twojego meza, ale ja bym mu sie "wyspowiadala". Bywja gorsze
rzeczy, zawsze mowe, ze to tylko pieniadze, najwazniejsze, ze nikt nie umarl.
Nie znam calej sytuacji, ale jak dojda jakies odsetki, procenty itd. bedzie
jeszcze gorzej i nie da sie wyjsc z tego blednego kola.

[duda_1]

ja naprawdę nie mam z czego oszczędzać. Z 1200 zł co miesiąc płacę
300 zł, jednej pożyczki i 150 drugiej. Za przedszkolę dziecka 150
zł, telefon 55 na cały miesiąc zostaje mi niewiele ponad 500 zl.

[marianka_marianka]

Nie ma się co zastanawiać - dlaczego tak się stało - tylko działać! Jezeli nie chcesz mówić mężowi, to rozejrzyj się za kilkoma osobami z rodziny, które mogłyby ci pożyczyć chociaż część kwoty, a z bankiem załatw rozłożenie na mniejsze raty - trudno najwyżej dłużej będziesz spłacać. Poszukaj dorywczej pracy. Nie pozwól sobie na brak kontroli nad zadłużeniem, musisz nad tym zapanować - nawet z bankiem można się dogadać. Powodzenia!

[duda_1]

ja już nie chcę i nie mogę pracować tam gdzie pracuję.Firma stoi na
granicy opłacalności. To właśnie poprzez łatwy dostęp do pieniędzy w
pracy doszło do tej sytuacji.Jedyne rozwiązanie jaki przychodzi mi
do głowy, to powiedzieć męzowi o długu, pożyczyć pieniądze od
rodziny na spłatę 15 tys., wyjechać za granicę na pół roku, zarobić
i oddać. Po powrocie szukać innej pracy. Tylko jak sobie pomyślę o
dziecku, które miałabym zostawić na ten czas, to żyć mi się nie chce.

[mgla_jedwabna]

Cos mi sie tu kupy nie trzyma.

Ad 1. A mąż o tym nie wiedział?
Ad 2. Jakaś lewa ta praca, bo normalnie odpowiedzialnosć finansowa pracownika jest ograniczona. Wiec albo firma działała w tym punkcie niezgodnie z prawem, albo cos kręcisz.
Ad 3. Jak to możliwe, że wziełas kredyt bez zgody wspólmałżonka? I kto ci go dał przy takich dochodach?
Ad 4. jw.
Ad 5. Jak?
Ad 6-8. Nie potrafiłaś splacić mniejszego dlugu, a ktos dał ci większy? Rozumiem, że można sobie wyobrażać, że "jakos to będzie" ale instytucje finansowe działają na bardziej realnych podstawach.
Ad 9. Na co? Bo rozumiem , że te 30 tysięcy z pierwszego posta to suma (mniej-wiecej) punkt 8 i 9 (10). I kto ci to dał? I jeszcze patrz ad 1.

To wszystko wyglada na mało prawdopodobne. Troll?

można

[marianka_marianka]

się tak zadłużyć! Karty kredytowe do 50 000 wciskają ci przy każdym zakupie - nie można się opędzić! Bierzesz raz, drugi - hulaj dusza - a potem horrendalne odsetki...
Jeżeli mogę ci doradzić, to praca za granicą powinna być po pierwsze PEWNA, a po drugie ostatecznością. Za granicą już nie zarobisz takich kokosów jak parę lat wstecz, wyjątkiem może być ewentualnie Norwegia. A tu dojdzie jeszcze rozłąka z rodziną, samotność i tęsknota. Powiedz mężowi- mężczyźni mają praktyczne podejście do życia - na pewno razem będzie łatwiej coś wymyśleć! Może razem wyjedziecie za granicę?

[duda_1]

naprawdę nie jestem trolem. To wszystko jest tak skomplikowane, że
trudno to zrozumieć, ale finał jest taki, że moje zadłużenie wynosi
30 tys.

[miacasa]

chyba niepotrzebnie ustawiłaś się tu pod pręgierzem opinii publicznej,
lisek-chytrusek to by Cię nawet z domu chłopina wyrzucił:)
Myślę, że możesz mieć apodyktycznego męża, który wolał nie wiedzieć skąd się
bierze pełna lodówka i opłacone rachunki przy głodowych zarobkach, czas go chyba
uświadomić. W życiu zdarzają się gorsze tragedie, nieuleczalne choroby, strata
najbliższych czy choćby utrata dorobku życia. 30 tys. to nie jest kwota, której
nie moglibyście odpracować, nie nakręcaj lęku w sobie, nie ciągnij tego dłużej
to bez sensu. Bliska mi osoba taki lęk zabrała do grobu, nie miała odwagi w dniu
śmierci by powiedzieć mężowi o długu (zaciągniętym u przyjaciółki na spłatę
długów synka), sprawa wyszła na jaw po roku, mąż dług spłacił pozostało
zdziwienie jak mogła, ta uczciwa i dobra kobieta tak bać się i czego?

[agatek28]

Myślę, że trzeba było robić to na bierząco. Starać się zainteresować go tym
jaka sytuacja finansowa panuje w waszej rodzinie. Teraz wcale by mnie nie
zdziwiło gdyby czuł się oszukany. 30 tyś. nie uzbierało się w ciągu miesiąca.
Jednak życzę wam powodzenia.

[kicia031]

Jestes samotna matka? Gdzie wklad meza w przedszkole, ubrania dla
dziecka?

[duda_1]

Powiedziałam mężowi, ale odwagi wystarczyło mi tylko na 15 tys. O
reszcie mu chyba nie powiem. Podszedł do tego ze spokojem i
powiedział, że nieraz zastanawiał się skąd mam pieniądze, ale chłop
to prawie jak blondynka ( nie obrżając ani jednego ani drugiego)

[beciabeciabecia1973]

nic nie pisałaś o zarobkach męża,wiec nie wiem czy pracuje,czy
nie.czy może każde z was żyje z własnych pieniędzy.myślę,że mogłaś
mu powiedzieć o całości zadłużenia,skoro już zdobyłaś się na odwagę
mu cokolwiek powiedzieć.powiedz prawdę.wytłumacz jak do tego
doszło.jesteś tylko człowiekiem i nikt nie zwolnił Cię od
popełniania błędów.no dobra,żeby nie było,że pochwalam kręcenie za
plecami partnera,to od razu piszę,że to było złe.chciałaś sobie(i
może jemu)coś udowodnić-nie wyszło,zdarza się.teraz wytłumacz mu
to,może świat się nie skończy.
dziwi mnie,że ktoś(dobrze wiem kto)śmie pisać Ci,że wyrzuciłby Cię z
domu.o ile dobrze zrozumiałam napisałaś tego posta,bo potrzebujesz
pomocy i rady co począć dalej,a nie informacji co by ktoś zrobił z
Tobą na miejscu Twojego męża.
jeśli ktoś nie rozumie co znaczy słowo "pomóżcie",niech sobie raczej
daruje klikanie po klawiaturze.
pozdrawiam

[koc-iak]

To Twoj maz nie pracuje?nic nie dokladal to wspolnego zycia?

[magda197825]

Najlepiej nic nie mówić (na razie), tylko spróbować po cichu spłacić ten dług (może pożyczka od rodziny), a jak już spłacisz to wtedy powiedz, zawsze to złagodzi gniew.

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Niezależnie od rozważań nad strategią przyznania się do winy i strategią
spłacania długu, to warto się zastanowić nad relacją w Waszym związku i czy
przypadkiem Pani chęć udowodnienia mężowi swojej niezależności finansowej i
obrotności w tej sprawie, a potem lęk przed pokazaniem porażki i brak zaufania
do jego uznania tego, nie jest czymś znaczącym. Po co Pani chce udowadniać swoją
zaradność mężowi ? Obawia się Pani, że inaczej Pani nie przyjmie, nie będzie
kochał? czemu nie czuje Pani w nim partnera na dobre i złe i nie wierzy Pani w
jego wielkoduszność i wsparcie? czemu się go Pani boi? Czemu nie mówi mu Pani o
swojej małej pensji, poczuciu zagrożenia i gorszości wobec niego? Czemu nie może
Pani liczyć na jego współudział w finansach? Zarzuca Pani mężowi bycie
nierozgarniętym i nie spostrzegawczym, ale to chyba Pani robiła wszytko, aby mąż
widział Panią jako potentną finansowo kobietę. Osiągnęła Pani swój cel. Czemu
miał się domyślać czegoś, co Pan chciała ukryć. Z jego strony to wygląda na
obojętność wobec wspólnych spraw.
Niech ten kryzys stanie się inspiracją rozmowy o Waszym małżeństwie. Co się w
nim dzieje. Pieniądze są symbolem czegoś istotnego i tak bym to potraktowała.
Powodzenia w szczerej , i to nie jednej, rozmowie. Agnieszka Iwaszkiewicz