Po porodzie corazgorzej mięzy mna a mężęm

[izawrcl]

Witam/
Jestem 29 letnią szczęsliwą mama 9 miesięcznej Klaudii oraz odponad
roku żoną. Może Pani pomoże mi w moim problemie bo niewiem co mam
robić.
Od kiedy przerowadziłam się do męża po porodzie (remontował
mieszkanie)zaczęło byc coraz gorzej między nami. Na dzień dzisiejszy
to właściwie o wszystko sie kłócimy, nie ma chyba rzeczy czy sprawy
która by nas nie poróżniła. Jemu głównie chodzi o obowiązki domowe
tj sprzątenie i gotowanie. Nie ma racji gdyz wszyscy widzą że staram
się utrzymywac dom w ładzie i robie codziennie róze obiady mężowi.
Niestety najwidoczniej jemu to nie wystarcza bo potrafi sie
przyczepić naprawde do błahostki. Potrafi wszystko co zrobię
krytykować. Sam nie nalezy do pedantów, powiedziałabym że to raczej
typ bałaganiarza. ale najwyraźniej uważa że moim obowiązkiem jest
wszystko po nim sprzątac. Jest to naprawde męczące i mam juz tego
dosyć. Nie potrafi wykazac dobrej woli, powiedziec coś miłego,
pochwalic itp. Myślałam nad tym czy robię coś źle wtym związku ale
przyjaciółka twierdzi że robie to co każda kobieta by zrobiła a
faceta natura juz taka jest.
Jest jeszcze jedna sprawa, właśnie się dowiedziałam że jestem w
ciąży co tylko dodatkowo mnie załamało.Niemam pojęcia jak sobie
poradze ze wszystkimi obowiązkami i opieką nad dwójką dzieci/ Jest
to tym bardziejj dla mnie trudne gdyz widze po zachowaniu męża ze na
jego pomoc nie mam co liczyć.
Czasami zastanawiam sie czy on poślubił mnie tylko po to żebym mu
sprzątała, prała i gotowała. Niestety nie traktuje mnie jak żone
lecz prędzej gosposie w domu.Nic go poprostu nie obchodzi. Proszę mi
cos poradzić bo jestem bliska załamaniuprzez ciagłe stresy i
kłótnie. Niewiem co to będzie jak drugie dzieciątko pojawi się na
świecie. Zastanawiam się również nad odejściem od niego bo
psychicznie juz nie wytrzymuje.
Czekam na odpowiedz, zgóry dziękuje/
Pozdrawiam

[marianka_marianka]

Witam i odzywam się nie proszona:) Do czego konkretnie przyczepia się Twój mąż, skoro piszesz, że starasz się sprzątać, gotować codziennie obiady i ogólnie dbać o dom? Możesz napisać jakiś przykład? Dziwi mnie jego drobiazgowość, jeżeli jest typem bałaganiarza. Ten typ wprawdzie nie dba o porządek, ale bynajmniej nie przeszkadza mu kiedy ktoś robi to za niego. Chyba problem tkwi w czym innym. A tak w ogóle moja sytuacja była trochę podobna do Twojej - po ślubie mieszkaliśmy u moich rodziców przez pewien czas, dopóki mąż nie skończył budowy domu i nie doprowadził do użyteczności parteru. I to wtedy pamiętam największe kłótnie - mało byliśmy razem - a jak mąż przyjeżdżał - to z mojej strony spotykały go wyrzuty (o wszystko) nierzadko byłam podburzana przez moją mamę:( Natomiast kiedy się przeprowadziliśmy - wszystko się zmieniło - na lepsze. Nauczyliśmy się żyć razem, podejmować wspólnie decyzje itp. Wojny o tzw. pierdoły też były, ale nauczyłam się odpuszczać (może tu tkwi problem - możesz się czepiać, nie zdając sobie z tego sprawy). A kiedy starszy miał 7 miesięcy, znów zaszłam w ciążę:) Rozumiem Twoje obawy, sama miałam ich mnóstwo, mimo że chciałam mieć drugie dziecko jak najszybciej. Nie jest łatwo z dwójką tak małych dzieci, dlatego ważne jest wsparcie męża - bez tego będzie Ci bardzo ciężko. Niekoniecznie fizyczne, ale na pewno psychiczne. Jeżeli będziesz chciała, to mogę się z tobą skontaktować prywatnie, chętnie podzielę się z Tobą moim doświadczeniem:) Pozdrawiam.

[izawrcl]

Zaczne od tego że mieszkamy w jednym domu na wsi z jego rodzicami.Co
prawda mamy całe górne piętro ale ogólnie teściowie są na dole oraz
dwóch braci męża,łączy nas wspólny korytarz.
Zasadniczo podejmuje decyzje nie konsultująć tego ze mną na przykład
zrobił sypialnie tak jak jemu sie podoba nielicząc się z moimi
uwagami.A przykład jego czepiania się między innymi to naprzykład
porozrzucane zabawki dziecka, które staram się układac jak sprzątam
ale moje dziecie jest takie ze za chwile znów wszystko sie wala po
podłodze. Nie pomagaja tłumaczenia twierdzi że mimo to "ma byc
czysto"Mozliwe że też czepiam się pierdół nie do końca zdając sobie
z tego sprawe, ale robie to po to by ułatwić nasze wspólne życie.
Nprzykład prosby o wyniesienie puszek po piwie, czy naczyń po
obiedzie. wierz mi potrafi się przyczepić plamy na płytkach w kuchni
choć nie pomyśli żę jeszcze chwile wczesniej jej nie było i skoro
nie usunęłam jej to znaczy ze nie maiłam akurat czasu. W dodatku
widzi żę staram sie codzienneie utrzymywać porządek. On po prostu
jest zdania żę jesli coś odrazu nie jest zrobione, sprzątniete czy
usunięte to juz jest zaniedbane i wogóle syf. Mam takiego
traktowania dosyć!Przy tak małym dziecku w dodatku ruchliwym,
poznającym świat jest mi ciężko utrzymywać taki porządek jak on
sobie wyobraża, co nie znaczy żę jest brudno, bo nie jest. Mnie tez
dziwi drobiazgowość męża przy takim traktowaniu.
Powiem Ci jeszcze jeden przykład. Mianowicie, niewiele mam czasu
żeby poszperac w internecie, tylko jak dziecko śpi i nic nie mam
innego do roboty.Kiedy wrócił z pracy akurat w porze drzemki
córeczki ja może pół godziny siedziałam przy kompie, już miał do
mnie pretensje że skoro mam wolny czas na komputer to równie dobrze
moge robic porządki w tym czasie. Mi poprostu juz brakuje sił żęby z
tym walczyć,bo skoro on teraz taki jest przy 9miesięcznym dziecku to
co będzie później?:-\
Bardzo chciałbym miec w nim wsparcie zwłaszcza teraz kiedy będzie
drugie.Wiesz co mi odpowiedział kiedy mu o tym powiedziałam?
"Teraz to będziesz miała przerąbane...
"A jak nie ugotujesz i nieposprzątasz to dopiero będzie wojna i
rozwód" To są jego słowa wypowiedziane dzis kiedy dowiedział sie że
bedzie znów ojcem.
Chętnie wymienie doświadczenia. Pozdrawiam

[marianka_marianka]

To moje gg 13958402, jak będziesz miała czas odezwij się. Przeważnie mam cały dzień włączony komp i jak mam chwilę( jak mi dzieci pozwolą:)) to przysiadam. Pozdrawiam:)

jestem w szoku!

[zlota_niunia]

Prawdę mówiąc on traktuje Ciebie jak NIC, jak służącą, jak sprzątaczkę, gorzej
nawet... ale nie użyję tu brzydkiego słowa.
Jesteś jego żoną, matką dzieci i on nie ma prawa tak Ciebie traktować. Być może
pokazałaś się ze słabej, dobrej strony. Sama piszesz, że ciągle starasz się i
tłumaczysz się, że jesli jest gdzieś "plamka", to znaczy, ze powstała przed
chwilą. Stawiasz sie w sytuacji ofiary i sluzacej. Sama. Drżysz przed jego
reakcją. On pracuje, Ty zajmujesz się dzieckiem (za chwilę dziećmi) i to jest
sprawiedliwe. Ale, kiedy on przychodzi do domu, to ma OBOWIAZEK pracować razem z
Toba. Jego dziecko, niech sprzata zabawki. Korzysta z kuuchni, niech ja sprzata.
Produkuje smieci, niech je wynosi.
Zdobadz sie na sile i sprzeciw. Nie jestes od niego gorsza. Nie jestes na jego
łasce. Jestes jego zona i nalezy Ci sie szacunek. Nie tlumacz sie. Nie chodz z
nim do lozka (mnie brzydziloby uprawianie seksu z kims kto traktuje mnie jak
sz...), porozmawiaj. Jak sie nie da, odejdz. szanuj siebie. A przyczyna? Mysle
ze paskudne wychowanie. Zona to taki ulatwiacz zycia, po mamie... Mysle, ze to
ona go napuscila. Tak czesto jest na wsi.Poza tym dalas sie, pokazalas sie ze
strony podrzednej istoty. teraz walcz o siebie

[marzeka1]

A jaki był mąż przed ślubem, przed urodzeniem dziecka? bo z postu wynika, jakbyście parą zostali w momencie narodzin.Pomagał ci wcześniej czy sama musiałaś wszystko robić, jak sobie takie codzienne zyciowe sprawy poukładaliście. Był wczesniej miły, rozmawialiście czy też jesteście klasycznym małżeństwem z wpadki?
"przyjaciółka twierdzi że robie to co każda kobieta by zrobiła a
> faceta natura juz taka jest."- wybacz, ale przyjaciółka bredzi albo sama wdpenęła w nieudany związek.

[izawrcl]

Ogólnie mąż raczej był skryty ale bardziej czuły i kochający niz po
ślubie. Zmieniło się wszystko gdy przeprowadziłam się do niego po
porodzie. Mieszkamy na wsi w duzym domu z jego rodzicami, tzn my
mamy całe piętro a teściowie i dwóch jego barci są na dole. Łączy
nas wspólny korytarz.
Przed ślubem, w czasie ciąży i wcześniej był dobry,martwił sie o
moje zdrowie w ciąży, zabierał na jakies wypady autem,często dzwonił
wogóle mówił że mnie kocha.Więcej rozmawialiśmy o swoich
uczuciach.Teraz sprawia wrażęnie bezdusznego i żadnych słów nie
bierze do serca.Po za tym stał się strasznie oszczędny wręcz na
wszystkim,choć nieźle zarabia.A wczesniej zapraszał mnie w różne
miejsca, często we dwoje. Przed dzieckiem bylismy ze sobą 2,5
roku ,a w sumie około 5 lat jestesmy razem.

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Bardzo trudno w tej sytuacji coś poradzić, bo wszystko zależy od Pani
możliwości przystosowania, temperamentu, wyznawanych wartości, poglądów na związek.
Dla jednej kobiety byłoby to wskazanie do zakończenia małżeństwa, dla drugiej
sytuacja normalna, dla trzeciej symptom docierania się w związku.
Oczywiście można się zastanawiać się nad wyborem takiego partnera, którego
sposób funkcjonowania i traktowania Pani tak bardzo Pani przeszkadza.
Jesteście młodym małżeństwem, w drodze drugie dziecko. Wydaje mi się, że trzeba
dać sobie czas na negocjacje, ustalanie wzajemnych potrzeb, ustalania obszarów
zmiany. Na pewno będzie trudno i wiele kłótni jeszcze przed Wami. Trzeba
pracować nad związkiem. Dopiero gdy to w istocie się nie uda, odejść. To
oczywiście będzie wybór trudniejszej drogi, ale należy spróbować , zamiast się
tak szybko, czyli po roku , poddawać. Powodzenia. Agnieszka Iwaszkiewicz

[izawrcl]

Moi rodzice i rodzice męża uważają że teraz się docieramy i to jest
tzw "przeciąganie liny" na swoja strone kto będzie silniejszy
psychicznie, ale mi nie o to w tym związku chodzi. nie chce całe
życie walczyć z jego brakiem zrozumienia i nietolerncją a z drugiej
strony nie chce zmienić w nim wszystkiego, tylko probuje aby jego
zachowanie w stosunku do mnie nie kończyło sie na kłótniach o
gotowanie sprzątanie czy o pieniądze. (O to równie często się
kłócimy)Wiem że jest skryty i trudno mu sie rozmawia o uczuciach ale
jeśli nie będziemy rozmawiac to to uczucie w końcy sie wypali. a ja
pragnę żeby widział we mnie nie tylko kobiete zaspokajającą potrzeby
męża ale partnerkę i kochającą żonę oraz matkę jego dziecka.
Co Pani o tym mysli?
Pozdrawiam i dziekuję za wszelkie uwagi i sugestie.

[gatta5]

Byłabym upokorzona, gdyby facet mnie tak traktował. Nie wyobrażam
sobie, że mogłabym być dłużej niż tydzień z kimś takim. Kobieto
zwiazek nie polega na tym, że ty jesteś słuzacą swego męza.

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Wszystko to prawda co Pani pisze. Warto o takie priorytety zbiegać, ustalać je
i dbać o ich przestrzeganie. Warto rozmawiać. Ale efektów nie należy oczekiwać
po niespełna rocznym małżeństwie z dzieckiem w tle i drugim w drodze. Dla
każdego związku pojawienie się dzieci, ciąża kobiety, zmiany z tego wynikające
są okresowo trudne. To czego Pani oczekuje od związku i jakie ma w nim potrzeby
nie pojawi się natychmiast wraz z zawarciem małżeństwa. To wymaga ciężkiej
pracy, czasem wieloletniej, choć nie zawsze jest ona zauważalna. Najczęściej
przybiera formę normalnego życia. Z kłótniami o banalne rzeczy i poważnymi
rozmowami i okresami przyjemności. Ale w rok nie osiągnie Pani idealnego
związku. To namiarowe oczekiwanie, które nie służy również Pani. Agnieszka
Iwaszkiewicz

[zlota_niunia]

Pani Agnieszko, ja nie rozumiem takiej lekkości porady. Tzn teoretycznie
powinnam rozumiec, bo jestem psychologiem, ale jednak do mnie to nie przemawia.
Wydaje mi się, że to nie o docieranie się, nie o ustalanie granic chodzi, nie
jest to też absolutnie normalna sytuacja!
W tym małżeństwie nie dochodzi do zwykłych, codziennych sprzeczek o drobiazgi
(jakie każdy z nas ma za sobą lub przed sobą), ale jest to psychiczne znęcanie
się nad żoną, pokazywanie swojej wyższości nad nią i jawne pokazywanie jej, że
jest tylko służącą (na co żona w ktorymś momencie się zgodziła... z jej
perspektywy - chciała po prostu być dobra). Ten mężczyzna jest zwyczajnie
prymitywny, nieempatyczny i źle wychowany i tak to trzeba nazwać. Zdobył
kobietę, a po ślubie pokazał rogi i zaczął wypełniać swoje fantazje dot życia
rodzinnego - takiego w którym mężczyzna jest panem i władcą, a kobieta jego
kucharką, sprzątaczką, niańką dzieci. Oczywiście należy walczyć o związek -
choćby dla dzieci, pewnie z czasem wszystko sie ułoży, jednak... zachowanie tego
mężczyzny świadczy o nim jak najgorzej...

a maz chcial dziecka ????

[eastern-strix]

Czy maz chcial dziecka? Bo od tego chyba wiele zalezy... Moze czuje sie zlapany
w pulapke?
Piszesz o gotowaniu, praniu sprataniu itp. Wybacz,ale jak przeczytalam,co
napisalas,to mam wrazenie, ze sama sprowadzilas sie do roli kucharki i
sprzataczki. Naprawde, 'codziennie inny' obiad na stole to pewnie super
sprawa,ale malzenstwo to partnerstwo. Ja nie gotuje codziennie i uwazam,ze
troche balaganu nikomu ni zaszkodzi a z mezem mam relacje partnerskie -
najwazniejsze,zeby miec o czym rozmawiac itp. W koncu dzielicie razem zycie,a to
znacznie wiecej niz gotowanie i pranie... Moze mezowi nie zalezy na porzadku? Mi
np. zalezy bardziej niz mezowi,ale nie sprzatam po nim,bo tez on mnie nigdy nie
prosil i trudno,zebym oczekiwala wdziecznosci za narzucanie sie z wlasnym stylem
zycia. Przestan sprzatac i gotowac i wyjdz z domu, zrob cos dla siebie. Chyba
zamknelas sie w klatce stereotypow i maz nie uwaza Cie za interesujaca osobe,a
przeciez liczy sie wnetrze,nie pozory... Gdyby mi facet codziennie spratal i
gotowal,ale nie mielibysmy o czym gadac, to bylabym porzadnie zdolowana...
Sorry,ze tak chaotycznie... Tak mi sie pomyslalo...

[izawrcl]

Drugiego dziecka mąż nie chce, przy pierwszym też nie wykazywał
chęci, aczkolwiek w miare upływu czasu pogodził sie z faktem
zostania ojcem.Niestety do tej pory nie spełnia się w tej roli choć
odkąd jest córeczka próbuje na swój sposób pełnić rolę ojca(czasami
wstaje do niej w nocy, przewinie czy nakarmi ale na tym jego rola
się kończy). Jednak odnosze wrażenie, że nie dorósł do bycia ojcem i
fakt że będzie drugie chyba go przeraża, choć nie daje po sobie
poznać, ale za dobrze go znam. Ważny dla niego jest komputer i wolny
czas po pracy.Zajęcie się przez chwile dzieckiem to już odbiera jako
zabieranie mu tego wolnego czasu.
Co do sprzątania i gotowania już słyszałam że sama go tego
nauczyłam, i jest w tym moja wina. Zawsze ma ugotowane, posprzątane
wyprane itd.Chyba się przyzwyczaił do tej sytuacji i teraz wymaga
więcej odemnie, a ja po prostu nie mam już sił, mam dosyć. Nie mam z
jego strony emocjonalnego wsparcia, choc przed ślubem taki nie był.
Zmienił się w ciągu roku diametralnie.
Kiedy próbuje z nim porozmawiać o tej całej sytuacji i relacjach
między nami, skwitował to ostatnio tak: "a kto powiedział że życie
jest łatwe". Nawet nie próbuje tego życia, wspólnego naszego życia
ułatwiać. Nietety takie twarde wartości wyniósł z domu, gdzie
uczucia były gdzieś na końcua na głównym miescu stawiano prace.
Nie jest łatwo z nim rozmawiać, właściwie to ja mówie a on tylko
wysłuchuje i czasami się wypowie.
Naprawde odnosze wrażenie żewraz z upływem czasu co raz mnniej
wykazuje zainteresowanie rozmowa, Ucieka w prace i w komputer. A ja
bezustannie probuje rozmawiać.
Może faktycznie powinnam przestac starac się o wszystko, jednak wiem
że to dla niego ważne(posprżatane, ugotowane itd) Kiedy jednak chce
coś dla siebie zrobic np isć do fryzjera czy pojechać do
przyjaciółki, ma pretensje. Sama juz niewiem co robić. Jestem
kompletnie zdołowana i rozczarowana tym małżeństwem.
Pozdrawiam

[krzysztof-lis]

> Drugiego dziecka mąż nie chce, przy pierwszym też nie wykazywał
> chęci,

No to czemu macie to dziecko? Czemu jesteś w ciąży?

[izawrcl]

Przez ostatnio częste kłótnie mąż nie wykupił recepty na pigułki
choc zawsze to robił. Twierdził że uważa i żę nic się nie stanie.
Stało się jednak inaczej, klasyczna wpadka :-{

masz tu odpowiedz

[kicia031]

Co do sprzątania i gotowania już słyszałam że sama go tego
> nauczyłam, i jest w tym moja wina. Zawsze ma ugotowane,
posprzątane
> wyprane itd.Chyba się przyzwyczaił do tej sytuacji i teraz wymaga
> więcej odemnie, a ja po prostu nie mam już sił, mam dosyć.

Meza trzeba jak najszybciej odzwyczaic od sytuacji w ramach ktorej
maz pracuje 8 godzin dobe, a ty 24. kazde z was ma prawo do
odpoczynku i czasu dla siebie, a takze do szacunku dla wlasnej
pracy, a nie doszukiwania sie dziury w calym.

Tak mi sie wydaje, ze ty w duchu sie godzisz z mezem, ze wszelkie
sprawy domowe to TWOJE obowiazki a maz ewentualnie moze ci w nich
pomagac. Otoz nie. Ustal - sama ze soba najpierw, potem z mezem, co
nalezy do twoich obowiazkow i tego sie trzymaj. Jesli maz bedzie soe
domagal dodatkowych uslug, to metoda zdartej plyty powtarzaj:
mowilam ci kochanie, ze nie bede tego robic. ja zastosowalam
bardziej brutalne metody i wyrzucialm kiedyc porozwalalne ciuchy
mojego partnera za okno. Wprawdzie do dzis jest obrazony, ale ciuchy
po sobie zbiera ;-))

I radzilabym naprawde mimo ciazy wrocic do pracy. Bedziesz bardziej
niezalezna i troche odpoczniesz od obowiazkow domowych. masz taka
mozliwosc? jestes na etacie?

[izawrcl]

Powtarzam mu do skutku pewne rzeczy,na przykład mam dośc
porozwalanych ciuchow po mieszkaniu i nie bede służąca, ale jego to
nie rusza. Nie sprzątnie tego, potrafi stac tak dzien, dwa czy trzy.
A ja wkoncu odpuszczam.
On jest zdania że kobieta ma w domu obowiązki a on w pracy. Ze to on
pracuje kilkanascie godz i należy mu sie odpoczynek. Uważa że
siedzenie w domu z dzieckiem to sam wypoczynek i że niemam co robic.
Chciałabym wrócic do pracy jednak wiąże sie ona z nockami. Po za tym
to praca 12 godzinna na 2zmiany- Wpracy bardzo by chcieli żebyzm
wrócila. Jednak moje dziecie jest za małe żeby ją na tak długo
zostawic, poza tym mieszkam na wsi,kilkanaście km od miasta gdzie
pracuje.

[premeda]

Podeślij mi tego swojego męża, już ja sobie z nim pogadam :) Tak na
poważnie to musisz uświadomić panu, że niania i gosposia to dwa
różne zawody, bardzo dobrze płatne do tego. Zostałaś w domu dla
dziecka, a nie po to żeby mężowi chałupę sprzątać na błysk i obiadki
gotować. Za chałupę i obiadki jesteście odpowiedzialni po równo i
jak do tej pory to Twój szanowny małżonek wymiguje się od roboty,
więc to Ty jeszcze mu pomagasz. Podziel obowiązki po połowie swoje
wykonuj jego absolutnie nie, tylko zacznij systematycznie mu
powtarzać, jak zdarta płyta: "Ja za ciebie tego robić nie będę!" W
przypadku jeśli pan wciąż będzie chciał mieć służącą, należy
zastanowić się nad sensem takiego małżeństwa.

[nowy99]

Przykro mówić, ale Twój mąż to klasyczny facet-burak: jak byłaś
wolna, to zabiegał, starał się, kochał,a jak tylko urodziłaś, to
stawia Cię na pozycji straconej i urabia na swoją prostacką i
służebną wizję żony. Współczuję.
Ale jeśli teraz nie wydrzesz choć trochę swojego zdania, to
przegrasz. Dobrze radzą moi przedmówcy. Musisz ze stoickim spokojem,
nie awanturami, oznajmiać jak zdarta płyta, jak Ty to uważasz z
podziałem roli. I również możesz mu powiedzieć, że to nie tylko on
może wziąć rozwód, ale i Ty możesz w końcu się rozejść (co za burak
z tym szantażem rozwodowym!!! Nie do pojęcia jest wprost ten poziom
jego bezczelności). Robota przy dzieciach i garach, wieczne
sprzątanie - to takie wredne, niewdzięczne i nierozwijające zajęcia,
a ten miast cieszyć się, że poświęcasz swoje kilka lat młodych,
najpiękniejszych w życiu lat, zamykając się z tą robotą w chałupie -
ma jeszcze jakieś wąty...
Spokojnie, teraz wytrwaj, zrób to, co masz do odrobienia z dziećmi,
a potem, możliwie najszybciej pryśnij do świata ludzi, do pracy,
jakiejkolwiek - i wtedy się odkujesz.
A mąż najwidoczniej do dzieci nie dorósł - lecz nie ma co płakać nad
rozlanym mlekiem, trza dzieci odchować i zająć się swoim rozwojem,
wrócić do znajomych.
A póki co jasno musisz mu komunikować, że masz prawo i chcesz trochę
czasu dla siebie, czy to przy kompie, czy przy książce, gazecie. Nie
wymagam, aby pracujący chłop musiał wstawać w nocy do dziecka
(uważam to za sztuczne, upierdliwe i nieżyciowe), ale w dzień
powinien dostać dzieciaka do rąk, a Ty siadaj do swoich
przyjemności, choć miałby to być spacer wokół wsi czy godzinna
drzemka:) Gość musi się przyzwyczaić do faktu, że TY RÓWNIEŻ MASZ
POTRZEBY (jakby to nie zabrzmiało;)))

[uli]

"robota przy dzieciach" nie jest rozwijająca. jest bardzo rozwijająca...to nie
jest wina dziecka że jest na świecie i warto, żeby mąż autorki już to sobie
uświadomił - że to jego dzieci i ma obowiązek o nie dbać. Czy ktoś mu to
powiedział, że teraz pora, żeby wreszcie zaczął dawać, a nie tylko brać i
wymagać? Już nie jest dzieciakiem tylko ojcem.

[uli]

w tym pierwszym zdaniu chodziło mi o to, że "robota przy dzieciach" o której
pisał poprzednik to naprawdę jest świetne zajęcie, jak się widzi w dziecku
człowieka, a nie tylko zabieracza czasu i generator bałaganu :)

w klatce sterotypow...

[eastern-strix]

... niestety...
problem w tym,ze mezowi te stereotypy odpowieadaja duzo bardziej niz Tobie,wiec
to Ty bedziesz musiala pierwsza tupnac noga. Strerotypy sa wygodne, bo pozwalaja
usprawiedliwic wlasne lenistwo - tak wiec maz ma wytlumaczenie, dlaczego po
pracy spedza czas przed kompem a Ty masz zasuwac...
Niech wezmie urlop a Ty zniknij na tydzien. Pobedzie w domu z dzieckiem i mu sie
pozmienia ;)
x

[ivoncja]

O ile mi wiadomo, ciężarnej nie wolno zatrudniać w godzinach nocnych.
Wybacz, ale nie mogę pojąć Twojej argumentacji- zaszłam w ciążę, bo po kłótni
mąż nie wykupił pigułek (to miała być zemsta za kłótnie czy co?). A nie mogłaś
ich sama wykupić? Poza tym miałaś prawo powiedzieć: nie ma pigułek- nie ma
seksu. No ale tu już nie ma co płakać nad rozlanym mlekiem. Wynika z tego, że
pozwalasz zrobić ze sobą wszystko, czego chce mąż.