Kto ma rację?

[karolina33.0]

Kochani
Mam taki dylemat. Mój mąż uważa,że jeżdzę do swoich rodziców za
często.Średnio jest to tak 2 razy w miesiącu. Z uwagi na fakt, że
mam do nich 50km, więc jadę 2 razy na 2 góra 3 dni(żeby było taniej).
Mąż nie lubi bywać u moich rodziców (w przeszłości były niesnaski),
więc przeważnie jadę sama z 2,5 córeczką, która lubi jechać na wieś
do dziadków (są tam psy, koty, króliki więc jest w siódmym niebie).
I jak już mówię,że jadę do rodziców to się zaczyna że nie chcę z nim
czyli z mężem być,że z nim wzięłam ślub,jest tak podminowany,że może
to być przyczyną rozstania.

Czy robię coś złego. Mam się wyrzeć swojej rodziny ??
Proszę o rady!!!

[vocativa]

Myślę,że przede wszystkim z mężem musisz spokojnie porozmawiać i powiedzieć mu,że to on jest dla Ciebie najważniejszy(bo rozumiem,że jest?)ale,że kontakty z rodzicami też są dla Ciebie ważne.Może ustalcie,ze np. będziesz jeździć do rodziców raz w miesiącu?Bo nie napisałaś kiedy jeździsz do rodziców,ale np. jeżeli pracujecie w tygodniu(albo Twój mąż pracuje w tygodniu-bo nie wiem czy jesteś na urlopie wychowawczym?)i w weekendy macie dla siebie najwięcej czasu a Ty np. wyjeżdżasz co drugi weekend do rodziców,to rozumiem,że może to Twojemu mężowi przeszkadzać.
Napisz coś więcej o tej sytuacji.
pozdrawiam:)

[karolina33.0]

Ja jestem na urlopie wychowawczym, mąż pracuje w tygodniu i w domu
jest o wpół do piatej i praktycznie do wieczora jesteśmy razem.
Abyśmy byli więcej czasu razem do rodziców jadę przeważnie w
tygodniu. Co do moich obowiązków to moim zdaniem wywiązuję się z
nich. Mężowi zależy żeby miał obiad, więc jak wyjeżdzam to wcześniej
przygotowuje mu obiady,aby mu starczyło do mojego powrotu. Musi
sobie tylko odgrzać.
Myślę, że najlepiej to jakbym wogóle nie jechała do rodziców.
Niewiem już co o tym myśleć.

[alexxa6]

Czy przeszkadza mu że w ogóle wyjeżdżasz czy że jedziesz właśnie do rodziców
których on nie lubi?
Jeździsz tam regularnie?
Jeśli tak, to praktycznie 1 tydzień w miesiącu nie ma Cię w domu.Z jednej
strony: jeśli nie zaniedbujesz przez te wyjazdy swoich obowiązków to w zasadzie
mąż nie ma prawa mieć pretensji. Ale to teoria.50km, to żadna odległość, można
np. rano pojechać a na wieczór wrócić, nie ma powodu byś rezygnowała z tych
odwiedzin, ale może trochę je ogranicz. Jeśli na kilka dni to tylko raz w
miesiącu, lub rzadziej.Wytłumacz mężowi że Tobie te kontakty z rodziną są
potrzebne, że chcesz by dziecko też miało kontakt z dziadkami,że przez te
kontakty on nic nie traci, i nie świadczy to że mniej go kochasz.Ale jednak
priorytetem musi być dobro i spokój Waszej rodziny jeśli na utrzymaniu jej Ci
zależy.

[premeda]

Nie napisałaś ile czasu z mężem wspólnie spędzacie? I jeśli wasze
kontakty są podobne jak u mnie, czyli chłop w domu o godz. 20, a Ty
wyjeżdżasz, co 2 weekend, to mężowi się nie dziwię. Po drugie może
on się boi, że twoja rodzina jątrzy przeciw niemu, dlatego tak
kategorycznie reaguje? Nie wiemy jak konflikt męża z rodzicami
wyglądał, na jakim był tle itp. Musisz to przemyśleć.
Po trzecie 50 km to żadna odległość, pociag jedzie ok 1,5 godz.
(jeśli obie miejscowosci mają połączenie) samochodem jest szybciej,
więc zawsze można wrócić w ten sam dzień. My odwiedzając rodzinę
robimy w jedną stronę trochę ponad 100 km i nigdy nie zostaliśmy na
noc, nawet z wesela wróciliśmy w nocy.

[arieta]

Czyli tak jak ja rozumiem sytuację, Tobie zależy na jeżdżeniu do rodziców, ale boisz się rozpadu swojego związku.
Gdybym ja uległa takiemu życzeniu męża, to zaczęłabym być wredna. Taka bierna agresja, dobra niby jest tak jak chcesz, ale zapłacisz za to tym, ze będę bardzo nieprzyjemna. Nie wiem jak ty byś się zachowała, czy umiałabyś nie chować urazy?
A z boku patrząc, jakie ma motywy facet, rozważając odejście od zony i dziecka, z powodu tego, ze ona dwa razy w miesiącu jeździ do rodziców? To dość duża artyleria biorąc pod uwagę charakter twojego „występku”.
Ja bym jeździła, z tym ze nie wdawałabym się w dyskusje przekonywujące go, ze chcesz z nim być, ze wzięłaś z nim ślub. Po prostu jadę do rodziców, obiad masz w lodowce.
Możesz mu tez jakoś ten czas umilić, np zostawić w kilku miejscach jakąś karteczkę z miłym napisem by ja znalazł kiedy ciebie nie ma, albo wypożyczając mu jakiś film na DVD. By pokazać, ze to nie jest walka i nie działasz przeciwko niemu tylko dla siebie. No i mimo niesnasek zaproponuj wspólny wyjazd (może krótszy) bo może czuje się wyrzucony za nawias.

[karolina33.0]

Dzięki arieta za swą wypowiedź. Myślę podobnie jak Ty. Zależy mi na
tych kontaktach z rodzicami mieszkają sami i zawsze im milej jak ich
odwiedzę. A tym bardziej jestem u rodziców 2 lub 2,5 dnia.
Były miesiące zimowe,że jechałam raz na miesiąc. Myślę, że jak ktoś
chce się doczepisz to i tak zawsze się doczepi. Mąż jest w dobrej
sytuacji, bo jego rodzice mieszkają w tej samej miejscowości i jak
ja jadę to słyszę, że to daleko i duży koszt. Chyba mam pecha !

[burza4]

myślę że z niecierpliwością czekałaś na post pt "rób jak dotąd, ja
on śmie ci zwracać uwagę" - tylko po co w takim razie piszesz, że
się zastanawiasz nad tym kto ma rację?

rację ma mąż - to on jest twoją rodziną, kimś najbliższym, od
którego po prostu uciekasz, zabierając dziecko. Mąż może chciałby
pobyć z rodziną, a nie wracać do pustych 4 ścian, dodatkowo być może
boli go, że żona jest bardziej lojalna w stosunku do rodziców niż do
niego (nie wiem na czym polegaly niesnaski sprzed paru lat i po
czyjej stronie byla racja). Tydzień w miesiącu poza domem? pytasz
czy to dużo? o wiele ZA dużo, jak na dorosłą kobietę, która ma
własny dom i własną rodzinę.

[kicia031]

Ja cie doskonale rozumiem - siedzac wieksza czesc dnia w domu w domu
z 2.5 latka dostalabym kota i jechala gdziekolwiek, byle pobyc
troche z doroslymi ludzmi.
Twoj maz jest wyjatkowo zaborczy, dla mnie to byloby nie do
przyjecia - sama srednio 3 - 4 dni w miesiacu spedzam poza domem
sluzbowo, a bywaja miesiace, gdy jest to 10 - 12 dni. Moj partner
doskonale sobie radzi beze mnie i nie musze mu przygotowywac
obiadow, bo jeszcze mu lapek nie upie...lo.

Pozdrawiam.

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Z całą pewnością nie musi się Pani wyrzekać swojej rodziny.
Myślę, że w takim ustawieniu problemu tkwi kłopot. A zatem nie chodzi tu o
częstotliwość czy długość pobytu, ale raczej o poczucie konkurencji i
rywalizacji męża z Pani rodziną. Każde z Was przeżywa to na swój sposób
Wygląda na to, że mąż przeżywa Pani wizyty jako wypowiedzenie lojalności wobec
niego , większą przynależność Pani do swojej rodziny, pominięcie jego.
Nadmiarowość reakcji w stosunku do sytuacji zdaje się o tym świadczyć.Można to
nazwać zaborczością, ale wtedy niczego nie da się zrozumieć bo bycie zaborczym
jest raczej postrzegane pejoratywnie. Czując tę nadmiarowość Pani zaczyna się
bronić, uważając że coś naturalnego jest Pani zabraniane. Pani czuje się
zniewolona, mąż pominięty, konflikt się zaognia, a Wy kłócicie się zapamiętale
ile dni w miesiącu spędza Pani u rodziców i ile to kosztuje budżet rodziny.
Czyli spieracie zastępczo, o problem tak naprawdę fasadowy a nie dotykacie
sedna sprawy.
Może warto porozmawiać z mężem o tym. Bez pretensji, spokojnie. Odsunąć
powierzchowny problem, bo on skłania do obwarowania się na swoich stanowiskach.
Może lepiej się rozumiejąc znajdziecie rozwiązanie, które Was nie będzie
nawzajem tak dotykało. Korzyść będzie taka, ze Pani będzie mogła spokojniej
korzystać z przyjemności bycia z bliskimi. Agnieszka Iwaszkiewicz

[karolina33.0]

Pani Agnieszka dziękuję za odpowiedź. Wiem już, że nie robię nic
niestosownego odwiedzając swoich rodziców. Ale pewnie trudno będzie
o tym przekonać mojego męża. Jak chcę jechać do rodziców to zawsze
proponuję mężowi żeby jechł z nami. Odmawia argumentując, że nie
lubi spać w innym miejscu to ja mówię ok jadę sama. Tylko potem
znowu są pretensje o wyjazd. Zobaczymy może jakoś się to ułoży.
Pozdrawiam

[cab-ron]

> Może warto porozmawiać z mężem o tym. Bez pretensji, spokojnie. Odsunąć
> powierzchowny problem, bo on skłania do obwarowania się na swoich stanowiskach.
> Może lepiej się rozumiejąc znajdziecie rozwiązanie, które Was nie będzie
> nawzajem tak dotykało.

Pani Agnieszko, ma Pani stu procentowa racje, niestety nie wszyscy ludzie sa
gotowi do rozmowy, w przypadku mojej zonu kiedykolwiek zaczynam tzw.
konstruktywna rozmowe ona podnosi glos i sie po prostu wydziera, wbija mi tylko
szpile swoimi odpowiedziami i nie dazy do rozwiazania problemu.
Byc moze podobny problem, ma autorka tego tekstu i dlatego moze akurat ten
sposob nie funkcjonowac choc jest on najlepszy z najlepszych

[wiki11110]

Mój maż też często robił wymówki, że znowu chcę do rodziców. Z tym, że u nas
jest inaczej bo mieszkamy na przeciwko teściów, którzy codziennie widują
wnuczkę. Więc z uporem maniaka tłumaczyłam mężowi, że moje dziecko ma dwie
babcie i dwóch dziadków i jeśli nie pojedzie z Nami to zadzwonię po tatę a on
będzie siedział sam jak palec. O dziwo zawsze skutkowało.

[styczniowka82]

Karolina a powiedz jak często twój mąż widuje się ze swoimi
rodzicami?
U nas jest trochę inna sytuacja w sumie to mąż jak już nie ma mi
czym dogadać to wyżuca mi to że codziennie jadę do mamy (dzieli nas
2 km) wtedy ja mu na to że to nie ja, tylko on mieszka dalej z
mamusią (oczywiście razem mieszkamy) i nie chce się od niej
wyprowadzić mimo moich próśb i gruźb (wyprowadziłam się od nich na
kilka dni co nic nie dało).
Niestety mój mąż otwarcie mówi że to jego rodzina jest ważniejsza
niż nasze małżeństwo:(
Wiem już dawno powinnam odejść ale dopiero teraz zaczynam widzieć co
się dzieje:(

[karolina33.0]

Witam, mój mąż widuje się ze swoimi rodzicami tak 3 razy w miesiącu,
z ojcem częściej. Wcześniej chciał jeździć częściej aby jego mama
miała kontakt z naszą córką. Teraz tak bardzo mu już chyba na tym
nie zależy (może dlatego że jego mama ma już drugą wnuczkę i ma czym
się zająć). Ale mnie zależy na kontaktach z rodziną z mojej strony
(jakieś ciocie, kuzyni), to jest ważne. Teraz o dziwo mąż zgodził
się na wyjazd do mojej siostry, która mieszka za granicą. Zobaczymy
czy kiedyś tego nie wypomni czas pokaże.

Ale Ty(styczniówka82) nie rezygnuj z odwiedzin u swojej mamy w
żadnym wypadku. W dodatku masz tak blisko. Twój mąż źle robi.
Pozdrawiam, Trzymaj się.