do której lektury szkolnej wracacie?

[kasia111177]

Tyle się mówi, że lektury szkolne to książki, które nie są w stanie
zainteresować współczesnego czytelnika, a ich czytanie to droga
przez mękę.
Ja osobiście dziękuję szkole za to, ze zawarłam dzięki niej
znajomość z "Lalką", "Nocami i dniami", "Germinal", "Ferdydurke".
Czy ktoś jeszcze czytuje lektury szkolne dla przyjemności?

[ojuciasan]

Prawdę mówiąc... wszystkie czytałam dla przyjemności. Już w podstawówce, od I
klasy, czekałam niecierpliwie na każdą nową lekturę, traktowałam je jak nową
przygodę. Polski był chyba jedynym przedmiotem, jaki naprawdę lubiłam, właśnie z
powodu lektur W liceum chodziłam do klasy humanistycznej, więc to już
świadomy wybór, czytałam wszystko, bo interesowała mnie historia literatury. Ale
były wyjątki: np. "Kordian i cham", brr!

[kasia111177]

O - polski był zawsze moim ukochanym przedmiotem. Co mi zresztą
zostało do konca edukacji - jestem polonistką

[ojuciasan]

Gratulacje, piękny zawód

[kasia111177]

Jak to mawiają - przyjemne z pożytecznym

[podwarszawianka]

co prawda jestem umysłem mocno ścisłym, ale uwielbiam czytać - z lektur wróciłam
do książki, której nie mogłam przebrnąć w szkole - "Lord Jim" J.Conrada

[babeczka27]

Witam, na studiach, świadomie i bez oporu przeczytałam całą
Trylogie a teraz uwielbiam wracać, ale do adaptacji filmowych :
Lalka z Braunek, Nad Niemnem (znam na pamięć ), Mistrz i
Małgorzata z Zapasiewiczem w roli Piłata, raz do roku Pan Tadeusz

[agnen]

Do Mistrza i Małgorzaty. Kiedyś jeszcze Pana Tadeusza przeczytałam, ale
generalnie nie pałam entuzjazmem do lektur.

[kerry_weaver]

Ja lubiłam lektury - zwłaszcza powieści z przełomu XIX/XX w. Lalka,
Potop, Nad Niemnem, Chłopi itp. Grubaśne i z opisami przyrody.
Nie cierpiałam lektur - poezji. Ze szczególnym uwzględnieniem
romantyzmu w całości. Treny, Skamander, poeci (po)wojenni, poezja
dworska, to było OK, ale Dziady Kordian i Nieboska Komedia fizycznie
mnie męczyły. Pana Tadeusza jakoś przeczytałam ale bez zachwytu.
Jeśli wracam, to do tych pierwszych czyli powieści. Kiedyś wracałam
do Gombrowicza.
Chętniej wracam do lektur z czasów studiów - klasyka powieści
amerykańskiej czy brytyjskiej.

To Mistrz i Małgorzata był na liście lektur szkolnych? Nie pamiętam
tego z moich czasów szkolnych - szkoda.

[kasia111177]

Zdawałam maturę w 96 roku i "Mistrz i Małgorzata" był na liście
lektur - tyle, że o ile pamietam nieobowiązkowych. Miałam jednak
polonistę z powołania, no i chodziłam do klasy z autorskim programem
nauczania i czytaliśmy duzo więcej lektur niż było w kanonie, za co
składam mu serdeczne podziękowania.

[mmascarpone]

Rok 1984 Orwella

[kerry_weaver]

ja w '92 ale MIM nie pamiętam z listy lektur. Tylko że u nas
poloniści zmieniali się co rok, jedyny z powołaniem przypadł na II
klasę i mój znienawidzony romantyzm po czym rodzice stwierdzili
że za mało uczy nas zdawania matury a za dużo jakiegoś nikomu
niepotrzebnego myślenia i pan P. przestał u nas uczyć. Obecnie uczy
podobno w gimnazjum społecznym.
MIM czytałam we własnym zakresie pierwszy raz jakoś pod koniec
podstawowki a potem jeszcze kilkakrotnie.
Ale Rok 1984 już pamiętam ze szkoły.

[aiczka]

Z tymi listami lektur to różnie bywa - wiadomo, że jest jakieś minimum wspólne
dla wszystkich ale wiele jest też do wyboru przez nauczyciela. Kiedyś np.
usłyszałam od równolatka, że "ciągle się tłucze tylko polską literaturę" -
poprosiłam o przykłady i usłyszałam listę tytułów typu "Emancypantki" albo "Noce
i dni", podczas gdy u mnie tymczasem był "Ojciec Goriot", "Madame Bovary", "Lord
Jim" i "Mistrz i Małgorzata" (chociaż Żeromski nas niestety nie ominął).

[kamkap]

Nie lubiłam lektur w szkole. Mieliśmy okropna polonistkę, która nie umiała
zachęcić do czytania, omawialiśmy lektury pobieżnie. Nie dawaliśmy rady ze
wszystkimi, nie mówiąc już o nadobowiązkowych. Z własnej woli przeczytałam wiele
z nich już później.

Mistrza i Małgorzaty na pewno nie było na liście za moich czasów, Orwella i Rok
1984 tez nie pamiętam, ale oczywiście przeczytane. Rok 1984 kilka razy.
Nad Niemnem i Noce i dnie to moje ulubione.

[kasia111177]

9 lat temu, w czsie wielkiej rodzinnej przeprowadzki "Noce i dnie"
czytałam non stop - ledwie skończyłam, zaczynałam od nowa. Ma ta
książka coś fascynującego w sobie, a film na jej podstwie jest moim
zdaniem rewelacyjnie zrobiony i świetnie oddaje klimat powieści.

[hrabia_kaczula]

Co teraz jest na liście lektur?

[kasia111177]

literatura.polska.pl/lektury/index.htm
tutaj znajdziesz informacje nt. lektur dla poszczególnych etapów
edukacji.

[hrabia_kaczula]

Dziękuje, no to po kolei

1. H.Ch. Andersen - „Baśnie" (wybór)

Niedawno wróciłem, Niesamowici Bracia Grimm czy jakoś tak, świetny film.

7. Astrid Lindgren - „Dzieci z Bullerbyn"

No proszę, nie przypominam sobie, żeby to było lekturą za moich czasów.
Niezapomniane chwile z mamusią czytającą do poduszki
Lasse, Bosse, Ole!

9. Alan Aleksander Milne - „Kubuś Puchatek"

Im bardziej zaglądał, tym bardziej go tam nie było


10. ks. Jan Twardowski - „Patyki i patyczki"

Tego też nie było. Autobiografia księdza w kolejce czeka.
Za to widzę zniknęli "Chłopcy z Placu Broni", szkoda, dobra książka i bardzo
pedagogiczna.

9. Edmund Niziurski - „Sposób na Alcybiadesa",

Pamiętam ten klimat, się wulkan budził pseudo-adaptację filmową oglądając


15. Stanisław Lem - „Bajki robotów".

Ktoś zgłupiał, naprawdę... Na ten wiek, bez innych lektur SF to raczej "Eden".

[kasia111177]

Za moich czasów ks. Twardowski już się nieśmiało pojawiał. Dla
mnie to jednak nie miało znaczenia, bo poznałam go dzięki Oazie i
znałam wszystko co wydał niemal na pamięć. I zwłaszcza dwa fragmenty
towarzyszą mi przez całe życie:
1. "inteligentny i taki niemądry" (powtarzam często o sobie)
2. "można nawet zabłądzić lecz po drugiej stronie/
nasze drogi pocięte schodzą się z powrotem"

Mam nadzieję, że Ks. Twardowski nie ma nam za złe tego cyrku z jego
pogrzebem i rozumie intencje p. Oli będącej opiekunką jego dorobku.

[hrabia_kaczula]

Nic nie wiem o cyrkach, no dobrze, coś tam słyszałem ale nie interesuje mnie to.
Co do pierwszego cytatu - witaj w klubie

[aiczka]

Spojrzałam na tę listę i jest na niej wiele książek, które czytałam nie jako
lektury (czyli wcześniej niż było trzeba albo też mimo że nie omawialiśmy ich w
szkole) - do tych często wracałam (H.Ch. Andersen - „Baśnie", „Akademia Pana
Kleksa", „Doktor Dolittle i jego zwierzęta", „Dzieci z Bullerbyn", „120 przygód
Koziołka Matołka (księga I)", „Kubuś Puchatek", „Pinokio", „Wspomnienia
niebieskiego mundurka", „Szatan z siódmej klasy", „Ania z Zielonego Wzgórza", „W
pustyni i w puszczy", „Tomek w krainie kangurów", „Przygody Tomka Sawyera", „W
80 dni dookoła świata", „Krzyżacy", „Quo vadis", „Potop", „Robinson
Crusoe","Ojciec Goriot", "Proces").

Do takich "poznanych przy przerobieniu" chyba rzeczywiście nie wracałam.

[hrabia_kaczula]

O, Tomków to się swego czasu naczytałem

[mi.hau89]

Niedawno zakończyłem edukację więc do żadnej lektury jeszcze nie wracałem Na pewno jednak za kilka lat to uczynię. Do Lalki może nawet w najbliższym czasie, bo mnie ta lektura najbardziej fascynowała.

Co do niechęci do czytania lektur... Ja czegoś takiego nie odczuwałem. Nie wszystkie, co prawda, mi się podobały, ale większość czytałem z naprawdę sporą przyjemnością.

[aiczka]

Mnie (z nilicznymi wyjątkami) czytało się lektury "normalnie". Ale późniejsze
maglowanie ich na lekcjach, pisanie wypracowa itd. powodowało pewne zniechęcenie.

[romashka]

A ja wracam do... poezji. Czasme mi dzwoni jakiś cytat, jakiś urywe,
więc wracam i szukam, i się zaczytuję

A tak zupełnie świadomie to wróciłam do Byrona.

[super.ciapa]

Wszystkie lektury czytalam z przyjemnoscia.
A wrocilam jeszcze raz do Lalki. noi mam chec na powtorke z Mistrza
i Malgorzaty i Poczatku (nie pamietam autora)