Buła- cytaty

[kicho_nor]

Och, zjeść bułę będąc w Paryżu na Rue de Rue

Więcej buły!, rzekł Goethe umierając

Kto mnie wołał czego chciał- Okudżawa.

[1zorro-bis]

bula nie bula - zawsze to bula....
Zorro.

[wscieklyuklad]

Kto bułą wojuje ten od pędzla ginie.

WU

[fenikss.2972]

znowu Was zabuliło ?

[fenikss.2972]

wszystko przez te bajki ...



1zorro-bis napisał:

> bula nie bula - zawsze to bula....
> Zorro.

[1zorro-bis]

raz bulom, raz w bulem.

[hardy1]

Bul, bul, bul - ogłosił swą ostatnią wolę topielec

[fenikss.2972]

Ja się w życiu mogę bać. Bylem wiedział - kogo?

Buła(t) Okudżawa

hardy1 napisał:

> Bul, bul, bul - ogłosił swą ostatnią wolę topielec

[hardy1]

Gdy nadejdzie czas buli,
kto za nią forsę wybuli?

[hardy1]

"Łączę się w bulu i nadzieji"
Prezydent RP Br.K.

[fenikss.2972]

Nie na dębach niszczą się siły drwali, ale na kawałkach buły.
J. Giraudoux(prawie)


hardy1 napisał:

> "Łączę się w bulu i nadzieji"
> Prezydent RP Br.K.

[hardy1]

"Nie pytaj, co twoja buła może zrobić dla ciebie, zapytaj, co ty możesz zrobić dla buły"
JFK (prawie)

[fenikss.2972]

Ciężko jest zdobyć bułę, zachować ją jeszcze trudniej. Traci się przy tym ... .
Jalu Kurek (prawie)

[hardy1]

"Buł ci u nas dostatek, ale i te dwie przyjmiemy na chwałę zwycięstwa"
Król Wł.J. (prawie)

[fenikss.2972]

Buła jest wymagającym fantem. Zwłaszcza buła innych.
Huxley (prawie)


hardy1 napisał:

> "Buł ci u nas dostatek, ale i te dwie przyjmiemy na chwałę zwycięstwa"
> Król Wł.J. (prawie)

[kicho_nor]

Zjeść bułę i mieć bułę- egzystencjonalne

[fenikss.2972]

buła - oto co zmusza do myślenia.
Camus (prawie)

[tan.nawe]

Bulić, czy nie bulić? Oto jest pytanie!

[wscieklyuklad]

Ich bin ein bula!

(znowu prawie jak JFK - w dodatku zgodnie językowo)

[hardy1]

"Idź bula do buly, my Polacy w chlebie się kochany!"
bardzo staropolskie (prawie)

[fenikss.2972]

Ważne są tylko te dni których jeszcze nie znamy,
Ważnych jest kilka tych buł , tych po które sięgamy.
M. Grechuta (prawie)

[hardy1]

"Per bula ad astra"
łacińskie (prawie)

[fenikss.2972]

on natchniony i młody był (bez przesady...)
buł nie policzyłby nikt
on im bułą dodawał sił
śpiewał że fotka to szczyt

Wyrwij bułę z ręki co
sięga nad szklanki po nią bo
bo buły runą, runą, runą
I pokażą samo dno !

J. Kaczmarski (prawie)

hardy1 napisał:

> "Per bula ad astra"
> łacińskie (prawie)

[hardy1]

"Kiedy przyjdą zabrać ci to,
co w ręku trzymasz,
mocno chwyć! Buła w dłoń!"

Broniewski (prawie)

[fenikss.2972]

Nie płacz,kiedy odjadę,
bułą będę przy tobie,
Nie płacz,kiedy odjadę,
Zostawię ci tę melodię.
bułeczkę, która przypomni
Niepowtarzalne te chwile,
I bułę cicho buchniętą,
Tylko tobie jedynej.

M. Marini (prawie)

[fenikss.2972]

pytała się buła
pewnego doktora
czy lepiej dać z rana
czy lepiej z wieczora

wszystkie rybki buły mają
ciurala ciurala la
lecz nie dadzą, bo skitrają
ciurala ciurala la !! hej

przyśpiewki ludowe (prawie)

[hardy1]

"Buło, powiedz mi przecie,
kto jest najpiękniejszy w świecie?"

Z bajki (prawie)

[fenikss.2972]

natenczas Zorro chwycił w koszyku upchniętą
bułę fhancuską, w plasterki pociętą
jak ogórek jaki, łapą sięgnął przez szklanki
śliniąc się i łypiąc w sałatę szamanki
Zasunął wpół powieki, wciągnął w głąb pół brzucha
I do płuc wysłał z niego cały zapas ducha
i zeżarł. Chrup jak wicher wirowatym dechem
niesie w świat opowieść i podwaja echem
Umilkli przy stole, patrząc nań zadziwieni
czy też ze wstydu choć się zarumieni.
a na pamiątkę - hymny powstały
zdjęcie ze strzałką obiegło świat cały

A.M. (bardzo prawie )

a - dechem mi podkreśliło - znalazłem u Mickiewicza byka

[wscieklyuklad]

Buło paryska moja! Ty jesteś jak zdrowie
ile cię cenić trzeba, ten tylko się dowie, kto cię stracił.
Dziś piękność twą w całej ozdobie, widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie.

(więcej, niż Mickiewicz, bo tysz znalazłem byka u Wieszcza - mniamnowicie powtórzenie Cię w tejże samej linijce).
Dla poetyckiego purysty NIEDOPUSZCZALNE!

[fenikss.2972]

no kurde, ukradłeś mi pomysł !!



wscieklyuklad napisał:

> Buło paryska moja! Ty jesteś jak zdrowie
> ile cię cenić trzeba, ten tylko się dowie, kto cię stracił.
> Dziś piękność twą w całej ozdobie, widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie.
>
> (więcej, niż Mickiewicz, bo tysz znalazłem byka u Wieszcza - mniamnowicie powtó
> rzenie Cię w tejże samej linijce).
> Dla poetyckiego purysty NIEDOPUSZCZALNE!

[wscieklyuklad]

Był zwyczaj taki w Polszcze, co rangę podwyżał,
by na wojaże jechać raz w rok do Paryża.
Tedy łożą w karoce suche wiktuały
by komu w trakcie zwiedzań nie wylazły gały,
gdyby w brzuchu burknęło za przyczyną głodu.
Wybrał się tam i Zorro - lecz nie bez powodu
ale aby w galeriach wystawiać obrazy.
Och, gyby biedny wiedział jakie teraz razy
na skołataną czaszkę spadną spoza granic
nosa by nie wuściubił poza progi stanic,
ani na Montparnasy nie spieszył tak chętnie.
Wyprawa wyglądała nad wyraz ponętnie
w otoczeniu po bokach dość szarych motylic
(Telimena ma w biurku zdjęcie od potylic)
aparatem zwiecznione ku pamięci widza.
Człek, gdy patrzy, łbem kręci, jednak nie wybrzydza,
bowiem bruki paryskie widziały niejedno.
Nie wiedział nikt tymczasem, że te miny zrzedną,
wonczas gdy kroki własne kierują do bistra
(wyżywią tam każdego - ciurę i ministra)
i nawet sybaryta i prawdziwy smakosz
szczęscia zaznać tam może. Nie wtedy jednakoż,
o czym będzie historia spisana w dramacie.
Trudno w nią wprawdzie wierzyć prostemu Sarmacie,
jako, że Antygony pierwiastka nie kryje.
Bistro owo, niejedną choć przeżyło chryję,
to jednak brak obycia oraz galanterii
postawiło tę przyjaźń przed grozą loterii,
gdy miłość do artysty zmienia się w niechęci.
Lecz do rzeczy słuchacze, nie będę wciaż kręcił
i do sedna przechodzą szybciej niż w trymiga
prawdy więc nie zataję, nie będę się migał,
choć gdy wspomnę - natychmiast opada mnie zgroza,
(stopniowanie suspensem - poetycka poza!).

cdn

[wscieklyuklad]

Wchodzą tedy do sali, znajdują stoliki
postukują obcasy, skrzą się koraliki,
które by szyku zadać dyndają na szyjach.
Kelner zwolna podchodzi i serwetki zwija
po czym cały w ukłonach zaprasza do stołu.
- Co za ścisk, niewygoda, jak w stajni u wołu!
Dama rzęsą trzepocze, usta krzywiąc snadnie
wdech też głęboki bierze, kiedy złość opadnie
zapewne wniosą jadło, może też i wina.
- Bagietki niosą koszyk, w Imię Ojca Syna
iście wegańska dieta, godna Dionizosa.
Już do końca posiłku nie wyściubię nosa
sponad tejże bułeczki co ją zwią paryską.
Zorro na krześle siada - to zaś stoi blisko,
tak, że ponad kieliszki sięgnąć sprawa błaha.
"Wezmę - myśli - kawałek - toć nie żadna łacha,
skoro taki obyczaj jest tu w zwyczajności,
że wspólny się podaje koszyczek dla gości,
jako też masła krzynę, dla poprawy smaku".
Sięga, bierze kawałek. "Ach ty łapserdaku,
myśli Dama rumieniec wołając na twarzy.
Obyś sczezł, zginął, przepadł, lub w piekle się smażył
za ten czyn co dowodem braku kindersztuby.
Bagietka to mój przysmak! To mój pokarm luby,
który nade amory przedkładam na codzień.
Tyś już mojej atencji nie jest dalej godzien,
od tej pory nazywać będę cię wandalem.
Chyba spłonę ze złości, z wściekłości się spalę.
Szczęście twoje się w moim dziś zawiera takcie
okiem wieszczki to widzę: ty w ostatni akcie
skruchy za winę straszną tu kajasz się wielce,
ja jednak nie wybaczam, tym oto widelcem
w oko mierzę występne, by wykłuć na amen.
Jak dobrze, że Duenia w aparatu ramę
scenę tę uwieczniła. Pośrodku kielichy,
zastawa z porcelitu (lokal nader lichy)
a na brudnej serwetce tkwią okruchy chleba.
Nie masz tu atmosfery ni raju, ni nieba
jeno odór prostoty i smród arogancji.
Ja, żem jest wychowana w duchu elegancji
przełknę gorycz bez słowa gdy jadłą nie stało.
Cierpi umysł nad miarę, więdnie w bólu ciało
bo gdy dreszcz trawi plecy, trzeba się uśmiechać
i - przynajmniej do czasu - przygany poniechać.
Łatwiej będzie po latach wrócić do tej sprawy
i potępić - boć słusznie - mej zeżarcie strawy!

Dziś już wiemy, co zaszło na paryskim bruku.
teraz zmilknę, a wierszyk wysyłam do druku.
Spyta ktoś a gdzie motto i jakież morały?
Wojaż z Damą, z Duenią nie przysparza chwały...

[fenikss.2972]

doobre

i prawie byków nie ma

[hardy1]

Aha, dobre , że hej!

A byki to tylko muszki - literówki, tu i tam. Tyle, że w oczach "chcących" na pewno będą dużo większe niż byki. Co najmniej zauroposejdony, niweczące cały trud WU