Erotyki mniej i bardziej odważne.

[tropem_misia1]

Dla przykładu wklejam
swój erotyk stary...
jak śmiały co będzie?
nie uniknę kary?

chmurny, durny
erotyk

łagodnym ruchem
zasłaniając świat cały
ty nade mną
nieba płat pociemniały

dalekim grzmotem
co pęka w głębi krtani
czuję, że chwila
i chwycę sie grani

kropla deszczu
spływa z twego czoła
moje ciało dżdżu łaknie
jeszcze, jeszcze woła

wtem błyskiem piorun
przecina me łono
ulewa spada
na ziemie spragnioną

znużony spływasz
widzę jasne niebo
i stoję na szczycie
nie pragnąc niczego

[kogucik.2972]

drży jak listek,
kiedy dotykam
koralowych ust
ustami
w oczach głębia oceanu
pulsuje pożądaniem
ciemnieje
patrzy
błaga
o spełnienie
zanurzam się w otchłań rozkoszy
i lecę do nieba zarazem
dwa ciała
jedność
przepadłem...

[tropem_misia1]

Jak kochać?
słodko-
słono
tą potu kropelką,
co szlak wytycza
przez dolinę wielką
od wzniesienia piersi
do wzgórza łona
i tam zmęczeniem
gdzie trasa znajoma
tylko tobie miły
powolnie spłynie
i w ciemnej grocie
bezszelestnie zginie

[kropelka.bez_kitu]

Tak wiele kropelek
w Twych erotykach
aż "mnię" ten temat
rusza i tyka
Postaram i jasię
coś kiedyś w temacie
złożyć tu rymem
w Koguciej chacie))

[tropem_misia1]

Lubię twoje podróże,
kochany, nieduże.
Szczególnie nad ranem,
gdy oczy zaspane,
skryte powiekami.
Ty wędrujesz palcami.
I nigdy nie znużony,
w skupieniu ,pochylony
zdobywasz szczyt za szczytem,
a ja czuję z zachwytem
jak zmierzasz ku dolinie,
gdzie kropla potu płynie.
Lubię gdy wędrujesz na ranem.
Ty drżysz?..kochany.

Erotyk mniej odważny

[stefan4]

Pierzynkę dotuliłem do kształtnego ciała,
jak ona chciała.
Lecz gdy byłem zajęty chłodnymi stopami,
niezręcznym ruchem nagie odsłoniłem ramię
i nagle we mnie męskość brutalna wezbrała.
Nie mogłem jej się przyznać, gdzie myślami błądzę!
Starając się zachować twarz zimną jak kamień
naciągnąłem pierzynkę i stłumiłem żądze.

[zosiadab-2]

Erotyk kogucikowy.
U naszego kogucika obowiązków cała lista!
Bo to sexualista!
Od kurnika do kurnika
gania jakby dostał bzika!
Tu potańczy jak na rurze,
tam robala poda kurze.
Tej zapieje,tę zagada
...patrzę...a na inną siada...
Jak to widzę drę się nań !
Ale to jest taki drań,
że nie słucha...
inną sobie już przygruchał!
Którą dorwie,to przeleci,
każdej w jajku robi dzieci!

Wyjaśniam...

[zosiadab-2]

Niech się "kogucik" z tego forum nie wkurza,
bo to erotyk o kogucie
z mojego wiejskiego podwórza!
Kogutki mają różne zwyczaje!
jeden przesyła kwiaty,a drugi zapładnia jaje!

[al-szamanka]

Rześki świt mnie woła ,
cykanie zegara,
jeszcze słyszę w sobie
nikły blues kochania,
jeszcze szept rozmyty,
pocałunków ślady
i dotyk na skórze...
ach, ja już się budzę.
Szukam twego ciepła
wszędzie, gdzie być może,
w faldach prześcieradła,
w breloku na stole,
w niedopitej kawie,
wilgoci ręcznika,
rzuconej koszuli....
twoja nieobecność
tak bardzo mnie boli.
I rękę wyciągam
w pogoni cienia,
i błądzę w tęsknocie
twojego imienia.

[milky_way_1]

W wierszach zaklęte są słowa, w zwrotkach serce schowane
Miłość w słowach zachować , na papier myśli przelane
Gdy serce radość rozpiera, i miłość w duszy spowita
Wtedy na życie spozieram, jak kwiat co o świcie rozkwita

I tańczę z wiatrem pustyni i tańczę z liściem na wietrze
Rozwiewam myśli jak pejzaż i słowa czułe najszczersze
Tą miłość mogę wyrzeźbić, tą miłość w słowach ułożyć
Wraz z świtem mogę wyśpiewać i z nocą do snu położyć

Ta miłość płonie jak ogień i przestać nigdy nie zdoła
Wieczny gorący płomień, tak miłość w sercu mym woła
Najtwardszy kamień rozkruszy, i lód co w sercach mają
Zgorzkniałych miłością wzruszy, tą miłość innym rozdają

Miłość jak kryształ czysta, najczystszy powiew poezji
Można na tym skorzystasz, jak kwiat pachnącej frezji
Wiosną, latem czy zimą, gdy mgły w ogrodzie jesienią
Jak wiatr smutki ominą, wiosnę w sercach zazielenią.

[stefan4]

Przygotowania

Fale do rąk mych zaproszę na opuszczonej plaży,
zimowe klęski pozgarniam, cisnę rybom na żer je,
spalę namiętnym spojrzeniem stos dręczących porażek.
Ostrożnie wyjmę z przeszłości garść niespełnionych marzeń,
maznę je świeżym lakierem, dam im nowe baterie. . .
Byle by nic nie zapomnieć!
Byle by nic nie sknocić!
Bo dzisiaj przyjeżdżasz do mnie,
bo właśnie wsiadasz w pociąg!

Obłok jak gąbkę wycisnę. . . czy lubisz zapach nieba?
Najmę skowronka, niech ćwierka nutki najdorodniejsze,
zaschnięte resztki goryczy zmyję letnią ulewą,
przeczytam bzdurkę o sercu, naskrobię jakiś wierszyk. . .
Byle by nic nie przeoczyć
i nie skopać zadania!
Pociąg po szynach turkocze
gdzieś już koło Poznania,

a jeszcze muszę naprawić nieczynny zachód słońca.
Ile to jeszcze roboty!
Jak ciągnie się bez końca!
Bo jeszcze namruczyć koty
i psy rozłasić muszę,
z dmuchawców pozbierać puszek,
z tęczy zrobić makijaż,
a z Księżyca pieniążek,
tylko czy zdążę, czy zdążę? . . .
Bo ty już Bydgoszcz mijasz.

A jeszcze trzeba Zatokę przystroić w białe grzywy,
gwiazdy po niebie rozrzucić, niechaj nad głową płoną,
i zatankować do pełna mój latający dywan.

Jesteś we Wrzeszczu, wysiadasz. Więc biorę cię w ramiona. . .


- Stefan

Stefanie!

[zosiadab-2]

Za taką piękną poezję
przepełnioną miłością...
Życzę ,byś kochał z wzajemnością!
To zachwytu połowę...jeszcze dodam-chylę głowę!
[Trudno tak ...do rymu napisać jak piękne są Twoje wiersze}

[mimbla.londyn]

Mimbli slow brakuje ...

Dziewczyna z Wrzeszcza Ci dziekuje,

zes struny serca tu poruszyl,

zes tak pieknie czy kochal czy w poezji sie durzyl...




Stacja Milosc

Legenda gdańska

[stefan4]

mimbla.londyn:
> Dziewczyna z Wrzeszcza Ci dziekuje,
> zes struny serca tu poruszyl


Legenda gdańska

Portowa dziwka weźmie się pod boki,
ukradkiem strąci łzy ze swoich rzęs.
Nad ląd mgły jęzor sięgnie znad Zatoki,
a po jej falach miękkim kocim krokiem
nadbiegnie Sens.

Pijany matros ostrzyżoną głowę
złoży dziewczynie na zwiotczały cyc.
Gdy miasto rankiem obudzi się znowu,
na pozór niczyj los się nie odmieni,
jakby tej nocy nie stało się nic.
I choć w powietrzu zawibrują Słowa,
znów w dal pociągną ludzie przemęczeni
po ciężkich szlakach przywykli wędrować.
Lecz po nowemu szkwał im już zawieje
tchnieniem nadziei.

Bezmyślnie będzie pieścić dłoń kobieca
śpiącego majtka gruby byczy kark.
Przy farwaterze boje się zaświecą,
Wędrowiec znikąd, posłaniec Mądrości
z brzaskiem odejdzie, lecz nasz lęk pokona.
Powoli ścichnie chór ulotnych skarg
a o swe życie przestaną grać w kości
ludzie z przeciwnej tego globu strony,
goście z dalekich egzotycznych mórz,
załogi statków dawno zatopionych.

Niebawem już.


- Stefan

Stefanie zasmucony ...

[mimbla.londyn]

stefan4 napisał:

"(...)I choć w powietrzu zawibrują Słowa,
znów w dal pociągną ludzie przemęczeni
po ciężkich szlakach przywykli wędrować.
Lecz po nowemu szkwał im już zawieje
tchnieniem nadziei.(...)"

Stefanie , poraniony w bojach...
Stefanie, wedrujacy w znojach
zycia,co pieszczot swych zaluje,
serca,co z bolu za Nia tylko kluje...

Stefanie, smutkiem wypelniony
Nie badz juz martwy, rozezlony -
na tą co, byc moze, innego wybrala,
na tą co, byc moze, z tobą grala...

Moze z inną bedziesz szczesliwszy ?
Moze z inną stworzysz dom przyszly?



cdn...

Literki

[stefan4]

mimbla.londyn:
>
> Stefanie, smutkiem wypelniony
> Nie badz juz martwy, rozezlony -
> na tą co, byc moze, innego wybrala,
> na tą co, byc moze, z tobą grala...
>
> Moze z inną bedziesz szczesliwszy ?
> Moze z inną stworzysz dom przyszly?


Literki

Czarne literki spatruję z ekranu,
aż się przylepią do spodu mych powiek,
i załzawione, na papkę zmrugane
trawię i wchłaniam, włączam w literobieg,

a serce
tak bardzo by chciało
odpocząć przed świtem
lecz ciągle pompuje za mało
tych liter. . .

Czytam do czysta, druk z papieru znika,
rozprawę, anons o czyimś pogrzebie,
wiersz, Biblię, powieść, anonim, świerszczyka,
ulotkę. . . starą kopertę. . . od ciebie. . .

A w sercu
pretensja zapiekła
i żal się rozgościł,
że kiedyś się samo wyrzekło
miłości. . .

[stefan4]

To była noc! Rozkoszy, bólu, krzyku!
A potem wiersz do rąk mi przyniósł wiatr
pijany mgłą zaklętych przymiotników --
nie kumam nic, lecz mój jest dzisiaj świat!

Bo to był czas wściekłego bezrozumu,
nieśmiałych tchnień, motylich cichych słów.
Ten dziwny list

[kogucik.2972]

Wybacz Stefanie,
to późne witanie,
każdy Twój wierszyk
już od najpierwszych
zachwyca Panie !
Witam więc dziś !
zostań i pisz !

[tropem_misia1]

Gdyby zjeść "kumanie",
bo jest genialny drogi panie

[stefan4]

kogucik.2972:
> Witam więc dziś !
> zostań i pisz !


Mówiąc tak, darujesz mi świat.
Dziękuję Ci zań uroczyście.

Ale wiedz, że zapraszasz wiatr,
co obdziera ze złotych liści
zatroskane jesienią drzewa.

Ale wiedz, że zapraszasz sztorm,
który maszty chyli ku falom
i na wantach napiętych śpiewa.

I tęsknotę za mglistą dalą
malowaną płomieni grą.

Kiedy spada na świat ulewa,
chłoszcze lasy, pola i skały,
przemoczone dziewczyny drżą...

Lecz Ty może chcesz, żeby drżały?!


- Stefan

[kogucik.2972]

Niech wiatr niesie słowa Twoje ,
niech ulewą zadrżą liście,
sztormu wściekłych fal przyboje
lub leciutko i srebrzyście...
pisz Stefanie wiersze swoje..

Leśny!

[zosiadab-2]

Tobie też dzięki najszczersze
za wiersze i fraszki
co dla igraszki tworzysz
i za poezje, gdy serce otworzysz!

[milky_way_1]

Wymyśliłam cię w ogrodzie pełnym bzu
Wymyśliłam bo wiosna zawitała tu
Gdy tęcza była na niebie o świcie
Gdy z marzeń nocy budziło się życie

Bym w szumie fali, cieple gwarnej plaży
Mogła znów nocą swój sen ciągle marzyć
Gdy rankiem w niebo wzlatuje kos biały
Czarodziej paletą barw zdobi świat cały

Gdy drzewo na trawę rzuca długi cień
Wraz z piękną pogodą gdy kończy się dzień
Po drugiej stronie tęczy czekam na ciebie
Na jawie, we śnie, na ziemi, czy w niebie

[kogucik.2972]

powitajmy nowe twarze,
przyszłaś do nas, pełna marzeń,
podziel sercem się i duszą !
tu się kochać wszyscy muszą

[milky_way_1]

O miłości mówię prozą, zmieniam wszystko razem z tobą
W barwach, w smakach i zapachach, każdą chwilą, każdą dobą
Dniem i nocą będę z tobą, nie ma mnie już dla nikogo
Ukołyszę jak w marzeniach, w poematy wszystko zmieniam
Teraz z tobą świat pozmieniam, tak jak było w mych marzeniach

Jesteś światłem mym i cieniem, mową, wierszem i natchnieniem
Byłeś taki w mych marzeniach, w snach co był jak poemat
Nasza miłość już rozkwita, w mych ramionach jest ukryta
Nie ma mnie już dla nikogo, chcę być zawsze tylko z tobą
Pozostaniesz mym natchnieniem, mym posagiem, mym spełnieniem

Od dziś zawsze będę z tobą, sercem, duszą, dłonią, mową
To co we mnie najcenniejsze, czyste serce najwierniejsze
Tobie dziś je podaruje, miłość wieczną ofiaruje
To są właśnie me marzenia, me pragnienia w czyny zmieniam
W mych ramionach jest spowita, nasza miłość co rozkwita

Dziś wieczorem, późną nocą trzymać cię za rękę luby
Na nią liczyć możesz zawsze i w godzinach naszej próby
Przeżyjemy wszystkie dni, i wyśnimy nasze sny
Podzielimy swe radości, w tym spełnieniu tej miłości
Daję to co najcenniejsze, serce moje najwierniejsze

powiem krótko

[tropem_misia1]

jest do bani
kiedy łoś
do swej pani
drogę krętą,
ma przed sobą.
Przez to nigdy nie
są z sobą.

[milky_way_1]

Letnim niepokojem, gwałtownym deszczem
Wypowiedzianym szeptem, wieczornym dreszczem
Niewidzialnym gestem
Byłam, będę i teraz jestem
Najpełniej miłość, to twoja bliskość, czułość i radość
Z dotykiem, z gestem, byłam i będę
I teraz jestem
To dach na głową, ciepłe okrycie z tkaniny tajemniczej
To dla mnie chleb i sól, kryształki w wodzie źródlanej
Gaszące pragnienie, świeżo nalanej
To tęcza i słowik co rankiem śpiewa
W koronie ulistnionego pędu naszego drzewa
Płynąc tak z prądem, wartkim, szybkim
A nawet gwałtownym, wypłyniemy na wody
To kraj nasz czarowny
Dokładnie, co to miłość, wcale teraz nie wiem
Chcę być tylko kochaną i kochać też ciebie

[milky_way_1]

Gdy serce czuje, melodię wciąż gra jak dzwon
Czas wtedy zwalnia i śpiewa, oddając miłości ton
A słowa w atłas ubrane, w delikatną barwę i woń
Myśl w bieli skąpane, oddają czystości toń

Na drodze ciernistej i trudnej, gdy łzy zalewają świat
Staję wśród dnia wzruszeń, jak obraz z młodych lat
I tylko kartki kalendarza, przypominają ulotność dni
Zamykam wtedy w ciszy, myśli ulotne jak sny

Odczuwam dotyk i nadzieję, jaką daruje mi los
Każdy dzień do mnie się śmieje, powie wewnętrzny głos
I w sercu na dnie ukryję, każdą z darowanych mi chwil
W zgodzie z losem mym żyję, więcej nie pragnąc nic

To co przyniesie dzień, przyjmę do serca z radością
Radość, a nawet cierń przyjmie me serce z godnością.
W radosnej ciszy poranka, gdy miłość otula ma duszę
W błękit znowu wzlatuję, wśród ciepła i magii wzruszeń

[lapolonia]

Tropem misia czy innego zwierza,
do jednego wszystko zmierza,
by ktoś blisko był tuż, tuż
przytulić się i błogo usnąć już

Dobrej nocy

[lapolonia]

Lapolonia stare prawdy powtarza
każdemu to się zdarza.
W tę akurat wierzy i wie,
że we dwoje nie jest źle

bo w szczęściu nie ma nic indywidualnie,
i tylko razem, przyjaciel czy druh,
ja wiem, że zabrzmi to bardziej banalnie,
ale to prawda i kropka, i już

[lapolonia]

takie noce i poranki,
naszyjnikiem pereł,
na mojej szyi,
twoje dłonie nanizały je,
czułością,
w uniesienia chwili

[lapolonia]

w tak drogie perły odziana,
dla obcych niewidzialna,
dla Ciebie wciąż naga,
perliście zachłanna

[lapolonia]

errata: w najdroższe perły odziana,

[lapolonia]

Zachwyt...
zachwycić się sobą? darczyńcą
czy obdarowaną osobą.
Ja, bez gry tych słówek
i bez adresata,
piszę, co myślę,
jakem pstrokata.
Zachwycona nagością,
emocji anonimowością
Lapolonia?głodna od zawsze,
tego uczucia
nawet czas nie zatrze.

[milky_way_1]

Kiedy ze mną odchodzisz, kiedy mną oddychasz

I znowu powracasz i znowu dotykasz

Z twoich oczu wyczytam, gdy do mnie podchodzisz

Jak ze mną przebywasz, wtedy się odrodzisz



Gdy wraz z świtem żegnasz i wracasz o zmroku

By jak kot podchodząc dotrzymać mi kroku

Ulatuję w kosmos zanurzam się w ciebie

By w omdleniu z rozkoszą poczuć się jak w niebie



I z rękami na włosach wplatasz je z rozkoszą

Stajemy przed lustrem oddechem unosząc

Nagie nasze ramiona co w kąpieli drżały

Od mocy pocałunków pod dotykiem całym



I w zburzone oceany w lagunę dopłynąć

Usnąć znów się obudzić i znowu odpłynąć

Stanę się kruszyną, na twej drodze pyłem

Czułą jasną myślą, milczeniem zawiłem



By wraz z echem uniesień w nocy i o brzasku

Dojść do krainy wzniosłej pełnej twego blasku

Zamykając mnie w ramionach, w swym uścisku słodkim

Staje się jak marzenie, jak zapach stokrotki



Jestem małą kruszyną, płatkiem białej stokrotki

Najpiękniejszym motylem ze skrzydełkiem wiotkim

I pod wpływem oddechu stanę z tobą w gaju

Wśród gorących uniesień czując się jak w raju

[lapolonia]

Nie wiem, nie znalazłam przypowieści o szlachcicu,
chciałeś bym imię Twoje znała
Nie wiem też jak długo pisać będę tu,
bo nie zawsze wersy rymowałam

Racja Gospodarza, czyli kogucika,
jeszcze świątecznie pozdrowię,
i chyba znikam

[lapolonia]

Białe wiersze też mogą być piękne
śnieżne i gwiazdkowe, cenzura nie puści
bo są bezrymowe.
Tutaj wszystko do rymu i do taktu być musi,
ja tylko gościnnie,
proszę się o mnie nie kłócić

[lapolonia]

Wiesz co, Leśny nikt w Rodzinie
nie traktował mnie tak srogo,
a to tylko forum przecież
może ktoś wstał lewą nogą

Przyszłam tu aby słowem pobawić się,
lecz zawiniłam okrutnie i zaczęły się kłótnie,
dlatego przepraszam, nie było to moją intencją,
Koguciku wszystkiego dobrego Stróżu Porządku
lubię Cię, ale obdarz kogoś innego swoją atencją
www.youtube.com/watch?v=M14To6Skfdc&NR=1

[lapolonia]

I to jest cała radość z mojego pisania
dobre uczucia i czułość,
przebudzić, uśmiechnąć się do niej,
nie będąc pozwana

[milky_way_1]

Z nocą przychodzi sen i Ty zjawiasz się,
ukołyszesz mnie w ramionach,
i z miłości znowu skonam.
Nocą jesteś ze mną,
spoglądasz w oczy moje miły,
oby Twe zawsze tak na mnie patrzyły.
Będziesz dla mnie zawsze,
takim jakiego chciałam,
a ja będę w objęciu co noc umierała.

[milky_way_1]

Miłość mój miły to wielka siła
Ona mi z serca znowu krew spiła
Z Tobą popłynę, gdy będzie trzeba
Rozgonię chmury, przychylę nieba

Przez oceany wzburzone fale
Ochronię serce rafy koralem
Płynąc przed siebie w mrok zapatrzona
Skryję się znowu w Twoje ramiona

I pocałunkiem łączymy usta
To nasza miłość w odbiciu lustra
A nasze serca niczym dynamit
I delikatne są jak aksamit

[milky_way_1]

Kieruję się sercem, na mych prostych drogach
Bo rozsądek zostawił kiedyś na rozdrożach
Z wiarą i nadzieją na życie spoglądam
Miłość we mnie kwitnie nic więcej nie żądam

Do ciebie prowadzi coraz krótsza droga
Myśl wybiega w przyszłość, odległość czasowa
Wschodem i zachodem, jesteś moim słońcem
Schowasz mnie na zawsze w objęciu gorącem

Ja i Ty to miłość, dwoje w jednym słowie
Dwie krople w oceanie zwrócone ku sobie
Budzić się o świcie, stale być przy Tobie
Tyś moim portretem w tej jednej osobie

[czaro.01]

* * *
Twoje radości łzy,
pojednania moje,
na jedwabnej nici,
jak naszyjnik pereł
do mych piersi się przytulają.
Proszę, nie mów nic,
posłuchajmy razem,
czego są spragnione,
a co wspominają....

[czaro.01]

www.youtube.com/watch?v=NyyOgVZ4S6Y

[czaro.01]

Erotyki,
to najbardziej wiosenne wierszyki

[czaro.01]

i aby były radosne
tak jak wszystko na wiosnę

[kitani]

Kolejna sobota
stara tęsknota.

bardzo mało odważne:

[tropem_misia1]

Była sobie gwiazdka mała
się w księżycu zakochała.
Taki piękny ,taki duży
ktoś na ziemi szeptał czule,
więc wybrała cel podróży:
Układ - słońce i wogóle.

Lata świetlne?-mgnienie oka
gwiazdka pędzi na spotkanie,
myśląc-jak on spojrzy tak z wysoka...
i już sie w kolankach łamie.

Trwa do dzisiaj podróż smutna,
gwiazda za księżycem biega.
Bowiem prawda jest okrutna:
czy ktoś kochał kiedyś piega?

więcej odwagi!

[tropem_misia1]

Ocean

łóżko

tam ocean się bieli,
wielkie fale pościeli
wznosząc się skrzypią
krochmalem
twe ramiona,twa głowa
wynurza się ponad
fale
już idę, choć wiem
że utonę
już idę
chcę,pragnę,płonę.....

[czaro.01]

Gwiazdy są piegami Nieba,
a obłudnikiem ...Księżyc,
patrzy pełnią, rogalem strzela,
bezpieczne marzenie,
a tu na Ziemi, w piegach kochamy się!
krochmal, biel ...niech spływa,
miłość jest wodoszczelna!
nowoczesna nazywa...