Milcz, jak do mnie mówisz

[seven-turns]

Uważam, że superniania to świetny program, gdyby tylko więcej
rodziców chciało skorzystać z tych porad... moja mama uważe
że "niania" i jej rady są "głupie", tylko że to ja byłam wychowywana
w poczuciu nienawiści i braku szacunku do własnej osoby...

Milcz, jak do mnie mówisz

[joanekjoanek]

okropnie wizerunkowo-pedagogiczny jest ten cały wywiad. W wykonaniu pani superniani, rzecz jasna - a w wykonaniu dziennikarki płytki i powierzchowny. Ale jaki niby miałby być, z takim "mówiącym imydżem".

Empatii tu brak. Recepty są dla przytomnego rodzica dostępne dość łatwo, sypią się z telewizora, gazet i gazetek, książek, kręgów towarzyskich. Ale co komu po niezawodnej recepcie, gdy wykonanie szwankuje. A nad rodzicem warto się też pochylić, bo to, co jest w nim ze "złego rodzica", to w większości konsekwencje krzywd i błędów, jakich doznał - sam będąc dzieckiem. I tutaj nie wystarczą komendy, magiczne tablice, sztuczki i lekkostrawne rozwiązania. No dobrze, może się czepiam. Ale sama jako przytomny, a przecież jakże często niewydolny i nie radzący sobie z niczym rodzic - nie znalazłam w wywiadzie ani jednego przydatnego słowa. Wszystko to banalne, już słyszane i kompletnie niepraktyczne. "Mama ma na wszystko gotowe sposoby, z którymi człowiek nie wie, co ma zrobić".

[mondokane]

janekjoanek:

No chyba sie pani czepia - ale pewnie dlatego, ze nie zrozumiala pani o co
chodzi w tym wywiadzie. Przeciez jego glownym tematem jest to, jaka jaki obraz
polskiej rodziny wylania sie z kontaktow superniani z bohaterami programu, a nie
to jak dobrze wychowac dziecko.

A co do rad, jedna z lepszych to: dzieci dzielimy na dzieci czyste i dzieci
szczesliwe. :-)

Dzieci mają problemy z rodzicami na całym świecie

[mis22]

mondokane napisał:
> Jego glownym tematem jest to, jaka jaki obraz polskiej rodziny
> wylania sie z kontaktow superniani z bohaterami programu

Oglądam zapewne taki sam program brytyjski w amerykańskiej telewizji
CMT. Problemy są takie same jak w polskich rodzinach. Gdy rodzice
walczą ze sobą to również dzieci walczą ze sobą i z rodzicami. Z
reguły problemy z dziećmi są spowodowane przez problemy między
rodzicami.

Skrzywiony wizerunek rodziny

[inzynier2]

Niania mówi, że rodziny partnerskie są rzadkością. Ale jej wizerunek
rodziny polskiej jest skrzywiony przez fakt, że ma do do czynienia z
rodzinami, które mają duże problemy. Czyli jej opinia nie jest
obiektywna.

Na świecie był jest i będzie chaos. Nawet powstały matematyczne
teorie chaosu. Niania musi się przyzwyczaić, że w rodzinach też jest
chaos.

Mojżesz kiedyś dostał od Boga tablice z 10 przykazaniami i dał swemu
narodowi. Rodziny polskie powinny powiesić je na ścianie w swoich
domach i przestrzegać tych zasad.

Zgadzam się z nianią, że rodzice powinni dziecko traktować jak
człowieka. Jeśli tego nie robią to potem nie powinni się dziwić, że
gdy się zestarzeją to ich dorosłe dzieci będą traktować ich jak
przedmioty do wyrzucenia na śmietnik. Tak w dzieciństwie nauczyli
się od nich samych.

Ma też rację mówiąc, że dobro dzieci jest ważniejsze niż pogoń za
pieniędzmi i rywalizacja z sąsiadami, kto ma lepszy telewizor,
ładniejsze futro, lepszy samochód - w efekcie bardziej rozwydrzone i
zdemoralizowane dzieci.

[mikromama]

Jeśli super niania ma "skrzywiony" wizerunek rodziny, to ciekawe dlaczego ja mam identycznie taki sam? Czy to znaczy, że wszystkie rodziny, z którymi się stykam, a przynajmniej 99%, to rodziny, które mają "duże problemy"?
Myślę raczej, że to rodziny, które maja po prostu normalne problemy, polska norma. A polska norma niewiele odbiega od XIX-wiecznego przekonania, że dziecko to mały dorosły, tylko niedorozwój, więc wystarczy tu nakarmić i tam podetrzeć i wydać parę komend, a w razie problemów bić, ewentualnie maltretować psychicznie.
Pamiętam matkę, która na zatłoczonej ulicy powiedziała małemu chłopcu, swojemu synkowi: ale z ciebie kretyn. Pamiętam inną, która też przy mnie na ulicy nazwała swoją córkę pindą: ty pindo, chodź tu. Pamiętam, że takie szokujące słowa słyszałam na ulicach wiele razy - to wszystko były czyste, tzw. zadbane dzieci, z normalnie wyglądającymi matkami, żadne patologie.

Milcz, jak do mnie mówisz

[modest_pierwszy]

Taka jest nasza rzeczywistość,że niestety powielamy błędy wyniesione
z własnego domu,a ta druga męska połowa
niestety "synalkowie"mamusiek , niezaradni, nieodpowiedzialni,
chcący mieć wszystko pod nos podstawione i zero obowiązków(bo
wyrośli z takim wzorcem).Przy pierwszej próbie "ulżenia" partnerce w
obowiązkach stwierdzą, że nie potrafią, że nie przypilnują ,że chcą
mieć święty spokój itp. i wreszcie cały dom i wszystko wkoło ląduje
na głowie kobiety, a ona też ma w sobie jakąś traumę i sprawa gotowa.
Uważam, że najpierw matki i ojcowie powinny przejść sesje z
psychologiem ,by uporządkować własne życie by móc prawidłowo
wychowywać własne.

[mikromama]

Zgadzam się też w zupełności z tezą, że to kobiety odganiają swoich mężów od zajmowania się niemowlakami, a oni sobie odpuszczają, co skutecznie hamuje rozwój głębokiej więzi. Jeśli przez lata siedzisz bezczynnie, gdy Twoje dziecko je, płacze, ma zmienianą pieluchę, to w końcu przegapiasz moment, w którym musisz zareagować, zainteresować się.

Widziałam to wiele razy wśród młodych, wykształconych mam - po porodzie pojawia się u nich syndrom kwoki. Kiedyś nie wytrzymałam i zapytałam, dlaczego moja skądinąd świetna i nowoczesna koleżanka w momencie, gdy ojciec jej dziecka zadowolony szedł do kuchni, bo dziecko było głodne, nagle zerwała się z kanapy i żwawym truchtem go wyprzedziła - odpowiedziała, że on nie umiałby tego zrobić. Nie umiałby własnemu dziecku zrobić kanapki.

Szczerze mówiąc nie dziwię się, że on po pewnym czasie sobie odpuści. Moim zdaniem jednak nie o to chodziło: wyraźnie było widać, że karmienie dziecka dla niej było tym przyjemnym punktem dnia, tak przyjemnym, że nie oddałaby go nikomu. Czuła się w tym momencie spełniona i pełnowartościowa. A szkoda. Szkoda dla niego i dla malucha.

Typowa scenka w stołówce, restauracji, barze, gdzie zasiada polska rodzina z małym dzieckiem, dziećmi: ojciec rozparty na krześle z, jak podejrzewam, przyklejoną do niego butaprenem tylną częścią ciała, siedzi, je, pali, leniwie rozgląda się dookoła, a matka z obłędem w oku karmi dziecko, ewentualnie biega za nim po sali. W ostatni weekend majowy naliczyłam takich scenek 8 (!!). Ojców karmiących dzieci: 0. Często to wina facetów, ale może kobiety też mogłyby trochę odpuścić sobie ten monopol?

Milcz, jak do mnie mówisz

[anna_mlo]

Bardzo ciekawe są spostrzeżenia pani niani.Myślę, że rodzice generalnie nie
zdają sobie sprawy, że do wychowywania dzieci należy być przygotowanym, to nie
tak, że my z racji swej dorosłości już wszystko wiemy.Należy sięgać do
poradników, dużo czytać i rozmawiać z innymi.A i tak efekty mogą być mizerne-nie
mamy na wszystko wpływu.Ale mamy przynajmniej czyste sumienie na starość!

Sumerniania i jest złą matką

[gazaj]

Kobiecina ma dużo do powiedzenia o wychowaniu cudzych dzieci, a jej
własne dzieci serdecznie jej nie cierpią. Po rozwodzie z mężem oboje
dzieci odmówiło mieszkania z nią. Wola mieszkać z ojcem.

[8n]

normalka. nie słyszałaś nigdy, że szewc bez butów chodzi?

[zawszemajka40]

Co ty klepiesz czlowieku. Superniania ma dwoch synow z ktorych starszy (lat 20 -
student) mieszka SAM (sama mu zazdroszcze ze ma wlasne mieszkanie)we wlasnym
mieszkaniu. A mlodszy lat 16 mieszka z mama. Po rozwodzie zostal z ojcem (
powody tego wyjasniala Superniania wielkorotnie w wywiadach) ale teraz mieszka z
nia. Jak nie wiesz to nie gadaj glupot.

Po rozwodzie obaj chłopcy mieszkali z ojcem

[jazg1]

Teraz starszy ma swoje mieszkanie, a młodszy nadal mieszka z ojcem i
o matce nie chce słyszeć.

[titta]

Zawsze sie znajdzie ktos kto swoje niepowodzenia skwituje "a w
Ameryce Murzynow bija".

Supeniania jest ekstra matką:)

[zawszemajka40]

*lotki sa bez sensu. Superniania mieszka ze swoim mlodszym synem a starszy ma
swoje mieszkanie....

Milcz, jak do mnie mówisz

[rrosemary]

Zgadzam się z Supernianą. Niestety czasy są ciężkie, wszyscy zmęczeni, a dzieci
nie traktujemy jak ludzi, pełnoprawnych członków rodzin. Do tego jeszcze ci
wycofani mężczyźni, brak zespołowego działania wśród par wychowujących dzieci.
Mówimy tu o rodzinach z programu, ale rzeczywiście w badaniach przeważnie ten
obraz się potwierdza. Niestety.

co do ostatnich dwu postów powyżej - zastanówcie się co piszecie, co z tego jak
wygląda rodzina Superniani? Osobiście uważam, że bardzo dobrze postąpiła, bo
czytałam i widziałam kilka wywiadów Superniani na temat jej rodziny. W
przeciwieństwie to wielu rozwodzących się ludzi, ona i jej były mąż Usiedli
razem z synami i ROZMAWIALI, Superniania zamiast walczyć za wszelką cenę i
odciąć dzieci od ojca zgodziła się na taki układ, z pewnością niełatwy dla niej,
to jest postawa którą należy podziwiać i szanować! Pokażcie mi drugą tak silną i
wspaniałą kobietę!

[corgan1]

> Niestety czasy są ciężkie,

A kiedy niby były lekkie? Za komuny? wolne żarty!

> wszyscy zmęczeni,

jw.

> a dzieci nie traktujemy jak ludzi, pełnoprawnych członków rodzin.

Tak było niemal od zawsze.

> Do tego jeszcze ci wycofani mężczyźni.

Wycofani mężczyźni wzięli z tego że po rozwiązaniu zostają otoczone
wianuszkiem bab - są to matka, teściowa, żona, babki, ciotki,
koleżanki itp. tałatajstwo - które wiedzą lepiej w stylu "nie umiesz
myć garów, daj ja to zrobię, nie potrafisz sprzątać więc ja to musze
zrobić, nie potrząsaj dzieckiem bo upuścisz, nie potrafisz
przewijać, myć, usypiać itp. więc my zrobimy to siame"

I stąd faceci się wycofują.

[veroy]

a dlaczego wianuszkiem bab ? bo tatus, tesc i inne meskie talatjstwo
zwialo :) wina obustronna.

od czasu do czasu ogladalam supernianie i dziwilam sie ,jak wogole
mozna bylo doprowadzic do takiego stanu, jaki panuje w wielu domach -
ja wiem, nie majac dzieci to sie moge dziwic ;) superniania wydaje
mi sie bardzo rozsadna kobieta , jej rady - dosc oczywiste - jak
bylo napisane powyzej - matka ma to wszytsko podane na talerzu ,
tylko z wprowadzeniem jest problem i w takim dawaniu bezposredniego
przykladu jest niania - w domu, dla nas w tv.

mam nadzieje ,ze kiedy bede miala juz dzieci podolam wychowaniu i
wychowam je dobrze. Bardzo doceniam, ze sama wyroslam na podobnym
wychowaniu jak w programie (na dobrym wychowaniu) wiec otrzymalam w
tej kwestii dobry przyklad.

zwiało bo nikt ich nie nauczył wychowania dzieci

[corgan1]

Na szczęście widzę po wszystkich swoich znajomych że to zaczyna się
zmieniać. Dla mojego ojca i jemu podobnych kolegów kapiel dzieci
albo zmiana pieluchy albo pójście z dzieckiem na spacet to była
czynność taka samo abstrakcyjna jak lot na Marsa.

> a dlaczego wianuszkiem bab ? bo tatus, tesc i inne meskie
> talatjstwo zwialo :) wina obustronna.

Akurat g... prawda. Tak było kiedyś ale teraz to się zmienia. Tyle
że kobiety jak zwykle nie potrafią tego docenić że faceci się
zmieniają.

Poczytaj sobie lepiej ten art.
www.charaktery.eu/charaktery/2008/05/2479/Tata-superniania/

[breblebrox]

Uwielbiam takie skróty myślowe - za brak równouprawnienia w domu są winne tylko baby, a za brak równouprawnienia w pracy - tylko faceci.

Skąd to przeświadczenie, że kobiety nie doceniają męskiego wkładu w wychowanie dzieci?

[rrosemary]

corgan1, to, że napisałam jak jest teraz nie wyklucza tego, że kiedyś też nie
było różowo. Chodzi mi o to, że teraz też mamy inne standardy, więcej wiemy nt
psychologii, dzieci stają się de facto "towarem deficytowym" (coraz więcej
zdrowych młodych ludzi ma problem z zajściem w ciążę, ilość plemników w spermie
się obniża etc.). Bogacimy się, mamy coraz lepsze warunki, decydujemy się
głównie na model 2+1 lub 1+1, aby zapewnić jak najlepszy byt jednemu dziecku, by
nie dzielić dóbr na więcej. Wszystko chwalebne, a jednak zapomina się o
najważniejszym, że dzieciak to nie gadżet tylko człowiek, to co do niego włożymy
odda nam jak będziemy starzy. Wina leży po obu stronach, póki nie mamy związków
partnerskich i będziemy powielać schematy z domów to będzie tak, że nadal matki
będą toksyczno-histeryczne a ojcowie nieobecni. Myślę, że wiele zależy od
naszego pokolenia. Wiele osób w końcu podejmuje ten trud, kształci się,
chociażby przez takie właśnie programy, mam nadzieję, że idzie ku lepszemu!

Co do mechanizmu wycofanego faceta- sama zaczęłam to z powodzeniem stosować,
muszę przyznać, że ten facetowy mechanizm jest genialny. Dlaczego tak się
dzieje? Bo kobieta musi coś udowadniać, facet nie musi bo jest facetem(ma w
patriarchacie uprzywilejowaną pozycję). Wystarczy zatem wjechać kobiecie na
ambicję i ona zacznie prasować, gotować i nawet tego przysłowiowego gwoździa
wbije, sama zacznie w końcu traktować faceta jak dziecko. A przecież kto z nas
nie marzy, żeby być dzieckiem? Wszystko się za nie robi, wszystko się wybacza i
jeszcze zabawki daje! Żyć nie umierać. Miałam dwie przełomowe sytuacje:
1. JA: jesteś głody?
ON: tak
JA: to zrób sobie kanapki
ON: e, to nie jestem
2. JA: teraz ty uprasuj
ON: ale ja tego nigdy nie robiłem
JA: dasz radę, przecież nie jesteś ułomny?
ON- kręcił się i wiercił, ale zacisnęłam zęby i się nie dałam, pogodziłam się,
że być może spali mi bluzkę, ale O DZIWO prasowanie go nie przerosło!
Natomiast, mnie olśniło, jak czegoś nie chcę robić, to robię się głupia i patrzę
na niego bezradnie, aż mu nerwy puszczą i mówi "daj, ja to zrobię" rzeczywiście
działa, a ja mam czas na gazetę i TV

Milcz, jak do mnie mówisz

[zawszemajka40]

Plotki sa bez sensu.

[iwo32]

Skoro facet potrafi postawić na swoim i iść z kumplami na ryby, to równie dobrze potrafi postawić na swoim i umyć gary.
Skoro potrafi zadecydować jaki komputer kupić to równie dobrze potrafi zadecydować w których spodniach ma iść dziecko do przedszkola.
Dziwnym trafem to całe "wycofanie" dotyczy wyłącznie obszarów które go nie interesują i nie fascynują.
Jak to sie dzieje, że "wycofany" facet będzie walczyć jak lew o pilota do telewizora, a przy kąpieli dziecka skwapliwie przyzna żonie, że ona to zrobi lepiej i błyskawicznie sie podda?!
Najprościej jest zwalić na kobietę i całą robotę i winę za to, że się zwaliło...

[alpepe]

bingo

[auwmen]

prawda, tym bardziej jak sie przysłuchać debatom rodzinnym to
panowie znają się na każdym temacie od sadzenia ozimin do wytopu
stali a o myciu garów czy pobawieniu się z dzieckiem nie za
bardzo... chociaż nie... w teorii sa doskonale... jak mawiał mój
tata ... no idz pozmywaj co to za filozofia

[de.bill]

> Dziwnym trafem to całe "wycofanie" dotyczy wyłącznie obszarów
> które go nie inte resują i nie fascynują.

Sam/a sobie odpowiedziales/as.

a tak przy okazji .....

Kiedys chcialem sie udzielac, ale jak sie nasluchalem:
- tak sie nie zmywa (zaczynalem od talerzy, a ona od lyzek)
- umyte naczynia ustawiles w zlej kolejnosci do wysuszenia (jakie to ma znaczenie skoro tak czy inaczej wyschly, a poznie odstawialem na polki?)
- dywan sie odkurza od lewej do prawej, a nie na odwrot (niewazne, ze tak czy inaczej odkurzony)
- ziemniaki sie obiera obieraczka, a nie nozem (malutka obieraczka zle mi lezy w dloni, nozem jest mi wygodniej - a ziemniaki i tak obrane)
itp., itd.

to nadal sie dziwisz ze 'podziekowalem' za wspolprace?

zbyt wiele kobiet:
- ma syndrom 'tylko ja wiem jak to zrobic dobrze'
- katuja tym facetow
- przy tym kompletnie ignoruja fakt, ze tak naprawde liczy sie efekt koncowy

a pozniej sie dziwi ze facet sie nie chce udzielac....

Myslcie drogie panie, myslcie .....

[mha1]

bardzo ładnie udowodniłeś tezę koleżanki. pewnie gdyby chodziło o
pilota do telewizora, to nie przeszkadzałoby Ci "gderanie", że źle
przełączasz programy.

[moni2000]

tylko ze de.bill (btw: fajny nick) ma dużo racji. Sama w pewnym stopniu to
przerobiłam, na szczęście szybko mi przeszło. Kobiety często same sobie
zapracowują na to, że harują w domu i tylko one zajmują się dziećmi bo przecież
wiedzą lepiej a faceci nie potrafią. Często widzę szok na twarzach koleżanek,
gdy mówię ze wyjezdzam na kilka dni a dzieci zostają tylko z tatą. Bo niby skąd
on będzie wiedział jak ubrać dzieci, co im dać jeść, jak przewinąc, wykąpać itp.
A dla mnie jest szokiem jak ojciec dzieci może tego nie wiedzieć!
Z drugiej strony gdy widze niektóre moje koleżanki bezustannie strofujące swoich
facetów (no jak ty trzymasz dziecko; nie umiesz... no co ty robisz... itd) to
wcale się nie dziwię, że im się odechciewa i wolą siedzieć w pracy niż narażać
się na przytyki chodzących ideałów.

nie ma racji

[mha1]

od roku siedzę na wychowawczym z córką, mąż dużo pracuje. jak jest w
domu, to mnie poucza "uważaj, żeby się nie
uderzyła/przewróciła/spadła". jakoś nie przyszło mi do głowy rzucić
dziecko i wracać do pracy, tylko się z niego śmieję i robię wszystko
po swojemu.
i jeszcze jedno: takie obrażanie się to strasznie niemięskie jest...

[iwo32]

A tobie, to przyszłą żonę dopiero w dniu ślubu przedstawili?!
Chyba wiedziałeś z kim sie żenisz...
A więc nie marudź tylko:
1. odkurzaj ten dywan od lewej do prawej lub
2. pokaż, że potrafisz postawić na swoim i odkurzaj od prawej do lewej (w końcu znudzi jej sie to gadanie, każdemu sie nudzi) lub
3. rozwiedź sie. Nie ma sensu sie katować, a jest duże prawdopodobieństwo, ze oboje znajdziecie właściwszych partnerów.

[how-ever]

Dlatego ja staram się mojego mężczyzny nie zniechęcać :) Nie mieszkamy co prawda
razem, ale gdy u mnie nocuje albo cały weekend spędzamy u mnie, to proszę, żeby
np umył naczynia, odkurzył, zaścielił łóżko. Robi to inaczej, niż ja, ale
faktycznie- efekt końcowy jest najważniejszy. Część kobiet ma zwyczaj, bez
wątpienia irytujący dla panów, poprawiania po nich. Ja tego nigdy nie robię-
nieważne, że gdzieś w kąciku ostało się troszkę kurzu, a kapa nie leży dokładnie
tak, jak wtedy, gdy ja ją układam. Ważne, że facet robi to, o co go poproszę- z
uśmiechem :)

Milcz, jak do mnie mówisz

[a_lucka]

Polecam Trening Skutecznego Rodzica metoda Thomasa Gordona. Wiecej o
nim na www.gordon.edu.pl

[marzena-dom]

wiec moze my zaczniemy wychowywac swoje dzieci (synow) tak zeby
umieli robic rzeczy domowe? wtedy jego zona za kilkanascie lat
bedzie zadowolona. a nie dostanie męzusia ktory tylko kanapa gazeta
i "kobieto podaj"

rozwalil mnie w super niani jeden odcinek: ojciec ktory zawsze
pracowal i nigdy nie byl w domu gdy gdziecko bylo kapane i kladzione
spac. a dziecko mialo juz ze 3 latka i robilo wtedy "dzikie tance" i
darło sie na pol bloku. zobaczyl to dopiero nagrane przez super
nianie... szok !

Za wcześnie mama kładła dziecko spać

[mis22]

marzena-dom napisała:
> rozwalil mnie w super niani jeden odcinek: ojciec ktory zawsze
> pracowal i nigdy nie byl w domu gdy dziecko bylo kapane i
> kladzione spac. a dziecko mialo juz ze 3 latka i robilo
> wtedy "dzikie tance" i darło sie na pol bloku. zobaczyl to
> dopiero nagrane przez super nianie... szok !

Wynika z tego, że matka za wcześnie kładła dziecko spać i nie
pozwalała tacie na wieczorny kontakt z synkiem. W Dekalogu nie jest
napisane, że dziecko ma kłaść się spać o 7 wieczorem tylko, że
wyrasta na obraz i podobieństwo swoich rodziców.

Dzieci i ryby głosu nie mają....

[aleksy1978]

--> "A to k.... Polska właśnie!" St.Wyspiański<--

Do mis22: Niektórzy ojcowie wracają po 22

[nameja]

Co Ty na to?

[tapatik]

marzena-dom napisała:

> wiec moze my zaczniemy wychowywac swoje dzieci (synow) tak zeby
> umieli robic rzeczy domowe? wtedy jego zona za kilkanascie lat
> bedzie zadowolona. a nie dostanie męzusia ktory tylko kanapa gazeta
> i "kobieto podaj"

"A po co Ty synku chcesz umieć gotować? Przecież jak Ty będziesz taki dobry to
Ci się potem zła żona trafi....."

Milcz, jak do mnie mówisz

[kiddo5]

Wiele moich znajomych to Australijczycy i Nowozelandczycy, w dziecinstwie nikt
ich nie ponizal i na nich nie krzyczal, ich rodzice nie przelali na nich swoich
kompleksow, wszyscy maja swietny kontakt ze swoimi rodzicami, chociaz
wyprowadzili sie z domu ok 18 roku zycia. Dzis rodzice nie maja zadnego wplywu
na ich decyzje, dobor partnetrow, pracy itp., bo generalnie wychowano ich na
dojrzalych ludzi, aha i co wazne sa bardzo stabilni emocjanalnie. tych kilka
osob nie moze byc reprezentacja calego narodu ale strasznie im zazdroszcze.

[tomek20062]

Swietna puenta. Mieszkam w USA i widze podobnie wychowywane dzieci.

Ja natomiast bylem wychowany w Polsce wtedy, czyli "kiedys jak to
bylo robione dobrze" wedlug tego artykulu. A bylo tak: ojciec na
mnie krzyczal, matka tez, krzyczeli na mnie nauczyciele, krzyczal na
mnie ksiadz z ambony i w konfesjonale, krzyczala sklepowa, krzyczal
wozny w szkole, krzyczal kierowca w autobusie, krzyczal Gomulka z
radja, itd... Jak dzis odwiedzam Polske to widze ze malo sie
zmienilo.

Pozdrawiam

Milcz, jak do mnie mówisz

[lillajag]

To, co uwazam za bardzo wazne, to fakt, ze mowi sie o wspolnym wykonywaniu
obowiazkow - rodzice z dziecmi. Bardzo czesto mozna obserwowac rodziny, gdzie
dzieci sa "odcinane" od uczestnictwa we wspolnym sprzataniu (bo ma sie uczyc, bo
ma jeszcze czas, bo zmeczony etc), a potem nagle wszyscy sie dziwia, ze
nastolatki nie poczuwaja sie do robienia czegokolwiek, ze nie czuja
odpowiedzialnosci za cokolwiek...

[szarex2.0]

Stephen Covey napisał w swojej książce, że rodzice czasem zbyt często przechodzą od jednego skrajnego schematu w drugi: najpierw przyzwalają dziecku na wszystko, a potem widząc, że dziecko jest rozpieszczone denerwują się na nie. Potem stwierdzają, że może zdenerwowali się za bardzo, więc żeby to dzicku zrekompensować, znów pozwalają mu na wszystko... Kółko się zamyka.

A gdyby na początku jasno określić zasady o obowiązki, bez krzyków relacje między dzieckiem a rodzicami mogły by wyglądać zupełnie inaczej...

wywiad w majowych "Charakterach"

[tessa1973]

w majowych "Charakterach" jest bardzo ciekawy wywiad z Supernianią
na podobny temat - "Tata supernianią"

www.charaktery.eu/charaktery/2008/05/2479/Tata-superniania/ -
na stronie internetowej niestety tylko we fragmencie

Milcz, jak do mnie mówisz

[js2008]

Obejrzałam 2 programy .Podobały mi się. Myślę, że rodzice powinni je oglądać.
Może zobaczyliby w nich siebie i swoje dzieci. Chyba nie wszyscy zdają sobie
sprawę, jacy są i jakie są ich dzieci. Dopiero jak pojdą do szkoły, zaczynają
się kłopoty.

"Co wolno Wojewodzie, to nie Tobie Smrodzie"

[tw.zenek]

Tak kiedyś mawiano - do mnie też. Dzieci sadzano przy osobnym stole, a po 20-tej
wszystkie maszerowały spać. Jakoś uszczerbku na psychice nie doznałem, a kiboli
też wtedy było jakby mniej.

Generalnie dawano sobie radę bez "Superniani".

[kiddo5]

Pokolenie ludzi wychowanych w ten sposob wychowalo kiboli wlasnie...

Milcz, jak do mnie mówisz

[seminanec]

Znęcanie psychiczne nad dziećmi jest typowe dla polskich rodziców ,
swoje kompleksy oraz mobbing w pracy odreagowują na dzieciach.

a masz porównanie z amerykańskimi, angielskimi

[corgan1]

albo niemieckimi? że p..dolisz tylko o polskich?

[demole]

supreniania,dla dzieci
wyrzuca radyjka na śmieci,
w kazde miejsce gdzie ktos ryczy,
suprniania kosza ćwiczy,
kto sie wścieka,kto nadaje,
tam przyciąga supernianię

Milcz, jak do mnie mówisz

[czuly-wojtek]

Fajne zdjencie tej smarkuli :-D

Milcz, jak do mnie mówisz

[hurricaine]

rodzice, zapraszam do ankietki nt książek dziecięcych:
www.ankietka.pl/ankieta/pokaz/id/11782/ksiazki-dzieciece.html

Milcz, jak do mnie mówisz

[alexandra220]

dla mnie to nastepny artykul ktory jest fałszywie reklamowany
nagłowkiem. przynajmniej niedokladnie. mysle ze powinniście zrobic
juz gwiazdkę na dole pierwszej strony i dopisac nagłowki na
pierwszej stronie naszego portalu to bulshit, zostawiamy je żeby wam
wyprac głowy zwłaszcza tym ktorych nie zainteresują, bo piszemy co
nam sie chce i nie obchodzi nas rzetelnośc oraz doór informacji
zgodny z tym co najwazniejsze

Milcz, jak do mnie mówisz

[alexandra220]

o i proszę. znowu wysuniete w górę komentarze 3 ktore widac bez
wchodzenia na forum ktore nie sa komentarzem 1,2 i 3cim.. co jest
grane.. czy w ten sposob moze pozwolic sobie na nagranie
nierzetelnej informacji pod artykułem, ktory musi byc rzetelny jako
tako?? bo tu jest to opinia osoby ktora teoretycznie z gazetą nie ma
nic wspolnego i moze budowac wasz wyobrazony albo pożądany oddźwięk
na artykuł o takiej a nie innej treści..

Milcz, jak do mnie mówisz

[allspice]

Czym skorupka za młodu...dziecko w przyszłości powielać będzie
błędy rodziców...błędne koło:)

niania ma racje polscy rodzice sa w 80%chorzy

[morra2]

Niestety osobiscie obserwuje polskich rodzicow przyjezdzajac kilka razy do roku
do kraju.Jest to porazajace.Matki kontroluja kazdy ruch dziecka,ciagle czegos
zabraniaja,podnosza glos nieustannie,lub sa znudzono-naburmuszone.Tatusiowe
wygladaja na takich co maja wszystko gdzies i marza tylko o piwie,czesto
zdominowani przez swoje szanowne partnerki.Takiej musztry nie ogladam na
szczescie w kraju, w ktorym mieszkam,ale martwi mnie co wyrosnie z tych
dzieci.zal mi ich.sa kompletnie zahukane,zdezorientowane.polskie spoleczenstwo
jest kompletnie spiete,sfrustrowane i ograniczone emocjonalnie.Jak zawsze sa
cudowne wyjatki.Nie widze wyjscia z tego kregu-bo jak te dzieci maja byc
inne?..pozdrawiam.

[mha1]

oj, wstyd wydawać uogólnione opinie po takich obserwacjach kilka
razy do roku, zakładam też, że nie za każdym razem jest to inne
miejsca.
nawet nie wiedząc, gdzie mieszkasz, w ciemno mogłabym wydać
równie "rzetelne" opinie o Twoim otoczeniu: że ludzie chamscy (bo
mnie ktoś objechał bez powodu), że młodzież przeklina (bo ktoś
rzucił fuckiem na ulicy), że bród (bo śmietnik na ulicy
przepełniony) i nigdy tam nie świeci słońce (bo akurat padało).

Milcz, jak do mnie mówisz

[fioolkaa]

jw temat- w tym jednym zdaniu, można zawrzeć całą prawdę o moim ojcu- a mam 17 lat.
Co do planów dnia to niania uogólnia- wiem na własnym pzrykładzie wiem że każdy
plan mnie skutecznie zniechęca do jego wykonania, tak że zawsze w pierwszym
punkcie zawsze odpadam

[kimmie_baby]

pobiegnę po wodę i jak wrócę to może i odpowiesz a tak to zielono
żółtodzioby wam tam? albo tam, albo tam? jak wy was wybić na raz?

ale nie martwcie się: to napewno wam przejdzie i się wkrótce u was
też wszystko unormuje (jadem za granicem a tam gra szopen)

Milcz, jak do mnie mówisz

[renulec]

Społeczeństwo potrzebuje autorytetów w prawie każdej dziedzinie
zycia. Niestety, nikt nie ma 100% PEWNEGO przepisu na wychowywanie
dzieci...Zgadzam się z poglądem Pani Doroty, że prawdziwych mężczyzn
w dzisiejszych czasach (niestety) na lekarstwo. Nie mam tu na mysli
muskułów, bynajmniej, a takie "staroświeckie" dbanie o potrzeby
najbliższych (w tym właśnie dzieci) nie tylko bytowe, ale także
emocjonalne.

[8magdalena8]

ogladalam pare razy supernianie i podobalo mi sie to jak ona jest
skuteczna, ze wprowadzone zmiany rzeczywiscie zmieniaja zachowanie
dziecka, no i rodzicow tez. pytanie jedak zasadnicze jest takie czy
lepsze sa prawdziwe relacje w rodzinie, ktore kalecza dziecko, tzn.
uwrazliwiaja, wydrazaja, choc zycie dziecka moze przybierac rozny
obrot, jesli przezyje, to ma szanse na wiecej. czy tez na zasadzie
takiej manipulacji,czyli wprowadzenia zasad superniani,ktore
znieksztalcaja pierwotne intencje rodzicow, produkowac czlowieka na
miare spolecznych oczekiwan. pamietam scene z programu, superniania
mowi do kilkuletniego chlopaczka "mi sie to nie miesci w gowie", na
co on jej odpowiada "no to powieksz sobie lep",:)jakie blyskotliwe,
elokwentne dzecko, no po co mu superniania, nie rozumiem! czytam od
dawna, nieregularnie, z przerwami i byc moze kiedys skoncze, zapis
psychoanalizy dziecka melanie klein, i widze jak wszystko moze wiele
znaczyc, co znaczy rozumiec dziecko, oczywiscie to w wersji naj. byc
moze roznica polega na szacunku lub jego braku. sama zastanawiam sie
np. nad tym dlaczego moze 10 letnia dziewczynka ktora ledwo co
pozwolila pobrac sobie krew do badan, taka bardzo delikatna,
dlaczego ona boi sie w ogole popatrzec na rane, ja bedac w poblizu,
juz po pobraniu pokazuje jej swoja rane, i mowie, probujac ja
uspokoic "no zobacz, prawie krew juz nie leci", wiec ona patrzy na
ta moja rane, wydaje mi sie tak z ciekawosci, troche sie chyba
uspokaja, jej mama zas jest wydaje mi sie rozbawiona nieco sytuacja,
czy superniania zna odpowiedz na moje pytanie.

Milcz, jak do mnie mówisz

[szary212]

Uwielbiam Supernianię, a "Świat według dziecka" uczy mnie jaka mam być i -
przede wszystkim - jaka nie być jako matka. Komentarze dzieci są bezcenne -
niczym wiadoma karta kredytowa - bo szczere do bólu. To, czego nie powie mi
mój syn, powiedzą mi "cudze" dzieci w programie. Dzięki temu widzę, że jestem
bardziej otwarta na moje dziecko, pilnuję bardziej swoich reakcji i reakcji
tatusia - i to naprawdę działa:) Proste, czytelne zasady, konsekwencja, prawo
dziecka do płaczu i gorszego dnia, słuchanie, przytulanie, wspólne wygłupy,
nauka "czynności życiowych" - to nie jest filozofia wielka, naprawdę. Kiedyś
zdarzało mi się dać klapsa dziecku - dziś nigdy tego bym nie zrobiła;
natomiast zawsze daję mu poznać, kiedy jestem zła, a kiedy jest mi przykro,
kiedy miło, i rozmawiamy o tym, bo w końcu nie chcę nauczyć syna, że nie
powinien okazywać "złych" emocji, bo to też kalectwo - bardzo męsko-polskie,
niestety. Dziękuję Pani Dorocie za jej rady - z których korzystam zawsze
pośrednio, ale chyba z dobrym skutkiem. Dzięki niej wiem, że jest jest opoka i
wyrocznia:), do której zawsze można się zwrócić , i, która jak dotąd nie zawodzi.