Niemowlętami się brzydzę

Niemowlętami się brzydzę

[ajela]

Padły ostre słowa pod adresem dzieci. Porównywanie dzieci do kotów i psów jest
uwłaczające!!! Ale też nienormalne jest to, że bezdzietni muszą się tłumaczyc
ze swoich decyzji, czego nie muszą dzietni. Nawet jeżeli dzieci nie chcieli,
przeszkadzają im one i nie są dobrymi rodzicami. To z tego powinni tłumaczyc
się niedojrzali dorośli! A decyzja, że człowiek nie nadaje się na powołanie
drugiego człowieka, wychowanie go i bycie dla niego jest jak najbardziej
dojrzała.
Życie weryfikuje wiele poglądów, zmienia najbardziej zatwardziałych w swych
przekonaniach i jeżeli ktoś nie zmieni decyzji pod wpływem zdarzeń i przeżyc,
to znaczy, że tak ma byc. Bo takie jest życie.
A ja jestem szczęśliwa, że mam córkę, jestem z nią, mogę patrze jak rośnie
młoda, piękna, nowa osoba. Czy tak pozostanie, czy będziemy się kochały - nie
wiem. Ale póki co moje dziecko to moje szczęście!!! I nie przeszkadza mi ono w
byciu sobą, zrobieniu doktoratu, podyplomówek, paznokci i zarabianiu pieniędzy!!!

[lukaszferchmin]

kto ci powiedział że dzietni nie muszą się tłumaczyć ze swoich
decyzji? ja muszę, na każdym kroku.

[stanislaw32]

Sorry, ja akceptuje ze wydalanie kalu jest rzecza ludzka i tez to robie ale w
toalecie. Mysle ze moze mnie brzydzic fakt ze ktos sie tym publicznie upaja.

Niemowlętami się brzydzę

[danka_l]

Kazdy ma prawo do podejmowania decyzji i posiadanie dzieci tez jest wyborem,
nie kazdy musi chciec je miec. Ale kompletnie nie rozumiem dlaczego
bohaterowie artykulu z pogarda wypowiadaja sie na temat dzieci i matek! Raczej
nalezy im sie szacunek - wychowanie dzieci to nie jest prosta sprawa, trzeba
sie sporo napracowac. I bezdzietni powinni modlic sie aby matki madrze
wychowywaly swoje dzieci, bo to te wlasnie dzieci beda kiedys podcierac
bezdzietnym tylki w luksusowych domach opieki. Lepiej wiec aby wpojono im
troche empatii i wspolczucia dla innych :)

[melindap]

A ja zawsze myślałam, że za opiekę nad dziećmi odpowiada i ojciec i
matka, a nie tylko matka, widocznie u ciebie jest
inaczej....Szacunek należy się każdemu człowiekowi, ale na pewno nie
dlatego, że urodził czy tez wychował dzieci...

[justyna302]

Oj melindo, po twoim zacietrzewieniu i doborze argumentów,
wnioskuję, że jesteś naprawdę młodziutka..
Szacunek nie należy się każdemu człowiekowi, na szacunek trzeba
zasłużyć. Faktem spłodzenia potomstwa nikt nie staje się bohaterem,
bo to potrafi każdy menel, bandyta itd. Ale fakt wychowania dziecka
na dobrego człowieka to sztuka, za którą należy się prawdziwe
uznanie. I im mniej ktoś korzystał z usług superniani, psychologa,
podręczników, forum internetowego, a udała mu sie ta sztuka tym
wieksze brawa dla niego.
A to ze przedmówca napisał "matka" - to prawdopodobnie taki atawizm,
a może rzeczywiśnie ma tylko matkę. Tym bardziej niegrzecznie mu to
wypominać na forum.

[oldbay]

> I bezdzietni powinni modlic sie aby matki madrze
> wychowywaly swoje dzieci, bo to te wlasnie dzieci beda kiedys
podcierac
> bezdzietnym tylki w luksusowych domach opieki. Lepiej wiec aby
wpojono im
> troche empatii i wspolczucia dla innych :)


Co za bzdura. Toć za darmo tych tyłków podcierać nie będą. Normalna
usługa. A nie dość że mieszkańcy domu opieki będą za tą usługę słono
płacić to jeszcze mają pracownikom dziękowac za istnienie? No to
równie dobrze powinno się dentystom i fryzjerom dziękować za
istnienie. Dziennikarzom też.
-
oldbay

Bzdura?

[sir.vimes]

> > bezdzietnym tylki w luksusowych domach opieki. Lepiej wiec aby
> wpojono im
> > troche empatii i wspolczucia dla innych :)
>
>
> Co za bzdura. Toć za darmo tych tyłków podcierać nie będą. Normalna
> usługa.


O domu starców w Radości słyszałeś?
Tam też słono płacili.

[oldbay]

Słyszałam.
Nie dyskutujmy o skrajnościach bo bedziemy się wiecznie bić na
przykłady.
-
oldbay

Niemowlętami się brzydzę

[ewcia00]

Rozumiem tych co świadomie nie chcą mieć dzieci i tych co ich pragną
ponad wszystko. Zawsze byli różni ludzie, z różnymi potrzebami i
podjeściem do życia. Ale po co robić od razu zamieszanie, pisać
bzdurne artukuły, wyzywać dzieciaki od bachorów, widzieć w
macierzyństwie tylko negatywne strony? Ludzi, którzy tak demonstrują
swoje podjeście do życia i mówią, że nienawidzą dzieci lub są
singlami z wyboru i bycie w stałym związku uważają za nudne i
głupie, a na dodatke obnoszą się z tym i głośno to wykrzykują,
postrzegam jako życiowych desperatów, tak naprawdę nieszczęsliwych i
próbujących wytłumaczyć otoczeniu, a przede wszystki sobie,
przyczynę tych życiowych porażek. Czy naprawdę nie można napisać
czegoś mądrzejszego?

Niemowlętami się brzydzę

[yoko.ono]

Ci wysublimowani esteci,poukładani i zaplanowani ludzie,
przeżywający szok estetyczny na widok niemowlęcia są śmieszni.
Cała ta żenująca dyskusja to jak rozmowa ze ślepym o gwiazdach.
Dziecko to galaktyka doznań.

[kotek.filemon]

yoko.ono napisała:

> Dziecko to galaktyka doznań.

Przykrych doznań, dodajmy...

Nikt nie żałuje, że ma dzieci.

[myslenie-nie-szkodzi]

Bezdzietnym z wyboru chciałabym powiedzieć tylko tyle: dzieci, moim zdaniem,
są po to by móc doświadczyć NAJWIĘKSZEJ MIŁOŚCI W ŻYCIU. Nikogo nigdy nie
można pokochać tak jak się kocha dzieci (wszystko jedno czy genetycznie
"własne" czy zaadoptowane). Oczywiście tego twierdzenia nie można udowodnić,
bo jest to COŚ co się rozumie dopiero gdy dziecko spędzi z nami kilka miesięcy
- wtedy pojawia się w nas jakiś pierwotny instynkt, miłość totalna, zupełne
zatracenie, coś czego nigdy przedtem nie doświadczyliśmy, o czym nam się nawet
nie śniło. Dla mnie to było jak odkrycie pełni człowieczeństwa.

Nie zdarzyło mi się jeszcze spotkać kogoś kto na trzeźwo i na serio
powiedziałby, że żałuje bycia ojcem/matką.

Z dziećmi i bez dzieci

[amon_sul]

Jestem facetem i nie chcę mieć dzieci. Może chwilowo, może się to utrzyma. Za
mną niewiele ponad ćwierćwiecze, więc chyba jeszcze coś w głowie może mi się
zmienić. Jednak jak na razie, mam kilka refleksji na temat ludzi z dziećmi i
ludzi bezdzietnych.

1. Kiedy wybieram się do kawiarni, odsapnąć trochę po pracy, wypić kawkę,
poczytać gazetę, do szału doprowadzają mnie dzieci biegające między stolikami,
krzyczące, dobierające się do mojej torby... Ale nie winię za to dzieci. Całą
winą obarczam siedzącą dwa stoliki dalej matkę, która wraz z przyjaciółką wręcz
ekstatycznie traktuje wyczyny swej pociechy. Dziecko jest dzieckiem. Rozumie to,
co przekaże mu rodzic. I to rodzic, pozwalając dziecku na dzikie harce, wyraża
brak szacunku dla mnie - bo przeszkadza mi nadmiernym hałasem i zamieszaniem w
miejscu, które nie jest przedszkolem, tylko kawiarnią. Doskonale rozumiem, że
dziecko ma swoje potrzeby - że musi pobiegać, pokrzyczeć, powygłupiać się - ma
do nich prawo. Przydałoby się, żeby matka zatem zabrała je na plac zabaw albo do
parku, a nie do kawiarni, gdzie inni klienci zwykle pragną mieć chwilę spokoju.
Podobne odczucia miałem co do komunikacji miejskiej. Jeśli do autobusu wsiadła
kobieta z płaczącym dzieckiem - cóż: ona musi gdzieś dojechać, może właśnie
jedzie z dzieckiem do lekarza - powód płaczu jest nieistotny. Dziecko jest
dzieckiem i nie będzie zachowywać się racjonalnie. Jeśli natomiast (zwykle znów
w towarzystwie przyjaciółki) zachęca pociechę do wydzierania się na cały
autobus, mam tego serdecznie dość. Niestety, kiedy raz (dłuższa podróż)
kulturalnie zwróciłem uwagę i poprosiłem, by dziecko nie biegało po mojej
torbie, część pasażerów mało mnie nie zlinczowała.

2. Sporo moich znajomych ma dzieci. Małe dzieci. Kiedy idę do nich z wizytą,
akceptuję ten stan - zresztą przez wiele pociech jestem uważany za "ulubionego
wujka". To nie ma nic z hipokryzji - po prostu idąc do czyjegoś domu, szanuję
zasady, jakie w nim panują. Rozumiem, że dziecko jest skarbem rodziców.
Kilkakrotnie zdarzyło mi się być świadkiem wybuchów niezadowolenia, ze strony
innych gości w domu, w którym jest dziecko. I to jest niedopuszczalne. Jeśli
przychodzisz do kogoś z wizytą i uważasz coś (w sensie "zjawisko", a nie
"dziecko") za uciążliwe, grzecznie żegnasz się i wychodzisz. To nie biblioteka,
nie kawiarnia i nie hotel, gdzie masz prawo żądać ciszy i porządku.

3. Pod moim oknem stoi sobie plac zabaw. Codziennie jest pełen dzieci, które
biegają, krzyczą, śpiewają i czasem Bóg jeden tylko wie co jeszcze, aby wyrazić
się ruchowo i dźwiękowo. I bardzo dobrze. Nie mam dzieci, ale wiem (niewiele,
ale zawsze coś) o ich potrzebach. Tuż pod moim oknem znajduje się miejsce, w
którym mogą je realizować i niech to robią do woli. Wszak to normalne, a
odrobina tolerancji względem potrzeb innych to naprawdę coś, o czym każdy
powinien pamiętać. Z adnotacją jednak, że na wszystko jest właściwy czas i
stosowne miejsce.

4. Posiadam kota, a właściwie kotkę. Charakterną. Czasem opowiadam o jej
wyczynach znajomym, ale niechętnie pozostaję w towarzystwie "fanatycznych
kociarzy", którzy godzinami rozprawiają o osobowościach i dokonaniach swoich
futrzaków. Podobnie, staram się unikać towarzystwa ludzi, którzy zaczynają
prześcigać się w fantastycznych opowieściach o swych dzieciach. Czasem obie
grupy uważam za pretensjonalne, a czasem za zwyczajnie nudne. Nikomu niczego nie
zabraniam, oni mają swoje zdanie, ja swoje. Po prostu zmieniam wtedy miejsce
(przy stole choćby) i nikt nikomu w drogę nie wchodzi.

5. Mam dosyć ludzi, którzy uważają mnie za odmieńca, albo "typowego faceta,
którego jeszcze biologia nie naprawiła, ale naprawi, napraaaawi..." dlatego, że
nie mam i (póki co) nie chcę mieć dzieci. Mam dosyć ludzi, którzy o godzinie
17.00 przychodzą i od razu usiłują się na mnie wydzierać, że ja tu telewizor mam
włączony, a oni właśnie dziecko spać położyli i żebym go natychmiast wyciszył,
bo to chyba normalne, że dziecko spać musi (niech żyje nowe budownictwo i
gipsowe ściany). Tak właśnie przywitali mnie nowi sąsiedzi, a że ja nie lubię
jak ktoś zaczyna od krzyku i nie toleruję tego typu zachowań, to już raczej za
sobą nie przepadamy. Mam dosyć ludzi, którzy wymuszają na mnie pełną akceptację,
podziw, wręcz zachwyt dla swych dzieci zawsze i wszędzie.

6. Chciałbym, żeby nam wszystkim żyło się normalnie. Nie potępiam ludzi, którzy
mają dzieci. Sam za dziećmi nie przepadam, więc nie mam własnych. Chciałbym już
z tego powodu nie być pariasem, wiecznym chłopcem, który boi się naprawdę
związać z kobietą (bo przecież jeśli nie ma się dziecka, to nigdy nie jest to
"prawdziwy związek"). Krótko mówiąc - chciałbym żeby "dzieciaci" szanowali mnie:
moją osobę, moją przestrzeń i moje prawa. W zamian oferuję dokładnie to samo.

Nie byłoby nam wszystkim łatwiej?

[mcgoo]

Masz bardzo rozsadne podejscie do tematu.
Ja z autopsji zauwazylem ze po 30-tce zmienia sie optyka. Przed 30
nie wiedzialem, ze bede chcial miec dzieci. (koniec akapitu)
-------------------------------------------------------------
W momencie gdy zostalem ojcem zauwazylem, ze dziecko to zywiol, na
ktory nie zawsze rodzice maja wplyw. Zywiol ten ma usprawiedliwione
prawo do swojej zywiolowosci. Gdyby probowac go okieznac na sile i w
kazdych warunkach, wyrzadziloby sie mu krzywde. Nie oznacza to, ze
dzieci w kawiarni to cos normalnego(czasami wszak zdaza sie ze i
dziecko w kawiarni sie znajdzie). Jakis znany psycholog powiedzial
kiedys ze dziecko to nie czlowiek, jest w tym cos .. dziecko ma inne
prawa niz czlowiek i inaczej powinno na nim egzekwowac obowiazki.
(koniec akapitu)
-------------------------------------------------------------
w czyjejs wczesniejszej wypowiedzi przeczytalem o dziwnym uczuciu
otwarcia na niesamowicie nowe i pelne odczuwanie szczescia. Otoz po
urodzeniu mojego syna mialem zupelnie podobne wrazenie - do tej pory
jestem zdziwiony gdyz generalnie bylem juz dosyc znudzony zyciem,
praca pieniedzmi korporacjami nowymi samochodami mieszkaniami
pralkami suszarkami do wlosow, a tu jednak calkiem nowe odkrycie
prawdziwej pelni (nirwana czy jaki czort?).(koniec akapitu)
-------------------------------------------------------------
Nie mam nic przeciwko kotom..

[przedsesja]

bardzo rozsądnie i w pełni się zgadzam, zwłaszcza z tym, że niegrzeczne dzieci
to wina przede wszystkim rodziców

matka trójki
(szczęśliwa, ze już nie musi siedzieć przy piaskownicy, bo trójka juz podrosła -
ta piaskownica to trauma mojego macierzyństwa - nie ma nic nudniejszego pod
słońcem!!)

[shanna12]

To, że piaskownica już za Tobą, to nie powód do westchnienia ulgi. Jest stare
przysłowie : "Małe dzieci, mały kłopot. Duże dzieci, duzy kłopot." Zresztą sama
to stwierdzisz z autopsji.

[przedsesja]

hehe, ja to wiem, ale ta piaskownica i tak była masakrycznie nudna
pozdrawiam

[ml130676]

Ja żałuję, bo widzę z każdym dniem coraz bardziej, że się na matkę
nie nadaję i to jest chyba dziedziczne, żeby było "śmieszniej" -
kiepską matką były też moja matka, babcia i prababcia. Kiepska też
była i jest moja teściowa, która jeszcze dogorywa ze
swoim "programem wychowawczym" w stosunku do młodszego syna, a
mojego szwagra. Chyba jestem zbyt wymagająca w stosunku do dzieci,
chciałabym, aby były perfekcyjne pod względem wyglądu, zachowania,
inteleku, wyników w nauce, a tak nie jest. I chciałabym, żeby nie
miały dzieci, a cieszyły się życiem, w którym nie muszą się dla
nikogo poświęcać.

[stanislaw32]

no to wspolczuje twojemu mezowi...

[twojafantazja]

A dlaczego akurat mężowi? Autorka postu pisze tylko o swoim stosunku do dzieci,a
nie męża.
Trudno zrozumieć,że ktoś może kompletnie nie nadawać się na matkę,a być dobrą
żoną i partnerką?
W którym zdaniu autorka napisała coś o swoim małżeństwie i stosunku do męża?
Może nie zauważyłam? Czy dobra żona=dobra matka?

Tabu

[sir.vimes]

>
> Nie zdarzyło mi się jeszcze spotkać kogoś kto na trzeźwo i na serio
> powiedziałby, że żałuje bycia ojcem/matką.

To, ze ludzie wstydza się o tym móiwć nie znaczy, ze takich nie ma.

Zreszta - po niektórych rodxzicach WIDAĆ że żałują i , że nigdy na rodziców się
nie nadawali.

Nie wspominając o makabrach typu katowanie dziecka.

Niemowlętami się brzydzę a ich matki glupieja

[pannax27]

mam prawie 30 lat, nie mam dzieci z wyboru. i dodam ze sie z tego ciesze. mamy
czas dla siebie z mezem i mozemy sie rozwijac, odpoczywac i cieszyc sie soba. a
moje wszystkie kolezanki maja dzieci. z kazda sie spotkalam poporodzie, byly
obwisle, gadaly tylko o rozstepach, kupach dzieci, ze z praca teraz
beznadziejnie bo to dziecko to trzeba...., nie da sie z nimi wyjechac na
wakacje, nie da sie wyjsc do normalnej restauracji, nie da sie spotkac wieczorem
na winko. moze tylko siedziec i sluchac o gownach, biegunkach, kolkach. to nie
jest na przykladzie jednej kobiety, tylko ok 15 kolezanek, z czego 2 byly moimi
przyjaciolkami do dnia porodu. potem zglupialy tak ze nie mam po co sie z nimi
spotykac. tylko czesc wrocila do pracy, reszta siedzi zaniedbana w domu,
sfrustrowane i coraz glupsze. jesli o mnie chodzi, zawsze wolalm sie kolegowac z
facetami. zaden z nich nie opowiada o kupach, kolkach i rozstepach. a tez maja
dzieci.
NIE BEDE MIALA DZIECI BO NIE CHCE SIE COFNAC W ROZWOJU. wole byc zadbana,
wypoczeta, robic to na co mam ochote. a jak mi smutno sie zrobi na starosc to
sie przytule do meza :)

[pannax27]

dodam tez ze na kota nie mamy czasu. mamy rybke :) na czas wyjazdow oddaje ja
bratu na przechowanie. dziecka tak latwo by nie przyjal...

[asaofetida]

Ja uwazam, ze jak ktos nie chce miec dzieci to jego sprawa. Ja mam
jedna coreczke i ciesze sie, ze ja mam. Ale faktem jest, ze
wychowanie dziecka jest bardzo pracochlonne. Znam, duzo par
bezdzietnych i uwazam, ze to ich sprawa i nikt nie powinien sie
wtracac. Dzisiejsze dzieci sa czesto bardzo meczace. Moja corka jest
w miare spokojna i umie sie tez sama bawic ale znam ludzi, ktorych
dzieciaki potrzebuja ciaglej animacji. Miec takie meczace dziecko to
koszmar. Dzieci brudza, niszcza, choruja, wrzeszcza, uciekaja,
budza w nocy....Ale oczywiscie dzieci daja tez duzo radosci.
Wychowanie dziecka wymaga duzo poswiecenia. Ale kazdy czlowiek jest
inny. I zawsze beda rodzice, ktorzy chca miec dzieci i tacy , ktorzy
nie chca miec. Sa tez tacy co nie moga miec dzieci. Musimy byc
bardziej tolerancyjni wobec innych.
Mi sie jedynie nie podoba rozpuszczanie dzieciakow, z ktorymi nie
mozna sobie dac rady. Kiedys nasi dziadkowie posiadali wiecej
potomstwa ale wychowanie bylo latwiejsze. Istniala dyscyplina i
szacunek dla starszych. A dzis takie bachory moga wszystko robic co
chca a mamuski sa takie przewrazliwione na ich punkcie. Znam kilka
takich rodzin i naprawde unikalam ich przez jakis czas dopoki te
dzieci troche nie podrosly i nie zmadrzaly.

[kropkacom]

> Sa tez tacy co nie moga miec dzieci. Musimy byc
> bardziej tolerancyjni wobec innych.

Tolerancja to powinna iść w dwie strony. I to mnie najbardziej złości, że mi
jest wszystko jedno czy ktoś chce dziecka czy nie a wielu bezdzietnym w necie
mój wybór się nie widzi :P

> Mi sie jedynie nie podoba rozpuszczanie dzieciakow, z ktorymi nie
> mozna sobie dac rady. Kiedys nasi dziadkowie posiadali wiecej
> potomstwa ale wychowanie bylo latwiejsze.

Dzieci rozpuszczonych jest tyle co kiedyś ale ludzie wyszli z chałup i dzieci
korzystają z przestrzeni publicznej. To jest ból, co? :)

[akuku_1]

O ile nie umrze przed Tobą...

Niemowlętami się brzydzę

[lehoo]

Wy kociarze gupki jesteście bez umiejętności przewidywania czegokolwiek. Z
moimi dorosłymi synami gram w karty, chodzę na piwo i żegluję. I będzie miał
mi kto kuffa oczy zamknąć jak palnę w kalendarz. A wy zleććie te wszystkie
czynności kotu. Powodzenia.

[twojafantazja]

WOW! Ale jesteś super facet! Pozazdrościć!!!
A teoretycznie,gdybyś zamiast swoich zdrowych,jak mniemam,synów miałbyś
niepełnosprawną psychicznie i fizycznie córkę to jakbyś się czuł?
Nie zagrałaby z Tobą raczej w karty,ani nie żeglowała.
Więcej niż 60% ojców niepełnosprawnych dzieci zostawia je z matkami.

[pochodnia_nerona]

Artykuł porusza ważny temat, ale, prócz p. Legut, wypowiadają się w nim niedojrzałe, egoistyczne osóbki. Ja też jestem bezdzietna i dzieci raczej mieć nie zamierzam, też denerwują mnie infantylne mamuśki i bezstresowo chowane dziecięta, ale bez przesady, ludzie!
Jeśli chodzi o mnie, to moja bezdzietność wynika z wielu przyczyn: braku instynktu macierzyńskiego, niesprzyjającej sytuacji ekonomicznej, braku dojrzałości emocjonalnej, złych doświadczeń z dzieciństwa (wychowana przez samotną matkę; matki było za dużo tam, gdzie nie trzeba i za mało tam, gdzie trzeba było), wreszcie - lęku przed dzisiejszym światem. Sama się go boję, sama się w nim nie odnajduję, mnie samą przytłacza chamstwo, poczucie zagrożenia, to jak mam wychować dziecko w poczuciu bezpieczeństwa? Bo jedynie rodzic może mu je dać.
Jednak argumentacja ludzi z artykułu jest absurdalna. Lepiej, żeby nie "wpadli".
Osobną rzeczą jest, że dzieci ma mnóstwo ludzi, którzy mieć ich nie powinni. Codziennie mijam palących, klnących i pijanych wyrostków, dziewczęta ubrane i zachowujące się jak ulicznice i myślę - co z ich rodzicami? również rodziców, którzy szarpią, biją swoje dzieci i przeklinają przy nich. Myślę, że to ich powinno się pytać: a dlaczego ty masz dziecko? (dwoje, troje), nie zaś nas, bezdzietnych, dlaczego tych dzieci nie mamy.
A tak w ogóle, to zdjęcie malucha z kotkiem jest prześliczne :-)

[liwilla1]

w koncu jakis madry post osoby bezdzietnej. bo juz tracilam wiare w ludzi i
rzeczywista swiadomosc ich "swiadomych" wyborow. zgadzam sie z Toba w 100% i
szczerze sciskam reke :) naprawde super wypowiedz!
pozdrawiam!

[bubster]

a oprócz zrobienia synów (co nie jest trudne)
co godnego zauważenia w życiu zrobiłeś, że uważasz się za skarbnice
mądrości?

[twojafantazja]

bubster napisała:

> a oprócz zrobienia synów (co nie jest trudne)
> co godnego zauważenia w życiu zrobiłeś, że uważasz się za skarbnice
> mądrości?

W krajach arabskich facet posiadający synów (nie córki) jest traktowany z dużym
szacunkiem.Co się go czepiasz :/

[bubster]

bo ja nie wiedziałam, że Pan jest Arabem :-)

Niemowlętami się brzydzę

[mikronn]

Samce i samice rozpłodowe- dajcie sobie spokój z produkowaniem
kolejnych bachorów, świat jest już przeludniony.

[k-a-s-i-a-online]

mikronn napisał:

> Samce i samice rozpłodowe- dajcie sobie spokój z produkowaniem
> kolejnych bachorów, świat jest już przeludniony.

Nie obrażaj osób, które maja dzieci. Ludzie! co się z Wami dzieje?!
Rodzicielstwo, to osobista sprawa kazdego człowieka, jedni dzieci chcą, inni nie czują potrzeby ich posiadania. LUDZIE SĄ RÓŻNI i bardzo dobrze.. ale wypada szanować poglądy innych, chocbyśmy sie z nimi nie utożsamiali. A nazwać kogoś "samicą czy samcem rozpłodowym" to szczyt chamstwa i bezczelnosci.
bezdzietna :)

Skad ta sie bierze i czemu ma sluzyc ta agresja

[miss_a]

wobec osob, ktore czuja niechec do rodzicielstwa?

Jesli ktos nie lubi dzieci, to duzo lepiej, zeby sie na nie nie decydowal,
zamiast dwoch nieszczesliwych osob bedziemy mieli dzieki temu na swiecie jedna
szczesliwa. O ile lepszym miejscem bylby swiat, gdyby dzieci mieli tylko ci,
ktorzy sa w stanie im zapewnic milosc i opieke.

[twojafantazja]

Ale dlaczego uważasz nas jako grupę za nieszczęśliwe osoby?
U nas (tak samo jak i u innych grup społecznych: rodzin z dziećmi,gejów itp.) są
osoby szczęśliwe (mniej lub bardziej) i nieszczęśliwe.
Jak to w życiu bywa.Rodziny z dziećmi też bywają nieszczęśliwe.Dziecko nie
zawsze równa się szczęście (tak samo jak bezdzietność z wyboru,bycie gejem lub
lesbijką).

[miss_a]

Przepraszam, kogo Twoim zdaniem uwazam "jako grupę za nieszczęśliwe osoby"?
Prosze, czytaj ze zrozumieniem.

[greenmiau]

Wśród moich znajomych, gdy się z nimi tak sam na sam pogadało, absolutnie każdy
facet chciał mieć kiedyś w przyszłości dziecko. Wśród kobiet było kilka które na
pewno nie chciały, sporo wahających się i takich co urodzą "bo facet tak czy
inaczej będzie chciał", no i większość przekonanych, że na pewno, ale kiedyś.
Teraz, dobijając powoli do 30-tki, kilka twierdzi, że to już. Jedną prześladują
dziecięce uśmiechy, sama jest trochę przerażona tym, że kiedyś nigdy nie
chciała, a tu nagle czuje się jakby sterowana, "ciało się domaga", mówi - i boi
się czy będzie umiała wychować to dziecko.

Jaki procent facetów to ci, którzy nigdy, przenigdy by nie chcieli i którym nic
na tym punkcie nie odbije? Jak trafić w 100% na dwie osoby, które będą pod tym
względem zgodne przez całe życie - że albo obie chcą, albo obie nie chcą (na to
dużo trudniej trafić)?

Dziecko nie jest na nic receptą, ani na samotność, ani na brak miłości. Jeśli
się patrzy z dystansu, to widać, że dziecko to przewaga obowiązków, wyrzeczeń,
poświęcenia + radość płynąca z obcowania z drugim człowiekiem po prostu,
człowiekiem odkrywającym świat (sama mam córeczkę, ale drugiego już nie chcę).
Roztkliwianie się nad lepkimi rączkami nie ma tu nic do rzeczy. Sama nigdy się
nie rozpływałam nad takimi momentami... ale te pytania dziecięce, patrzenie
nowymi oczami na pewne oczywiste sprawy... Uderzyło mnie to, hormony już się
uspokoiły, dopiero teraz tak naprawdę cieszę się - świadomie, z obecności dziecka.
Oczywiście to nie musiałoby być moje własne dziecko. Zwyczajnie odezwała się
biologia, "chodziło mi po głowie" - bez tego... po co mieć własne? Każda
odpowiedź będzie komplikować obraz - bo co, może żeby scementować związek,
zapewnić społeczeństwu nowego podatnika, bo wszystkie z rodziny już mają, bo
każda rodzina tak powinna wyglądać?
Po co komukolwiek własne dziecko? Z jakichś racjonalnych, wykalkulowanych przyczyn?
Jeśli tak chcą nasze ciała, to tak widać ma już być, tak potoczy się dalej
życie. Jeśli jednak nie chcą - to po co komplikować życie sobie i dziecku?
Naprawdę popieram osoby, które nie czując nigdy "bluesa", pozostają bezdzietnymi
aż do śmierci. W końcu na przekór większości... Ja akurat poczułam i cieszę się
z tego powodu. Nie powinno to nas wszystkich jednak dzielić - jedni mają inni
nie, a tu od razu przeciwne obozy i jazda jedni na drugich. Tak chyba nie jest w
rzeczywistości..? Mam większość bezdzietnych przyjaciół - o moją córkę oni sami
pytają, zawsze, ja nigdy od dziecka nie zaczynam... No więc - gdzie problem? :)

Niemowlętami się brzydzę

[jazzy_k]

jak to się czyta ...załamka normalnie!!!!!!!!!!!
Porównanie czlowieka do kota ....szok

..a Wy nigdy nie byliście mali ....człowiek rodzac się jest bezbronny ..i kot
jak się rodzi tez jest bezbronny i zarówno kotem jak i niemowlakiem trzeba się
tak samo zajmowac ...ale nadto kot bedąc głodny jest w stanie zjeść własnego
właściciela ..jak śpi..ale to tam tylko taki tam szczegół

Ja jestem wykształcona i mam dziecko ....ktore kocham za to że jest ..że
cudownie razem poznajemy świat ...synek nie jest wrzeszczącym, brudnym
dzieckiem , tylko zrównoważonym , wrażliwym dzieckiem ..znajduje czas dla
siebie , sami z męzem zajmujemy się synkiem ....staramy się nikogo nie obciążać
...opieką, ...staramy sie twórczo dziecko wychowywać ..a zaznaczam że oboje
pracujemy ....wszystko da się pogodzić to tylko kwestia dobrej organizacji a
przede wszystkim chęci....zastanawiam się skad w ludziach taki konsupcjonizm
..ile można kupic ile można mieć ....to jest nudne... mebel czy kolejny złoty
pierścionek ....to tylko rzecz...która powszednieje ..żeby nie wiem co mowic i
pisac ...co robic wiecznie się bawić...to jest płytkie dopiero ....
jak ktos nie chce miec dzieci ..ok jego wybór ...ale pisać takie rzeczy o drugim
czlowieku vide dziecku ..każdy z nas był mały ..tylko chyba rodzice tych
bezdzietnych zaniedbali co nie co ..wychowując takich egoistów...i nie chodzi o
chęć posiadania potomstwa...znam wielu bezdzietnych .....którzy są wspaniałymi
ludźmi ....bo sa świetnie wychowani i wrazliwi na świat a nie egoistami
porownującymi dzieci z kotami ....
życze wszystkim doskonalych wyborów z dziećmi czy bez ...w zgodzie ze sobą
...ale z uczuciami i wrażliwościa na świat i innego czlowieka .!!!!!!!!

[twojafantazja]

Ale z tym kotem to pojechałaś po bandzie.
Gdzie przeczytałaś o kocie,który zjadł swojego właściciela? Nawet na "pudelku"
takich głupot nie wypisują.Pierwsze też słyszę,że kotem trzeba zajmować się tyle
samo czasu co niemowlakiem.
Podam przykład: kilka razy wyjechaliśmy z mężem na dwa dni i zostawiliśmy dwa
koty same (zostawiając odpowiedni zapas jedzenia i wody) i wszystko było w
porządku.Rozumiem,że niemowlę też można zostawić samo na dwa dni (lub nawet
powiedzmy kilka godzin)?

[jazzy_k]

Twoja fantazjo: zdarzały się takie przypadki ....oj zdarzały !!!!!!i wcale nie
sa to głupoty ...widac brak oczytania z Twojej strony ..malo zaiteresowań ..ale
jak się czyta tylko co pisza na pudelku ...to i dzieci porównuje się do zwierząt
...żal tego czytac...doczytaj mojego posta uwaznie ....ze zrozumieniem i
zobacz...o co tam dokładnie chodzi ......

A wogóle co to za porównanie dziecka i zwierzęcia ..szok !!!!!

Poprostu ...egoizm z niektorych wyplywa drzwiami i oknami ....makabra
....wlasciwie ...nawet dyskutowac ...nie potrafią ....

[twojafantazja]

Akurat na kotach znam się dość dobrze i często bywam na stronach poświęconych
tym zwierzętom (także naukowych lub weterynaryjnych).
I nigdzie nie czytałam o kocie,który zjadł (lub tylko lekko napoczął) swojego
właściciela w czasie snu.Jeżeli Ty gdzieś czytałaś-proszę podaj link lub
źródło-naprawdę jestem bardzo ciekawa takiego artykułu.
I dlaczego szok porównywać dziecko do zwierzęcia? Człowiek w końcu to też
zwierzę,jakby nie patrzeć.

[jazzy_k]

twojafantazja napisała:

> Akurat na kotach znam się dość dobrze i często bywam na stronach poświęconych
> tym zwierzętom (także naukowych lub weterynaryjnych).
> I nigdzie nie czytałam o kocie,który zjadł (lub tylko lekko napoczął) swojego
> właściciela w czasie snu.Jeżeli Ty gdzieś czytałaś-proszę podaj link lub
> źródło-naprawdę jestem bardzo ciekawa takiego artykułu.
> I dlaczego szok porównywać dziecko do zwierzęcia? Człowiek w końcu to też
> zwierzę,jakby nie patrzeć.
lekko napoczął ..czyli kawalek zjadł....czyli się zgadza....Ty tez jesz kawałek
chleba np. ..czyli ten kawałek zjadasz...

mnie dokładnie chodzilo o to zdarzenie ..które przytoczylas...!!!!!!!!

[sir.vimes]

czyli chodziło ci o tym, że właściciel nie został zjedzony ani lekko napoczęty.

?

[jop]

Kurczę, jak to "poznawanie świata" ma wyglądać jak u jazzy_k, czyli
sprowadzać się do plotek z pisemek piszących o UFO, seansach
spirystycznych i yeti, to ja bardzo dziękuję.

Poza tym ja w ogóle nie kupuję tego "poznawania świata z dzieckiem".
Takie zagadnienia jak to, czemu niebo jest niebieskie, albo w którą
stronę wiruje woda wypuszczana z wanny, to ja przerabiałam gdzieś w
wieku lat 6 do 8 i niespecjalnie mam ochotę na powtórkę. Pozostaje
mi tylko współczuć niektórym braków w edukacji, że muszą takie
rzeczy nadrabiać, bo dla mnie zajmowanie się tym byłoby śmiertelnie
nudne, jako człowiek dorosły wolę dorosłe rozrywki.

[melindap]

Masz rację, mój kot załamałby się, gdyby dowiedział się, że
porównują go z niemowlakami... I po tysiąckroć wolę mojego
zwierzaczka niż wszystkie dzieci świata....Jakim prawem uważasz, że
człowiek jest lepszy niż reszta zwierząt?

[ranita_08]

Wiesz to chyba nie o to chodzi. Chodzi nie o brzydzienie się kupy,
tylko o to, że nie pokazuje się sraki swojego dziecka w miejscu
poublicznym, gdy obok jest toaleta (do której wspomniana mama się
potem udała).

Nie miałabym ochoty na taki widok. W żadnym razie.

Ludziom się czasem wydaje że jeśli sprawa dotyczy dziecka to nie
powinna wzbudzać żadnych negatywnych odczuć, czy to jest sraka na
środku korytarza, kopanie , polucie czy cokolwiek innego. Trudno
wymagac o dziecka, ale rodzice powinni zdac sobie sprawę, że nie
każdy musi mieć ochotę na to i o ile jest gdzieś w pobliżu miejsce
ustronne to powinni się tam udać.

[olcia.kaktus]

Bywałam na forum BZW, tak troche z ciekawości, troche tak z przekory.
Ale lektura tych wpisów wiele mnie nauczyła i zwróciła uwagę na to, jak powinnam
postępować z moim dzieckiem. Nie powiem, że na niektóre pomysły z własnej
kultury osobistej bym wpadła ( w życiu by mi nie wpadło do głowy, by dziecko
przewijać przy innych), ale niektóre rzeczy dla jednych są naturalne, dla innych
nie.
Szanuję tych ludzi za ich wybór, uważam się za osobę tolerancyjną wobec
wszystkich myślących inaczej niż ja. Nie pozwolę swojemu dziecku drzeć się w
kanjpce czy restauracji, biegać pomiedzy stolikami, nie pozwolę zaczepiać
innych. Wiele innych szczegółów zauważyłam czytając uwagi BZW.
Moje dziecko aktualnie ma rok, ja mam 32 lata, więc długi czas żyłam tak jak
oni, wiem, co rozumieją pod pojęciem inwestycji w siebie oraz chęci korzystania
z życia.
Faktem jest dla mnie (teraz) oczywistym, że dziecko daje wieeele radości, wrażeń
wcześniej nie znanych, ale też jest prawdą, co piszą bezdzietni, że dziecko to
brak czasu, że kosztuje naprawdę wiele i pieniędzy i uwagi.
To trochę tak jak z miłoscią - spotyka się ukochanego/ukochaną i nagle nie
jesteśmy sami, nie mamy tyle czasu tylko dla siebie, nasza przestrzeń się
zmniejsza. Kwiestia tylko regół, by określić jej granice. Przy dzieciach
niestety jest to na jeszcze większą skalę i jeszcze trudniej te granice
określic. I nie dziwię się, że niektórzy nie mają ta to ochoty.
Ich strata ale też ich zysk.

Nic bulwersującego tu nie ma

[przedsesja]

w tym tekście. Sama jestem mamą trójki świetnych chłopców, już dorastających -
najmłodszy ma już 7 a najstarszy 14 lat. Nigdy nie pociągały mnie wrzeszczące
niemowlęta w wózkach, jako dziecko wolałam zabawy z chłopakami z podwórka w
podchody a nie "w sklep" czy "w dom". Marzyłam, zeby opłynąć samotnie świat,
jak Chojnowska Listkiewicz, albo wleźć na jakąś niebotyczną górę. Marzenia
pozostały na razie marzeniami, teraz jest proza życia. Z trójki moich dzieci
dwójka w zasadzie nie była planowana, zresztą to trzecie też własciwie nie.
Gdybym miała planować z kalendarzem w ręku, pewnie nie byłabym dzisiaj mamą.
Nie dziwią mnie opinie osób, które dzieci nie pragną. Ja tak naprawdę
strasznie zapragnęłam dziecka, dopiero, kiedy drugi mój syn skończył cztery
miesiące. I było to z czystego egoizmu - ja chcę jeszcze dzidziusia, bo
przeciez nie jestem jeszcze taka stara, żeby już ten wspaniały okres zakończyć
w życiu. Że wspaniał, o tym nie wiedziałam przed, tylko po urodzeniu dzieci.
Po roku ta chęć na kolejnego potomka zdążyła mi przejść, ale właśnie wtedy
okazało się, że jestem znowu w ciąży. Wcale nie byłam szczęśliwa, ale
urodziłam i nie żałuję choć nie było łatwo i nadal nie zawsze jest. Dzisiaj
nadal nie przepadam za śliniącymi się niemowlętami, a zawartość pampersa mnie
przeraża. To obrzydzenie minęło mi tylko na okres niemowlęctwa moich własnych
dzieci, teraz mam je znowu. Dzieci lubię, jestem dość tolerancyjna, ale nie
zamierzam poświęcić reszty życia na chowanie przyszłych wnuków. Nie dziwią
mnie też ludzie, którzy wcale dzieci nie pragną. Ja też nie pragnęłam, a kiedy
je urodziłam strasznie je kocham. Kazdy ma prawo żyć jak chce, a uroki
macierzyństwa niektórzy , jak ja, widzą dopiero kiedy ich osobiście dotyczą.
Zgadzam się, ze dzieci bywają okropne, wrzeszczące, robią w majtki, wymiotują.
Ale bywają też słodkie, zadziwiająco bystre i mądre, sprytne, samodzielne. Te
drugie to oczywiście własne dzieci :). Te cudze są zwykle rozpuszczone i
niegrzeczne.Własne są zupełnie inne. Warto sprawdzić. Jak ktoś chce.
Pozdrawiam rodziców i tych bez dzieci.

ODP: Niemowlętami się brzydzę

[kalatala]

DZIĘKUJĘ za ten artykuł!! Myślałam, że jestem jedyną Polką świadomie
rezygnującą z posiadania potomstwa. Podpisuję się obiema rękoma pod wszystkimi
wypowiedziami bohaterów artykułu. Mam 2 koty i w życiu nie zamienię ich na
jakiegoś bachora. Rodzenie dzieci dla własnej przyjemności, by się potem
męczyły na tym padole łez jest szczytem egoizmu. Do tego jest nas ponad 6
miliardów, ludzie, opanujcie się z tym rozmnażaniem! Pozdrawiam wszystkich
bezdzietnych z wyboru :-)

[przedsesja]

zdecydowałaś, ze na ten moment nie pragniesz dzieci. Szanuję to i rozumiem.
Wolisz swoje dwa koty - OK. Doskonale rozumiem, ze dzieci są/bywają okropne. To,
czy życie jest padołem łez, to zupełnie inne zagadnienie. Ja mam trójkę dzieci i
dwa koty. Życie jest piękne, chociaż bywa ciężko, a nawet bardzo ciężko. Nikogo
nie namawiam na ten miód, jaki jest udziałem moim i mojej rodziny. Ty również
nie nawołuj nikogo do nieposiadania dzieci, bo każdy powinien sam układać sobie
życie. Skoro uważasz, że jest nas za dużo, to co jeszcze tutaj robisz? Szanuj
moje decyzje i decyzje innych dzieciatych tak jak ja szanuje twoje.

[akuku_1]

Trochę szacunku dla dzieci...Ty też byłaś takim "bachorem"

[samira33]

> Trochę szacunku dla dzieci...Ty też byłaś takim "bachorem"

Polecam zakup słownika języka polskiego. Słowo "bachor" nie jest
wyrazem braku szacunku, tylko wyrazem braku sympatii dla dzieci.

[akuku_1]

Niestety jest słowem pejoratywnym, określenie kogoś takim słowem jest z zasady obraźliwe. Czy chciałabyś być tak nazwana?

[samira33]

> Niestety jest słowem pejoratywnym, określenie kogoś takim słowem
> jest z zasady obraźliwe.

Słowo "bachor" jest obraźliwe? Według jakiej zasady? Chyba tylko z
powodu czyjejś obsesji na punkcie dzieci, która nie umożliwia
nazwania dziecka inaczej niż cud, piękność, geniusz itp. itd.

> Czy chciałabyś być tak nazwana?

Nie jestem już dzieckiem, więc nie ma mnie kto tak nazywać - chyba,
że jest to ktoś kto jak Ty nie rozumie znaczenia używanych słów.

Jeżeli natomiast ktoś nazwałby tak moje dziecko, które akurat drze
się wniebogłosy i innym przeszkadza, to nie mam nic przeciwko temu,
bo uważam, że jego niechęć do dziecka spowodowana niewłaściwym
zachowaniem dziecka byłaby uzasadniona.

[akuku_1]

Nie mówię o słownikach i mądrych słowach w nich zawartych, skąd inąd prawdziwych. Nie jest ważne, czy jesteś dorosła, czy nie. Nie jest ważne, czy dla mnie dzieci są zawsze kochane i słodkie, czy nie, bo też ani razu nie powiedziałam, czy je uwielbiam, czy nienawidzę. Chodzi o to, co być poczuła, gdyby ktoś tak Cię nazwał. Czy chciałabyś być tak nazwana? Czy cieszyłabyś się, gdyby ktoś tak Cię nazwał? Odpowiedz na pytanie.

[samira33]

> Czy chciałabyś być tak nazwana? Czy cieszyłabyś się, gdyby
> ktoś tak Cię nazwał? Odpowiedz na pytanie.

Oczywiście, że nie cieszyłabym się. Byłoby mi głupio, że
zachowywałam się w sposób, który uraził inną osobę, i że
spowodowałam jej negatywną reakcję wobec mnie.

BTW. Z reguły ludzie nie nazywają grzecznych, dobrze zachowujących
się dzieci, bachorami. Na tego rodzju określenie dzieci muszą sobie
zasłużyć. Wrzaskliwe, przeszkadzające innym ludziom dzieci, naprawdę
nie zasługują na sympatię i nie są sympatyczne dla osób postronnych.
Nie dziwię się, że ludzie wtedy reagują na takie dzieci z niechęcią
i nazywaję je bachorami.

[lukaszferchmin]

kocham takie opinie ludzi, którzy znają dzieci "z teorii". każde
dziecko czasem wrzeszczy, zachowuje się nieznośnie i przeszkadza
innym. taka jego natura, a nie wina takiego czy innego wychowania. co
ty wiesz na ten przykład o buncie trzylatka??

[samira33]

> kocham takie opinie ludzi, którzy znają dzieci "z teorii".

A ja nie kocham ludzi, którzy nie są w ogóle przygotowani do
wychowywania dzieci i wydaje im się, że sami wszystko najlepiej
wiedzą. Dobrze jest znać wychowanie dzieci też z teorii.

> każde
> dziecko czasem wrzeszczy, zachowuje się nieznośnie i przeszkadza
> innym. taka jego natura, a nie wina takiego czy innego wychowania.

Każde dziecko czasem zachowuje się nieznośnie. Tylko zależy co to
słowo "czasem" oznacza. W moim przypadku "czasem" oznacza raz na
parę miesięcy. I to jestem w stanie jeszcze zaakaceptować. Ale znam
takie egzemplarze, które cały czas chcą coś na rodzicach wymusić. I
nie mów mi, że nie jest to wina wychowania. Jeżeli rodzice uważają
dziecko za pępek świata, jeżeli pozwalają dziecku decydować o
sprawach, o których dziecko nie powinno decydować, to dziecko
notorycznie zachowuje się nieznośnie. Czy się Tobie to podoba czy
nie, to negatywne zachowanie dzieci jest efektem złego wychowania.

> co
> ty wiesz na ten przykład o buncie trzylatka??

Przy umiejętnym podejściu do dziecka nie ma z 3-4 latkiem żadnych
większych problemów. Trzeba tylko konsekwencji obojga rodziców.
Dziecko musi być traktowane jak dziecko, a nie jak jeszcze jeden
dorosły w rodzinie.

[p_a_m]

gdzie o tym przeczytałaś

Religia im nie pozwala :)

[praca3d]

W każdy weekend do ŚWIĄTYNI BOGA HEDONA, niektórzy wolą - CLUBU (nie mylić
Klubu). Wspólne składanie ofiar, ekstaza czasami... Nie ma czasu na to
tamto... Religia jest wymagająca. Wymaga poświęceń. Hedon naucza, by się
zadowalać, a by się zadowalać trzeba harować, by mieć za co się zadowalać.
Bogini Konsumpcja też żąda ofiary. Głowa na tacy i samorealizacja w kieszeni.
Instynkt samozachowawczy można wepchnąć do portfela. Spełnieni na drukach
kredytowych na zawsze będą wypełnieni tym, czym są.

Nie jestem "dzietny". Chcę być. Ktoś musi. Chyba, że wynajdziecie lekarstwo na
śmierć i będziecie chcieli żyć dalej. Natura sobie z wami doskonale radzi,
tylko to niestety trwa. Ale i tak wygrywa :)

P

Niemowlętami się brzydzę

[madissa]

Wszyscy byliśmy dziećmi - do dzieci nic nie mam! Ale ich rodzice, a szczególnie
matki!
Jak to jest, że po pięciu minutach rozmowy przez telefon z dawno niewidzianym
znajomym-bezdzietnym kawalerem (żadnym tam serdecznym przyjacielem) młoda matka
3 letniego bobasa zbacza z ogólnego tematu rozmowy na: poród, problemy po
porodzie, problemy związane z higieną i pielęgnacja niemowląt, problemy związku,
w którym jest dziecko (a ja, jako osoba postronna, MUSZĘ tego wszystkiego po raz
setny wysłuchiwać)??? Jak to jest, że kobiety non-stop opowiadają (i to po wiele
razy) szczegóły swojego/swojej kuzynki/ciotki porodu. Non-stop rozmawiają o
biegunkach, flegmach, wymiotach swoich pociech - i to przy osobach postronnych!
O rozmiarach i cenach bucików, lekarstw,opiekunkach, pieluchach. I o niczym
więcej??? Nie dyskutują o książkach, polityce, wydarzeniach, kulturze,
koncertach, muzyce, nauce - chyba, że jest to koncert dziecka w szkole, lekcje
muzyki dziecka, lektura szkolna dziecka, wydarzenie w życiu dziecka!
Czy matkom po urodzeniu dzieci pada na mózg i głupieją totalnie (no dobrze - nie
"głupieją", tylko zamieniają się w maszynki do wychowywania dziecka) I czy to
już tak zostaje na zawsze???

A ile z tych osób dyskutowało wcześniej?

[sir.vimes]

Nie dyskutują o książkach, polityce, wydarzeniach, kulturze,
> koncertach, muzyce, nauce

Człowiek bez zainteresowań bedzie taki z dziekciem czy bez.

Można opowiadać o bluzeczkach bobasa i jego ulubionej pomidorówce, można
godzinami o swojej kosmetyczce i jej akrylach - jedno i drugie tak samo nudne i
męczące.

[falka32]

> Nie dyskutują o książkach, polityce, wydarzeniach, kulturze,
> > koncertach, muzyce, nauce

Może dlatego, że o polityce i nauce już się nadyskutowali, a o dzieciach jeszcze
nie? A dzieci akurat w tym momencie życia ich interesują i wymiana doświadczeń
na ich temat jest dla nich ważniejsza i bardziej pożyteczna tu i teraz, niż o
polityce czy muzyce, która może sobie poczekać nieprzedyskutowana bez większej
szkody? Jakie praktyczne zastosowanie w życiu, oprócz czystej przyjemności
wypowiedzenia się i zabłyśnięcia w towarzystwie, ma żarliwa dyskusja o kulturze
przy drinku w knajpie? Jak ktoś się naprawdę tym interesuje, to niekoniecznie
musi o tym godzinami dyskutować, może po prostu słuchać muzyki, czytać gazety i
głosować a język strzępić na te rzeczy, których jeszcze nie wie i chętnie się
ich dowiaduje, bo są mu potrzebne na codzień.

[shanna12]

falka32 napisał(a):

> > Nie dyskutują o książkach, polityce, wydarzeniach, kulturze,
> > > koncertach, muzyce, nauce
>
> Może dlatego, że o polityce i nauce już się nadyskutowali, a o dzieciach jeszcz
> e
> nie? A dzieci akurat w tym momencie życia ich interesują i wymiana doświadczeń
> na ich temat jest dla nich ważniejsza i bardziej pożyteczna tu i teraz, niż o
> polityce czy muzyce, która może sobie poczekać nieprzedyskutowana bez większej
> szkody? Jakie praktyczne zastosowanie w życiu, oprócz czystej przyjemności
> wypowiedzenia się i zabłyśnięcia w towarzystwie, ma żarliwa dyskusja o kulturze
> przy drinku w knajpie? Jak ktoś się naprawdę tym interesuje, to niekoniecznie
> musi o tym godzinami dyskutować, może po prostu słuchać muzyki, czytać gazety i
> głosować a język strzępić na te rzeczy, których jeszcze nie wie i chętnie się
> ich dowiaduje, bo są mu potrzebne na codzień.
A może po prostu wyrazili swoje zdanie, bo ktoś ich zapytał akurat o to? Nie
wiem po jaką cholerę szukać drugiego dna i plątać w temat muzykę, literaturę itd.

[madissa]

Ja nie szukam drugiego dna - ja po prostu jestem desperacko zmęczona
i znudzona takimi rozmowami (a często monologami), których muszę
wysłuchiwać, bo toczą się w godzinach pracy. Rozumiem, że wymiana
doświadczeń na temat koloru i konsystencji kupki dziecka siostry
kuzynki (sprzed 10 lat) może być pouczająca, rozumiem też, że
zrozumiecie, jeśli pewnego dnia przypadkowy słuchacz zwymiotuje pół
metra od was pod stół.

A najgorsze, że te "rozmówki"nigdy się nie kończą!

Rany,kobiety - bo jeśli naprawdę nie interesuje was nic więcej poza
kupami, gotowaniem, chorobami, zakupami, kremami na zmarszczki
farbami do włosów i tipsami tudzież edeukacją własnych dzieci - to
przepraszam, ale sufrażystki na darmo głodziły się w londyńskich
więzieniach w walce o prawo głosu dla was!

Niemowlętami się brzydzę

[off_he_goes]

Cóż za beznadziejny artykuł !!!

Osoby opisane są niczym innym jak wstrętnymi egoistami i karierowiczami.
Wnioskuję, że pani Klara i reszta ferajny nigdy nie byli dziećmi. Od razu urodzili się cyborgami.

Niemowlętami się brzydzę

[donata_t]

Nie wszyscy nadają się na wychowywanie dzieci. Czytając ten artykuł to całe
szczęście, że tym ludziom nie przytrafiła się żadna wpadka. O tyle mniej
nieszczęśliwych dzieci na tym świecie.

niemowlętami się brzydzę

[jajofka]

nie chodzi o to czy ktoś chce czy nie chce mieć dzieci, to kwestia
wyboru, nie rozumiem tylko jednego, dlaczego jedni i drudzy sobie
dokuczają. jedni "dzietnym", drudzy "bezdzietnym". zostawmy się w
spokoju i tyle. a na szklankę wody od dwojga swoich dzieci nie
liczę, bo to egoizm.

Niemowlętami się brzydzę

[shanna12]

Dyskusja bez sensu. Każdy ma tylko jedno życie i swoje priorytety. Niech je
realizuje i spełnia się w życiu. Nic na siłę. Uważam, że społeczeństwo w PL na
tyle już dojrzało, że nie gnębi singli pytaniami <kiedy bobas?> - chyba, że na
jakichś zakutych wsiach. Niech każdy żyje tak jak uważa za stosowne i będzie
git. Ja jako dzieciata (syn, jedynak, 25 lat) rozumiem świetnie
niedzieciatych, bo dziecko to ogromne wyrzeczenie na całe życie. Pomijając
krótki etap srania w pieluchy, rzygania i wrzasków, który naprawdę krótko
trwa, później zaczyna się prawdziwa, nigdy niekończąca się gehenna. Bo nawet
jeśli wychowasz "bachora" dobrze, ma sukcesy w życiu, jest przebojowy, to ci
wypierniczy na drugą półkulę i martwisz się codziennie, jak głupia krowa, czy
aby nic mu się dzisiaj nie stało. Patrzysz na Skype, kiedy będzie online i
czekasz, bo niestety dziecko, czy to 2-letnie, czy 30-letnie matka kocha
miłością bezwarunkową, nieporównywalną do żadnej innej i to jest niewygodna
miłość na całe życie. Nie raz i nie dwa zastanawiałam się czy nie lepiej być
bezdzietną i mieć słodki, święty spokój.
P.S. Zdravim Misia w NYC:)

[chicarica]

> Uważam, że społeczeństwo w PL na
> tyle już dojrzało, że nie gnębi singli pytaniami <kiedy bobas?> - chyba
> , że na
> jakichś zakutych wsiach.

Polska, miasto powyżej 500 tys mieszkańców, z pytaniem spotkałam się
wielokrotnie. W tym roku pytano mnie o to już kilka razy, za każdym razem była
to osoba z wyższym wykształceniem, pochodząca nie ze wsi, a z tego właśnie miasta.

Niemowlętami się brzydzę

[mama_mateusza_i_niny]

Moj login mówi wszystko.Jestem matką,mam dwoje dzieci i jestem z
tego ogromnie dumna.Przerażeniem mnie napawają wypowiedzi z tego
artykułu,określenia typu 'drą mordy,tamagochi' szokują mnie-jak
można mówić w ten sposób???

Te osoby najwyraźniej zapomniały że dziecko to też człowiek,bardzo
wartościowy i zasługujący na szacunek.To nie bezpłatna opiekunka na
starość czy ktoś kto kocha bezwarunkowo.To osoba którą można poznać,
zrozumieć, pokochać.Która może, ale nie musi pokochać nas.Zależna od
rodzica,wymagająca uwagi i poświęcenia,ale również odwagi by wziąć
na siebie odpowiedzialność za jej los.

Dobrze że istnieje antykoncepcja.Dobrze że Klara,Elka,Tomasz czy
Beata mogą wybrać bezdzietność.Są raczej dobrze sytuowani,stać ich
na to żeby nie mieć dzieci.Całe szczęście.

Niestety nie każdy myślący podobnie ma możliwość zapobiegania.Potem
są noworodki na śmietniku,niemowlęta rzucane o ścianę,zakatowane na
śmierć kilkulatki.Bo dzieci płaczą,wymagają uwagi i opieki.A nie
każdy chce im to dać.Dzieci przeszkadzają,absorbują,nie zostają same
w domu.A jak zostają, to wypadają z okien.

Nie zamierzam obwiniać, czy oceniać ludzi bezdzietnych z
wyboru.Uważam że to ich osobista sprawa.Proszę tylko o odrobinę
zrozumienia i szacunku dla nas,ludzi z dzieckiem, kredytem na
mieszkanie,trochę gorszym samochodem.Niemowlęca kupa to może nie
jest ósmy cud świata,nie wymagam żeby się ktoś tym zachwycał.Ale
powstrzymajcie się od uwłaczających rodzicom komentarzy.Czy do
swoich rodziców również macie tak lekceważący stosunek?Przecież oni
też kiedyś te pieluchy musieli zmieniać.A i wy drodzy bezdzietni
będziecie pewnie jeszcze robili w pieluchy.Też będziecie
obrzydliwi,brudni,będzicie wypluwać przeżute (o ile będziecie mieli
zęby) jedzenie.I ktoś pewnie będzie na to patrzył.Oby nie myślał tak
jak wy.

[twojafantazja]

> Dobrze że istnieje antykoncepcja.Dobrze że Klara,Elka,Tomasz czy
> Beata mogą wybrać bezdzietność.Są raczej dobrze sytuowani,stać ich
> na to żeby nie mieć dzieci.Całe szczęście.
>
> Niestety nie każdy myślący podobnie ma możliwość zapobiegania.Potem
> są noworodki na śmietniku,niemowlęta rzucane o ścianę,zakatowane na
> śmierć kilkulatki.Bo dzieci płaczą,wymagają uwagi i opieki.A nie
> każdy chce im to dać.Dzieci przeszkadzają,absorbują,nie zostają same
> w domu.A jak zostają, to wypadają z okien.

Czyli Twoim zdaniem wszyscy ci co katują swoje dzieci lub wyrzucają je na
śmietnik mają mentalność osób z reportażu?
A to ciekawe....
Sugerujesz,że gdyby Klara,Elka,Tomasz czy Beata nie mieli możliwości stosowania
skutecznej antykoncepcji to rzucali by niemowlakami o ścianę
albo w ostateczności wrzucili do kubła ze śmieciami?
A może ja coś źle zrozumiałam z Twojej wypowiedzi:/

[shanna12]

twojafantazja napisała:

> > Dobrze że istnieje antykoncepcja.Dobrze że Klara,Elka,Tomasz czy
> > Beata mogą wybrać bezdzietność.Są raczej dobrze sytuowani,stać ich
> > na to żeby nie mieć dzieci.Całe szczęście.
> >
> > Niestety nie każdy myślący podobnie ma możliwość zapobiegania.Potem
> > są noworodki na śmietniku,niemowlęta rzucane o ścianę,zakatowane na
> > śmierć kilkulatki.Bo dzieci płaczą,wymagają uwagi i opieki.A nie
> > każdy chce im to dać.Dzieci przeszkadzają,absorbują,nie zostają same
> > w domu.A jak zostają, to wypadają z okien.
>
> Czyli Twoim zdaniem wszyscy ci co katują swoje dzieci lub wyrzucają je na
> śmietnik mają mentalność osób z reportażu?
> A to ciekawe....
> Sugerujesz,że gdyby Klara,Elka,Tomasz czy Beata nie mieli możliwości stosowania
> skutecznej antykoncepcji to rzucali by niemowlakami o ścianę
> albo w ostateczności wrzucili do kubła ze śmieciami?
> A może ja coś źle zrozumiałam z Twojej wypowiedzi:/
Chyba źle zrozumiałaś, bo nikt tutaj nie miał bezmózgiej patologii na myśli,
tylko świadome wybory.

[jop]

> Moj login mówi wszystko.

Ano. Nie masz żadnej tożsamości innej niż Twój status reproduktywny.

jop: otóż to... n/t

[stanislassia]

Droga Pani, Wielce Szanowana Pani Matko,

[2-pswiecki]

Osobiście, jako ojciec dwójki mam wielki szacunek dla wszystkich
rodziców ciężko pracujących na wychowanie swoich dzieci.To
kolosalnie ciężką harówka.Czy to jednak znaczy, że mając to
doświadczenie, mam popierać linię myślenia Kościoła Katolickiego?
Mogłem się dać złapać na urojenia o niebiosach dwa razy, ale nie
więcej. Dawno już nie patrzyłem w niebo z braku czasu. Kulturowego
stęczycielstwa do rozpłodu nie można wspierać jeśli nie chcemy potem
przeżywać hekatomb w postaci krwawych wojen o przestrzeń do życia.

Sztuczna dyskusja

[shanna12]

W sumie,. to każdemu wali, czy sąsiad, kuzyn, kolega ma dzieci, czy nie ma.
Może na jakichś wiochach ma to znaczenie, ale normalnie to każdy zlewa, bo
temat spowszedniał i każdemu rura. Może wyrażę swoje zdanie (obywatelki 400
tys. miasta w centrum Polski) zwisa mi, czy ktoś chce, czy nie che mieć
dzieci, to jego prywatna sprawa. Zwisa mi czy ktoś toleruje czarnych, czy jest
rasistą, to jego prywatna sprawa, zwisa mi czy ktoś akceptuje homo, to jego
prywatna sprawa, byle nie wkraczali z butami w moje życie, resztę mam w dupie.

[bubster]

Tobie zwisa i myślisz że innym zwisa?
Jest cała masa obywateli o życiu tak nudnym, iż muszą się
interesować życiem innych

[kropkacom]

Ale moment. Ludzi wszystko ciekawi i wiele przeszkadza. Bezdzietnego będą
dręczyć czemu nie ma dzieci. Dzietnego molestować kiedy dorobi się kolejnego.
Wielodzietnego ze tworzy patologię. Itd.

[bubster]

I każdy z nich ma prawo do świętego oburzenia, że mu z butami w
życie włażą.

[kropkacom]

> I każdy z nich ma prawo do świętego oburzenia,

Ma prawo. Co nie zmienia faktu ze najczęstszą reakcją na taką wścibskość jest
atak i generalizowanie. A tu trzeba olać.

[bubster]

Albo olać, albo głośno uświadamiać że "tak się nie robi".
Podteksty nie pomagają w takiej sytuacji, bo nagabujący czuje się
silny mocną społecznego przyzwolenia, albo olewania.

[kropkacom]

Osobiście Ci powiem, gdybym miała walczyć z każdym komentującym moje dzietnego
wybory życiowe to bym osiwiała. Ale oczywiście niektórym trzeba głośno i dużymi
literami:) I tak jak ktoś wcześniej pisał nie twórzmy sztucznych podziałów.

[kropkacom]

Bezdzietni z forum BzW odczuwają każde ryczące dziecko jako policzek w swoim
kierunku. A to nieprawda. Trzeba nauczyć się żyć obok bo kontakty są
nieuniknione. Mniej retoryki typu bachory i matki per krowy.

Wczoraj koleżanka (nie mająca jeszcze dzieci) po miłej wizycie na odchodne
powiedziała: Ty sobie kropka znajdź pracę. Nosz kuźwa, to mój wybór aby być w
domu i wychowywać osobiście dzieci. I na razie dobrze mi z tym. Mam wyższe
studia, pracowałam i czuję się spełniona. No i kto jej dał prawo do tej szpili?

uogólniasz

[bubster]

kropkacom napisała:

> Bezdzietni z forum BzW odczuwają każde ryczące dziecko jako
policzek w swoim
> kierunku. A to nieprawda. Trzeba nauczyć się żyć obok bo kontakty
są
> nieuniknione. Mniej retoryki typu bachory i matki per krowy.

ja jestem z tego forum
udowodnij mi, że gdzieś tak napisałam

>
> Wczoraj koleżanka (nie mająca jeszcze dzieci) po miłej wizycie na
odchodne
> powiedziała: Ty sobie kropka znajdź pracę. Nosz kuźwa, to mój
wybór aby być w
> domu i wychowywać osobiście dzieci. I na razie dobrze mi z tym.
Mam wyższe
> studia, pracowałam i czuję się spełniona. No i kto jej dał prawo
do tej szpili?

może to nie była szpila, tylko rada?
tak bardzo Cię boli że nie pracujesz?
a jak nie boli to nie potrafisz odszczeknąć?

>

[falka32]

> > Wczoraj koleżanka (nie mająca jeszcze dzieci) po miłej wizycie na
> odchodne
> > powiedziała: Ty sobie kropka znajdź pracę. Nosz kuźwa, to mój
> wybór aby być w
> > domu i wychowywać osobiście dzieci. I na razie dobrze mi z tym.
> Mam wyższe
> > studia, pracowałam i czuję się spełniona. No i kto jej dał prawo
> do tej szpili?
>
> może to nie była szpila, tylko rada?
> tak bardzo Cię boli że nie pracujesz?
> a jak nie boli to nie potrafisz odszczeknąć?
>
> >

Bubster, nie czujesz, że to jest taka sama rada, jak "zrób se w końcu dziecko,
zamiast się marnować czas na zabawę"?
Jasne, że można się odszczeknąć.
Ale powiedz to najpierw bohaterom artykułu, którzy jednym głosem narzekają na
to, że dzietni mogli by sobie darować te złote rady, skoro o nie nie proszą...

[bubster]

falka32 napisała:

> > >
>
> Bubster, nie czujesz, że to jest taka sama rada, jak "zrób se w
końcu dziecko,
> zamiast się marnować czas na zabawę"?

jest
i dlatego radodawcę się albo op...la, albo mu odszczekuje ("a
pozbyłaś się już tego cellulitu?") albo zlewa

> Ale powiedz to najpierw bohaterom artykułu, którzy jednym głosem
narzekają na
> to, że dzietni mogli by sobie darować te złote rady, skoro o nie
nie proszą...

a czy ja mówię, że oni w swojej ortodoksyjności są ok?

ale sama musisz przyznać, że "dobre rady' dzietnych wobec
bezdzietnych są dużo częstsze niż bezdzietnych wobec dzietnych
chociażby dlatego, że dzietnych jest więcej :-)

[falka32]

> ale sama musisz przyznać, że "dobre rady' dzietnych wobec
> bezdzietnych są dużo częstsze niż bezdzietnych wobec dzietnych
> chociażby dlatego, że dzietnych jest więcej :-)

Nie mam pojęcia, jak często bezdzietni dostają rady od dzietnych. Natomiast jako
"wielodzietna patologia" mam spore pojęcie, jak często dzietni otrzymują
nieproszone złote rady od całego społeczeństwa - bezdzietnego i dzietnego. I
zapewniam cię, że gdyby ktoś chciał się tym przejmować i je stosować to zarówno
on jak i jego dzieci dostaliby szybciutko świra.
Choćby nawet w tym wątku masz piękny przykład, ile wspaniałych praktycznych rad
dostała zaocznie nieznana mama zafajdanego niemowlęcia na lotnisku. W większości
od osób, którzy niemowlęcej kupy nie widzieli na oczy i nie mają zamiaru, za to
doskonale wiedzą, co się z nią POWINNO zrobić i jaką przy tym jeszcze mieć minę.
Czy ta mama prosiła o radę?
Bubster, ja rozumiem, że bezdzietni też dostają takie rady. Ale do cholery
jasnej, naprawdę nie są dyskryminowanymi, jedynymi biedactwami w tym kraju.
Wypożycz sobie dziecko od kogoś i pojedź na weekend nad morze albo choćby idź z
nim do parku na spacer, wyglądaj przy tym młodo, a dopiero zobaczysz, co to
znaczy wpieprzanie się na każdym kroku obcych ludzi w twoje prywatne sprawy i
wybory. Wtedy podziękujesz Bozi za to, że ciebie się czepiają tylko okazjonalnie
i z rzadka, nikt obcy na ulicy nie zwraca ci uwagi, nie poucza oficjalnie i za
przyzwoleniem społecznym, nie każe ci się ubrać cieplej albo lżej, założyć
skarpetki do butów, stojący za tobą w kolejce nie mówi ci "niech go pani tak nie
buja, bo się przyzwyczai", nikt w sklepie ani w tramwaju nie pyta cię o imiona,
płeć i stan zdrowia twojej rodziny, o zawiłości twojego stanu cywilnego ani nie
pyta cię na głos przy obcych ludziach, jak dysponujesz swoimi cyckami ("A karmi
pani cycem?"). Ja nie mówię o rodzinie czy znajomych, tylko o obcych ludziach,
których spotykasz w przestrzeni publicznej, z których prawie każdy czuje się
upoważniony do omówienia z tobą twoich spraw, zachowania twojego lub twojego
dziecka i dziwi się niepomiernie, jeżeli nie masz na to ochoty.

Więc jeżeli chcesz się licytować, komu częściej obcy ludzie się wchrzaniają w
życie, to źle trafiłaś :) W Polsce brzuchy kobiet są własnością społeczną i o
ile idąc sama nie leziesz za bardzo w oczy i tylko w bezpośredniej rozmowie
możesz się "ujawnić" i narazić na gadki dydaktyczne, tak pojawiając się z
brzuchem albo z dzieckiem w miejscu publicznym sama dajesz przyzwolenie na
pouczanie cię i zwracanie ci uwagi co jest dla ciebie lepsze, bez względu na to
ile masz lat, dzieci i doświadczenia.

O ile pamiętam, na forum BZW też można by znaleźć niemało praktycznych i
przydatnych porad dla rodziców, których to porad rodzice (przez wrodzone
chamstwo zapewne) nie palą się wykorzystać. Jak więc widzisz, nawet bezdzietni
znają się na wychowaniu dzieci lepiej od ich rodziców i bywają skarbnicą
spontanicznie wygłaszanych porad - od żywieniowych i pielęgnacyjnych, po savoir
- vivre dwulatka, kryteria wyboru opiekunki, właściwy wiek do nocnikowania i
skuteczne techniki usypiania lub uspokajania dziecka, a co dopiero mówić o
dzietnych ciotkach, babciach, kuzynkach, koleżankach z pracy, sąsiadkach i
paniach w osiedlowym spożywczaku...
Bezdzietni przynajmniej dostają porady tylko w jednej, jedynej sprawie, więc
wystarczy im opracować tylko jedną zbywającą odpowiedź :)

[gosia_sam_osia]

> Choćby nawet w tym wątku masz piękny przykład, ile wspaniałych
> praktycznych rad dostała zaocznie nieznana mama zafajdanego
> niemowlęcia na lotnisku. W większośc i od osób, którzy niemowlęcej
> kupy nie widzieli na oczy i nie mają zamiaru, za to doskonale
> wiedzą, co się z nią POWINNO zrobić i jaką przy tym jeszcze mieć
> minę. Czy ta mama prosiła o radę?

Przesadziłaś. Jaką radę? Ta mama zachowała się niewłaściwie wobec
innych osób. To nie rady, tylko oburzenie jak można się tak
zachować. Czy się to mamom cudownych bobasków podoba czy nie, to
muszą brać pod uwagę odczucia innych ludzi. Zachwycanie się kupą w
miejscu publicznym i komentarze matki na ten temat, to zachowanie
nie do zaakceptowania. Ciekawe czy taka mama byłaby równie
zachwycona, gdyby jakiś przystojniak rozwodził się w poczekalni nad
swoim przyrodzeniem, może jeszcze do niego zaglądał i czule
przemawiał. :-P

A czy gdyby nie chodziło o dziecko

[sir.vimes]

tylko o , dajmy na to, menela, który na głos oznajmia fakt potrzeby wypróżnienia
i omawia swój "produkt" publicznie - oburzenie i porady jak się zachować tez by
cię , Falko , zdziwiły?

Wątpię.

Problem kupy nie jest akurat problemem "bezdzietni kontra dzietni".

Niektóre matki, niektórzy ojcowie TEŻ BRZYDZĄ się cudza kupą, kupą cudzego
dziecka, omawianiem faktu wydalania publicznie.

Czym innym jest przewijanie niemowlaka w miejscu publicznym PONIEWAŻ nie ma w
poblizu toalety - fakt braku toalet miejskich to wina władz miasta, gminy.

Jeżeli MOŻNA skorzystać z odpowiedniego miejsca - NALEŻY to zrobić.

W toalecie mozan wesoło omawiać kupkę, robić ją, dłubać w nosie - pełna swoboda
za drzwiami kabiny.

O poradach dotyczących wychowania dzieci można dyskutować - ale akurat ta sprawa
z kupką jest BEZDYSKUSYJNA.

To jak plucie na chodnik - PO PROSTU tego się nie robi.

[falka32]

sir.vimes napisała:

> tylko o , dajmy na to, menela, który na głos oznajmia fakt potrzeby wypróżnieni
> a
> i omawia swój "produkt" publicznie - oburzenie i porady jak się zachować tez by
> cię , Falko , zdziwiły?

No zaraz, zaraz. czy my mówimy o tym samym artykule i o tej samej sytuacji?
Ja pamiętam opis zachowania kobiety, która w rutynowy sposób sprawdziła stan
pieluchy dziecka, nie rozwijając jej publicznie, i mówiła do dziecka z którym
była a nie do pani siedzącej obok. Pani po prostu podsłuchiwała. A po ustaleniu,
że w ogóle jest po co iść do toalety, poszła. A że kupa w międzyczasie
zaśmierdziała, no to cóż, pewnie dlatego matka się zorientowała, że trzeba
sprawdzić. Pani obok poczuła się urażona smrodem kupy jako osobistą obelgą?
Niemowlęta robią kupy niekoniecznie w toaletach, dlatego właśnie noszą pieluchy.
Akurat okazało się niewychowane i zrobiło koło niej. Jak pani tego nie wie, to
się będzie wiecznie dziwić światu i liczyć, że składa się on z dorosłych
plastikowych ludzi, którzy się nawet nie pocą.
A dziecko to nie jest worek, żeby z nim latać co 5 minut (na lotnisku, z
bagażami) do kibla, żeby sprawdzić, czy nie trzeba go przewinąć, stwierdzić, że
nie trzeba i za 5 minut znowu lecieć, żeby sprawdzić, czy może już i tak 12 razy
w ciągu godziny. Jak już tak sobie pouczamy innych
pouczamy, to ja dodam swoją radę (też mi wolno, a co), że dobra matka jest
najpierw odpowiedzialna za samopoczucie dziecka przed podróżą, a dopiero w
drugiej kolejności za wrażenia estetyczne obcych ludzi, więc nie naraża dziecka
na dodatkowy stres spowodowany bieganiem z nim do toalety co 5 minut (bo potem
się będzie bardziej darło w samolocie :P). Od menela takich abstrakcyjnych akcji
i miotania się nie wymagasz chyba?

Więc pytam jeszcze raz:
- czy ta pani przewijała dziecko publicznie?
- czy omawiała z współpasażerami kwestie wydalania?
- czy oczekiwała od kogoś jawnie zachwytu?
- czy z dzieckiem omawiała szerzej kwestie wydalania używając słów obrzydliwych
(czy może tylko powiedziała do niego "a co my tu mamy?")?
- czy pokazała komuś tę kupę i omawiała na głos produkt publicznie, jej wygląd
lub zapach, oczekując
pozytywnych reakcji?
- Czy ktoś w ogóle tę kupę widział?????? Czy tylko jedna osoba siedząca obok
poczuła jej nieuchronny zapach a resztę sobie dośpiewała?

I jeszcze jedno - jakim prawem ktoś odmawia nieznanej sobie, dorosłej kobiecie
rozumu i wiedzy o tym, co się robi w toalecie, jakim prawem udziela od razu
porad w rodzaju "można przecież iść do toalety" (wysoce odkrywcze, ta pani na
pewno nie wie, co to jest toaleta), nie wiedząc nic o tym, jak w praktyce
wyglądają jej możliwości, potrzeby i doświadczenie i dlaczego zachowała się tak,
a nie inaczej, nie zastanawiając się nad tym ani sekundy, tylko WYMAGAJĄC
DOSTOSOWANIA SIĘ DO SWOICH NORM?

Przypadkiem nie tym samym prawem, którym sąsiadka poucza bezdzietną kobietę
"powinnaś się postarać o dziecko, bo nie można być takim egoistą!", odmawiając
jej w ten sposób domyślnie moralności, uczuć wyższych i inteligencji i wymagając
DOSTOSOWANIA SIĘ DO SWOICH NORM?

[gosia_sam_osia]

Chyba Falko nie przeczytałaś uważnie tego artykułu. Dziewczyna
siedząca obok tej pani z dzieckiem wcale jej nie pouczała. Na
potrzeby artykułu opowiedziała o sytuacji jaka ją spotkała, gdy
oczekiwała na samolot.

Piszesz, że matka najpierw jest odpowiedzialna za dziecko, a dopiero
potem za "wrażenia artystyczne" innych ludzi. Otóż kultura wymaga,
aby najpierw brać pod uwagę wrażenia innych. Jeżeli matka tak bardzo
nie chciała dziecka stresować, to nie powinna była latać samolotem.
A jeżeli już zdecydowała się na to, to powinna brać pod uwagę
odczucia współpasażerów. Jeżeli już wydarzyła się ta sytuacja z kupą
w poczekalni, co oczywiście może się zdarzyć, to matka POWINNA
PRZEPROSIĆ pasażerów siedzących obok, którzy mogli się dostać w
zasięg dzialania kupy jej dziecka.

Ta matka po prostu pokazała brak elementarnej kultury. Ale czego ja
wymagam... Niektórym matkom się wydaje (napisałam niektórym, ale to
teraz zdecydowana większość), że dziecku wszystko wolno, że jeżeli
coś zrobiło dziecko - jej dziecko - to jest to z góry
usprawiedliwione i odczucia innych ludzi się nie liczą.

[falka32]

> Chyba Falko nie przeczytałaś uważnie tego artykułu. Dziewczyna
> siedząca obok tej pani z dzieckiem wcale jej nie pouczała. Na
> potrzeby artykułu opowiedziała o sytuacji jaka ją spotkała, gdy
> oczekiwała na samolot.

Czyli publicznie na łamach prasy obsmarowała jej tyłek w sposób świadczący tylko
o jej własnych problemach z osadzeniem w realiach.

> Piszesz, że matka najpierw jest odpowiedzialna za dziecko, a dopiero
> potem za "wrażenia artystyczne" innych ludzi. Otóż kultura wymaga,
> aby najpierw brać pod uwagę wrażenia innych. Jeżeli matka tak bardzo
> nie chciała dziecka stresować, to nie powinna była latać samolotem.
> A jeżeli już zdecydowała się na to, to powinna brać pod uwagę
> odczucia współpasażerów. Jeżeli już wydarzyła się ta sytuacja z kupą
> w poczekalni, co oczywiście może się zdarzyć, to matka POWINNA
> PRZEPROSIĆ pasażerów siedzących obok, którzy mogli się dostać w
> zasięg dzialania kupy jej dziecka.

Pierwszy raz słyszę taką definicję kultury, polegającą na stawianiu wrażeń
estetycznych innych ludzi ponad dobro swoje i najbliższej rodziny. Dzięki temu
już wiem, że mam wychowywać dzieci tak, aby w pierwszej kolejności nie robiły
złego wrażenia na innych i nie psuły mi opinii, a dopiero potem mogę ewentualnie
się zająć tym, czy są szczęśliwe. Więc jeżeli moje dziecko będzie miało ostrą
sraczkę, a ja nie będę miała możliwości wezwać taksówki, to nie pojadę z nim do
lekarza, bo jeszcze zepsuje humor ludziom w tramwaju i wyjdę na źle wychowaną
świętą krowę. Że też ja o tym wcześniej nie pomyślałam, że wrażenia obcych ludzi
widzianych przez 5 sekund, powinny być dla mnie priorytetem w życiu, ech.

No i jestem w ogóle pod wrażeniem twojej znajomości zasad kultury i pełnej listy
wytycznych, co POWINNA zrobić rzeczona matka (która oczywiście przecież tego nie
wiedziała, bo jako matka jest domyślnie debilką). Kolejnej z miliona, jakich
każda matka musi wysłuchać w swoim życiu, od ludzi, którzy znają wszystkie
zasady dobrego wychowania z wyjątkiem Pierwszego Przykazania: "żyj i daj żyć
innym", oraz "cały świat nie kręci się wokół ciebie".

[p_a_m]

sorry ale dyskusja z jaśnie panią gosią jest chyba bezcelowa

[sir.vimes]

Kurczę, dla ciebie to sposób rutynowy - dla mnie rutynowe było chodzenie do
toalety z dzieckiem w celu sprawdzenia - jesli była.

W tramwajach, parkach itp - gdzie nie było toalety - nie sprawdzałam - bo co
niby miałabym zrobić nawet gdyby kupa była?

Staram się nie rozmawiać o sprawach takich jak kupa, siku tak by inne osoby w
pobliżu słyszały.

Dziekco już korzystające z toalety też można nauczyć by ryczało na całą
restauracje "kupa już!!" (sama słyszałam) lub by informowało dyskretniej.

ie wiedząc nic o tym, jak w praktyce
> wyglądają jej możliwości, potrzeby i doświadczenie i dlaczego zachowała się tak
> ,
> a nie inaczej, nie zastanawiając się nad tym ani sekundy, tylko WYMAGAJĄC
> DOSTOSOWANIA SIĘ DO SWOICH NORM?

Tak, zyczę sobie by NIKT nie rozmawiał publicznie o swoim g... - czy dorosł czy
dziecko.

I życzę sobie dostosowania do ogólnoludzkich zasad.

[falka32]

> Kurczę, dla ciebie to sposób rutynowy - dla mnie rutynowe było chodzenie do
> toalety z dzieckiem w celu sprawdzenia - jesli była.

Ok, to jest to rutynowy, domowy sposób sprawdzania, czy w ogóle warto się
zabierać za szukanie nowej pieluchy. Czyli matka czuła się swobodnie. Gdyby
siedziała obok mnie, a nie koło przewrażliwonej na wszelkie objawy dzieciństwa
paniusi, to pewnie nawet nie zauważyłabym co się dzieje obok. Domyślam się z
opisanej sceny, że sytuacja nie była ewidentna, skoro matka sprawdzała w taki
sposób - bo gdyby była ewidentna, to by nie było potrzeby wsadzania nosa w
okolice pieluchy. Zapach tak czy inaczej dotarłby do matki i może nawet do
sąsiadki. Skoro trzeba było wsadzać nos, to opis "pozostawienia w oparach kupy"
wydaje mi się tutaj tylko licencia poetica dla podniesienia suspence'u.

> W tramwajach, parkach itp - gdzie nie było toalety - nie sprawdzałam - bo co
> niby miałabym zrobić nawet gdyby kupa była?

Ja w ten sposób kiedyś wróciłam ze spaceru z dzieckiem z tyłkiem odparzonym do
żywego mięsa (tzw żrąca czy tam kwaśna kupa spowodowana uczuleniem na coś, co
zjadło) i leczyłam potem ten tyłek przez 3 tygodnie i od tej pory nie krępuję
się sprawdzać publicznie kupy, jeżeli mam cień podejrzenia, że zaistniała -
nawet, jeżeli nie ma cienia toalety naokoło, bo wiem, że i tak muszę jakoś tę
kupę usunąć i to szybko. Wrażenia estetyczne innych obchodzą mnie znacznie
mniej, niż ewentualność ponownego leczenia głębokich ran na tyłku dziecka,
ponieważ dziecko nie jest nic winne temu, że niektórzy ludzie nie mogą znieść
myśli o tym, że ktoś zrobił kupę i za mocno to działa na ich wyobraźnię.

> Staram się nie rozmawiać o sprawach takich jak kupa, siku tak by inne osoby w
> pobliżu słyszały.

Ponownie zapytam - czy powiedzenie do trzymanego na kolanach niemowlęcia "co my
tu mamy" również uważasz za niedopuszczalne rozmawianie o kupie? Ja uważam, że
trzeba mieć hysia na tym punkcie, żeby takie teksty wyłapywać z szumu
informacyjnego naokoło ciebie i robić z nich wielkie halo.

> Dziekco już korzystające z toalety też można nauczyć by ryczało na całą
> restauracje "kupa już!!" (sama słyszałam) lub by informowało dyskretniej.

Czyżby twoje dziecko nigdy nie zaskoczyło cię publicznie żenującym tekstem,
którego się nie spodziewałaś, bo wygłosiło go po raz pierwszy? Jeżeli tak, to
jesteś tylko szczęściarą, a nie supermatką.

> Tak, zyczę sobie by NIKT nie rozmawiał publicznie o swoim g... - czy dorosł czy
> dziecko.
>
> I życzę sobie dostosowania do ogólnoludzkich zasad.

To nie są ogólnoludzkie zasady, tylko, jak sama wyraziłaś, twoje życzenie. Które
nie musi być dla innych rozkazem. Jeżeli w twoim towarzystwie nie może zaistnieć
nawet cień sugestii istnienia kupy (w rodzaju odezwania się matki do niemowlęcia
bez użycia nawet tego słowa), to nie oczekuj, że cały świat się do tej twojej
jazdy dostosuje. Po prostu unikaj miejsc publicznych, nie lataj samolotami (jak
tu zasugerowano, skoro matka mogła nie lecieć, to ty też nie musisz), nie chodź
do restauracji, gdzie ciągle spotykają cię afronty estetyczne i tak dalej. Albo
się przeprowadź do Szwajcarii czy w inne cywilizowane miejsce.

[sir.vimes]

> Ja w ten sposób kiedyś wróciłam ze spaceru z dzieckiem z tyłkiem odparzonym do
> żywego mięsa (tzw żrąca czy tam kwaśna kupa spowodowana uczuleniem na coś, co
> zjadło) i leczyłam potem ten tyłek przez 3 tygodnie i od tej pory nie krępuję
> się sprawdzać publicznie kupy,

A ja po prostu planowałam tak trasę spaceru by mieć dostęp do toalety - np. w
kawiarni.

> Czyżby twoje dziecko nigdy nie zaskoczyło cię publicznie żenującym tekstem,
> którego się nie spodziewałaś, bo wygłosiło go po raz pierwszy? Jeżeli tak, to
> jesteś tylko szczęściarą, a nie supermatką.

Akurat o kupie w miejscu publicznym jakoś się nie zdarzyło.

Poza tym - hmm.. po co starasz się być zgryźliwa? Nikt cię nie atakuje - nie
musisz się bronić.

> Ponownie zapytam - czy powiedzenie do trzymanego na kolanach niemowlęcia "co my
> tu mamy" również uważasz za niedopuszczalne rozmawianie o kupie?

Zaglądania do pieluchy i komentowanie zawartości - jest niedposzczalne w miejscu
publicznym , szczególnie w pobliżu toaletym w której można sprawdzić pieluchę.

> To nie są ogólnoludzkie zasady, tylko, jak sama wyraziłaś, twoje życzenie. Któr
> e
> nie musi być dla innych rozkazem.

Zdaje sie, że jednak traktowanie wydalania i kwestii z nim powiązanych z
odpowiednią dyskrecją jest zasadą ogólnoludzką.

[falka32]

> A ja po prostu planowałam tak trasę spaceru by mieć dostęp do toalety - np. w
> kawiarni.

Po prostu. Ja po prostu chodziłam na spacery w okolice domu i do parku,
najbliższa toaleta w domu była, najbliższa kawiarnia z toaletą, gdzie być może
da się przewinąć niemowlę, zmieścić tam wózek i nie wdepnąć przy tym w cudze
g..., jakieś 7 km dalej. Czy w związku z tym czujesz się lepiej zorganizowana
ode mnie?

> Akurat o kupie w miejscu publicznym jakoś się nie zdarzyło.
>
> Poza tym - hmm.. po co starasz się być zgryźliwa? Nikt cię nie atakuje - nie
> musisz się bronić.

Och, a czemu musisz dopatrywać się w tym mojej osobistej obrony? Nie łatwiej
zauważyć, że wnioskujesz z żenującego okrzyku cudzego dziecka o jego złym
wychowaniu, ponieważ TOBIE AKURAT w tym temacie się nie zdarzyło, choć wiesz, że
dzieci tak robią? Czyli że wytykam ci błąd logiczny?

> Zdaje sie, że jednak traktowanie wydalania i kwestii z nim powiązanych z
> odpowiednią dyskrecją jest zasadą ogólnoludzką.

Zdaje się, że jednak tak nie jest. A przynajmniej zdaje się, że nie w tym
stopniu, którego oczekujesz od otoczenia. Jest wiele osób, które nie załatwiają
się publicznie, a pomimo to "omówienie" z niemowlęciem sprawy kupy nie wywołuje
u nich szoku estetycznego. Jest też wiele osób, dla których eufemizm "co my tu
mamy?" jest właśnie zachowaniem optymalnego poziomu dyskrecji. Nie czują
potrzeby, żeby milczeć w tym temacie jak grób.

Zdaje się też, że tutaj na forum sama omawiasz kwestie wydalania zupełnie
swobodnie i słowa na G tez używasz oraz soczystych opisów. Jakim cudem
przechodzi ci to przez gardło w świetle powyższej ogólnoludzkiej zasady? A może
to nie jest publiczne miejsce?

[marcunio]

Falko :-)

Uwielbiam Twój styl. Krótkie i dosadne zdania. Jasno sprecyzowane priorytety. Trzymanie się tematu. Logiczne argumenty i kontrargumenty. Pasja w Tym co mówisz. Praktyczne podejście do życia.

Tak Trzymaj !!
Pozdrawiam,
Marcunio

[malanuna]

pozostaje sie tylko podpisac pod falco,

[p_a_m]

przyłączam się:)

[sir.vimes]

Czy w związku z tym czujesz się lepiej zorganizowana
> ode mnie?
>

Tak. Nie tylko zorganizowana i nie tylko w związku z tym.

> Zdaje się też, że tutaj na forum sama omawiasz kwestie wydalania zupełnie
> swobodnie i słowa na G tez używasz oraz soczystych opisów. Jakim cudem
> przechodzi ci to przez gardło w świetle powyższej ogólnoludzkiej zasady? A może
> to nie jest publiczne miejsce?

Przez klawiaturę, Falko.


Skończmy z tą dyskusje bo nie ma to najmniejszego sensu - uważasz, że odrobina
kultury jest nadmiernym postulatem wobec większości ludzi (z czym się, niestety,
muszę zgodzic) i , ze nie powinno się tej odrobiny od nich wymagac (z czym się
zgodzic nie mogę).

Do porozumienia nie dojdziemy.

[p_a_m]

uff
jedna przewrażliwiona osoba na forum mniej

[samira33]

> To nie są ogólnoludzkie zasady, tylko, jak sama wyraziłaś, twoje
> życzenie. Które nie musi być dla innych rozkazem. Jeżeli w twoim
> towarzystwie nie może zaistnieć nawet cień sugestii istnienia
> kupy (w rodzaju odezwania się matki do niemowlęcia bez użycia
> nawet tego słowa), to nie oczekuj, że cały świat się do tej
> twojej jazdy dostosuje. Po prostu unikaj miejsc publicznych,
> nie lataj samolotami (jak tu zasugerowano, skoro matka mogła
> nie lecieć, to ty też nie musisz), nie chodź do restauracji,
> gdzie ciągle spotykają cię afronty estetyczne i tak dalej. Albo
> się przeprowadź do Szwajcarii czy w inne cywilizowane miejsce.

To SĄ ogólnie przyjęte zasady dobrego wychowania! Jak widać Tobie są
one obce. Obce są też one sporej części dzisiejszych rodziców.
Myślę, że właśnie przez ten brak szacunku dla innych ludzi, brak
elementarnej kultury rodziców, dzieci są w dzisiejszych czasach źle
postrzegane i nielubiane.

[falka32]

> To SĄ ogólnie przyjęte zasady dobrego wychowania! Jak widać Tobie są
> one obce. Obce są też one sporej części dzisiejszych rodziców.
> Myślę, że właśnie przez ten brak szacunku dla innych ludzi, brak
> elementarnej kultury rodziców, dzieci są w dzisiejszych czasach źle
> postrzegane i nielubiane.

Haha, jak ja lubię takie rozumowanie :DDDDDDDD
Zasady są ogólnoludzkie jeżeli większość ludzi ich przestrzega i uważa za
słuszne. Jeżeli większość rodziców (a ich jest z kolei większość w populacji) ma
te zasady głęboko w rzyci, żyje bez nich i jest szczęśliwa, to znaczy, że nie są
one ogólnoludzkie ani elementarne, tylko są obowiązującym niszowym kanonem dla
mniejszości oraz w dyplomacji :)

[samira33]

> Zasady są ogólnoludzkie jeżeli większość ludzi ich przestrzega i
> uważa za słuszne. Jeżeli większość rodziców (a ich jest z kolei
> większość w populacji) ma te zasady głęboko w rzyci, żyje bez
> nich i jest szczęśliwa, to znaczy, że nie są one ogólnoludzkie
> ani elementarne, tylko są obowiązującym niszowym kanonem dla
> mniejszości oraz w dyplomacji

Przez wieki wyżej stojąca w hierarchii mniejszość ustalała zasady i
reguły zachowania. Zmieniło się to z nadejściem komunizmu, kiedy to
zasady narzuciła plebejska większość. Ja chciałabym być jak najdalej
od tej części społeczeństwa.

[falka32]

> Przez wieki wyżej stojąca w hierarchii mniejszość ustalała zasady i
> reguły zachowania.

Tak, owszem. Dla siebie samej. Żeby się odróżnić od plebsu czymkolwiek, skoro
kupy robili takie same. No i nie podróżowali z plebsem jednym samolotem, bo
plebs miał gdzieś wielkopańskie reguły :)

Ja chciałabym być jak najdalej
> od tej części społeczeństwa.

a, tu masz problem :) - chciałoby się poczuć elitą, ech. Ja na szczęście nie
muszę, nie mam poczucia, że bez przestrzegania reguł dobrego wychowania jestem
nikim.

[p_a_m]

samira33 napisała:

Przez wieki wyżej stojąca w hierarchii mniejszość ustalała zasady i
reguły zachowania. Zmieniło się to z nadejściem komunizmu, kiedy to
zasady narzuciła plebejska większość. Ja chciałabym być jak najdalej
od tej części społeczeństwa.

uwolnij resztę tego kumunistycznego społeczeństwa od siebie
zapewniam że tylko nieliczni będą tęsknić

[samira33]

> Wrażenia estetyczne innych obchodzą mnie znacznie mniej, niż
> ewentualność ponownego leczenia głębokich ran na tyłku dziecka,
> ponieważ dziecko nie jest nic winne temu, że niektórzy ludzie
> nie mogą znieść myśli o tym, że ktoś zrobił kupę i za mocno to
> działa na ich wyobraźnię.

Zacznij jeszcze załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne na chodniku,
skoro inni ludzie Cię tak bardzo nie obchodzą. W końcu co jesteś
winna, że Ci się zachciało akurat w takim miejscu... Skąd Ty się
wzięłaś? :-P

[falka32]

> Zacznij jeszcze załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne na chodniku,
> skoro inni ludzie Cię tak bardzo nie obchodzą. W końcu co jesteś
> winna, że Ci się zachciało akurat w takim miejscu... Skąd Ty się
> wzięłaś? :-P

Jak to mówi Doda - z dupy :)

A tu wierszyk z dedykacją dla ciebie, wyrocznio dobrego wychowania. Wierszyk dla
dzieci, więc interpretacja i zrozumienie nie powinno być problemem dla dorosłego
umysłu.

Proszę pana, pewna kwoka
Traktowała świat z wysoka.
I mówiła z przekonaniem:
- Grunt - to dobre wychowanie.
Zaprosiła raz więc gości,
By nauczyć ich grzeczności.

Osioł pierwszy wszedł, lecz przy tym
W progu garnek stłukł kopytem.
Kwoka wielki krzyk podniosła:
- Widział kto takiego osła?!

Przyszła krowa, tuż za progiem
Zbiła szybę lewym rogiem.
Kwoka, gniewna i surowa,
Zawołała: - A to krowa!

Przyszła świnia prosto z błota.
Kwoka złości się i miota:
- Co też pani tu wyczynia?
Tak nabłocić! A to świnia!

Przyszedł baran. Chciał na grzędzie
Siąść cichutko w drugim rzędzie,
Grzęda pękła. Kwoka, wściekła,
Coś o łbie baranim rzekła

I dodała: - próżne słowa,
Takich nikt już nie wychowa.
Takich nikt już nie wychowa.

Trudno... Wszyscy się wynoście!
No, i poszli sobie goście.
Czy ta kwoka, proszę pana,
Była dobrze wychowana?

[samira33]

Przytoczony przez Ciebie wierszyk nijak nie pasuje do sytacji. Ale
sądząc z Twoich wypowiedzi nie za dobrze orientujesz się w zasadach
dobrego wychowania, więc możliwe, że po prostu nie wiesz o czym mowa.

[falka32]

> Przytoczony przez Ciebie wierszyk nijak nie pasuje do sytacji. Ale
> sądząc z Twoich wypowiedzi nie za dobrze orientujesz się w zasadach
> dobrego wychowania, więc możliwe, że po prostu nie wiesz o czym mowa.

Przytoczony przeze mnie wierszyk odnosi się do twoich wypowiedzi na temat tego,
czym jest dobre wychowanie. Ale być może faktycznie, nie wiesz, o czym mowa.

[samira33]

> Przytoczony przeze mnie wierszyk odnosi się do twoich wypowiedzi
> na temat tego, czym jest dobre wychowanie. Ale być może
> faktycznie, nie wiesz, o czym mowa.

Widać, że Ty, Falko, nic z tego wierszyka nie zrozumiałaś i wygląda
na to, że nie masz bladego nawet pojęcia o czym w nim mowa.
Ale cóż... jak tu już ktoś przede mną zauważył, szkoda czasu na
dyskusję z Tobą. Pa, pa...

[falka32]

> Widać, że Ty, Falko, nic z tego wierszyka nie zrozumiałaś i wygląda
> na to, że nie masz bladego nawet pojęcia o czym w nim mowa.
> Ale cóż... jak tu już ktoś przede mną zauważył, szkoda czasu na
> dyskusję z Tobą. Pa, pa...

Ach, jaka szkoda, myślałam, że zostanę uświadomiona na temat tego, co poeta,
wbrew pozorom i wbrew oficjalnym interpretacjom miał na myśli :PPPPP

[samira33]

Droga Falko, do tego niepotrzebne są oficjalne interpretacje -
znajomość savoir-vivre w zupełności by wystarczyła aby odpowiednio
zrozumieć ten wierszyk. :-P

[aurita]

slonko nie denerwuj sie ale niemowlaka nie przewija sie w toalecie. Gdzie chcesz
go polozyc? na muszli klozetowej?
Pozatym matka wedlug artykulu poszla przewinac brzdaca w inne miejsce wiec w
czym problem nie rozumiem?

Moim zdaniem Pania oburzylo cos innego niz kupa/jej zapach, ona z obrzydliwoscia
patrzyla na milosc matki do dziecka. Matka usmiechala sie do swojego dziecka a
ta panienka nie mogla tego pojac... kupa nie kupa, smutne to troche

czyli najlepiej

[bubster]

przyswoić sobie odpowiedź Wujka Heńka Cięta Riposta :-)

[p_a_m]

jestem pod wrażeniem:)
lepiej bym tego nie ujął:)
pozdrawiam

Niemowlętami się brzydzę

[ba1955.pl]

Ja wprawdzie mam dwoje dzieci ( właściwie ze strachu przed tą
tzw.pustką), ale jestem pełna podziwu i uznania dla ludzi którzy
mają odwagę przyznać się że dzieci nie lubią i nie chcą ich mieć.
Czy to jest obowiązek? Ludzi jest o wiele za dużo na świecie.
Gdziekolwiek się pójdzie - tłumy.Czy nie lepiej inwestowac w
siebie, rozwijać się , realizować swoje plany i marzenia? A
gadaniem ciotek i sąsiadek nie należy się przejmować!

Niemowlętami się brzydzę

[ba1955.pl]

Jestem pełna uznania dla ludzi którzy mają odwagę przyznać się że
dzieci nie lubią i nie chcą ich mieć. Swiat jest przeludniony, niech
sie rozmnażają ci którzy mają taką potrzebę.