Roger

[laband]

Sam mocie link kaj idzie poczytac J. Rogera

republika.pl/juliuszroger/

[Gość: slonsok]

zas polski nazi co chciol na sila usczynsliwiac slonsokof

[laband]

www.gimnrudy.republika.pl/strony/roger.html#Owocem%20jego

[Gość: Nu!]

Niedługo będą wszystkie skany, ale jestem zawalony robotą, więc się odwleka.

W tej publikacji, o której wzmiankowałem na Metamorfozach; "Z dziejów
folklorystyki śląskiej [do 1939] roku", jest dużo ciekawych informacji, jak to
sie odbywało. Cóż... Jednym z aspektów było i to, że i Niemcy i Polacy na
wyścigi zbierali dowody na polskość/niemieckość tych ziem. Podobno są zachowane
ogromne archiwa ze zbiorami folkloru śląskiego-niemieckiego. Ale są
nieudostępnione (w Niemczech). Autor jednego z artykułów sugeruje wręcz, że są
to niezbadane do dziś obszary i jakieś góry materiałów nieruszonych, i trudno
sobie wyrobić pojęcie "jak było", gdyż nikt tego gruntownie nie zbadał.

[laband]

a kaj we Niymcach majom byc te archiwa o kerych sam spominosz?

[Gość: Nu!]

mam ograniczony dostep do netu. Sprawdzę wieczorem i zamieszczę cytata.

[laband]

Piykne Dziynki!

[Gość: Nu!]

Hmm Taka mi myśl chodzi po głowie, że może by się zgodzili w tym Domu Pol-Niem
na zamieszczenie tych artykułów na stronie z pieśniami Rogera... Co się mają
walać po bibliotekach :)

[meg_s]

Gość portalu: Nu! napisał(a):

> W tej publikacji, o której wzmiankowałem na Metamorfozach; "Z dziejów
> folklorystyki śląskiej [do 1939] roku",

szukałam dziś w "Hausie" ale chyba publikacja "wyszła"

obiecany cycat

[Gość: Nu!]

"Właściwie tylko jedna akcja gromadzenia pieśni ludowych powiodła się
folklorystom niemieckim. Została zainicjowana w 1928 r. na Śląsku przez
oficjalne czynniki rządowe i organizacje naukowo-kulturalne (Beuthener
Geschichts- und Museummsverain oraz Heimatststelle). W Bytomiu założono Archiwum
Śląskiej Pieśni Ludowej (Oberschlesisches Volksliedararchiv). Liczba tekstów
zapisanych w terenie zaczęła rosnąć w szybkim tempie. W 1937 r. zbiory liczyły
blisko 72 000 pozycji. Do wybuchu drugiej wojny światowej udało sie ogłosić
drukiem część materiału. Był to tom zatytułowany "Górnośląskie pieśni ludowe"
(Oberschlesische Volkslieder). Polacy byli zaniepokojeni szeroka akcją zbieracką
Niemców; przewidywali, że "wiele polskich pieśni ludu górnośląskiego ujrzy
światło dzienne w drukowanych wydaniach archiwum bytomskiego wyłacznie w
tłumaczeniu niemieckim, jako pieśni niemieckie." Pisał tak Seweryn Udziela w
jednym z czasopism polskich. Otrzymaliśmy wiadomość, że zbiory archiwum
bytomskieho szczęśliwie, choć tylko częściowo, ocalały i znajdują sie w Niemczech"

Jerzy Pośpiech, "Próba oceny dorobku folklorystyki niemieckiej na Śląsku (do
1939 r.), s. 66

[laband]

Pyrsk!

Cos tukej znoduech na tyn temat po Twojyj wskazowce - Dziynki!


Publikacja DWPN "Z dziejów i dorobku folklorystyki na Śląsku"


Dom Współpracy Polsko-Niemieckiej od lat pracuje na rzecz rozwijania
świadomości historycznej dotyczącej wielonarodowej i wielokulturowej spuścizny
Śląska. Tą drogą pragniemy kształtować wrażliwość wobec bogatego wymiaru
kultury śląskiej, a poprzez to popularyzować ideę tolerancji wobec ludzi różnej
wiary, narodowości czy też tożsamości. W tym kontekście najważniejszymi są
mieszkańcy współczesnego Górnego Śląska - zarówno mniejszość niemiecka, jak i
Polacy. Stąd podjęta wspólnie z Katedrą Literatury Romantyzmu oraz Katedrą
Kulturoznawstwa i Folklorystyki Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu
Opolskiego inicjatywa zorganizowania polsko-niemieckiej konferencji naukowej na
temat dziejów śląskiej folklorystyki oraz dorobku niemieckich i polskich
badaczy pt. "Z dziejów i dorobku folklorystyki śląskiej (do 1939 roku)", która
odbyła się w kwietniu ubiegłego roku w Opolu. Przedmiotem referatów i dyskusji
podczas tej konferencji był szeroki wachlarz zagadnień dotyczących przede
wszystkim folklorystyki niemieckiej do drugiej wojny światowej.

Była to niewątpliwie przełomowa polsko-niemiecka sesja naukowa. Długo przyszło
bowiem czekać aż polscy i niemieccy naukowcy podejmą wreszcie wspólną dyskusję
o folklorystyce na Śląsku. Przez dziesięciolecia wyniki badań były stosowane
wybiórczo w celu pomnażania dowodów na (jedynie) polską lub niemiecką
etniczność tych ziem, należących do 1945 r. do państwa niemieckiego. Tymczasem
dziś można i należy badać ich wielokulturowy aspekt i wynikające z tego
wzajemne wzbogacanie się różnych tożsamości, współtworzących interesującą
mozaikę kulturową. Stąd blisko o pytanie o warunki i cel takich wysiłków: celem
jest wzmocnienie tożsamości regionalnej oraz integracja i budowanie akceptacji
dla różnych grup etnicznych, kulturowych i wyznaniowych zamieszkujących region.
Odnosi się to zarówno do licznej na Śląsku grupy niemieckich Górnoślązaków jak
i przede wszystkim do tej grupy mieszkańców, którzy osiedlili się tu w
konsekwencji akcji przesiedleńczych, prowadzonych pod koniec lub po zakończeniu
wojny równolegle do wypędzenia Niemców ze Śląska.

W ramach konferencji podjęta została próba przedstawienia i oceny śląskiej
folklorystyki do 1939 r. jako tej dyscypliny, która interesuje się
zróżnicowanymi aspektami kulturowymi, na których treść i formę złożyły się na
badanym obszarze wpływy kultury niemieckiej, polskiej i czeskiej, obecne do
dziś na Śląsku jako regionie pogranicza kultur. Tak więc niniejsza publikacja -
po raz pierwszy na taką skalę - prezentuje badania polskie i niemieckie w celu
ich wzajemnego porównania, dyskusji i przeniknięcia, tym bardziej, iż do tej
pory te ostatnie były uwzględniane tylko przez niektórych polskich badaczy. Na
naukowców w Polsce czekają niemałe wyzwania, jak słusznie przypomina prof.
Jerzy Pośpiech, inicjator przedsięwzięcia. Do naukowego opracowania pozostają
chociażby bogate zbiory dotyczące śląskiego folkloru, jakie znajdowały się w
dawnym mieście Beuthen (Bytom), a które przechowywane są dziś w Instytucie im.
Jana Kunziga ds. Folklorystyki Wschodnioniemieckiej we Fryburgu. Ta swoista
sensacja, poprzedzona informacją o ufundowaniu przez niemiecki Instytut
stypendium dla młodych badaczy z Polski, przekazaną przez dr Felicitas Drobek,
pracownika Instytutu, wzbudziła żywe zainteresowanie wśród polskich naukowców.
To również jedno z pierwszych osiągnięć konferencji - ufamy, że nie ostatnie.