Niezwykły talent!!!

Mam przyjaciółkę, ma ona niewidome dziecko, dziewczynkę 11-letnią. Jest
niesamowita...Uklada wiersze, poematy, bajki, pisze powieści.Uzywa
niezwykłego języka, ma taki zasób słownictwa, jakiego nie maja dzieci w jej
wieku. Jest w stanie np. ułożyć bajkę na dwie strony A4, bajkę- gatunek
oświeceniowy, z morałem, z utrzymaniem rytmu, rymu, język typowy dla bajek
np. Krasickiego. Naprawdę, to niezwykły talent. Podaję jeden z jej wierszy,
napisany po śmierci Jana Pawła II. Chciałam jej inne utwory, ale się
wstydzi....:)Oceńcie sami. Chciałabym cos dla niej zrobić, pomóc... obiecałam
to przyjaciółce. Nie mozna zaprzepaścic takiego talentu. Czy ktoś wie, w jaki
sposób mozna wydac jej utwory. Zaznaczam, że Rodzice dziewczynki są
nauczycielami, więc nie są w stanie własnymi srodkami wydać...
A oto wiersz:
"Do Jana Pawła II"

Kwietnym jest polem mysl o każdym z ludzi,
Co kraj nasz sławnym uczynili w świecie.
Gdy pomyślimy o nich - wnet się budzi
Uczucie dla nich
W serc słonecznym lecie.
Każde z słów, które w drugim kwietnia padło,
Łzami skropione było jak kwiat rosą.
Każda z łez takich - lśniąca jak zwierciadło,
Pole oblała - niczym młode proso.
Z ziemi skropionej łzami wylanymi
Drugiego kwietnia,
W dzień czarnej rozpaczy,
Wyrosna kłosy niby z czarnej ziemi,
I każdy człowiek w sercu je zobaczy.
W nich ziarno najczystsze
Niż najczystsze wody.
Każde z nich czułą myślą jest o Tobie,
A gdy złożymy je w spichrzu serc młodych,
Sami z nich świeży
Cleb zrobimy sobie.
Bo skoro ziarno każde-myslą śmigłą,
Czymże chleb będzie
Z ziaren uczyniony?
Uczuciem będzie o promiennych skrzydłach,
Na nich Ty będziesz,
Ojcze,
Uwieczniony!
Jak na papierze.
Każda Twoja mowa,
I wszystkie zgłoski pismem,
Przy piór skrzypie.
A gdy te myśli ktoś ubierze w słowa,
Z nich się najczystszych tysiąc róż posypie.
Dziękuję Tobie,
Że za sprawą Twoją,
Polskę poznało wielu w świecie ludzi,
I że uśmiechów wciąż byłeś ostoją,
Co kwietną radość w wszystkich sercach budzi.
I to, że byłeś na świecie wśród innych,
Też jest wspaniałe, w Polsce i na Litwie...
I Ojcze Święty,
Wróć do stron rodzinnych,
Przynajmniej w myśli,
Marzeniach,
Modlitwie!...

Autorka jest 11- letnie dziecko, wiersz jest zupełnie samodzielny.